Atos 22

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 «Ba estuwa egdzar mama-aha-aaruwa, antara dada-aha-aaruwa, cenawivaacena kwa, yá ndaakurndáhá elva-aaruwa palle, kwá cenvaacena jirire-aaruwa.»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Am sarte na tá aŋkwa á cena Paul á ndaater elva an elva á Ibraniŋkau na wá, ta farhe ge mága tsekaɗɗire, ɓaaka ura á geja vuwa ɗekiɗeki. Daaci a ba Paul:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 «Iya, ya ura Yahudiya, ta yiya am Tarsus am haha á Silikiya. Amá ya waltaa á ba am Urusaliima áhuna. Ndza malum-aaruwa *Gamaliyail ge iya, a kwarisaa ŋane ɗaba *tawraita á eggye-aha á miya áte una an puwa. Ndza ya ɗába Dadaamiya an ndzeɗa-aaruwa baɗemme áte una kwá aŋkwa á ɗabaná kure keni na.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ndza ya shateru zlaɗa kwakya ge emnde a ɗába uŋŋule á Yaisu, ya sluvaa emnde ŋanna an zála-ka an ŋwasha-ka, ya puwateremhe am daŋgay.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Male á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya wá, itare diyardiya názena yá aŋkwa á ndaaná ya na baɗemme, yá ndaakur ba jirire. Ndza ta vitaa ba itare nalmesheri á seydire am erva, ya daterán ge Yahudiya-aha á miya na tá am Dimaska. Aɗaba una ŋanna ya duwa. Ya duwa ge sluwa emnde na tá áte baráma á Yaisu, ge saterá á sem Urusaliima, ma andze tá se kyáná male-aha á Yahudiya-aha shairiya-aatare.»
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 «Am sarte na yá aŋkwa á dem Dimaska ŋanna wá, á maga vacitire wá, a naba tsekwaa ge parakkire ƴaikke á sa am samaya á sete ya,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 ya naba mbeɗehe, yá cena ba kwárá á ura aŋkwa á biya elva: Sawulu! Sawulu! Labára ká magiya palasa? a bina.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ya ndavanuhe: Ka ware ŋane ka Yaakadada? A ŋwiyante, a ba ŋane: Ba iya Yaisu, ya ura Nasarátu una ká aŋkwa á magiya palasa na.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Emnde na tá antara ya na wá, naránna parakkire, amá cenaránka kwárá á edda una a biyaa elva na.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ya naba enndáva: Yá maganá estara kina Yaakadada? A ba Yaakadada á elvan ge iya: Tsetse ezzlálá á dem Dimaska, watse tá de bakánba áhuwa názena a fakaara Dadaamiya baɗemme.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 A naba wulfiyaahe ge parakkire ƴaikke na a tsekwiyaare á sawa am samaya na, ta taɗiya an táɗa emnde na tá antara ya na á dem Dimaska.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 «Aŋkwa ura Yahudiya á miya áhuwa, zhera-aara Hananiyas, ŋane sleɗaba Dadaamiya an ndzeɗa-aara baɗemme, ŋanaaŋa *tawraita á miya ba shagera, baɗemme á Yahudiya-aha na tá am Dimaska hayaránhayá jipu.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 A duhe ge ŋane ádezerwa, a de tsiyarhe, a ba ŋane á elvan ge iya: Sawulu egdza emmerwa, a wertewera ice-aha á ŋa. Ba watsewatse a naba werte ge ice-aha-aaruwa, yá nanna ŋane.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 A ba Hananiyas ŋanna á elvan ge iya: A saksaa ba Dadaamiya á eggye-aha a miya werre, geni ekka ká nanna edda una slejirire ba ŋane palle na, antara ganakini ekka ká cenvaacena elva á slejirire ŋanna am mbuwe-aara ba ge ŋane, ira ká diyeddiye namaari-aara.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Aɗaba ká de gev seyde-aara, ká de ndaater názena ka naanaa ka, antara názena ka cenaanaa ka ge emnde.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ká ufa uwe mázla-aara? Tsetse ká lyevaalya baptisma, enndava Yaisu geni a melakumele, a barakaabárá Dadaamiya haypa-aha á ŋa.»
