Apocalipse 14

mfm (MFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta yi tsamau, ba yi lari Zǝr Gamǝ taˈyi ar mǝ nǝ Sǝhiyona. Ənga ja, nji aˈyi, nji duburam gharu ǝnga duburam foɗǝ kumunyi apǝ foɗǝu (144,000) kǝra ǝnga thlǝmǝ nyi ǝnga thlǝmǝr dǝnyi tsǝtsǝfau ar huɗǝma nda.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kǝ yi nggari vanyi ɗahǝ sara dǝmǝlmau ǝnggǝr huhwir ˈyimi ǝnga dlǝɗǝr par. Ɗaha nyi a papa ɗaha sǝmbǝl.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Nda vǝr thlǝ na mafǝliyangǝu a dumwar tsǝkafǝ Hyal ǝnga a dumwar sǝ ǝnga pi foɗǝ kau ba ǝnga njira nggurǝm mǝthlǝkumunyi apǝ foɗǝ ta. Ndǝ aˈyi kǝra wu sǝn highiɓǝri thlǝ na kǝ mai, kǝl nji 144,000 kau, kǝra Zǝr Gamǝ bǝliya nda sara wu tsa duniya.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Nji ngau kǝra gǝra diyaɓǝna dza nda ǝnga zawarkur, ndǝ nggya wu cicikur. Ndu nu Zǝr Gamǝ kalar vira ji maˈyi a ndari. A bǝliya ndar nji, nanda ngǝ ɗaramwa kǝra nju lǝ anǝ Hyal ǝnga nǝ Zǝr Gamǝ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Fati aˈyi wu miya nda mai, ǝnga nanda aˈyi vavazǝ mai.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Kǝ yi ɓǝra lari vanyi waladi a vǝr mau a dǝmǝlmau. Aˈyi ja ǝnga ndǝshigu nǝ baˈanuwa kǝra ju nda pǝzau anǝ njira wu duniya. (Nanda ngǝ culi pampamǝu, ǝnga miya pampamǝu ǝnga nji pampamǝu.)
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ji na ǝnga ɗahǝ dzǝdzǝgamǝu, “Hya hivǝr Hyal ǝnga hya gǝnggǝr nyi sǝli, arya pǝcir mǝl numa nyi a ɗari. Dlǝvǝ nya mau ndǝra mǝliya dǝmǝlmau, ǝnga gyiwu ˈyi, ǝnga tsadu ba ǝnga mandǝli.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Waladi nǝ mǝthlǝkura nyi nu nyi, ji sa na, “A dla ja! Madiya Babilanu a dlari, kǝra mǝliya njir duniya nyabiya dzau wu sǝsukur nyi ǝnggǝr nyi padlau.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Waladi nǝ makǝrkura nyi nu nda, kǝ ji na, ǝnga ɗahǝ dzǝdzǝgamǝu, “Ma njira dlǝvǝ sǝr tagǝ kau, ǝnga sǝ a papa nyi kau, alaga njira dlǝwuri mǝtsamǝ nyi ar huɗǝma nda, ǝnga alaga ar tsa nda,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ju nda tǝwari ˈyimir wur inabi nǝ huɗǝ ndzǝndzǝ nǝ Hyal, kǝra nyinyau wu kyakiwa nǝ huɗǝ ndzǝndzǝ nǝ Hyal kǝra ǝzaˈu. Nju nda nǝ nda ɓwaɓwatǝ nǝ uˈur kǝtsa kǝra pǝrtǝ pwahǝu wu shuni a dumwar waladi cici ˈyar ǝnga Zǝr Gamǝu.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 ˈYar nǝ uˈu ɓwaɓwatǝr nda kau, hyaˈari a dǝmǝlmǝ baˈanuwa. Ɓǝlsar aˈyi ara njira wu dlǝvǝ sǝr tagǝ ǝnga sǝ kǝra wu pa nyi vuˈyi ǝnga pǝci mai, alaga njira dlǝwuri mǝtsamǝ nǝ thlǝmǝr sǝr tagǝ kau.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Sǝ kau, a cabiyari abǝr nji cici gǝ Hyal, njira wu ɓǝlar ndǝr Hyal ǝnga jirkur wu Yesu kǝl nda nggya ǝnga mba ɗǝfu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Kǝ yi nggari vanyi ɗahǝ sara dǝ mǝlmau a vǝr na, “Tsǝfǝya, barka anǝ njira tǝ wu Thlagǝu, mbar kabangǝkau.” Əngwar Mambǝl Hyal, “Pakatǝu, a nggyar nda njir barka, arya ndu nda uya ɓǝlsar sara wu thlǝr kwakwaɗǝkur nda, ara sǝr mǝla nda kǝra mǝnahǝu wu nu nda.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ta yi tsamau, tǝma, kǝ yi lari a dumwa ɗa dlama pǝrtǝu, a du dlama kau, vanyi ndǝ aˈyi kǝra vir nggya “A papa Zǝr Ndau” ǝnga dora tǝlkur nǝ ǝndzǝ wu kǝra ja ba mǝkalǝ sǝsǝm wu tsa ja.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Kǝ vanyi waladi shida sara vu ki Hyal, ji sa ngga ndǝra aˈyi nggya wu dlama kau ǝnga ɗahǝ dzǝdzǝgamǝu, “Hǝri mǝkalǝ ngau, ga faˈa sǝ ǝni, arya pǝcir faˈa sǝ asi a ɗari, ara sǝr duniya a nǝri.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ndǝra aˈyi nggya a du dlama kau, kǝ ji sǝr mǝkalǝ nyi a shida wu duniya, kǝ ji kwafǝri sǝ ǝni a di.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kǝ vanyi waladi ɓǝra biya tsu sara du ki Hyal kǝra dǝmǝlmau, ǝnga vanyi mǝkalǝ sǝsǝmau, wu tsa ja.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Vanyi waladi tsu kǝra dǝgala gǝra uˈu biya sara dar bagadi, kǝ ji ngga ǝnga ɗahǝ dzǝdzǝgamǝu, ndǝra ǝnga mǝkalǝ sǝsǝm ara ja kau, “Hǝri mǝkalǝ sǝsǝm ngǝ kau, ga sǝri ga kwafǝya yayar wu kǝra dar wuˈyar kǝra wu duniya patǝu, arya a nǝr nda.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Kǝ waladi ta sǝwa mǝkalǝ nyi a shida wu duniya, kǝ ji kwafǝya kalar yayar wur inabi ˈyar nǝ duniya, kǝ ji tsǝmiya nda a gwu vir ɓǝci yayar wur inabi nǝ huɗǝ ndzǝndzǝ nǝ Hyal
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Nji ghighiraɓǝna yayar wa nyi a biyar ya mǝlmau, a biyar vir ɓǝci yayar wur inabi, kǝ mashi biya sara wu nda, wu dzǝgwa ndǝɗǝ dzau a gwar tagǝu, dzǝgamkura nyi pa kǝra tagu, ǝnga tugukura nyi tsu melu gharu ǝnga cisu kumunyi (180).
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.