Atos 27
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA
1 Am njarantenja geni watse ŋá zlálá á dem Rauma am haha á Italiya, daaci ta fanem Paul, antara daŋgay-aha umele am erva ge Yuliyus male á sawji-aha na tá ɗaháterá an emnde na wá, ta sawji-aha á male á Rauma na, watse ŋá zlálá an paare á yawe.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Daaci ŋa demhe am paare umele a sawa am Adaramitiya, aŋkwa á eptsa á da, watse á de tsaatse áte we á haye-aha am ekse-aha gergere am kwara á Aziya. Daaci ŋa zlala am huɗe-aara, aŋkwa Aristarkus antara ŋere, ŋane ura ekse á Taisalauniki am haha á Makiduniya.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Makuralla-aara wá, daŋeraada am Sidaun. Am Yuliyus aŋkwa á zanvaarze kwakya ge Paul, a naba vante baráma ge deza slakate-aha-aara am huɗe á ekse, geni tá magannaamaga egdza duksa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Eptsaptsa á sawa am huɗe á ekse maa, ŋa demhe zlaɓe ádaliye am paare, ŋa ɗába ba we á haye we á haye, am ice á haha á Kiprus á kya dalbe ŋanna ɓaaka effeƴa, aɗaba kwakya effeƴa am dágave á haye, á berháŋerá á sem kataliya.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Daaci ŋa ebzu haye átevege haha á Silikiya, antara Pamfiliya, daŋeraada am ekse á Mira, am haha á Liziya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Daaci male á sawji-aha na a naba shaŋeraa paare umele áhuwa, paare ŋanna kwaye a sawa am haha á Alaikzandriya, á dem haha á Italiya. A ba ŋane, daumiyemda am paare na, ŋa demhe.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Amá ŋa zlálá á ba an eŋkale an eŋkale, hare wanyara wanyara, lauktu zlahhe daŋeraada am Kinidus. Piyaŋertepiya effeƴa mazla-aara ge zlala am ndaŋŋire, daaci ŋa naba vecaava á dem ice á haha á Kiraita, ŋa desa á kya we á haha ŋanna, tate na tá ɗahaná an Salmauni na.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Daaci ŋa ɗába ba we á haye átevege haha ŋanna, an zlaɗa campaukkwe, lauktu daŋeraada am tate umele tá ɗahaná an tate á tsekwa paare shagera, tate ŋanna herzhe an ekse á Laseyya.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Keɗaakeɗa sarte á ŋere kwakya am shula ŋanna, haa dedde muŋri á bárá haypa, zlaɓe ŋere ŋá á ba áhuwa. Zlazlaɗa jipu ge baka paare am sarte ŋanna, aɗaba kwakya effeƴa. Aɗaba una ŋanna a ba Paul á elvan ge itare:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 «Emnde-aaruwa, kina wá, yá zhara shula á miya na watse zlazlaɗa jipu mazla-aara. Paare á miya, antara kazlaŋa na baɗemme watse á badza, ba shifa á miya keni bi watse mí shanka.»