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Haraahare wá, ya naba eptsa á sem huɗe á Urusaliima. Vacite umele yá am mashidi, yá aŋkwa á maga maduwa wá, ya naba shaa wahayu.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ya naa Yaakadada am wahayu-aaruwa ŋanna, a ba ŋane á elvan ge iya: Tsetse watsewatse dedde am huɗe á Urusaliima na. Aɗaba emnde a ekse na tá de lyiyeka seydire na ká de maganá ka áte iya am dágave-aatare.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ya ŋwete, a ba ya á elvan ge ŋane: Amá degiya Yaakadada, ba itare keni diyardiya ganakini ndza ya duwa ba ya ŋanna á dem mashidi-aha gergere, ya sluwa emnde a fetarfe á ŋa, ya jaterja, ya dateraa á dem daŋgay baɗemme.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Am sarte á ja sleslera á ŋa Aitiyain keni ndza yá aŋkwa, ya hayáterháyá jipu emnde a ejja-aara, ya ufanaa ba iya naŋgyuwe-aha-aatare.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Amá a ba Yaakadada: Edduwa, aɗaba watse yá ɓelakɓelá ƴiƴiye, á dem dágave á emnde na ta Yahudiya-aha-ka na.»
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Emnde baɗemme ndza tá cená ba Paul dem sarte na a fem elva á emnde na garevka Yahudiya-aha. Amá ba a ndaahese una ŋanna wá, ta naba puwar hula, a ba itare: Ura estuwa a njeka an shifa ɗekiɗeki.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Daaci tá aŋkwa á fa hula, tá slatsa erva, ta tsante berbere an dága haha á dem zhegela, ta tsakwese am záne-aha-aatare, ta naba puwanve.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Daaci a ba male á sawji-aha a daránda Paul á dem huɗe á dala, a zaruze an ja ba shagera, lauktu watse á ndáhá jirire, labára emnde baɗemme tá slatsa ba erva áte ŋane.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Daaci ta naba puwete zawa áte ŋane. Tá kátá ejja wá, a ba Paul á elvan ge zhel sawji ŋanna: «Aŋkwa baráma á kure ge ja ura Rauma miyenne zlaɓe kyareka shairiya-aara emtu?»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ba a cenaa una ŋanna sawji na, a naba ƴánhe, duwa-aara á deza male-aatare, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ázara á ba sawari á ŋa áte zhel na, aɗaba ŋane keni ba ura Rauma ba miyenne?»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 A naba sawhe ge male á sawji-aha na áseza Paul, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ndindáhá ba jirire: Ka ura Rauma ba miyenne emtu?» A ŋwete ge Paul, a ba ŋane: «Ya ura Rauma ba miyenne.»
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 A ba male á sawji-aha na á elvan ge Paul: «Iya degiya danedde am nalmane kwakya lauktu náwa ganevge ura Rauma.» A ba Paul á elvan ge ŋane: «Iya wá, ta yi ba estuwa ya ba ura Rauma.»
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Daaci sawji-aha na ndza ta magaa niya ge ja Paul, geni a ndasendáhe jirire na, ta naba ƴánhe á ba áte watsewatsire. Ba male-aatare an ire-aara keni jaaja lyawa, aɗaba diyeddiye ganakini Paul ŋanna ŋane a puwete záwa áte ŋane na ba ura Rauma miyenne.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Daaci male á sawji-aha na maa, ŋane á kátá á diyeddiye jirire á názena ni Yahudiya-aha wayarka an Paul ɗekiɗeki na. Aɗaba una ŋanna, makuralla-aara wá, a jemaa male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha, a pelaa Paul, a sanse á se katafke-aatare.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.