Atos 25

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sawa á Faistus á sem haha ŋanna keni zlaɓe ba hare keƴe, amá a naba tsete am Kaysariya, a zlala á dem Urusaliima.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Daaci male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha umele ta de puwar ugje ge Paul á katafke-aara keni. Baira a ba itare tá elvan ge Faistus:
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 «Máki ká ɓashaŋeraaɓasha wá, saŋeránsa Paul á sem Urusaliima.» Ta ndavanu estuwa ge slekse na wá, aɗaba zlarauzle am ndaha-aatare, tá kátá ja shifa á Paul áte baráma.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Amá a ŋwete ge Faistus, a ba ŋane á elvan ge itare: «Paul aŋkwa am daŋgay, iya keni yá eptsa ba kina á da.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Máki aŋkwa haypa na a maganaa zhel ŋanna wá, a ɗabariɗába male-aha á kure á dem Kaysariya ŋanna, tá de puwar ugje-aatare áhuwa.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Faistus haraahare ázetare am Urusaliima, a magaa hare tiise, ma kelaawa keni á hyephye, lauktu a eptsehe á sem Kaysariya, ta saa á ɗabaná male-aha á Yahudiya-aha ŋanna. Makuralla-aara, a de njehe am bere á shairiya, a ndaase elva-aara, ta de sanaa Paul.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ba ta puwete ice-aatare áte Paul Yahudiya-aha na ta sawa am Urusaliima na wá, ta naba jantaave ge Paul, ta fantau ge tsaka elva-aha na baɗemme ba ser haypa na áte ŋane. Ta icaar sera, amá dzegwaránka njante jirire á názena ta tsakanaa itare ŋanna ɗekiɗeki.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Amá a tsete ge Paul, a ndaase elva áte ire-aara, a ba ŋane: «Iya ɓaaka haypa na ya maganaa ya ɗekiɗeki, ma áte *tawraita á Yahudiya-aha, ma áte *mashidi ƴaikke, ma áte male á larde á Rauma keni.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Am Faistus á kátá háyá áza Yahudiya-aha, a ba ŋane á elvan ge Paul: «Wayak-wáyá emtu dem Urusaliima geni yá de ica shairiya á ŋa á ba áhuwa, aɗaba ugje na ta puwakarpuwe na?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 A ŋwete ge Paul, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Náwa iya yá tse am tate á shairiya áte náza á ŋgumna a Rauma, yá kátá á icevica shairiya-aaruwa á ba áhuna, ganateruka ya haypa ge Yahudiya-aha ba ka keni diyakdiya baɗemme.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ma andze aŋkwa haypa na ya maganaa ya, hyephye ge ja shifa-aaruwa wá, ma yá kwaleka shifa-aaruwa ɗekiɗeki. Amá am ɓaaka jirire am puwa ugje-aatare na ta se puwiyar ge iya na wá, yá dzegwánka faterem shifa-aaruwa am erva ba estuwa. Tasle á ŋa dánda shairiya-aaruwa ádeza male á larde á Rauma.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Daaci Faistus a ɗahaterte male-aha na tá am ekte ge ŋane na. Zlaruzle am sawari-aatare, a ŋwanante ge Paul, a ba ŋane: «Ka ndavanaa ba ka tsawe geni yá dákda ádeza male á larde á Rauma wá, ba tá dákdekwa ádezeŋara mazla-aara.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Haraahare cekwaaŋguɗi wá, samsa sleksu Agaripa, tá antara Bairnike, ta se gan use ge Faistus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Am haraahare cekwa áhuwa, Faistus a naba shanu elva a Paul ge sleksu Agaripa, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Aŋkwa zhel umele an ŋguɗa áhuna, kwaye ta eksanaa am zamane á Failikus, amá a ƴán ba estuwa zlaɓe kyaaveka shairiya-aara.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Am sarte na danemda ya am Urusaliima, ta puwar ugje zlaɓe ádaliye male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha umele ázerwa, ta biyantsa itare: Sey yá mbeɗanaambeɗa am shairiya.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Daaci a ba iya yá elvan ge itare: Am shairiya á emnde a Rauma wá, tá maŋka estuwa. Sey tá jatermeje emnde a puwar ugje ge ura, antara edda una ta puwar ugje na, ŋane keni á shánsha baráma, á ndaasendahe elva áte ire-aara. Má ɓaaka una wá, á taa gevka.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Itare keni ta naba sawa antara ya, iya keni se njanka an elva ŋanna ɗekiɗeki; ba makuralla-aara wá, ya naba dem bere á shairiya.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ta tsetehe ge kelaade-aha á zhel ŋanna, ta ndaase elva-aatare baɗemme, mbate ba palle á elva ƴaikke na a guwaa ŋane keni ɓaaka. Iya wá, ndza ya kurken aŋkwa elva ƴaikke a guwaa ŋane.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Tá ga jawe á ba arge elva-aha na am nadina-aatare. Aŋkwa zlaɓe adaliye zhel umele zhera-aara Yaisu ŋane emtsamtsa, a ba Paul tsetse am faya, aŋkwa an shifa.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Am iya keni diyanka sera á elva-aatare ŋanna, a ba iya yá elvan ge Paul: Ká eksaareksahe dem Urusaliima, tá de kya shairiya á ŋa na áhuwa?
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Amá a ba Paul: Tasle á ŋa dánda shairiya-aaruwa ádeza male á larde á Rauma. Daaci a ba iya yá elvan ge emnde-aaruwa: Eptsawanaptsa emtsaaɗe á dem bere. Kina watse yá ɓelaná ádeza male á larde.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 A ba sleksu Agaripa á elvan ge ŋane: «Iya keni yá kátá cenevaacena á ba an hyema-aaruwa elva á zhel ŋanna.» «Watse ká cenevaacena kwa makurálla,» a ba Faistus.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Makuralla-aara wá, njaanja samnawa, emnde tá aŋkwa á puwa sleksu Agaripa, tá antara Bairnike á dem bere á jáháva, itare wá, tá am dágave á sawji-aha, antara male-aha á larde. Ba demda-aatare wá, a ba Faistus: A saransa Paul. Ta sateranhe.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Daaci a ba Faistus: «Ya ndaa ba kure sleksu Agaripa, antara kure emnde na kwá antara ŋere am huɗe á bere na baɗemme: Zhel na náwa ŋane á katafke á miya na wá, Yahudiya-aha baɗemme ta se puwar ugje ázerwa. Ma áhuna, ma ya dem Urusaliima keni, tá biya ba a njeka zhel ŋanna an shifa.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Amá iya wá, shanánka haypa á zhel na ba palle keni am elva-aha-aatare ŋanna hyefhye ge ja shifa-aara. Iyau, a ndavanaa ba ŋane tsawe geni yá dánda shairiya-aara ádeza male á larde á Rauma wá, kina ya magaa niya ge dáná á dehuwa.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Amá ɓaaka elva a jirire na yá puwante ge male á larde am elva a zhel na. Ya sanaa aɗaba una ŋanna á se katafke á kure, kwakya-aara ba ka ámbarka á ŋa sleksu Agaripa, geni yá shansha názu yá puwetepuwa má zlamiyuzle am hábaza sera á elva ŋanna.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Aɗaba eksaaka ire-aaruwa dá daŋgay, tá de kya shairiya-aara am tate umele ni, jirire á názena ta se puwar ugje aɗaba ŋane keni, yá taa palanaaka na.»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.