2 Coríntios 7

mfm (MFM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bazhir ˈwa ɗa ˈyar, ta ɗa a nǝ mǝnǝr nji alkawalˈyar kau, taˈyi mǝna cina kalar diɗi kǝra wu sǝni diyaɓǝna dza mǝn ǝnga mambǝlǝr mǝn. Taˈyi mǝna nyabiya dzǝ wu cicikur wu lagu hivǝr Hyal.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Cabiya mǝ yiwukur anǝ ˈya wu ɗǝfuwa hyi, arya sǝ aˈyi kǝra ˈyi ndzana nyi anǝ ndǝ mai, naˈyi gwazhiri hangǝkala ndǝ mai, ǝnga tsu ndǝ aˈyi kǝra ˈyi ɗiya nyi mai.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Aˈyi yi na abangǝ aga ya nǝ hyi vazǝ mai, ama ǝnggǝr kǝra yi saya nar hyi ta, abǝr sǝ aˈyi kǝra wu sǝn tǝkǝbiya mǝn mai, alaga tau ǝnga mbǝɗau.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Aˈyi yi ǝnga papalkur kǝr wu hyi. Yu ɓwadzǝ ǝnga hyi, ǝnga a fiya ɗar hyi ɗǝfu gagaɗau. Wu ɓwaɓwatǝr ˈya patǝu, aˈyi yi nyinyau ǝnga huɗǝ pipida.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Arya ar pǝcira ˈyi vu wu Masidoniya, naˈyi uya ɓǝlsar mai, arya nji tsǝtsǝbwarir ˈya wu kalar lagu, pǝpa ngǝ zǝwar ˈya, ǝnga hivǝr ngǝ wu ta ˈya.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ama Hyal ndǝra wu sǝsǝkuya njira wu ɓwaɓwatǝu, a sǝsǝkuya ˈyar ja ǝnga shilǝr Tayitusu.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Aˈyi arya shili nyi kǝ nga yi caguli waci mai, ama sǝsǝku ɗǝfu kǝra hyi fuwa nyi a gwa. Ji nar ˈya ǝnggǝra hya vǝr cim lar ɗa, ǝnggǝra huɗa hyi ndzau ǝnga sǝra ɗa, ǝnga tsu ǝnggǝra hyi mbiya ɗa ndǝl wu yiwudzau, kǝra mǝliya huɗa yi pipida a ndiya kǝra parangǝu.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nja na ma, abǝr cama tsǝtsǝfǝ kau, a ndzanar huɗa hyi, ama yu thlǝ nggǝraˈwa nyi mai, alaga kǝ a thlǝr yi nggǝraˈwa nyi, arya wu sǝni yi abǝr cama tsǝtsǝfǝ kau a ndzanari huɗa hyi ama nǝ pǝci kushi ngau.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ama kabangǝkau, aˈyi yi ǝnga caguli ǝnga huɗǝ ndzǝndzǝ kǝra cama tsǝtsǝfǝ kǝ mǝliya hyi mai ama aˈyi yi ǝnga caguli abǝr wu nda nǝ hyi ɗǝfu nǝ tubi. Huɗǝ ndzǝndzǝr hyi, Hyal ngǝ mǝliya nyi abangǝ tsu, aga aˈyi naˈya ngǝ mǝliya hyi vanyi sǝ mai.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Huɗǝ ndzǝndzǝ sara ara Hyal wu mǝliya ndǝ a tubi ba ja uya mbǝɗau, sǝr thlǝ nggǝraˈwu aˈyi a gwa mai. Ama huɗǝ ndzǝndzǝ kǝra duniya wu shili ǝni, wu shili ǝnga tau.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Tsamiya mǝ sǝra huɗǝ ndzǝndzǝ sara ara Hyal kǝ mǝliya hyi gǝyi. Ji mǝliya aga hya ɗa ǝnga kwakwaɗǝ mashi nǝ mǝl sǝra tsaˈa, ǝnga ǝnggǝra hyi nǝrdzǝ aga hya cina kǝrhyi wu vazau. Ji mǝliya hyi hya ɗa ǝnga huɗǝ ndzǝndzau, ǝnga hivǝr. Ji mǝliya hyi hya cim lar ɗa, ǝnga kwakwaɗǝ mashi. Ji mǝliya hyi hya ɗa njir yiwu nja mǝl sǝra tsaˈa. Lagur sǝra mǝla hyi a cabiyari abǝr aˈyi hyi ǝnga vazǝ mai.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Alaga kau, a tsǝfǝr hyir yau, aˈyi arya vanyi ndǝ ndzana vanyi sǝ mai, alaga ndǝra nji ndzana nyi sau, ama aga hya lari anǝ kǝrhyi wu mwar Hyal abǝr nahyi nji ngau kǝra ǝnga kwakwaɗǝ mashi aga ˈya.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Lagu sǝˈyar kau nga ˈyi uya tsǝtsǝku ɗǝfu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Alaga ma yi nar nyi abǝr yi ɓwadzǝ ǝnga hyi, nayi gu sǝli wu mwar hyi mai. Ənggǝr kǝra kalar sǝra ˈyi nar hyi jiri nga nyi, patǝr sǝra ˈyi ɓwadzǝ ǝni ar kǝra hyi anǝ Tayitusu tsu jiri nga nyi patǝu.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Tayitusu a vǝr yiwu hyi gagaɗau, ar cakar cakau kalar pǝcira ji ɗǝngari ǝnggǝra hyi ɓǝlari ndǝr nyi. Hya dlǝwuri nyi ǝnga huɗǝ pathlǝu wu gǝnggǝr nyi sǝli.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Aˈyi yi ǝnga huɗǝ pipida arya aˈyi yi ǝnga papalkur kǝr kǝra nyinyau wu hyi.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.