Marcos 4

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yaisu a daliye zlaɓe á de kwaraterse elva á Dadaamiya ge emnde áte we á haye á Galili. Kwakya nalga á emnde a jemaa á katafke-aara. Aɗaba una ŋanna, a njema am paare, ŋane áte ire á haye; emnde wá, baɗemme tá á ba am haha áte we á haye ŋanna.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 A kwaraterse duksa kwakya an naraje-aha, a ba ŋane á elvan ge itare:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 «Cenawancena, náwa yá bakurá elva: Sesse zhele umele ge de puwa nalkame am fe-aara.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Am sarte na aŋkwa á puwa nalkame ŋanna, wulfe-aha umele a de valyaa áte uŋŋule, ta se tsakantehe ge ƴiye-aha.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Wulfe-aha umele, a de valyaa áte cacera, cekwa haha, a naba sese á ba áte watsewatsire aɗaba cekwa haha.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Amá de sesse vaciya an kárá-aara wá, deraadera aɗaba ɓaaka slalwe ŋgelama.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Wulfe-aha umele zlaɓe ádaliye, a valyemaa am dake, a waltaa am dake, a ɓecante ge dake, magaaka ire.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Amá wulfe-aha umele wá, a puwaa á ba am haha shagera, a sesehe ba shagera, a waltaa an uŋŋule-aara, a magaa ire. Ekte-aha umele, ta yayaa egdzara kul keƴe kul keƴe, ekte-aha umele ta yayaa kul uŋkwahe kul uŋkwahe, ekte-aha umele zlaɓe ádaliye ta yayaa deremke deremke.»
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Daaci a ba ŋane á elvan ge itare: «Edda una máki aŋkwa hyema-aara, a cenevaacena!»
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Am sarte na ɓaaka dikele á emnde ázeŋara, ta juwa ba emnde umele-aatare antara pukura-aha kelaawa ju buwa, ta naba ndavanu maana á naraje-aha-aara.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 A ŋwaterante, a ba ŋane: «Kure wá, vararakurteva baráma geni kwá diyeddiye nasherire na am *kwara á Dadaamiya, amá emnde umele wá, ma yá ndaterndáhá keni sey á ba an naraje.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Estuwa, ma tá aŋkwa á zharaná á ba an ice-aatare keni, tá diseka ɗekiɗeki; ma tá aŋkwa á cenaná á ba an hyema-aatare keni, tá ceneseka ɗekiɗeki. Aɗaba itare, ɓaaka wedere-aatare an ɗaba Dadaamiya. Ayka wá, ma andze á naba ƴateraarƴe Dadaamiya!»
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Daaci a ba Yaisu á elvan ge itare: «Kina cenakuránka naraje na? Máki cenakuránka una, kwá de cenaná estara kena naraje-aha umele na?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Náwa maana á naraje ŋanna. Slepuwa wulfe ŋanna wá, á puwa ba elva á Dadaamiya.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Emnde umele, itare ta ba seke uŋŋule. Tá cenvaacena elva á Dadaamiya, amá kerteŋ á sawa shaitaine, á tsakse elva ŋanna am itare.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Emnde umele itare ta ba seke cacera. Má cenaráncena elva á Dadaamiya, kerteŋ tá lyiyaná á ba an higa.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Amá tá vanteka sleɗe ge elva á Dadaamiya ŋanna am itare. Daaci má jerje lámare umele bi zlaɗa aɗaba elva ŋanna wá, tá ƴá fetarfire-aatare ba watsewatse.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Emnde umele zlaɓe ádaliye, itare ta ba seke dake. Tá lyevalya tsa elva á Dadaamiya,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 amá wá, á dem dagave á dzama á ire an kazlaŋa á duniya, antara waya á nalmane kwakya, ira waya á duksa-aha umele gergere am duniya na. Á ɓecanta ba una ŋanna elva á Dadaamiya na am itare, á maŋka nampire ɗekiɗeki.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Amá emnde umele wá, itare ta ba seke haha na sleɗe shagera na. Tá cenevaacena elva á Dadaamiya, tá lyiyaná an ervauŋɗe-aatare palle, elva ŋanna á maga nampire am itare. Emnde umele aŋkwa nampire-aatare cekwa, emnde umele nampire-aatare deydey, amá emnde umele wá, kwakya nampire-aatare.»
