Apocalipse 14

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mok uwana uwaga adada à lig, gənəŋà tatak anik aya. Gənəŋà magadzaw uwana ada­tsizlla à ahəŋ la gudəŋ uwana la afik, tazalalla Siyon. Masla la azladza uwana masəlay aŋa sləm aŋa Zəzagəla Baba, la aŋa magadzaw aga la atà la madəgay aŋatà. Matugway aŋa azladza uwatà kà taga dəbow dzim bəzi aŋha dzik ufaɗ gəl aŋha ufaɗ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ŋgaha aya gətsənà maho­humay la zagəla, uwana adaɓani vok la maho­humay aŋa iyaw. Maho­humay aŋha babay kà bokuba maho­humay aŋa habaga, ŋgaha bokuba maho­humay aŋa maɗəɗ ŋiziŋ.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Kiya uwaga azladza dəŋ uwaga tatsàzl à huma kursi aŋa Zəzagəla la huma aŋa azla­tatak ufaɗ uwana la sifa, ŋgaha la huma azla­ma­dza­haga uwatà. Tahàb mahabay mawga. Tetuwa masla masəl mahab mahabay uwatà la ahəŋ aw. Say atà uwatà Zəzagəla aɓə̀l atà pəra.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Azladza uwaga tanə̀ŋla gəl aŋatà la tsi­kasla la abà, kà uwana taga­gamàh la azlamis aw. Atà tanəfà magadzaw la tsəh à kəla slaka uwana adà à abà gesina. Atà uwana maɓək atà gà à fəta à awtày la tataka azladza anik la abà kà aŋa Zəzagəla la magadzaw.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Fida asà à waŋ la gay aŋatà aw, atà sətaka.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Kiya uwaga gənəŋà malika tekula uwana ahoyay la ləv zagəla la abà. Asà à waŋ kà maz gay marabəŋ gà, uwana adàdza à ahəŋ aŋa koksi­koksi, adàziŋ à azladza uwaga tasà à uda la azlatsəhay, la azlagay, ŋgaha tasà à waŋ la makaɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok gesina.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Malika uwaga aɓa­ɗa­tàmà la kuda zləkkà, agòɗ à atà: “Hòyàw yewdi kà aŋa Zəzagəla, zləɓàw masla kà uwana kaslà uwana adàɗah seriya à azladza à gəl kà adaslay. Sləkàwàw masla! A masla uwana aɗahàŋ zagəla, la kutso la mukwà, ŋgaha la azla­ma­kakəzay aŋha gesina.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Kiya uwaga aya, malika anik anəfà à tsəh à uwaga à uda la magoɗay: “Babila, məŋ huɗ gudəŋ adaɓəzlba, adaɓəzlba bərəf, tsewwa! Masla atàpla azladza kà maɗàh mabila aŋha, kiya uwaga azladza gesina uwaga tabìy mapak ləv aŋa Zəzagəla à gəl aŋatà gesina.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Kiya uwaga malika mamakər adə̀vla à tsəh à uda. Uwatà agòɗ la kuda zləkkà: “Kəla azla­uwana tasləkàw tatagà uwatà asà à uda la iyaw la abà, ŋgaha la maftsa vok aŋa tatagà uwatà, atà la masəlay aŋa tatagà la madəgay, baŋaw la ahàl aŋatà,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 atà tadàsa ŋgərpa la ahàl aŋa Zəzagəla. Tetuwa namnamga adàgay la abà ɗiki­ɗiki aw. Azladza uwana tadàday à akàl à abà uwana makoɗa à ahəŋ gà la huleli, kiya uwanay à uwana tadàsa ŋgərpa la huma azla­ma­lika aŋa Zəzagəla, ŋgaha la huma aŋa magadzaw.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Tetuwa kəsək aŋa akàl, uwana adà­ba­ɓəh azladza uwaga kà, adàkəɗ gəl aw, kà uwana tasləkàw mazlazlay la azla­ta­tagà uwaga, ŋgaha atà la masəlay aŋha la vok aŋatà. Kiya uwaga atà tadàɓəza maduw ləv aw, tadàs ŋgərpa kiya uwanay mavakay la mahənay gesina.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Kà uwaga akul, uwana kakə̀sàw gay aŋa Zəzagəla, dìŋàw gəl à Yesu à vok, akul uwana kaba­sàwwàŋ à vok kà uwana akul, akul azladza aŋa Zəzagəla.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 La lig aŋha, gətsənà kuda atsə̀n la zagəla, kuda uwaga agòɗ à gi: “Tsetsèr uwanay: lakana ŋgaha tsəràh à huma à gay, azla­uwana tadiŋ gəl à Sufəl Yesu à vok, ŋgaha tamats à abà, atà la uwana Zəzagəla adàpis à atà gay à vok.” “Iyay, kiya uwanay”, Masasəɗok tsi­kasla awulà à uda: “Sləray aŋatà kà adadəv à gay, taslala vok aŋa maduw ləv adagay, kà uwana mats à gəl aŋa sləray aŋatà kà adàpəhla vok ala la dazu­waya.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 La abatà gənəŋà tatak anik aya. Gənəŋà habaga me­ɗe­kuga. Tatak anik la habaga uwatà la afik. Agà bokuba maftsa vok aŋa dza, lakəl aŋha gara­musa aŋa sufəl lakəl, uwana maɗehəŋ gà la luwà­luwà. Mavaw mazu­wayga la ahàl aŋha aya.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Kiya uwaga malika anik asà à lag la məŋ gày Zəzagəla la aku, azalà la ndzəɗa à dza uwana adzà madzay la habaga la afik: “Ɗahà sləray la mavaw aŋak, tsə̀ɗ tatak, kà uwana sartà aŋa matsəɗ tatak kà adaslay, tatak vəɗah adahənay kà matsəɗay.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ŋgaha dza uwana agà la habaga la afik azə̀ɓ mavaw, atsə̀ɗ tatak uwana la vəɗah, atsə̀ɗ gesina.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ŋgaha la abatà gənəŋà malika anik aya, asà à uda la gày Zəzagəla la aku. Masla babay agà la mavaw mazu­wayga la ahàl aya.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Malika anik aya asà à waŋ kà la slaka makaɗ tatak. Masla kà məŋga aŋa akàl, asà à waŋ aŋa mazalay à malika anik uwana mavaw mazu­wayga la ahàl, agòɗal: “Zə̀ɓ mavaw aŋak, ŋgaha hàd, ɗatsə̀ɗ mayyay tatak la abatà, kà uwana tahənay.” (Gudəŋ à vok kà guf)
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Kiya uwaga malika azə̀ɓ mavaw aŋha, ahàd kà matsəɗ tatak uwaga la guf la abà, ahàd à slaka uwana taku­ɗitsàh, afətùkw à abà la abatà. Uwaga gesina apə̀hla ala kà Zəzagəla adapaka ləv məŋga.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Slaka maku­ɗitsay kà la lag gudəŋ la uda. Mok uwana ada­ku­ɗitsay iyaw gà à uda la abà, iyaw gà uwaga kà aŋiz, la uwana asà à uda, uwaga akə̀l bokuba mukwà kərkər, ŋgaha makəlay aŋha kà bokuba magur mahoɗay pəlis dzim bəzi aŋha dzik zlo, ŋgaha zəŋzəŋ aŋha kà təzləm dza. Kiya uwaga à uwana Zəzagəla adàkəs azladza makəsafərga uwaga la mapak ləv aŋha. Tetuwa adàpaka atà ləv à gəl.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.