João 13

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ay, a jauwaa ba háre palle mazla-aara tá gya muŋri á *Paska, Yaisu diyaadiya ganakini herzhavteherzhe sarte-aara jipu ge zlala á dem mba á Eddeŋara, á ƴá duniya. Wayatertewáyá an tsáká ire emnde-aara na ni á ƴaterá am duniya na.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Daaci, tá arge masane tara Yaisu antara pukura-aha maa, Yahuda egdza á Simaun Iskariyaut wá, fanemfa Shaitaine am ervauŋɗe zlauzle, ganakini a veluvele Yaisu.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Yaisu wá, diyaadiya ŋane ganakini ndza a sawa áza Dadaamiya, watse á eptsa zlaɓe ádaliye á deza Dadaamiya. Diyaadiya geni baɗemme á hákuma á ba am erva-aara.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Daaci a naba tsanvaare ge masane na, a tsekwese am zane-aara, aŋkwa patele áhuwa a halante, a ŋguɗese huɗe an ŋane,
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 a kevaa yawe am tasa, daaci a fantau ge barateraa sera ge pukura-aha-aara, á halateraa yawe áte sera an we á patele na a ŋguɗese huɗe an ŋane na.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Daada áte Simaun Piyer maa, «Lyafka,» a ba ŋane. «Ka ni ka bariya sera ge iya Yaakadada?»
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Názena yá aŋkwa maganá ya na diyaŋka emtsaaɗe, amá watse ká diyeddiye.»
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 A ba Piyer: «Ɓaaka, ká báreka sera-aaruwa ɗekiɗeki.» A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki baranakaaka sera wá, ba icevice dágave á miya antara ka.»
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 A ba Piyer á elvan ge ŋane: «Yaakadada, máki estuwa wá, serka palle, antara ba erva-aha-aaruwa, antara ire-aaruwa, náwa barivebare.»
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki ura barevbare wá, á bareka mazla-aara aɗaba tseɗaŋŋe vuwa-aara. Sey á bárá ba sera. Kure wá, tseɗaŋŋe vuwa á kure. Amá wá, kure baɗemme ka.»
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Edda una ni watse á de vela Yaisu na wá, Yaisu diyaadiya, a ndaanaa aɗaba una ŋanna: Baɗemme á kureka kwa tseɗaŋŋe.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Am sarte na zlauzle am baratera sera maa, a tsekweme am zane-aara zlaɓe adaliye, a de njehe am tate á nja-aara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kina diyakurdiya názena ya magakurnaa ya na emtu?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Náwa kwá ɗahiyá an malum antara Yaakadada. Shagera jipu, una ŋanna ba uŋŋule-aara. Aɗaba ba jire ya ba estuwa.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Iya na ya malum antara Yaakadada ni náwa ya barakuraa sera ge kure na wá, daaci kure keni shagera baraubárá sera-aha á kure am dagáve á kure.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Iya wá, maranakuránmárá gáráva-aara, geni kure keni kwá de magáná á ba áte una ya magakurnaa ya na.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Náwa yá ndakurndá kwa ádaliye: Ge jirire wá, walaaɗi á januka ge zánwe-aara, sleɓela keni á januka ge edda una ni a eɓɓela na.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Kina wá, cenakuráncena mazla-aara, máki kwa emmága áte una ŋanna wá, á de jakurja geɗa.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 «Elva-aaruwa na wá, yá ndaakur ge kure baɗemme á kure ka. Diyanaterdiya ya emnde-aaruwa na ya dzeratersaa ya. Názena ni an puwa am wakita á Dadaamiya na keni shagera ba a gevge. Aɗaba a ba ŋane: Palle á emnde na ŋa zu ɗafa kerɗe á de gev kelaade-aaruwa.
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Ndaanakursendá ya mázla-aara, a njinja am vuwa á kure, geni má sámsa duksa ŋanna wá, kwá diyeddiye geni iya wá, Iya.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Yá ndaakur ba jirire: Ma a lyiyanaa ware sleɓela-aaruwa keni, edda-aara a lyevaa ba iya. Iyau, edda una a lyevaa ya maa, a lyevaa ba edda una ni a ɓeliɓela na.»
