Marcos 4
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA
1 Yaisu a daliye zlaɓe á de kwaraterse elva á Dadaamiya ge emnde áte we á haye á Galili. Kwakya nalga á emnde a jemaa á katafke-aara. Aɗaba una ŋanna, a njema am paare, ŋane áte ire á haye; emnde wá, baɗemme tá á ba am haha áte we á haye ŋanna.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 A kwaraterse duksa kwakya an naraje-aha, a ba ŋane á elvan ge itare:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 «Cenawancena, náwa yá bakurá elva: Sesse zhele umele ge de puwa nalkame am fe-aara.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Am sarte na aŋkwa á puwa nalkame ŋanna, wulfe-aha umele a de valyaa áte uŋŋule, ta se tsakantehe ge ƴiye-aha.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Wulfe-aha umele, a de valyaa áte cacera, cekwa haha, a naba sese á ba áte watsewatsire aɗaba cekwa haha.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Amá de sesse vaciya an kárá-aara wá, deraadera aɗaba ɓaaka slalwe ŋgelama.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wulfe-aha umele zlaɓe ádaliye, a valyemaa am dake, a waltaa am dake, a ɓecante ge dake, magaaka ire.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Amá wulfe-aha umele wá, a puwaa á ba am haha shagera, a sesehe ba shagera, a waltaa an uŋŋule-aara, a magaa ire. Ekte-aha umele, ta yayaa egdzara kul keƴe kul keƴe, ekte-aha umele ta yayaa kul uŋkwahe kul uŋkwahe, ekte-aha umele zlaɓe ádaliye ta yayaa deremke deremke.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Daaci a ba ŋane á elvan ge itare: «Edda una máki aŋkwa hyema-aara, a cenevaacena!»
9 E Jesus acrescentou:
10 Am sarte na ɓaaka dikele á emnde ázeŋara, ta juwa ba emnde umele-aatare antara pukura-aha kelaawa ju buwa, ta naba ndavanu maana á naraje-aha-aara.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 A ŋwaterante, a ba ŋane: «Kure wá, vararakurteva baráma geni kwá diyeddiye nasherire na am *kwara á Dadaamiya, amá emnde umele wá, ma yá ndaterndáhá keni sey á ba an naraje.
11 Jesus disse a eles:
12 Estuwa, ma tá aŋkwa á zharaná á ba an ice-aatare keni, tá diseka ɗekiɗeki; ma tá aŋkwa á cenaná á ba an hyema-aatare keni, tá ceneseka ɗekiɗeki. Aɗaba itare, ɓaaka wedere-aatare an ɗaba Dadaamiya. Ayka wá, ma andze á naba ƴateraarƴe Dadaamiya!»
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Daaci a ba Yaisu á elvan ge itare: «Kina cenakuránka naraje na? Máki cenakuránka una, kwá de cenaná estara kena naraje-aha umele na?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Náwa maana á naraje ŋanna. Slepuwa wulfe ŋanna wá, á puwa ba elva á Dadaamiya.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Emnde umele, itare ta ba seke uŋŋule. Tá cenvaacena elva á Dadaamiya, amá kerteŋ á sawa shaitaine, á tsakse elva ŋanna am itare.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Emnde umele itare ta ba seke cacera. Má cenaráncena elva á Dadaamiya, kerteŋ tá lyiyaná á ba an higa.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Amá tá vanteka sleɗe ge elva á Dadaamiya ŋanna am itare. Daaci má jerje lámare umele bi zlaɗa aɗaba elva ŋanna wá, tá ƴá fetarfire-aatare ba watsewatse.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Emnde umele zlaɓe ádaliye, itare ta ba seke dake. Tá lyevalya tsa elva á Dadaamiya,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 amá wá, á dem dagave á dzama á ire an kazlaŋa á duniya, antara waya á nalmane kwakya, ira waya á duksa-aha umele gergere am duniya na. Á ɓecanta ba una ŋanna elva á Dadaamiya na am itare, á maŋka nampire ɗekiɗeki.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Amá emnde umele wá, itare ta ba seke haha na sleɗe shagera na. Tá cenevaacena elva á Dadaamiya, tá lyiyaná an ervauŋɗe-aatare palle, elva ŋanna á maga nampire am itare. Emnde umele aŋkwa nampire-aatare cekwa, emnde umele nampire-aatare deydey, amá emnde umele wá, kwakya nampire-aatare.»
