João 13

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ay, a jauwaa ba háre palle mazla-aara tá gya muŋri á *Paska, Yaisu diyaadiya ganakini herzhavteherzhe sarte-aara jipu ge zlala á dem mba á Eddeŋara, á ƴá duniya. Wayatertewáyá an tsáká ire emnde-aara na ni á ƴaterá am duniya na.
1 Um pouco antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que havia chegado o tempo em que deixaria este mundo e iria para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Daaci, tá arge masane tara Yaisu antara pukura-aha maa, Yahuda egdza á Simaun Iskariyaut wá, fanemfa Shaitaine am ervauŋɗe zlauzle, ganakini a veluvele Yaisu.
2 Estava sendo servido o jantar, e o diabo já havia induzido Judas Iscariotes, filho de Simão, a trair Jesus.
3 Yaisu wá, diyaadiya ŋane ganakini ndza a sawa áza Dadaamiya, watse á eptsa zlaɓe ádaliye á deza Dadaamiya. Diyaadiya geni baɗemme á hákuma á ba am erva-aara.
3 Jesus sabia que o Pai havia colocado todas as coisas debaixo do seu poder, e que viera de Deus e estava voltando para Deus;
4 Daaci a naba tsanvaare ge masane na, a tsekwese am zane-aara, aŋkwa patele áhuwa a halante, a ŋguɗese huɗe an ŋane,
4 assim, levantou-se da mesa, tirou sua capa e colocou uma toalha em volta da cintura.
5 a kevaa yawe am tasa, daaci a fantau ge barateraa sera ge pukura-aha-aara, á halateraa yawe áte sera an we á patele na a ŋguɗese huɗe an ŋane na.
5 Depois disso, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés dos seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Daada áte Simaun Piyer maa, «Lyafka,» a ba ŋane. «Ka ni ka bariya sera ge iya Yaakadada?»
6 Chegou-se a Simão Pedro, que lhe disse: "Senhor, vais lavar os meus pés? "
7 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Názena yá aŋkwa maganá ya na diyaŋka emtsaaɗe, amá watse ká diyeddiye.»
7 Respondeu Jesus: "Você não compreende agora o que estou lhe fazendo; mais tarde, porém, entenderá".
8 A ba Piyer: «Ɓaaka, ká báreka sera-aaruwa ɗekiɗeki.» A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki baranakaaka sera wá, ba icevice dágave á miya antara ka.»
8 Disse Pedro: "Não; nunca lavarás os meus pés". Jesus respondeu: "Se eu não os lavar, você não terá parte comigo".
9 A ba Piyer á elvan ge ŋane: «Yaakadada, máki estuwa wá, serka palle, antara ba erva-aha-aaruwa, antara ire-aaruwa, náwa barivebare.»
9 Respondeu Simão Pedro: "Então, Senhor, não apenas os meus pés, mas também as minhas mãos e a minha cabeça! "
10 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki ura barevbare wá, á bareka mazla-aara aɗaba tseɗaŋŋe vuwa-aara. Sey á bárá ba sera. Kure wá, tseɗaŋŋe vuwa á kure. Amá wá, kure baɗemme ka.»
10 Respondeu Jesus: "Quem já se banhou precisa apenas lavar os pés; todo o seu corpo está limpo. Vocês estão limpos, mas nem todos".
11 Edda una ni watse á de vela Yaisu na wá, Yaisu diyaadiya, a ndaanaa aɗaba una ŋanna: Baɗemme á kureka kwa tseɗaŋŋe.
11 Pois ele sabia quem iria traí-lo, e por isso disse que nem todos estavam limpos.
12 Am sarte na zlauzle am baratera sera maa, a tsekweme am zane-aara zlaɓe adaliye, a de njehe am tate á nja-aara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kina diyakurdiya názena ya magakurnaa ya na emtu?
12 Quando terminou de lavar-lhes os pés, Jesus tornou a vestir sua capa e voltou ao seu lugar. Então lhes perguntou: "Vocês entendem o que lhes fiz?
13 Náwa kwá ɗahiyá an malum antara Yaakadada. Shagera jipu, una ŋanna ba uŋŋule-aara. Aɗaba ba jire ya ba estuwa.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e com razão, pois eu o sou.
