Atos 22
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA
1 «Ba estuwa egdzar mama-aha-aaruwa, antara dada-aha-aaruwa, cenawivaacena kwa, yá ndaakurndáhá elva-aaruwa palle, kwá cenvaacena jirire-aaruwa.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Am sarte na tá aŋkwa á cena Paul á ndaater elva an elva á Ibraniŋkau na wá, ta farhe ge mága tsekaɗɗire, ɓaaka ura á geja vuwa ɗekiɗeki. Daaci a ba Paul:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Iya, ya ura Yahudiya, ta yiya am Tarsus am haha á Silikiya. Amá ya waltaa á ba am Urusaliima áhuna. Ndza malum-aaruwa *Gamaliyail ge iya, a kwarisaa ŋane ɗaba *tawraita á eggye-aha á miya áte una an puwa. Ndza ya ɗába Dadaamiya an ndzeɗa-aaruwa baɗemme áte una kwá aŋkwa á ɗabaná kure keni na.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ndza ya shateru zlaɗa kwakya ge emnde a ɗába uŋŋule á Yaisu, ya sluvaa emnde ŋanna an zála-ka an ŋwasha-ka, ya puwateremhe am daŋgay.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Male á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya wá, itare diyardiya názena yá aŋkwa á ndaaná ya na baɗemme, yá ndaakur ba jirire. Ndza ta vitaa ba itare nalmesheri á seydire am erva, ya daterán ge Yahudiya-aha á miya na tá am Dimaska. Aɗaba una ŋanna ya duwa. Ya duwa ge sluwa emnde na tá áte baráma á Yaisu, ge saterá á sem Urusaliima, ma andze tá se kyáná male-aha á Yahudiya-aha shairiya-aatare.»
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 «Am sarte na yá aŋkwa á dem Dimaska ŋanna wá, á maga vacitire wá, a naba tsekwaa ge parakkire ƴaikke á sa am samaya á sete ya,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 ya naba mbeɗehe, yá cena ba kwárá á ura aŋkwa á biya elva: Sawulu! Sawulu! Labára ká magiya palasa? a bina.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ya ndavanuhe: Ka ware ŋane ka Yaakadada? A ŋwiyante, a ba ŋane: Ba iya Yaisu, ya ura Nasarátu una ká aŋkwa á magiya palasa na.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Emnde na tá antara ya na wá, naránna parakkire, amá cenaránka kwárá á edda una a biyaa elva na.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ya naba enndáva: Yá maganá estara kina Yaakadada? A ba Yaakadada á elvan ge iya: Tsetse ezzlálá á dem Dimaska, watse tá de bakánba áhuwa názena a fakaara Dadaamiya baɗemme.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 A naba wulfiyaahe ge parakkire ƴaikke na a tsekwiyaare á sawa am samaya na, ta taɗiya an táɗa emnde na tá antara ya na á dem Dimaska.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 «Aŋkwa ura Yahudiya á miya áhuwa, zhera-aara Hananiyas, ŋane sleɗaba Dadaamiya an ndzeɗa-aara baɗemme, ŋanaaŋa *tawraita á miya ba shagera, baɗemme á Yahudiya-aha na tá am Dimaska hayaránhayá jipu.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A duhe ge ŋane ádezerwa, a de tsiyarhe, a ba ŋane á elvan ge iya: Sawulu egdza emmerwa, a wertewera ice-aha á ŋa. Ba watsewatse a naba werte ge ice-aha-aaruwa, yá nanna ŋane.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 A ba Hananiyas ŋanna á elvan ge iya: A saksaa ba Dadaamiya á eggye-aha a miya werre, geni ekka ká nanna edda una slejirire ba ŋane palle na, antara ganakini ekka ká cenvaacena elva á slejirire ŋanna am mbuwe-aara ba ge ŋane, ira ká diyeddiye namaari-aara.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Aɗaba ká de gev seyde-aara, ká de ndaater názena ka naanaa ka, antara názena ka cenaanaa ka ge emnde.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ká ufa uwe mázla-aara? Tsetse ká lyevaalya baptisma, enndava Yaisu geni a melakumele, a barakaabárá Dadaamiya haypa-aha á ŋa.»
