Lucas 15

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kwakya emnde a mága haypa antara *emnde a jáhá hadáma se jarammeje áza Yaisu, tá aŋkwa cená elva ázeŋara.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 A naba jaterhe ge ervauŋɗe *Farisa-aha antara malum-aha á *tawraita, a ba itare am dagave-aatare: «Labára ŋane ge zhele na á lyiya emnde a haypa, á zá ɗafa antara itare?»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Yaisu a vaterte naraje na, a ba ŋane á elvan ge itare:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Ware am kure, má a keɗaa palle am kyawe-aha-aara deremke, á ƴánka kyawe-aha kul maselmane ju maselmane na, á de tatayá palle na keɗaakeɗa na emtsaaɗe?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Máki shánsha, á eksante á ba an higa áte ye-aara, á sá an ŋane.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Máki saasa maa, á ɗáhá slakate-aha-aara antara emnde a riya-aara, tá se higa átirpalle, aɗaba a bateraa labáre á higa, a shaa kyawe-aara na ndza keɗaakeɗa na.»
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Daaci a ba ŋane á elvan ge itare: «Una keni ba duksa palle. Yá ndaakur ba jirire, am samaya wá, kwakya ba higa na arge slehaypa palle na a eptsanve iga ge haypa-aha-aara, arge emnde kul maselmane ju maselmane na, ta bantsa itare, ta emnde jirire, ɓaaka wedere-aatare an mága tuba na.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «Zlaɓe ádaliye, mukse máki an gursa-aara kelaawa, amá a eblyantaave palle á ba am bere-aara, á mbanteka kárá á ba am sarte ŋanna, á ettátaya ba shagera, á hyaɗese bere ŋanna baɗemme sey má shánsha?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Máki shánsha wá, slakate-aha-aara antara emnde a riya-aara sey tá cenáncena baɗemme, tá se higa átirpalle, aɗaba a bateraa labare á higa, a shaa gursa-aara na ndza keɗaakeɗa na.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Una keni ba duksa palle. Yá ndaakur ba jirire: málika-aha á Dadaamiya tá higa jipu, máki slehaypa palle a eptsanve iga ge haypa-aha-aara.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yaisu a fateraare naraje umele zlaɓe ádaliye, a ba ŋane á elvan ge itare: «Aŋkwa ura an egdzara buwa zála.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 A ba kudere á elvan ge eddetare wá: Názena ni ma andze ŋá záná am warata am iga á ŋa na wá, iya yá kátá náza-aaruwa ba kina eddaaye. Ane, á ba eddetare. A naba ɗaaterte, a tegateraa nalmáne na.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 «Am iga á una ŋanna maa, kudere na a gaa ba hare cekwaaŋguɗi wá, a naba jimaa kazlaŋa-aara, umele a valuhe a puwem shuŋgu-aara am lyiba, puwwe a naba zlálá á dem duniya-aara. Daaduwa áhuwa maa, a de keɗaa nalmáne-aara na a shanaa áza eddeŋara na baɗemme, am dákárire ba dey.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ba ŋane keni pacanvepáce nalmáne-aara baɗemme cátte zlauzle duksa am erva-aara wá, samsa waya ƴaikke á sem larde ŋanna keni. Palle á názu á eksáná áte erva ɓaaka mazla-aara.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Daaci á tataya slera mazla-aara. A ba palle á emnde a ekse ŋanna á elvan ge ŋane: Aŋkwa slera á piya nabezhe-aha am mba-aaruwa, má ká emmága. Wayanwáyá, a ba ŋane; a naba duhe.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Aŋkwa ice-aara am shayawe á duksa-aha na tá vante ganakini á dateran ge nabezhe-aha, amá varanteka baráma á zuze-aara.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 «Daaci a fantau ge shá eŋkale áte nja-aara ŋanna, a ba ŋane: Emnde na tá maga slera am mba á edderwa ni tá ƴáná ba itare ɗafa ni, iya ni á jiija waya áhuna!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ambane yá tsetse, yá eptsa á dá. Yá de banánba ge edderwa ganakini ya ganu ge ŋaneka palle haypa na, amá ya gu haypa an Dadaamiya.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Am nja-aaruwa kina na wá, ba geni tá ɗakiyá an egdza á ŋa keni zlayeka mazla-aara, hyainefka. Naba givege ka, a ganevge ba seke emnde a slera á ŋa umele am huɗe á há á ŋa.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Mazla-aara a naba tse, a saa á se mba á eddeŋara na.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Daaci: Eddaaye, a ba egdza-aara á elvan ge ŋane, haypa-aaruwa wá, ya gaku ge ekka ka palle, haypa ƴaikke ya guwa an Dadaamiya. Hyanefka mazla-aara ganakini yá gev egdza á ŋa ádaliye.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Amá ba hyema keni fanuka eddeŋara na ge názena aŋkwa tsakaná ŋane. A ba ŋane á elvan ge emnde na tá maga slera am mba-aara: Dawmbare watsewatse á dem bere, de sawansa záne zariya, antara kimake, ira jaɗe palle, sawmbare an ŋane, tsekwawanemtsekwa am kazlaŋa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Dawmbare, de sawánsa dalau na mi gelanaa á ba an niya na, icawantice watsewatse, una muŋri ƴaikke, higaumihiga.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Aɗaba egdza-aaruwa na náwa ŋane na wá, ndza ba seke a emtsa an emtsa, ŋane kina wá, ba seke a tsete am faya. Ndza keɗaakeɗa ba ɗekiɗeki, amá kwaya ŋane jesaarje. Daaci ta fantau ge mága muŋri-aara, higa ƴaikke am huɗe á há-aara baɗemme.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 «Amá am sarte ŋanna wá, makaji á edda á há ŋanna ɓaaka am mba, a dem kaamba. Aŋkwa á sá maa, á cená ba gusa am mba-aatare, njaanja gaŋga tá shekela emnde.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 A naba ɗaase palle á emnde na tá maga slera am mba-aatare, a ndavanu elva, a ba ŋane: A jaara uwe am mbá á miya?
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 A ba walaaɗi-aatare ŋanna á elvan ge ŋane: Saasa egdza emmeŋa, eddeŋa a icante dalau na mi gelanaa á ba an niya na, aɗaba a shaa egdza-aara ba lapilayye.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Mazla-aara a naba icaa ervauŋɗe makaji á edda á há ŋanna, a kwaleve ge dem mbá ŋanna ba ɗekiɗeki. Daaci a segashe ba eddeŋara an ire-aara, a se slapalana á dem mba.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Amá a ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Edda, iya náwa yawe wányarwányara yá magaká ba slera, ba ser palle keni ƴannaaka elva á ŋa ni, aley ba ser palle keni vakiteka ba egdza a nawe keni, ganakini ŋá zuze antara slekate-aha-aaruwa ni.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Gevge saasa egdza á ŋa, ŋane wá, a de keɗakaa nalmáne á ŋa baɗemme áte záware-aha ba dey ni, aley ka se icanante dalau na mi gelanaa á ba an niya na ádaliye!
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Ba estuwa egdza-aaruwa, a ba eddetare; Ekka wá, ba jire ba ádeme keni dakeska ɗekiɗeki. Ay degiya, baɗemme á názena am huɗe á há na ba náza á ŋa.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Duksa palle wá, shagera ba mi maganaamaga muŋri, mi higa. Aɗaba egdza emmeŋa ŋanna wá, ndza ba seke a emtsa an emtsa, kina ŋane gevge ba seke a tsete am faya. Ndza ba seke a keɗaa an keɗa am kaamba, náwa shanánsha zlaɓe ádaliye.»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.