14 Iya na ya malum antara Yaakadada ni náwa ya barakuraa sera ge kure na wá, daaci kure keni shagera baraubárá sera-aha á kure am dagáve á kure.
14 Pois bem, se eu, sendo Senhor e Mestre de vocês, lavei-lhes os pés, vocês também devem lavar os pés uns dos outros.
15 Iya wá, maranakuránmárá gáráva-aara, geni kure keni kwá de magáná á ba áte una ya magakurnaa ya na.
15 Eu lhes dei o exemplo, para que vocês façam como lhes fiz.
16 Náwa yá ndakurndá kwa ádaliye: Ge jirire wá, walaaɗi á januka ge zánwe-aara, sleɓela keni á januka ge edda una ni a eɓɓela na.
16 Digo-lhes verdadeiramente que nenhum escravo é maior do que o seu senhor, como também nenhum mensageiro é maior do que aquele que o enviou.
17 Kina wá, cenakuráncena mazla-aara, máki kwa emmága áte una ŋanna wá, á de jakurja geɗa.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, felizes serão se as praticarem".
18 «Elva-aaruwa na wá, yá ndaakur ge kure baɗemme á kure ka. Diyanaterdiya ya emnde-aaruwa na ya dzeratersaa ya. Názena ni an puwa am wakita á Dadaamiya na keni shagera ba a gevge. Aɗaba a ba ŋane: Palle á emnde na ŋa zu ɗafa kerɗe á de gev kelaade-aaruwa.
18 "Não estou me referindo a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto acontece para que se cumpra a Escritura: ‘Aquele que patilhava do meu pão voltou-se contra mim’.
19 Ndaanakursendá ya mázla-aara, a njinja am vuwa á kure, geni má sámsa duksa ŋanna wá, kwá diyeddiye geni iya wá, Iya.
19 "Estou lhes dizendo antes que aconteça, a fim de que, quando acontecer, vocês creiam que Eu Sou.
20 Yá ndaakur ba jirire: Ma a lyiyanaa ware sleɓela-aaruwa keni, edda-aara a lyevaa ba iya. Iyau, edda una a lyevaa ya maa, a lyevaa ba edda una ni a ɓeliɓela na.»
20 Eu lhes garanto: Quem receber aquele que eu enviar, estará me recebendo; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou".
21 Ba a ndaase una ŋanna Yaisu wá, mázla-aara damda dzámá ire ƴaikke á dem ŋane. A ba ŋane á elvan ge pukura-aha-aara: «Yá ndaakur ba jirire, watse á veliya ba palle á kure.»
21 Depois de dizer isso, Jesus perturbou-se em espírito e declarou: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá".
22 Farantaufe pukura-aha ge zháráva á dem ice am dágave-aatare, diyarka edda una Yaisu á ɓálá nákwá áte ŋane na ɗekiɗeki.
22 Seus discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Aŋkwa pukura palle, ŋane a nja herzhe an Yaisu, Yaisu a wayete ŋane kwakya-aara.
23 Um deles, o discípulo a quem Jesus amava, estava reclinado ao lado dele.
24 Simaun Piyer a maganaa nalaama, geni a ndavanundave: á ɓálá nákwá áte ware ŋane.
24 Simão Pedro fez sinais para esse discípulo, como a dizer: "Pergunte-lhe a quem ele está se referindo".
25 Pukura ŋanna a naba ndavanu ge Yaisu an eŋkale, a ba ŋane: «Yaakadada, ware ŋane edda-aara?»
25 Inclinando-se para Jesus, perguntou-lhe: "Senhor, quem é? "
26 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Kwaye watse yá ukcevaukca vaŋgwala yá gar ɗále wá, edda una má ya fanem am erva na ba ŋane.»
26 Respondeu Jesus: "Aquele a quem eu der este pedaço de pão molhado no prato". Então, molhando o pedaço de pão, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Ba a lyevaa ɗafa na Yahuda am erva á Yaisu wá, Shaitaine a naba ŋgyanme am ervauŋɗe. A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ábi ká am niya á ŋa ge slera á ŋa na? Edduwa emmága watsewatse.»
27 Tão logo Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. "O que você está para fazer, faça depressa", disse-lhe Jesus.
