Apocalipse 16

mfm (MFM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tǝma, kǝ yi nggari vanyi ɗahǝ dzǝdzǝgamǝ sara wu ki Hyal kǝra a vǝr na anǝ waladi mǝɗǝfǝ ˈyar kau, “Maˈya mau, hya biya pǝna ǝgwa huɗǝ ndzǝndzǝ Hyal mǝɗǝfǝ kau, a gyu duniya.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Kǝ waladi nǝ tanggǝrma kǝ biya, kǝ ji biya pǝna nǝ nya ǝgwa a gyu duniya. Kǝ mbǝlgǝ pǝziya dzǝ ar dza njira ǝnga mǝtsamǝ nǝ sǝr tagǝ kau, ǝnga nda vǝr dlǝvǝ sǝra a papa nyi.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Minu nyi, tǝma waladi nǝ mǝthlǝkura nyi shabiya ǝgwa nyi a gwar tsadau, tǝma ˈyimi kǝra a gwa sha aga mashi ndǝ tǝtau, ba sǝra a gwagwa kuɗǝ patǝu.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Kǝ nǝ makǝrkura nyi tsu biya, kǝ ji biya shabiya nǝ nya ǝgwa a gu dǝlˈyar ǝnga mandǝliˈyar, kǝ ˈyimi kǝra a gwa sha aga mashi.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Kǝ yi nggari waladi kǝra ǝnga dǝnama ar kǝra ˈyimi a vǝr na,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Arya nja nyi a pǝnar nda mashi,
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Kǝ yi nggari ɗahǝu sara dar bagadiya nyi, a vǝr na,
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kǝ waladi nǝ foɗǝkura nyi pǝna ǝgwa nyi a dar pǝci, kǝ ji cakǝr nyi dǝnama nǝ titiˈwa nji ǝnga uˈur pǝci.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ndǝ titiˈwanakǝr arya kwakwaɗǝkura pǝca nyi, ba ndǝ gu diɗa thlǝmǝr Hyal, ndǝra ǝnga dǝnama ar kǝra ɓwaɓwatǝˈyar kǝ patǝu, ama kǝ ndǝ nggǝl ara tubi ǝnga fal Hyal.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Waladi nǝ tǝfukura nyi pǝna nǝ nya ǝgwa a dar tsǝkafǝ nǝ sǝr tagǝ kau, tǝma, kǝ tǝlkur nyi haɗiya dzǝ ǝnga kuthlǝu. Nji tsu nda vǝr ɗǝ hira nda ara ɓwaɓwatǝu.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ndǝ dumwa ǝnga diɗa Hyal arya ɓwaɓwatǝ kǝra nda a gwa ǝnga shilǝgǝ kǝra ar dza nda, ama kǝ ndǝ nggǝl ara tubi.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Waladi nǝ kwakura nyi shabiya sǝra a gu ǝgwa nyi a gwu dǝl dǝgal Yifǝratǝsu, tǝma, kǝ ˈyimi kǝra a gwa shiˈwau, aga tǝlˈya
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Kǝ yi lari mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar makǝr kǝra a papa bwanja, biya sara wu miya pabǝr vuwa kau, ǝnga sara wu miya sǝr tagǝ kau, ba ǝnga sara wu miya nabi fati.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Nanda mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar ngau, kǝra a vǝr mǝl sǝ dǝdǝgur. Nda vǝr biya aga nda maˈyi a ndǝra tǝltǝlˈyar nǝ patǝr duniya, aga nda tsǝmiya dzǝ aga sa pa ar pǝci dǝgal nǝ Hyal Dǝgal Dǝnama.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Hya ɗǝngari sǝra Yesu nana, abǝr, “Kǝja ya vǝr shili ǝnggǝr ndǝr hǝl! Ndǝr barka ngǝ ndǝra pabǝr kǝrnyi ju vǝr sǝkǝ shili ɗa ǝnga ji hari kari nyi camǝu, ara ja sara nggya turusu, nja lari tursukura ja.”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Tǝma, kǝ ndǝ tsǝmiya tǝl tǝlˈyar kǝ patǝ a shili ar vi zǝmǝu, vira nju ngga ǝnga miya njir Yahudiya Amagidanu.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Waladi nǝ mǝɗǝfǝkura nyi shabiya sǝra gu ǝgwa nyi a dǝmǝlmau. Kǝ ɗahǝ dzǝdzǝgamǝu, hyaˈari sara ndar tsǝkafǝ wu ki Hyal ju na, “A ɗari!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Kǝ sǝm par ǝnga dǝraghi par ǝnga dlǝɗǝ par ǝnga madiya kǝnggǝɗǝr ˈyiˈyi kǝra gǝra saya ɗa ǝnggǝra ndǝ shili wu duniya. Kǝnggǝɗǝ kau, madiya madiya kǝnggǝɗǝr ˈyiˈyi ngau.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Najaka madiya mǝlmau, ba ji tǝkǝbiya dzǝ bwata makǝru, kǝ madiya mǝlmǝ nǝ ˈyiˈyi pamǝpamǝ dlanakǝr. Kǝ Hyal ɗǝngari ǝnga Babilanu madiya mǝlmau, ba Hyal nǝ nyi kyakiwa nyinyau ǝnga huɗǝ ndzǝndzǝ nǝ Hyal aga ja sa.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Kalar dzǝgu dǝl sanakǝr ǝnga kalar mǝˈyar sanakǝr, nji aˈyi ɓǝra lar nda mai.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Sara dǝmǝlmau, kǝ madiya mǝtǝndili tǝtǝɗau a shidar kǝra nji. Kǝ ndǝ dzǝgwa diɗa Hyal arya ɓwaɓwatǝ nǝ mǝtǝndili kau. Ɓwabwata nyi dzadzau gagaɗau.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.