Atos 20
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NTLH
1 Mok uwana gay ataslə̀la kà, Pol ahamà gay à azlaməna madiŋal gəl à vok à vok. Adzərə̀ɗàhàla la azlagay, agòɗ à atà: “Gi kà, gəda à Makeduniya.”
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Aguwà à uda la kutso uwatà la abà la madzərəɗàh azlaməna madiŋal gəl à vok ala, la mazàh à atà gay Zəzagəla, ŋgaha ahàd à Akayya.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Adzà à ahəŋ la abatà təla makər, aɗahà vok à ahəŋ kà mad à Səriya la kəslah iyaw, ama atsənàŋ kà azla Yahudiya tatsə̀n vok gay kà makəɗay, gay gà la uwaga awùl à Makeduniya.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Sopatər, kona aŋa Pirus, zil Bere alakàŋ, ŋgaha bay Arəstarkus atà la Sekundus, uwana azla Tesaloniki, Gayyus zil Derbe, Tisik atà la Tərofim ŋgaha bay Timotawus, uwana atà azla Asəya, tahàd atà nna gesina.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Tatsà vok à huma kà anu, tahàd à Tərowas, takudà anu la abatà.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Anu la gəl gami məgəɗ à Filipiya, uwana madəvaday aŋa pain uwana tatak maməsləla la tsəh aw adada à lig kà, la mahənay zlo kà məɓəzà atà à vok la Tərowas la kəslah iyaw. Məɗahà kasukwa tekula la abatà.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 La mokokhu gà, vuɗ səɓdu kà, maham gay à vok kà mazuw tatak may tsikaslaga. La abatà Pol apə̀h gay à azladza. Apə̀h gay tsəràh à tataka vəɗ, kà uwana la bebəŋ gà kà, asal mad aŋha.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 La gày uwatà la aku lakəl aŋa gày uwatà la afik, məhàm à agu kà, azlafənəs aŋuvaw dzadzàhà la ahəŋ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Bəzi kohana uwana sləm aŋha Antikus adzà madzay la gay fenetər. Pol adà à huma à gay la mapəh gay Zəzagəla tsəràh à uwana Antikus ayì vok, adzehàl. Tsəŋurəsl, atə̀ɗ à ahəŋ, dagay la kəl gày mamakər la afik, tazə̀ɓ à afik kà adamətsay.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ama Pol asà à ahəŋ, ahùɓal à gəl, akə̀s à vok, agòɗ: “Katawaw aw, mamətsayga aw!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ŋgaha Pol awùl à gày uwatà à afik, azə̀ɓ Pain atsəkàŋ ala, ŋgaha tazùw gesina aŋatà la slaka gà. Apə̀h à atà gay uwaga tsəràh à gay bebəŋ, la lig la ahəŋ adà aŋha.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Tadàla bəzi kohana uwaga à mtəga la sifa, taràb məŋga kà uwaga, tadzərə̀ɗàhà ala.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Anu kà, mətsà vok à huma, kà Pol aŋa maday à kəslah iyaw à afik uwana adàla anu à Asos. La abatà la uwana mədzùgw mazəɓ Pol à tsəh à kəslah iyaw à afik, kà uwana masla kà anəfà tetəvi à asik.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Mok uwana adaɓəz anu vok la Asos kà, məzə̀ɓ à tsəh à kəslah iyaw à afik, məhàd à Mitilen.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Mətsìzlla ala la abatà aya, məhàd à huma aŋa Tsiyo. La bebəŋ aŋha aya kà, məbəzà à Samos, ŋgaha la bebəŋ aŋha aya kà maufaɗ kà, məbəzà à Milet.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Asà à Pol kà matsəɗ à Efesus lakəl ala, kà uwana asàl matsizl à ahəŋ kà maz kaslà ala la kutso Asəya aw, kà uwana av vok kà mabəz à Urusalima gurayŋa madəvaday Pentakosta, aɗàh vok kəla.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Mok uwana Pol adabəz à Milet kà, aslə̀l gay à slaka azlamasiga aŋa maham à ahəŋ məna gay Zəzagəla la Efesus: “Sàw à waŋ à abanay!”, agòɗ à atà.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Mok uwana tadùw à awtày à slaka aŋha kà: “Kasəlaw kakay à madz à ahəŋ gulo uwana gədzà à ahəŋ la makoray aŋa Asəya la abà”, agòɗ à atà.