28 Amá ma a bannaa aɗaba uwe Yaisu elva ŋanna ge Yahuda keni, palle á ura diyaadiya ɓaaka ɗekiɗeki am dágave-aatare ŋanna.
28 Mas ninguém à mesa entendeu por que Jesus lhe disse isso.
29 Aɗaba á ŋáná Yahuda shuŋgu maa, emnde umele-aatare ta kurken Yaisu a banaa de shekwamiveshekwe duksa na mí maga muŋri an ŋane, bi a banaa de tegatertega egdza duksa ge talága-aha.
29 Visto que Judas era o encarregado do dinheiro, alguns pensaram que Jesus estava lhe dizendo que comprasse o necessário para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Am sarte na lyevaalya Yahuda vaŋgwala na am erva á Yaisu, antara ba degashe-aara ba watsewatse. Am sarte ŋanna vaƴiya.
30 Assim que comeu o pão, Judas saiu. E era noite.
31 Sesse Yahuda zlazlálá maa, a ba Yaisu: «Kina wá, á de marápsemárá ƴaikkire á *Ura á emnde baɗemme mázla-aara, tá de zharaná áte ŋane emnde ƴaikkire á Dadaamiya keni.
31 Depois que Judas saiu, Jesus disse: "Agora o Filho do homem é glorificado, e Deus é glorificado nele.
32 Ba seke una ni marapsemárá ƴaikkire á Dadaamiya áte Egdza-aara na wá, Dadaamiya keni á de marateránmárá ba ŋane an ire-aara ƴaikkire á Egdza-aara ge emnde. Á de magán ba herzhe na duksa ŋanna, má watse á dáná á dem samaya.
32 Se Deus é glorificado nele, Deus também glorificará o Filho nele mesmo, e o glorificará em breve.
33 Daaci, yá haraaka antara kure kwakya mazla-aara egdzara-aaruwa. Kina wá, názena ndza ya ndaater ge Yahudiya-aha na, yá ndakurnda ge kure keni: Watse kwá tatayitátaya, amá kwá taa daaka á dem tate na yá detekwa ya na.
33 "Meus filhinhos, vou estar com vocês apenas mais um pouco. Vocês procurarão por mim e, como eu disse aos judeus, agora lhes digo: Para onde eu vou, vocês não podem ir.
34 Náwa shairiya aŋwaslire yá vakurte ya: Shairiya ŋanna wá, mága wáyávire am dágave á kure. Kure keni wayawaavewáye am dágave á kure á ba áte una ya wayakurtaa ya na.
34 "Um novo mandamento lhes dou: Amem-se uns aos outros. Como eu os amei, vocês devem amar-se uns aos outros.
35 Máki kwá aŋkwa wayaavewáye wá, tá naba diyakureddiye emnde a duniya ganakini kure wá, kwa pukura-aha-aaruwa.»
35 Com isso todos saberão que vocês são meus discípulos, se vocês se amarem uns aos outros".
36 A ndavanu ge Simaun Piyer, a ba ŋane: «Ká zlálá a deme ka Yaakadada?» A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Kina zlaɓe ká dzegwánka emtsaaɗe ɗabiyá á dem tate na yá detekwa ya, sey watse ká ɗabiyá á katafke.»
36 Simão Pedro lhe perguntou: "Senhor, para onde vais? " Jesus respondeu: "Para onde vou, vocês não podem me seguir agora, mas me seguirão mais tarde".
37 A ba Piyer á elvan ge ŋane: «Yaakadada labára yá dzegwánka ɗabakɗaba kina? Ya keni yá am niya-aaruwa, yá kátá ƴa shifa-aaruwa aɗaba ka.»
37 Pedro perguntou: "Senhor, por que não posso seguir-te agora? Darei a minha vida por ti! "
38 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ba jirire ká am niya a ƴa shifa á ŋa aɗaba ya emtu? Yá ndak ba jirire: Vatena lauktu á kyuwa tsákálá wá, ká de ndaasendá ka ser keƴe, diyakika, a ba ka.»
38 Então Jesus respondeu: "Você dará a vida por mim? Asseguro-lhe que, antes que o galo cante, você me negará três vezes! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.