Atos 25

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sawa á Faistus á sem haha ŋanna keni zlaɓe ba hare keƴe, amá a naba tsete am Kaysariya, a zlala á dem Urusaliima.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Daaci male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha umele ta de puwar ugje ge Paul á katafke-aara keni. Baira a ba itare tá elvan ge Faistus:
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 «Máki ká ɓashaŋeraaɓasha wá, saŋeránsa Paul á sem Urusaliima.» Ta ndavanu estuwa ge slekse na wá, aɗaba zlarauzle am ndaha-aatare, tá kátá ja shifa á Paul áte baráma.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Amá a ŋwete ge Faistus, a ba ŋane á elvan ge itare: «Paul aŋkwa am daŋgay, iya keni yá eptsa ba kina á da.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Máki aŋkwa haypa na a maganaa zhel ŋanna wá, a ɗabariɗába male-aha á kure á dem Kaysariya ŋanna, tá de puwar ugje-aatare áhuwa.»
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Faistus haraahare ázetare am Urusaliima, a magaa hare tiise, ma kelaawa keni á hyephye, lauktu a eptsehe á sem Kaysariya, ta saa á ɗabaná male-aha á Yahudiya-aha ŋanna. Makuralla-aara, a de njehe am bere á shairiya, a ndaase elva-aara, ta de sanaa Paul.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ba ta puwete ice-aatare áte Paul Yahudiya-aha na ta sawa am Urusaliima na wá, ta naba jantaave ge Paul, ta fantau ge tsaka elva-aha na baɗemme ba ser haypa na áte ŋane. Ta icaar sera, amá dzegwaránka njante jirire á názena ta tsakanaa itare ŋanna ɗekiɗeki.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Amá a tsete ge Paul, a ndaase elva áte ire-aara, a ba ŋane: «Iya ɓaaka haypa na ya maganaa ya ɗekiɗeki, ma áte *tawraita á Yahudiya-aha, ma áte *mashidi ƴaikke, ma áte male á larde á Rauma keni.»
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Am Faistus á kátá háyá áza Yahudiya-aha, a ba ŋane á elvan ge Paul: «Wayak-wáyá emtu dem Urusaliima geni yá de ica shairiya á ŋa á ba áhuwa, aɗaba ugje na ta puwakarpuwe na?»
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 A ŋwete ge Paul, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Náwa iya yá tse am tate á shairiya áte náza á ŋgumna a Rauma, yá kátá á icevica shairiya-aaruwa á ba áhuna, ganateruka ya haypa ge Yahudiya-aha ba ka keni diyakdiya baɗemme.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ma andze aŋkwa haypa na ya maganaa ya, hyephye ge ja shifa-aaruwa wá, ma yá kwaleka shifa-aaruwa ɗekiɗeki. Amá am ɓaaka jirire am puwa ugje-aatare na ta se puwiyar ge iya na wá, yá dzegwánka faterem shifa-aaruwa am erva ba estuwa. Tasle á ŋa dánda shairiya-aaruwa ádeza male á larde á Rauma.»
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Daaci Faistus a ɗahaterte male-aha na tá am ekte ge ŋane na. Zlaruzle am sawari-aatare, a ŋwanante ge Paul, a ba ŋane: «Ka ndavanaa ba ka tsawe geni yá dákda ádeza male á larde á Rauma wá, ba tá dákdekwa ádezeŋara mazla-aara.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Haraahare cekwaaŋguɗi wá, samsa sleksu Agaripa, tá antara Bairnike, ta se gan use ge Faistus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Am haraahare cekwa áhuwa, Faistus a naba shanu elva a Paul ge sleksu Agaripa, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Aŋkwa zhel umele an ŋguɗa áhuna, kwaye ta eksanaa am zamane á Failikus, amá a ƴán ba estuwa zlaɓe kyaaveka shairiya-aara.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Am sarte na danemda ya am Urusaliima, ta puwar ugje zlaɓe ádaliye male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha umele ázerwa, ta biyantsa itare: Sey yá mbeɗanaambeɗa am shairiya.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Daaci a ba iya yá elvan ge itare: Am shairiya á emnde a Rauma wá, tá maŋka estuwa. Sey tá jatermeje emnde a puwar ugje ge ura, antara edda una ta puwar ugje na, ŋane keni á shánsha baráma, á ndaasendahe elva áte ire-aara. Má ɓaaka una wá, á taa gevka.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Itare keni ta naba sawa antara ya, iya keni se njanka an elva ŋanna ɗekiɗeki; ba makuralla-aara wá, ya naba dem bere á shairiya.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Ta tsetehe ge kelaade-aha á zhel ŋanna, ta ndaase elva-aatare baɗemme, mbate ba palle á elva ƴaikke na a guwaa ŋane keni ɓaaka. Iya wá, ndza ya kurken aŋkwa elva ƴaikke a guwaa ŋane.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Tá ga jawe á ba arge elva-aha na am nadina-aatare. Aŋkwa zlaɓe adaliye zhel umele zhera-aara Yaisu ŋane emtsamtsa, a ba Paul tsetse am faya, aŋkwa an shifa.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Am iya keni diyanka sera á elva-aatare ŋanna, a ba iya yá elvan ge Paul: Ká eksaareksahe dem Urusaliima, tá de kya shairiya á ŋa na áhuwa?
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Amá a ba Paul: Tasle á ŋa dánda shairiya-aaruwa ádeza male á larde á Rauma. Daaci a ba iya yá elvan ge emnde-aaruwa: Eptsawanaptsa emtsaaɗe á dem bere. Kina watse yá ɓelaná ádeza male á larde.»
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 A ba sleksu Agaripa á elvan ge ŋane: «Iya keni yá kátá cenevaacena á ba an hyema-aaruwa elva á zhel ŋanna.» «Watse ká cenevaacena kwa makurálla,» a ba Faistus.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Makuralla-aara wá, njaanja samnawa, emnde tá aŋkwa á puwa sleksu Agaripa, tá antara Bairnike á dem bere á jáháva, itare wá, tá am dágave á sawji-aha, antara male-aha á larde. Ba demda-aatare wá, a ba Faistus: A saransa Paul. Ta sateranhe.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Daaci a ba Faistus: «Ya ndaa ba kure sleksu Agaripa, antara kure emnde na kwá antara ŋere am huɗe á bere na baɗemme: Zhel na náwa ŋane á katafke á miya na wá, Yahudiya-aha baɗemme ta se puwar ugje ázerwa. Ma áhuna, ma ya dem Urusaliima keni, tá biya ba a njeka zhel ŋanna an shifa.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Amá iya wá, shanánka haypa á zhel na ba palle keni am elva-aha-aatare ŋanna hyefhye ge ja shifa-aara. Iyau, a ndavanaa ba ŋane tsawe geni yá dánda shairiya-aara ádeza male á larde á Rauma wá, kina ya magaa niya ge dáná á dehuwa.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Amá ɓaaka elva a jirire na yá puwante ge male á larde am elva a zhel na. Ya sanaa aɗaba una ŋanna á se katafke á kure, kwakya-aara ba ka ámbarka á ŋa sleksu Agaripa, geni yá shansha názu yá puwetepuwa má zlamiyuzle am hábaza sera á elva ŋanna.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Aɗaba eksaaka ire-aaruwa dá daŋgay, tá de kya shairiya-aara am tate umele ni, jirire á názena ta se puwar ugje aɗaba ŋane keni, yá taa palanaaka na.»
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.