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Amá male á sawji-aha na cenaaka elva á Paul, ŋane a fetaare á ba áte náza á edda á paare, antara slebaka paare ŋanna.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Emnde kwakya tá kátá zlala á ba á de katafke, aɗaba tate á tsekwa paare ŋanna shagerka am sarte á ekhye á vátá effeƴa kwakya. Ma estara keni máki á gevge wá, tá kátá tá daada am Finike. Finike na wá, tate á tsekwa paare-aha umele am haha á Kiraita ŋanna. Tate ŋanna baŋŋire-aara á zhara á dem manem, á zhara á dem yala keni. Tá kátá de tsekwa áhuwa ŋanna dem sarte na má zlauzle sarte á ekhye.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Samsa egdza effeƴa fairfairfaire á sa am manem wá, itare ta kurken zlauzla mazla-aara, a ba itare: «Shamiyansha názena mí kataná miya.» Daaci ta naba teɗese íre na tá tsa paare an ŋane na am haye, ta ɗába we á haye á Kiraita ŋanna an eŋkale an eŋkale.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Cekwaaŋguɗi wá, a naba tsekwaa ge daada effeƴa tá ɗahaná an effeƴa á geɗi wá, a daŋerhe ƴiƴiye antara paare á ŋere á dem dágave á haye. Effeƴa ŋanna a tsekwaa á sawa áte ire á wa á Kiraita ŋanna.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ta tápá tsanmaartse emnde a baka paare ŋanna, amá jaterviyaaja, aɗaba valale ŋanna an ndzeɗa jipu. Daaci ta naba ƴanhe á daŋerá effeya antara paare baɗemme.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ba aŋkwa á daŋerda effeƴa ŋanna wá, ŋa naba de shaa haha umele am dágave á haye, zhera á haha ŋanna Kawda. Ŋa dem am ice á haha ŋanna am dalbe na á dem manem, lauktu ŋa shaa ire á ŋere cekwaaŋguɗi. Ta pelaa egdza paare á ŋezla ire-aatare na an ŋguɗa áte paare ƴaikke.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Zlahhe ta femhe am paare ƴaikke geni a keɗeka. Daaci ta naba ŋgwaɗaa paare ƴaikke ŋanna an zawa-aha á jamargaul na tá tsufa paare an ŋane na. Am sarte ŋanna wá, diyareddiye ganakini aŋkwa jáhá shiili á sehuna-aara ge haha á Libiya. Aɗaba una ŋanna, jaterja lyawa átuge shiili ŋanna geni a de ŋanaaka paare-aatare, daaci ta naba pelaa kacakaca na á ŋá effeƴa ge báká paare yawe á ba an ndzeɗa na, ta tsekwaa náza tsa paare á haye, daaci ta ƴaa paare ba estuwa, á dáná ba effeƴa an eŋkale.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Amá válale aŋkwa á far ba sawa á ba an ndzeɗa. Makuralla-aara wá, ta naba válya kazlaŋa na am paare na á dem haye.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Wergekse, ta halantaa ba itare an erva-aatare emnde a mága slera am paare ŋanna kazlaŋa na tá tsufa paare an ŋane, ta puwanve á dem haye.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hare wányara-wányara puwaŋerteka ice á ŋere áte vaciya, antara terlyakwa-aha aɗaba válale jauje ge ndzeɗa, ba shifa á ŋere keni ndza tamaŋerka ɗekiɗeki.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Haraare estuwa na, aley emnde na tá am paare zaruka ba názara keni. Daaci a tsetehe ge Paul, a ba ŋane á elvan ge itare: «Ázara kwa jeba una emnde-aaruwa! Ábi ma andze kwa cenaa názá-aaruwa, ma ɓaaka ura á tse am Kiraita ɗekiɗeki! Daaci ma andze á shamika palasa na, antara nasare ƴaikke na.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Amá táslawa á kure, gazlauka. Mi keɗá ba paare ka wá, ba palle á kure keni á keɗeka shifa-aara.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ya ndahanaa aɗaba uwe estuwa, aɗaba Dadaamiya na yá aŋkwa á maganá slera na a ɓelive malika-aara an vaƴiya vatena,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 a ba ŋane á elvan ge iya: Paul, gazleka ɗekiɗeki, ká daada á de katafke á male á larde á Rauma. Dadaamiya a ɓashakaa shifa á emnde na tá am huɗe á paare na baɗemme ge ekka.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Aɗaba una ŋanna, gazlauka dawalaa, iya fantarfe an Dadaamiya geni watse á magava á ba áte una a se binaa ŋane.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Amá wá, watse á dámida válale, á de puwámiyá áte haha umele aŋkwa am dágave á haye.»