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Yaisu a farhe zlaɓe ádaliye ge tsakaterá elva, a ba ŋane á elvan ge itare: «Ware edda una máki a mbante kárá á fanus, á fáná am ekte á egdera, bi á uŋmbar tasa? Ɓaaka ɗekiɗeki, sey tá zleŋelaná á ba áte tate-aara.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Daaci diyaweddiye ganakini baɗemme á názena an sheɓe kina, watse á sesse ásegashe. Baɗemme á názena nasherire kina, watse tá diyeddiya emnde baɗemme.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Edda una, máki aŋkwa hyema-aara, a cenevaacena.»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Zlaɓe ádaliye a ba ŋane, á elvan ge itare: «Faufa hyema am názena kwá cenaná kure baɗemme na. Aɗaba baɗemme á názena kwá magaterná kure ge emnde na wá, Dadaamiya keni á de magakurná á ba áte una ŋanna ge kure keni. Baira á de januje ŋane am una kure kwá magaterán ge emnde.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Edda una máki aŋkwa ázeŋara na wá, watse tá de fanaarfe zlaɓe adaliye ge ŋane. Amá edda una an erva dey wá, ba egdza una ázeŋara na keni, tá de lyanvulye.»
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Yaisu a farhe zlaɓe ádaliye, a ba ŋane á elvan ge itare: «Náwa názu á gáráva an názena á magava am *kwara á Dadaamiya: Duwa á ura umele, a puwaa wulfe am fe-aara.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Daaci ŋane á pá ba hare-aara, á kezla ba hare á bere, amá wulfe ámbera á ba segashe, aŋkwa á wala, ɓaaka názu a disaa ŋane am huɗe-aara ɗekiɗeki.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Baɗemme, á maganá ba haha slera. A sanse wulfe, a walante, a magaa ire, haa a nanve.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Má welasewele, edda fe a duwa á ba an náza wa masa-aara, a de icica, aɗaba hyephye sarte.»
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 A ba Yaisu á elvan ge itare zlaɓe ádaliye: «Mí slaterá an uwe *kwara á Dadaamiya? Mí shateru an naraje-ara ge emnde?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Kwara á Dadaamiya wá, á gáráva an wulfe á pilli. Ŋane wá, cekwa ba ŋane am wulfe-aha baɗemme.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Amá má jaremje am haha, sesse wá, á wala jipu, haa á jauje ba ge duksa-aha umele an wala, á vala erva, ƴiye-aha tá njá am sheɗekwe-aara, tá maga bere-aatare keni átekwa.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Yaisu a kwaraterse estuwa elva ge emnde an naraje-aha áte una tá cenáncena.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Baɗemme á elva-aara a kwaraterse á ba an naraje. Amá ge pukura-aha-aara, am sarte na ɓaaka emnde ázetare wá, a palateraa sera-aara baɗemme.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ba vacite ŋanna herzha maŋgaripu wá, a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara: «Ebzaumibze haye ádehuwa-aara.»
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Daaci ba tse-aatare, ta ƴaa emnde am tate ŋanna. Pukura-aha ta daa Yaisu am paare na a njemaa ŋane am huɗe-aara, amá paare-aha umele keni ndza aŋkwa áhuwa.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Cekwaaŋguɗi wá, a naba tsete ge válale ƴaikke átire á haye ŋanna, a maganaa ŋane vádza á haye á ba an ndzeɗa haa a nante paare an yawe.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Yaisu ŋane á zlava áte kataliya á paare, a ɓelete ire-aara áte náza ɓela ire, á pá ba hare-aara. Duwa á pukura-aha-aara, ta tsante am hare na, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Malum, mí keɗa ni ɓaaka lambe á ŋa?»
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ba tsetse-aara, a naba valarhe ge válale na, a ba ŋane á elvan ge haye: «Tsaatse ba tseriyye.» Daaci a naba tsahe ge válale, tseriyye sleɗe ba seke ndza magaaveka duksa.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Am iga á una ŋanna maa, a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara: «Labára kwá maga lyawa estuwa? Ɓaaka fetarfire á kure áte ya emtu?»
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Daaci jaterja lyawa jipu, a ba itare am dagave-aatare: «Ware kena ŋane una ni dete ba effeƴa antara haye keni tá fansarfe na?»
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.