Apocalipse 16
mfm (MFM) vs ACF
1 Tǝma, kǝ yi nggari vanyi ɗahǝ dzǝdzǝgamǝ sara wu ki Hyal kǝra a vǝr na anǝ waladi mǝɗǝfǝ ˈyar kau, “Maˈya mau, hya biya pǝna ǝgwa huɗǝ ndzǝndzǝ Hyal mǝɗǝfǝ kau, a gyu duniya.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Kǝ waladi nǝ tanggǝrma kǝ biya, kǝ ji biya pǝna nǝ nya ǝgwa a gyu duniya. Kǝ mbǝlgǝ pǝziya dzǝ ar dza njira ǝnga mǝtsamǝ nǝ sǝr tagǝ kau, ǝnga nda vǝr dlǝvǝ sǝra a papa nyi.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Minu nyi, tǝma waladi nǝ mǝthlǝkura nyi shabiya ǝgwa nyi a gwar tsadau, tǝma ˈyimi kǝra a gwa sha aga mashi ndǝ tǝtau, ba sǝra a gwagwa kuɗǝ patǝu.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Kǝ nǝ makǝrkura nyi tsu biya, kǝ ji biya shabiya nǝ nya ǝgwa a gu dǝlˈyar ǝnga mandǝliˈyar, kǝ ˈyimi kǝra a gwa sha aga mashi.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Kǝ yi nggari waladi kǝra ǝnga dǝnama ar kǝra ˈyimi a vǝr na,
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Arya nja nyi a pǝnar nda mashi,
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Kǝ yi nggari ɗahǝu sara dar bagadiya nyi, a vǝr na,
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kǝ waladi nǝ foɗǝkura nyi pǝna ǝgwa nyi a dar pǝci, kǝ ji cakǝr nyi dǝnama nǝ titiˈwa nji ǝnga uˈur pǝci.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ndǝ titiˈwanakǝr arya kwakwaɗǝkura pǝca nyi, ba ndǝ gu diɗa thlǝmǝr Hyal, ndǝra ǝnga dǝnama ar kǝra ɓwaɓwatǝˈyar kǝ patǝu, ama kǝ ndǝ nggǝl ara tubi ǝnga fal Hyal.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Waladi nǝ tǝfukura nyi pǝna nǝ nya ǝgwa a dar tsǝkafǝ nǝ sǝr tagǝ kau, tǝma, kǝ tǝlkur nyi haɗiya dzǝ ǝnga kuthlǝu. Nji tsu nda vǝr ɗǝ hira nda ara ɓwaɓwatǝu.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Ndǝ dumwa ǝnga diɗa Hyal arya ɓwaɓwatǝ kǝra nda a gwa ǝnga shilǝgǝ kǝra ar dza nda, ama kǝ ndǝ nggǝl ara tubi.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Waladi nǝ kwakura nyi shabiya sǝra a gu ǝgwa nyi a gwu dǝl dǝgal Yifǝratǝsu, tǝma, kǝ ˈyimi kǝra a gwa shiˈwau, aga tǝlˈya
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Kǝ yi lari mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar makǝr kǝra a papa bwanja, biya sara wu miya pabǝr vuwa kau, ǝnga sara wu miya sǝr tagǝ kau, ba ǝnga sara wu miya nabi fati.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Nanda mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar ngau, kǝra a vǝr mǝl sǝ dǝdǝgur. Nda vǝr biya aga nda maˈyi a ndǝra tǝltǝlˈyar nǝ patǝr duniya, aga nda tsǝmiya dzǝ aga sa pa ar pǝci dǝgal nǝ Hyal Dǝgal Dǝnama.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Hya ɗǝngari sǝra Yesu nana, abǝr, “Kǝja ya vǝr shili ǝnggǝr ndǝr hǝl! Ndǝr barka ngǝ ndǝra pabǝr kǝrnyi ju vǝr sǝkǝ shili ɗa ǝnga ji hari kari nyi camǝu, ara ja sara nggya turusu, nja lari tursukura ja.”
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Tǝma, kǝ ndǝ tsǝmiya tǝl tǝlˈyar kǝ patǝ a shili ar vi zǝmǝu, vira nju ngga ǝnga miya njir Yahudiya Amagidanu.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Waladi nǝ mǝɗǝfǝkura nyi shabiya sǝra gu ǝgwa nyi a dǝmǝlmau. Kǝ ɗahǝ dzǝdzǝgamǝu, hyaˈari sara ndar tsǝkafǝ wu ki Hyal ju na, “A ɗari!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Kǝ sǝm par ǝnga dǝraghi par ǝnga dlǝɗǝ par ǝnga madiya kǝnggǝɗǝr ˈyiˈyi kǝra gǝra saya ɗa ǝnggǝra ndǝ shili wu duniya. Kǝnggǝɗǝ kau, madiya madiya kǝnggǝɗǝr ˈyiˈyi ngau.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Najaka madiya mǝlmau, ba ji tǝkǝbiya dzǝ bwata makǝru, kǝ madiya mǝlmǝ nǝ ˈyiˈyi pamǝpamǝ dlanakǝr. Kǝ Hyal ɗǝngari ǝnga Babilanu madiya mǝlmau, ba Hyal nǝ nyi kyakiwa nyinyau ǝnga huɗǝ ndzǝndzǝ nǝ Hyal aga ja sa.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Kalar dzǝgu dǝl sanakǝr ǝnga kalar mǝˈyar sanakǝr, nji aˈyi ɓǝra lar nda mai.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Sara dǝmǝlmau, kǝ madiya mǝtǝndili tǝtǝɗau a shidar kǝra nji. Kǝ ndǝ dzǝgwa diɗa Hyal arya ɓwaɓwatǝ nǝ mǝtǝndili kau. Ɓwabwata nyi dzadzau gagaɗau.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.