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 “Gəɗahà sləray aŋa Sufəl Zəzagəla la ləv tekula, ŋgaha la iyaw tugwi la adi, la ŋgərpa, la tataka aŋkul la abà kà matsən vok gay la azla Yahudiya.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Sə̀làw babay kà, gəhaɗàhàkulla tatak uwana à vok akəsà akul à vok aw. Gəpə̀h à akul uwaga gesina, ŋgaha gətàpakulla la dazuwaya, ŋgaha baməraka la azlahuɗ gày aŋkul.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Gəzàlla azla Yahudiya ŋgaha la azlauwana azla Yahudiya aw kà mapəh gay la ləv ala, kà atà magola vok à slaka Zəzagəla, ŋgaha atà aŋa madiŋ gəl à Sufəl Yesu à vok.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Ama lagonay kà, gəday à Urusalima, kà uwana Masasəɗok Zəzagəla afà à gi leri à gəl kà maday, lagwa kà, gəsəl tatak uwana adàbəz à gi la abatà aw.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Kəla kà, kəla huɗ gudəŋ uwana gəguwà à uda la abà kà, Masasəɗok Zəzagəla agòɗ à gi, kà tadàduw gi à daŋay, gədàsa ŋgərpa.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ama kà gi kà gədàmətsay, gədàdza à ahəŋ la sifa kà, bà tatak tekula, baŋa gədàkəɗ gəl à madahay gulo, la sləray uwana Sufəl Zəzagəla afà à gi à gəl kà diga, uwaga kà mapəhla ala gay marabəŋ lakəl aŋa vok mahamay aŋa Zəzagəla.”
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Gəuguzàhàh la tataka aŋkul la abà gesina, gəzà gay aŋa makoray Zəzagəla. Lagwa kà, gəsəl kà kadànəŋaw gi aya aw.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Kà uwaga à uwana gəpəh à akul la paraka lakana: Baŋa tekula aŋkul azalla kà: Gay gulo aw.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Kà uwana gəzàla masal aŋa Zəzagəla gesina, gəhaɗàhàkulla tatak à vok aw.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Nə̀ŋàwla gəl aŋkul, nə̀ŋàwla maham à ahəŋ məna gay Zəzagəla, uwana Zəzagəla asùkw atà la mamətsay aŋa Kona aŋha.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Kà uwana baŋa gədàda aŋulo kà, azladza tadàsahah à waŋ bokuba azlakəda fəta à tataka aŋkul à abà, tadàsaka azlatuwaŋ aw.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Baməraka la tataka aŋkul la abà bay kà, tadàpahla vok ala kà maɗàh fida kà azlaməna madiŋal gəl à vok aŋa manəf atà bay.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kiya uwaga kà, nə̀ŋàwla gəl aŋkul, awulla à akul à gəl gədapaha à akul mavay makər, mavakay la mahanay gesina, la iyaw tugwi la adi.”
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Lagonay kà, gədàɓək akul à ahàl aŋa Zəzagəla, ŋgaha à ahàl aŋa vok mahamay aŋha. Aslala vok kà aŋa mazigəŋ akul, aslala vok kà aŋa mapis à akul gay à vok la ləmana uwana aɗahàkulàŋ gesina.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Gənavà sili la lukut la slaka dza aw.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Akul la gəl aŋkul babay kà kasəlaw, kà gəɗahàhà sləray la ahàl gulo, kà gi aŋa maɗàhla tatak uwana gənə̀kuɗa aŋha la azladza uwana anina.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 La azlatatak gesina la abà, gəpə̀hakulla kà say kazlakaw azlaməna kuɗa la tsəhay sləray uwanay gesina. Tawulla anu gəl babay à gay aŋa Sufəl Yesu uwana agòɗ la gəl aŋha:
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Mok uwana Pol adadəv gay aŋha à gay kà, akə̀ɗ à ahəŋ, adə̀v kuɗa atà nna la slaka gà gesina.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Gesina aŋatà tatàw, la makas masla à vok ŋgaha: “Hàd, zla!”, tagòɗal la maɓak ahàl à kuɗa.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Tapakàh ləv məŋga, kà uwana ‘Kadànəŋaw gi aya aw’, agòɗ à atà. Ŋgaha talakàŋ à kəslah.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.