1 Coríntios 11
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA
1 Ɗabauɗába ba sera-aaruwa, ba seke una iya keni yá aŋkwa ɗaba sera á Yaisu *Almasiihu na.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Iya yá zleba ba kure, aɗaba danseka am ire á kure am názu kwá maganá kure baɗemme, kwá aŋkwa maga ba názu ndza ya bakurnaa iya na.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Amá náwa názu yá kátá kwá diyeddiye zlaɓe ádaliye: Yaisu *Almasiihu wá, ire ba ŋane arge zala baɗemme, zhele keni ire ba ŋane arge mukse, Dadaamiya ŋane ire arge Yaisu Almasiihu.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Má zhele á ŋala áza Dadaamiya, bi aŋkwa á mbeɗateru elva na ndza a shanaa ŋane áza Dadaamiya ge emnde wá, sey á eksevarekse dzakwa emtsaaɗe. Má magaaka una ŋanna wá, a epsawaa Yaisu Almasiihu na ire arge ŋane na.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Amá mukse wá, estuweka. Má mukse aŋkwa á ŋala áza Dadaamiya, bi aŋkwa á mbeɗateru názu a shanaa ŋane áza Dadaamiya ge emnde, an ire dey, ŋane keni aŋkwa á epsawa zhele-aara na ire arge ŋane na. Ŋane gevge ba seke mukse na a sehese ire na, una zherwe jipu.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Ha! Má mukse ŋanna wayaaka fáɗa ire, labára á icanvaareka, bi á sehesesehe úgje ŋanna ba ɗekiɗeki? Ay degiya, una duksa zherwe náza enndaaka. Daaci má estuwa, sey mukse á faɗesefaɗe ire-aara.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Amá ge zhele wá, má aŋkwa á ŋala áza Dadaamiya wá, á fáɗeka ire. Aɗaba Dadaamiya a nderaa zhele áte ndera-aara ge ŋane, zhele á mara ƴaikkire á Dadaamiya. Amá mukse wá, á mara ba ƴaikkire á zhele.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Diyamidiya geni Dadaamiya ndza sanseka zhele am vuwa á mukse, amá ndza a sanse ba mukse am vuwa á zhele.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Zlaɓe ádaliye: Dadaamiya ndza nderaaka zhele aɗaba mukse, amá ndza a nderaa mukse aɗaba zhele.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Aɗaba una ŋanna, sey ba mukse una á faɗa ire-aara, ge marese zherwe na á fáná ŋane áte zhele-aara, ira aɗaba malika-aha keni.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Amá keni ge njá á miya am elva á Yaakadada Yaisu *Almasiihu wá, ma mukse keni á ba an dárádza-aara ba seke zhele, zhele keni á ba an dárádza-aara, ma ware-aatare keni á hyepka má ɓaaka palle-aatare.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Ba seke una ni Dadaamiya ndza a teɗese mukse am vuwa á zhele na wá, kina keni ba mukse una á yá zhele, duksa baɗemme á maganá ba Dadaamiya slera-aara.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Lawanaale ba kure an ire á kure má shagera geni mukse á sem jáháva ge ŋala Dadaamiya an ire dey.
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Zhele maa, áte názu mi zharanaa miya á ba am njá á emnde am duniya keni wá, úgje slaɗɗe am ire wá, á gev duksa zherwe ge ŋane.