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ba a ndaase una ŋanna Yaisu wá, mázla-aara damda dzámá ire ƴaikke á dem ŋane. A ba ŋane á elvan ge pukura-aha-aara: «Yá ndaakur ba jirire, watse á veliya ba palle á kure.»
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Farantaufe pukura-aha ge zháráva á dem ice am dágave-aatare, diyarka edda una Yaisu á ɓálá nákwá áte ŋane na ɗekiɗeki.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Aŋkwa pukura palle, ŋane a nja herzhe an Yaisu, Yaisu a wayete ŋane kwakya-aara.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Simaun Piyer a maganaa nalaama, geni a ndavanundave: á ɓálá nákwá áte ware ŋane.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Pukura ŋanna a naba ndavanu ge Yaisu an eŋkale, a ba ŋane: «Yaakadada, ware ŋane edda-aara?»
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Kwaye watse yá ukcevaukca vaŋgwala yá gar ɗále wá, edda una má ya fanem am erva na ba ŋane.»
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ba a lyevaa ɗafa na Yahuda am erva á Yaisu wá, Shaitaine a naba ŋgyanme am ervauŋɗe. A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ábi ká am niya á ŋa ge slera á ŋa na? Edduwa emmága watsewatse.»
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Amá ma a bannaa aɗaba uwe Yaisu elva ŋanna ge Yahuda keni, palle á ura diyaadiya ɓaaka ɗekiɗeki am dágave-aatare ŋanna.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Aɗaba á ŋáná Yahuda shuŋgu maa, emnde umele-aatare ta kurken Yaisu a banaa de shekwamiveshekwe duksa na mí maga muŋri an ŋane, bi a banaa de tegatertega egdza duksa ge talága-aha.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Am sarte na lyevaalya Yahuda vaŋgwala na am erva á Yaisu, antara ba degashe-aara ba watsewatse. Am sarte ŋanna vaƴiya.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Sesse Yahuda zlazlálá maa, a ba Yaisu: «Kina wá, á de marápsemárá ƴaikkire á *Ura á emnde baɗemme mázla-aara, tá de zharaná áte ŋane emnde ƴaikkire á Dadaamiya keni.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Ba seke una ni marapsemárá ƴaikkire á Dadaamiya áte Egdza-aara na wá, Dadaamiya keni á de marateránmárá ba ŋane an ire-aara ƴaikkire á Egdza-aara ge emnde. Á de magán ba herzhe na duksa ŋanna, má watse á dáná á dem samaya.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 Daaci, yá haraaka antara kure kwakya mazla-aara egdzara-aaruwa. Kina wá, názena ndza ya ndaater ge Yahudiya-aha na, yá ndakurnda ge kure keni: Watse kwá tatayitátaya, amá kwá taa daaka á dem tate na yá detekwa ya na.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Náwa shairiya aŋwaslire yá vakurte ya: Shairiya ŋanna wá, mága wáyávire am dágave á kure. Kure keni wayawaavewáye am dágave á kure á ba áte una ya wayakurtaa ya na.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Máki kwá aŋkwa wayaavewáye wá, tá naba diyakureddiye emnde a duniya ganakini kure wá, kwa pukura-aha-aaruwa.»
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 A ndavanu ge Simaun Piyer, a ba ŋane: «Ká zlálá a deme ka Yaakadada?» A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Kina zlaɓe ká dzegwánka emtsaaɗe ɗabiyá á dem tate na yá detekwa ya, sey watse ká ɗabiyá á katafke.»
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 A ba Piyer á elvan ge ŋane: «Yaakadada labára yá dzegwánka ɗabakɗaba kina? Ya keni yá am niya-aaruwa, yá kátá ƴa shifa-aaruwa aɗaba ka.»
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ba jirire ká am niya a ƴa shifa á ŋa aɗaba ya emtu? Yá ndak ba jirire: Vatena lauktu á kyuwa tsákálá wá, ká de ndaasendá ka ser keƴe, diyakika, a ba ka.»
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.