João 13

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ay, a jauwaa ba háre palle mazla-aara tá gya muŋri á *Paska, Yaisu diyaadiya ganakini herzhavteherzhe sarte-aara jipu ge zlala á dem mba á Eddeŋara, á ƴá duniya. Wayatertewáyá an tsáká ire emnde-aara na ni á ƴaterá am duniya na.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Daaci, tá arge masane tara Yaisu antara pukura-aha maa, Yahuda egdza á Simaun Iskariyaut wá, fanemfa Shaitaine am ervauŋɗe zlauzle, ganakini a veluvele Yaisu.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Yaisu wá, diyaadiya ŋane ganakini ndza a sawa áza Dadaamiya, watse á eptsa zlaɓe ádaliye á deza Dadaamiya. Diyaadiya geni baɗemme á hákuma á ba am erva-aara.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Daaci a naba tsanvaare ge masane na, a tsekwese am zane-aara, aŋkwa patele áhuwa a halante, a ŋguɗese huɗe an ŋane,
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 a kevaa yawe am tasa, daaci a fantau ge barateraa sera ge pukura-aha-aara, á halateraa yawe áte sera an we á patele na a ŋguɗese huɗe an ŋane na.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Daada áte Simaun Piyer maa, «Lyafka,» a ba ŋane. «Ka ni ka bariya sera ge iya Yaakadada?»
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Názena yá aŋkwa maganá ya na diyaŋka emtsaaɗe, amá watse ká diyeddiye.»
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 A ba Piyer: «Ɓaaka, ká báreka sera-aaruwa ɗekiɗeki.» A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki baranakaaka sera wá, ba icevice dágave á miya antara ka.»
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 A ba Piyer á elvan ge ŋane: «Yaakadada, máki estuwa wá, serka palle, antara ba erva-aha-aaruwa, antara ire-aaruwa, náwa barivebare.»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki ura barevbare wá, á bareka mazla-aara aɗaba tseɗaŋŋe vuwa-aara. Sey á bárá ba sera. Kure wá, tseɗaŋŋe vuwa á kure. Amá wá, kure baɗemme ka.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Edda una ni watse á de vela Yaisu na wá, Yaisu diyaadiya, a ndaanaa aɗaba una ŋanna: Baɗemme á kureka kwa tseɗaŋŋe.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Am sarte na zlauzle am baratera sera maa, a tsekweme am zane-aara zlaɓe adaliye, a de njehe am tate á nja-aara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kina diyakurdiya názena ya magakurnaa ya na emtu?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Náwa kwá ɗahiyá an malum antara Yaakadada. Shagera jipu, una ŋanna ba uŋŋule-aara. Aɗaba ba jire ya ba estuwa.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Iya na ya malum antara Yaakadada ni náwa ya barakuraa sera ge kure na wá, daaci kure keni shagera baraubárá sera-aha á kure am dagáve á kure.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Iya wá, maranakuránmárá gáráva-aara, geni kure keni kwá de magáná á ba áte una ya magakurnaa ya na.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Náwa yá ndakurndá kwa ádaliye: Ge jirire wá, walaaɗi á januka ge zánwe-aara, sleɓela keni á januka ge edda una ni a eɓɓela na.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Kina wá, cenakuráncena mazla-aara, máki kwa emmága áte una ŋanna wá, á de jakurja geɗa.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 «Elva-aaruwa na wá, yá ndaakur ge kure baɗemme á kure ka. Diyanaterdiya ya emnde-aaruwa na ya dzeratersaa ya. Názena ni an puwa am wakita á Dadaamiya na keni shagera ba a gevge. Aɗaba a ba ŋane: Palle á emnde na ŋa zu ɗafa kerɗe á de gev kelaade-aaruwa.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ndaanakursendá ya mázla-aara, a njinja am vuwa á kure, geni má sámsa duksa ŋanna wá, kwá diyeddiye geni iya wá, Iya.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Yá ndaakur ba jirire: Ma a lyiyanaa ware sleɓela-aaruwa keni, edda-aara a lyevaa ba iya. Iyau, edda una a lyevaa ya maa, a lyevaa ba edda una ni a ɓeliɓela na.»