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Daaci hare kelaawa ju ufaɗe á dáŋerá ba effeƴa átire á haye ŋanna tá ɗaháná an Maiditairaine na. An huɗe á vaƴiya wá, emnde a paare ta naba diyeddiye geni ŋa herzhe an haha umele.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Daaci ta naba kuraa slaɗɗire á yawe ŋanna an zawa ta ŋguɗete íre átekwa wá, uksuwe kul buwa. Á katafke cekwaaŋguɗi ta ekkura ádaliye wá, ba uksuwe kelaawa jiilyeɓe.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Gazlargazla jipu geni a berhante effeƴa na paare á ŋere ádete nákwa umele am haye, ta naba puwem zawa-aha na an ŋgwaɗa daada íre-aha átekwa ge tsa paare na ufaɗe á dem haye á kya iga-aara, ta ufán ba zlahhe wera á ekse.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Daaci emnde a paare tá kátá ŋezla shifa-aatare, ta naba tsekwaa egdza paare á ŋezla shifa-aatare na á dem haye, amá ta magán ba seke tá puwa zawa-aha á tsa paare ƴaikke á kya katafke-aara keni.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Amá a ba Paul á elvan ge male á sawji-aha na, antara sawji-aha-aara: «Máki njarka emnde a paare na á ba am huɗe á paare, ba palle á kure keni kwá ŋezleka ɗekiɗeki.»
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Daaci duwa á sawji-aha, ta naba icaa zawa na an ŋguɗa egdza paare átekwa na, zlazlálá egdza paare-aatare ŋanna á dem dágave á haye.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Herzhe á wera ekse wá, a ba Paul á elvan ge itare baɗemme: «Náwa hare kelaawa ju ufaɗe vatena, ba názara keni fakurteka áte we, kwá fá ba ervauŋɗe, taslawa á kure, sawmbare zawuze egdza duksa.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Zawuze egdza duksa geni kwá shansha ndzeɗa ge ŋezla shifa á kure an ŋane. Yá ndaakur ba jirire: Ba úgje á ire á kure palle keni á keɗeka.»
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ba a ndahese una ŋanna Paul, a eksante ɗafa, a tsetehe an ŋane, a slafanaa we ge Dadaamiya á katafke-aatare baɗemme, a kezlanve ɗafa na, a fantau ge ezza.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Daaci baɗemme-aatare ekhyakhya ervauŋɗe-aatare, itare keni ta fantau ge ezza-aara.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Kezlakula á emnde na tá am huɗe á paare ŋanna baɗemme, ta deremke buwa an kul vuye ju uŋkwahe.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 De natenáhá huɗe-aatare wá, ta fantau ge válya nalkame na am paare na, geni a ɗemanteka paare.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Weraawera ekse, amá ma tá áme keni diyarka emnde a paare ɗekiɗeki. Amá ta naa shiili am tate umele a zuwa yawe, haha á kya una, haha á kya una, daaci a ba itare: «Dawamiyanda paare á miya áte shiili ŋanna, a de geƴegeƴa áhuwa má mi dzegwándzegwa.»
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Daaci ta naba ɗatsaa náza tsa paare na, ta ƴaa íre-aha ŋanna am haye, ta palaa zawa áte duksa-aha na tá já kwána an ŋane, ta ŋguɗaa kacakaca áte wafke-aara geni a demda effeƴa á dem huɗe-aara ge baka paare. Daaci tá aŋkwa á zlálá á dem tate á shiili na ba suuwe.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Amá ta naba de velyete áte jáhá á shiili am tate á jaja ire á yawe am haye ŋanna, aɗaba gulaagula slaɗɗire á yawe wá, a naba tsahe ge paare am tate ŋanna, a ŋgyemhe ge we-aara am shiili, sawa á yawe an ndzeɗa a se kazlanve ukhyiye-aara.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Daaci sawji-aha tá kátá ceɓa daŋgay-aha-aatare geni a ŋezlareka bi diyardiya wá yawe.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Amá a naba piyatertehe ge male-aatare, aɗaba ŋane wayaaka á emtsa Paul. Daaci ŋane a vaterte baráma ge emnde na diyardiya yawe emtsaaɗe zuŋŋwe geni a warwa yawe, a de njarinja áte haha,
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 lauktu a ba ŋane á elvan ge emnde umele: «Ma ware á kure keni a eksanteksa nafa á paare na palle am erva, amá ŋawanaaŋa ba shagera, ɗabauɗába ba emnde na á dete haha.» Ŋa segashe estuwa am yawe, ba uwe keni shaŋerka ɗekiɗeki.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.