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 «Haraahare wá, ya naba eptsa á sem huɗe á Urusaliima. Vacite umele yá am mashidi, yá aŋkwa á maga maduwa wá, ya naba shaa wahayu.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ya naa Yaakadada am wahayu-aaruwa ŋanna, a ba ŋane á elvan ge iya: Tsetse watsewatse dedde am huɗe á Urusaliima na. Aɗaba emnde a ekse na tá de lyiyeka seydire na ká de maganá ka áte iya am dágave-aatare.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ya ŋwete, a ba ya á elvan ge ŋane: Amá degiya Yaakadada, ba itare keni diyardiya ganakini ndza ya duwa ba ya ŋanna á dem mashidi-aha gergere, ya sluwa emnde a fetarfe á ŋa, ya jaterja, ya dateraa á dem daŋgay baɗemme.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Am sarte á ja sleslera á ŋa Aitiyain keni ndza yá aŋkwa, ya hayáterháyá jipu emnde a ejja-aara, ya ufanaa ba iya naŋgyuwe-aha-aatare.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Amá a ba Yaakadada: Edduwa, aɗaba watse yá ɓelakɓelá ƴiƴiye, á dem dágave á emnde na ta Yahudiya-aha-ka na.»
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Emnde baɗemme ndza tá cená ba Paul dem sarte na a fem elva á emnde na garevka Yahudiya-aha. Amá ba a ndaahese una ŋanna wá, ta naba puwar hula, a ba itare: Ura estuwa a njeka an shifa ɗekiɗeki.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Daaci tá aŋkwa á fa hula, tá slatsa erva, ta tsante berbere an dága haha á dem zhegela, ta tsakwese am záne-aha-aatare, ta naba puwanve.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Daaci a ba male á sawji-aha a daránda Paul á dem huɗe á dala, a zaruze an ja ba shagera, lauktu watse á ndáhá jirire, labára emnde baɗemme tá slatsa ba erva áte ŋane.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Daaci ta naba puwete zawa áte ŋane. Tá kátá ejja wá, a ba Paul á elvan ge zhel sawji ŋanna: «Aŋkwa baráma á kure ge ja ura Rauma miyenne zlaɓe kyareka shairiya-aara emtu?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ba a cenaa una ŋanna sawji na, a naba ƴánhe, duwa-aara á deza male-aatare, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ázara á ba sawari á ŋa áte zhel na, aɗaba ŋane keni ba ura Rauma ba miyenne?»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 A naba sawhe ge male á sawji-aha na áseza Paul, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ndindáhá ba jirire: Ka ura Rauma ba miyenne emtu?» A ŋwete ge Paul, a ba ŋane: «Ya ura Rauma ba miyenne.»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 A ba male á sawji-aha na á elvan ge Paul: «Iya degiya danedde am nalmane kwakya lauktu náwa ganevge ura Rauma.» A ba Paul á elvan ge ŋane: «Iya wá, ta yi ba estuwa ya ba ura Rauma.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Daaci sawji-aha na ndza ta magaa niya ge ja Paul, geni a ndasendáhe jirire na, ta naba ƴánhe á ba áte watsewatsire. Ba male-aatare an ire-aara keni jaaja lyawa, aɗaba diyeddiye ganakini Paul ŋanna ŋane a puwete záwa áte ŋane na ba ura Rauma miyenne.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Daaci male á sawji-aha na maa, ŋane á kátá á diyeddiye jirire á názena ni Yahudiya-aha wayarka an Paul ɗekiɗeki na. Aɗaba una ŋanna, makuralla-aara wá, a jemaa male-aha á *liman-aha, antara male-aha á Yahudiya-aha, a pelaa Paul, a sanse á se katafke-aatare.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.