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Amá má mukse a shaa úgje slaɗɗe am ire wá, á fanaare ge dárádza. Aɗaba Dadaamiya ndza a vanta úgje slaɗɗe ba ge mukse ba seke lafaya ge sheba ire-aara an ŋane.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Má aŋkwa ura á kátá gá jáwe arge elva ŋanna wá, náwá názu yá banná iya ge edda-aara: ma ŋere, ma aiklaisiya-aha á Yaisu Almasiihu na tá áme keni, naɗe á miya ba una ɓaaka umele.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Am názu yá bakurná iya kina na wá, yá galakurka mázla-aara. Aɗaba am jáháva á kure á katafke á Yaakadada, kwá maga ba mandzawire, arge mága shagerire ge dákurá á de katafke.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Emtsaaɗe wá, ta bántsa: Ba kelaa má jakurammeje á katafke á Dadaamiya wá, sey ba gergere ye á kure. Una ba iya keni kyalma-aara fantaarefe.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Baira ɗeme, shagera ba kwá tegava ŋanna, geni tá sesse emnde na tá aŋkwa ɗaba Yaisu *Almasiihu an jirire na.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Má kwá jáháva á kure ŋanna wá, kwá zá ɗafa á Yaakadada ka kure ɗekiɗeki.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Ya ndahanaa aɗaba uwe una, aɗaba ma ware keni á de berda ba ɗafa-aara ge ŋane, daaci á zuze, á shushe á ba áte huɗe-aara haa á weshanante ire, amá emnde umele á waterá ba waya.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Má kwá maga ba una, ɓaaka há á kure ge zá ɗafa á kure ŋanna, kwá shá duksa á kure am huɗe-aara emtu? Emtu kwá kátá epsawa aiklaisiya á Dadaamiya emtu? Emtu kwá kátá fateraare zherwe ge talága-aha emtu? Kwá kátá yá bakurá uwe kina? Kwa kurken yá galakurgála emtu arge una? Yá galakurka ɗekiɗeki.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 Náwa duksa na yá kwarakursa iya na wá, iya keni ndza a kwarisaa ba Yaakadada emtsaaɗe. Lauktu tá velateru Yaakadada Yaisu ge kelaade-aha-aara wá, ba vacite ŋanna an vaƴiya, a eksetaa ɗáfa,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 a slafan we-aara ge Dadaamiya argena, a ba ŋane á elvan ge emnde-aara: Una degiya vuwa-aaruwa, yá ƴanƴa shifa-aaruwa aɗaba kure. Kure keni magaumága ba estuwa ganakini kwá dzamidzáma an ŋane.
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Am iga á masane, a eksetaa náza sha keni, a ba ŋane: Una wá, namána aŋwaslire na watse á de ŋguɗaterá Dadaamiya ge emnde an uzhe-aaruwa. Ma kwa jamme vaatara ge sha jeba á una keni, magaumága ge kwá dzamidzáma an ŋane.
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Elva á Yaakadada ŋanna wá, amaana: ma kwa jamme vaatara ge zá ɗafa ŋanna, ira sha náza sha ŋanna, kwá aŋkwa ɓálá elva a emtsa-aara dem sarte na má de saasa ŋane.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Aɗaba una ŋanna, ma ware una a zu ɗáfá á dzámá Yaakadada, a sharhe náza sha-aara an ɓaakire á zherwe, daaci edda-aara gaaga haypa áte Yaakadada antara uzhe-aara.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Daaci ma ware keni sey á zlauzle am hábaza názu am ŋane emtsaaɗe ba shagera, lauktu á ezza, á essha.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Má edda-aara lanaaka ba shagera geni una vuwa á Yaakadada, ma a zuhe, a shuhe keni, a zaare ba shairiya ge ire-aara.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Aɗaba ba una ŋanna, emnde á kure kwakya ta lipa-aha, emnde umele keni garevge lipa-aha ɓaaka ndzeɗa-aatare, emnde umele ɗeme emtsaremtsa.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Amá ma andze mi habazesaa ba miya emtsaaɗe názu am huɗe á miya lauktu mi ezza, mi essha wá, daaci Dadaamiya ma andze á zamika an shairiya mázla-aara.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Ma Yaakadada Dadaamiya á fá zlaɗa áte miya keni geni duksa umeleka, una ba geni á fámiya am eŋkale, lauktu á de ŋamika am shairiya mázla-aara seke emnde baɗemme am duniya.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Aɗaba una ŋanna egdzar mama-aha-aaruwa, má kwá jáháva ge zá ɗáfá á Yaakadada wá, faufa ervauŋɗe geni a saremsa emnde baɗemme emtsaaɗe.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Má aŋkwa ura á taa ɓashuka waya, sey á zuze duksa am mba-aara emtsaaɗe, geni teɗawanteka shairiya áte ire á kure am jáhava á kure. Jugena á elva-aha umele wá, watse yá de palakurnaapálá ma danemda ázekure.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.