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yaisu a farhe zlaɓe ádaliye ge tsakaterá elva, a ba ŋane á elvan ge itare: «Ware edda una máki a mbante kárá á fanus, á fáná am ekte á egdera, bi á uŋmbar tasa? Ɓaaka ɗekiɗeki, sey tá zleŋelaná á ba áte tate-aara.
21 Jesus também lhes disse:
22 Daaci diyaweddiye ganakini baɗemme á názena an sheɓe kina, watse á sesse ásegashe. Baɗemme á názena nasherire kina, watse tá diyeddiya emnde baɗemme.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Edda una, máki aŋkwa hyema-aara, a cenevaacena.»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Zlaɓe ádaliye a ba ŋane, á elvan ge itare: «Faufa hyema am názena kwá cenaná kure baɗemme na. Aɗaba baɗemme á názena kwá magaterná kure ge emnde na wá, Dadaamiya keni á de magakurná á ba áte una ŋanna ge kure keni. Baira á de januje ŋane am una kure kwá magaterán ge emnde.
24 Então lhes disse:
25 Edda una máki aŋkwa ázeŋara na wá, watse tá de fanaarfe zlaɓe adaliye ge ŋane. Amá edda una an erva dey wá, ba egdza una ázeŋara na keni, tá de lyanvulye.»
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yaisu a farhe zlaɓe ádaliye, a ba ŋane á elvan ge itare: «Náwa názu á gáráva an názena á magava am *kwara á Dadaamiya: Duwa á ura umele, a puwaa wulfe am fe-aara.
26 Jesus disse ainda:
27 Daaci ŋane á pá ba hare-aara, á kezla ba hare á bere, amá wulfe ámbera á ba segashe, aŋkwa á wala, ɓaaka názu a disaa ŋane am huɗe-aara ɗekiɗeki.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Baɗemme, á maganá ba haha slera. A sanse wulfe, a walante, a magaa ire, haa a nanve.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Má welasewele, edda fe a duwa á ba an náza wa masa-aara, a de icica, aɗaba hyephye sarte.»
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 A ba Yaisu á elvan ge itare zlaɓe ádaliye: «Mí slaterá an uwe *kwara á Dadaamiya? Mí shateru an naraje-ara ge emnde?
30 Disse mais:
31 Kwara á Dadaamiya wá, á gáráva an wulfe á pilli. Ŋane wá, cekwa ba ŋane am wulfe-aha baɗemme.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Amá má jaremje am haha, sesse wá, á wala jipu, haa á jauje ba ge duksa-aha umele an wala, á vala erva, ƴiye-aha tá njá am sheɗekwe-aara, tá maga bere-aatare keni átekwa.»
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Yaisu a kwaraterse estuwa elva ge emnde an naraje-aha áte una tá cenáncena.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Baɗemme á elva-aara a kwaraterse á ba an naraje. Amá ge pukura-aha-aara, am sarte na ɓaaka emnde ázetare wá, a palateraa sera-aara baɗemme.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ba vacite ŋanna herzha maŋgaripu wá, a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara: «Ebzaumibze haye ádehuwa-aara.»
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Daaci ba tse-aatare, ta ƴaa emnde am tate ŋanna. Pukura-aha ta daa Yaisu am paare na a njemaa ŋane am huɗe-aara, amá paare-aha umele keni ndza aŋkwa áhuwa.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Cekwaaŋguɗi wá, a naba tsete ge válale ƴaikke átire á haye ŋanna, a maganaa ŋane vádza á haye á ba an ndzeɗa haa a nante paare an yawe.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Yaisu ŋane á zlava áte kataliya á paare, a ɓelete ire-aara áte náza ɓela ire, á pá ba hare-aara. Duwa á pukura-aha-aara, ta tsante am hare na, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Malum, mí keɗa ni ɓaaka lambe á ŋa?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ba tsetse-aara, a naba valarhe ge válale na, a ba ŋane á elvan ge haye: «Tsaatse ba tseriyye.» Daaci a naba tsahe ge válale, tseriyye sleɗe ba seke ndza magaaveka duksa.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Am iga á una ŋanna maa, a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara: «Labára kwá maga lyawa estuwa? Ɓaaka fetarfire á kure áte ya emtu?»
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Daaci jaterja lyawa jipu, a ba itare am dagave-aatare: «Ware kena ŋane una ni dete ba effeƴa antara haye keni tá fansarfe na?»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.