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Ba a ndaase una ŋanna Yaisu wá, mázla-aara damda dzámá ire ƴaikke á dem ŋane. A ba ŋane á elvan ge pukura-aha-aara: «Yá ndaakur ba jirire, watse á veliya ba palle á kure.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Farantaufe pukura-aha ge zháráva á dem ice am dágave-aatare, diyarka edda una Yaisu á ɓálá nákwá áte ŋane na ɗekiɗeki.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Aŋkwa pukura palle, ŋane a nja herzhe an Yaisu, Yaisu a wayete ŋane kwakya-aara.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Simaun Piyer a maganaa nalaama, geni a ndavanundave: á ɓálá nákwá áte ware ŋane.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Pukura ŋanna a naba ndavanu ge Yaisu an eŋkale, a ba ŋane: «Yaakadada, ware ŋane edda-aara?»
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Kwaye watse yá ukcevaukca vaŋgwala yá gar ɗále wá, edda una má ya fanem am erva na ba ŋane.»
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ba a lyevaa ɗafa na Yahuda am erva á Yaisu wá, Shaitaine a naba ŋgyanme am ervauŋɗe. A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ábi ká am niya á ŋa ge slera á ŋa na? Edduwa emmága watsewatse.»
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Amá ma a bannaa aɗaba uwe Yaisu elva ŋanna ge Yahuda keni, palle á ura diyaadiya ɓaaka ɗekiɗeki am dágave-aatare ŋanna.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Aɗaba á ŋáná Yahuda shuŋgu maa, emnde umele-aatare ta kurken Yaisu a banaa de shekwamiveshekwe duksa na mí maga muŋri an ŋane, bi a banaa de tegatertega egdza duksa ge talága-aha.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Am sarte na lyevaalya Yahuda vaŋgwala na am erva á Yaisu, antara ba degashe-aara ba watsewatse. Am sarte ŋanna vaƴiya.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Sesse Yahuda zlazlálá maa, a ba Yaisu: «Kina wá, á de marápsemárá ƴaikkire á *Ura á emnde baɗemme mázla-aara, tá de zharaná áte ŋane emnde ƴaikkire á Dadaamiya keni.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Ba seke una ni marapsemárá ƴaikkire á Dadaamiya áte Egdza-aara na wá, Dadaamiya keni á de marateránmárá ba ŋane an ire-aara ƴaikkire á Egdza-aara ge emnde. Á de magán ba herzhe na duksa ŋanna, má watse á dáná á dem samaya.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Daaci, yá haraaka antara kure kwakya mazla-aara egdzara-aaruwa. Kina wá, názena ndza ya ndaater ge Yahudiya-aha na, yá ndakurnda ge kure keni: Watse kwá tatayitátaya, amá kwá taa daaka á dem tate na yá detekwa ya na.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Náwa shairiya aŋwaslire yá vakurte ya: Shairiya ŋanna wá, mága wáyávire am dágave á kure. Kure keni wayawaavewáye am dágave á kure á ba áte una ya wayakurtaa ya na.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Máki kwá aŋkwa wayaavewáye wá, tá naba diyakureddiye emnde a duniya ganakini kure wá, kwa pukura-aha-aaruwa.»
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 A ndavanu ge Simaun Piyer, a ba ŋane: «Ká zlálá a deme ka Yaakadada?» A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Kina zlaɓe ká dzegwánka emtsaaɗe ɗabiyá á dem tate na yá detekwa ya, sey watse ká ɗabiyá á katafke.»
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 A ba Piyer á elvan ge ŋane: «Yaakadada labára yá dzegwánka ɗabakɗaba kina? Ya keni yá am niya-aaruwa, yá kátá ƴa shifa-aaruwa aɗaba ka.»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ba jirire ká am niya a ƴa shifa á ŋa aɗaba ya emtu? Yá ndak ba jirire: Vatena lauktu á kyuwa tsákálá wá, ká de ndaasendá ka ser keƴe, diyakika, a ba ka.»
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.