Atos 28
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NVT
1 Uwana mədabəz à kutso à abà la wurwur, mətsənàŋ kà sləm aŋa gudəŋ uwatà tazalalla Malta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Azladza la abatà takə̀s anu la ahàl səla. Uwana iyaw adadzəka masuway, anasl adzəkà vok babay, tavàtsàh à anu akàl à ahəŋ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pol ayàh tsetsema kà maɓək à akàl à gay, akàl akuɗə̀k bebi makəsafər gà à uda la tsetsema uwatà la abà, atsà Pol.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Mok uwana azladza uwana la abatà tanəŋà bebi adagəɗ à Pol à ahàl tadzəbərra kà, tagòɗ: “Paraka, zil uwanay kà masla makaɗ dza. Baməraka adatəfay la iyaw uwanay la abà bay kà, mazlazlay gami uwana mənəfay, sləm aŋha dziriga kà, adàsakal la sifa aw.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ama Pol akotsàk bebi à akàl à abà, atsənà mazəŋ aŋha amiyaka ŋuv ŋuv aw.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Madzugway aŋatà kà ahàl akə̀sàlal à gəl baŋaw amətsay, tagòɗ. Ama uwana adasafay, tanəŋà uwana aɗahàlla tatak aw, tagòɗ: “Iyay, masla kà zəzagəla.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Guf aŋa Pubəliyus, sufəl aŋa azladza gudəŋ uwatà la ahəŋ nekwa la slaka uwatà. Akə̀s anu la ahàl səla aŋa diŋa, mədzà à ahəŋ la mtəga aŋha mahənay makər.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Baba aŋa Pubəliyus la slaka mahən à ahəŋ, akàl la vok atàh huɗzay aŋiz. Pol ahàd à slaka aŋha, adə̀v kuɗa, aɓə̀kal ahàl à gəl, awuràŋ ala.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 La lig la ahəŋ, azladza uwana la kutso uwatà la abà atà la ɗuvats, tasàhà à waŋ à slaka Pol, awarà atà ala.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Tavàhà à anu azlatatak deyday kà aŋuvaw. La mok uwana məday à kəslah iyaw à afik kà madiy aŋami babay kà, tavàhà à anu azlatatak uwana mənə̀kuɗa aŋha la mauguzahay gami la abà gesina.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 La lig aŋa təla makər la ahəŋ mətsìzlla ala, mədà à kəslah iyaw uwana à afik aguwà à waŋ la Alekəsandəra tazàlalla: ‘Fəla vəgal’, uwana adzà à ahəŋ la gudəŋ uwatà la abà la təla zlazlaɗaga.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Məhə̀l vok la abatà, məbəz à gudəŋ uwana sləm aŋha Sərakusa, məɗahàŋ mahənay makər la abatà.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Mətsìzlla ala la abatà aya, məbə̀z à gudəŋ uwana sləm aŋha Redziyo. La bebəŋ gà, afaɗ aŋa gəl à agu adzəkà vok. La mahənay səla la abà à məbəzà à Pusol.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 La gudəŋ uwatà la abà kà, məɓəzà à deda à vok uwana: “Ɗahàw à waŋ kasukwa tekula la abanay”, agòɗ à anu. Mətsìlla ala, məhàd la asik. La kiya uwaga à uwana məbəzà à Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Mok uwana azladeda la Rom tatsənà gay lakəl gami, tasà à waŋ à kasukwa aŋa Apiyus à slaka matsekw à ahəŋ, uwana barki makər la abatà bay kà magagamay anina. Uwana Pol adanəŋ atà, ‘Kikay’, agòɗ à Zəzagəla, adzərəɗà vok ala, aràb məŋga.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Mok uwana mədabəz à Rom kà, tavà tetəvi à Pol kà madz à ahəŋ kokuɗa gəl aŋha la slodzi tekula uwana anə̀ŋla.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Uwana mahənay makər adada à lig kà, Pol azàlàh azlaməŋga aŋa azla Yahudiya uwana la Rom. Tahamà gay à vok, agòɗ à atà: “Haɗay, azladeda, gəɗahà mawisiga à azladeda gami à vok baməraka lakəl aŋa azlababa gami madzidziga gami aw, ama takə̀s gi la Urusalima, tafà gi à azla Rom à ahàl.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Azla Rom tanavà gi tatak uwana gəɗahàŋ. La abatà asà à atà maduw gi gəl kà uwana tanəŋà mawisiga uwana gəɗahàŋ kà makəɗla gi aw.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ama uwana azla Yahudiya takə̀s kà, tadùw gi gəl aw, gay gà la uwaga leri gulo, gəgòɗ kà, say taɗàh gi seriya kà la huma aŋa sufəl Rom, awkà gəpuwà gudzi azlatsəhay gulo à gəl magay aw.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Gay gà la uwaga gəyàh akul aŋa manəŋ akul la mapəh à akul gay uwanay babay, tawàɗà gi, kà gay aŋa dza uwana azla Isərayel tafà manəwəŋ aŋatà à afik, à uwana tawàɗà à gi la mazakazak uwanay zlà.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Tagòɗal: “Məɓə̀zal wakità tatsetsèr à waŋ la Yahudiya babay aw, dza la ahəŋ asà à waŋ la abatà aŋa mapəh à anu tatak uwana apakà vok babay lakəl aŋak aw.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ama lagwa asà à anu matsən madzugway aŋak lagwa zlà, kà uwana məsəl kà baməraka la mali kà, tapəsèw azladza uwana tanə̀f uwanay kak la abà lagwa.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 La abatà tafà afats à ahəŋ, kà maham gay à vok aya la azla Pol. Uwana mavakay uwaga adaslay, azlauwana tahamà gay à vok la slaka Pol aɗuwà uwana uwarà. Lis, Pol avàk à mapəhatàla à gəl matapatàla gay makoray Zəzagəla. Awàɗ vok à uda kà magəɗ à atà à gay aŋa Yesu à afik adzàɗ à atà gay aŋa Yesu ala la wakità aŋa Musa la abà, la uwana azlaməna mapəh à atà gay à ahàl tapàhla à abà.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Azlaanik aŋatà takə̀s uwana Pol apə̀h, ama azlaanik takə̀s aw.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Uwana tavàh vok ala kokuɗa matsən vok gay la tataka aŋatà la abà, Pol apə̀h à atà kà gay tekula pəra: “Tatak uwana Masasəɗok Zəzagəla apə̀h à azlababa aŋkul la ahàl aŋa masla mapəhal gay à ahàl Yesayya kà, agə̀ɗ à afik haɗay!
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Zəzagəla agòɗ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Azladza uwanay tadzadzàŋàh gəl aŋatà ala.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Pol agòɗ aya: “Haɗay, sə̀làw kà Zəzagəla aslə̀l gay aŋha à slaka azlatsəhay anik bay lakana, kà atà aŋa matsənəŋ!” ((
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 La lig aŋa uwaga la ahəŋ azla Yahudiya tadà aŋatà la mabay vok gay la tataka aŋatà la abà.))
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Mavay səla Pol adzà à ahəŋ la gày hayyà la aku. Akàsàh dza uwana tadàh à awtày à slaka aŋha la ahàl səla.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Azahà gay aŋa Zəzagəla, apàhla gay aŋa Sufəl Yesu Kristu à azladza, apə̀h la mawaɗ vok à uda, dza la ahəŋ aɗə̀ɗal gay à ahəŋ aw.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.