Apocalipse 14

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mok uwana uwaga adada à lig, gənəŋà tatak anik aya. Gənəŋà magadzaw uwana ada­tsizlla à ahəŋ la gudəŋ uwana la afik, tazalalla Siyon. Masla la azladza uwana masəlay aŋa sləm aŋa Zəzagəla Baba, la aŋa magadzaw aga la atà la madəgay aŋatà. Matugway aŋa azladza uwatà kà taga dəbow dzim bəzi aŋha dzik ufaɗ gəl aŋha ufaɗ.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em sua testa tinham escrito o nome dele e o de seu Pai.
2 Ŋgaha aya gətsənà maho­humay la zagəla, uwana adaɓani vok la maho­humay aŋa iyaw. Maho­humay aŋha babay kà bokuba maho­humay aŋa habaga, ŋgaha bokuba maho­humay aŋa maɗəɗ ŋiziŋ.
2 E ouvi uma voz do céu como a voz de muitas águas e como a voz de um grande trovão; e uma voz de harpistas, que tocavam com a sua harpa.
3 Kiya uwaga azladza dəŋ uwaga tatsàzl à huma kursi aŋa Zəzagəla la huma aŋa azla­tatak ufaɗ uwana la sifa, ŋgaha la huma azla­ma­dza­haga uwatà. Tahàb mahabay mawga. Tetuwa masla masəl mahab mahabay uwatà la ahəŋ aw. Say atà uwatà Zəzagəla aɓə̀l atà pəra.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Azladza uwaga tanə̀ŋla gəl aŋatà la tsi­kasla la abà, kà uwana taga­gamàh la azlamis aw. Atà tanəfà magadzaw la tsəh à kəla slaka uwana adà à abà gesina. Atà uwana maɓək atà gà à fəta à awtày la tataka azladza anik la abà kà aŋa Zəzagəla la magadzaw.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres, porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vai. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Fida asà à waŋ la gay aŋatà aw, atà sətaka.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Kiya uwaga gənəŋà malika tekula uwana ahoyay la ləv zagəla la abà. Asà à waŋ kà maz gay marabəŋ gà, uwana adàdza à ahəŋ aŋa koksi­koksi, adàziŋ à azladza uwaga tasà à uda la azlatsəhay, la azlagay, ŋgaha tasà à waŋ la makaɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok gesina.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Malika uwaga aɓa­ɗa­tàmà la kuda zləkkà, agòɗ à atà: “Hòyàw yewdi kà aŋa Zəzagəla, zləɓàw masla kà uwana kaslà uwana adàɗah seriya à azladza à gəl kà adaslay. Sləkàwàw masla! A masla uwana aɗahàŋ zagəla, la kutso la mukwà, ŋgaha la azla­ma­kakəzay aŋha gesina.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, porque vinda é a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Kiya uwaga aya, malika anik anəfà à tsəh à uwaga à uda la magoɗay: “Babila, məŋ huɗ gudəŋ adaɓəzlba, adaɓəzlba bərəf, tsewwa! Masla atàpla azladza kà maɗàh mabila aŋha, kiya uwaga azladza gesina uwaga tabìy mapak ləv aŋa Zəzagəla à gəl aŋatà gesina.”
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu! Caiu Babilônia, aquela grande cidade que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição!
9 Kiya uwaga malika mamakər adə̀vla à tsəh à uda. Uwatà agòɗ la kuda zləkkà: “Kəla azla­uwana tasləkàw tatagà uwatà asà à uda la iyaw la abà, ŋgaha la maftsa vok aŋa tatagà uwatà, atà la masəlay aŋa tatagà la madəgay, baŋaw la ahàl aŋatà,
9 E os seguiu o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber o sinal na testa ou na mão,
10 atà tadàsa ŋgərpa la ahàl aŋa Zəzagəla. Tetuwa namnamga adàgay la abà ɗiki­ɗiki aw. Azladza uwana tadàday à akàl à abà uwana makoɗa à ahəŋ gà la huleli, kiya uwanay à uwana tadàsa ŋgərpa la huma azla­ma­lika aŋa Zəzagəla, ŋgaha la huma aŋa magadzaw.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Tetuwa kəsək aŋa akàl, uwana adà­ba­ɓəh azladza uwaga kà, adàkəɗ gəl aw, kà uwana tasləkàw mazlazlay la azla­ta­tagà uwaga, ŋgaha atà la masəlay aŋha la vok aŋatà. Kiya uwaga atà tadàɓəza maduw ləv aw, tadàs ŋgərpa kiya uwanay mavakay la mahənay gesina.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso, nem de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Kà uwaga akul, uwana kakə̀sàw gay aŋa Zəzagəla, dìŋàw gəl à Yesu à vok, akul uwana kaba­sàwwàŋ à vok kà uwana akul, akul azladza aŋa Zəzagəla.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 La lig aŋha, gətsənà kuda atsə̀n la zagəla, kuda uwaga agòɗ à gi: “Tsetsèr uwanay: lakana ŋgaha tsəràh à huma à gay, azla­uwana tadiŋ gəl à Sufəl Yesu à vok, ŋgaha tamats à abà, atà la uwana Zəzagəla adàpis à atà gay à vok.” “Iyay, kiya uwanay”, Masasəɗok tsi­kasla awulà à uda: “Sləray aŋatà kà adadəv à gay, taslala vok aŋa maduw ləv adagay, kà uwana mats à gəl aŋa sləray aŋatà kà adàpəhla vok ala la dazu­waya.”
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os sigam.
14 La abatà gənəŋà tatak anik aya. Gənəŋà habaga me­ɗe­kuga. Tatak anik la habaga uwatà la afik. Agà bokuba maftsa vok aŋa dza, lakəl aŋha gara­musa aŋa sufəl lakəl, uwana maɗehəŋ gà la luwà­luwà. Mavaw mazu­wayga la ahàl aŋha aya.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, um semelhante ao Filho do Homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro e, na mão, uma foice aguda.
15 Kiya uwaga malika anik asà à lag la məŋ gày Zəzagəla la aku, azalà la ndzəɗa à dza uwana adzà madzay la habaga la afik: “Ɗahà sləray la mavaw aŋak, tsə̀ɗ tatak, kà uwana sartà aŋa matsəɗ tatak kà adaslay, tatak vəɗah adahənay kà matsəɗay.”
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e sega! É já vinda a hora de segar, porque já a seara da terra está madura!
16 Ŋgaha dza uwana agà la habaga la afik azə̀ɓ mavaw, atsə̀ɗ tatak uwana la vəɗah, atsə̀ɗ gesina.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Ŋgaha la abatà gənəŋà malika anik aya, asà à uda la gày Zəzagəla la aku. Masla babay agà la mavaw mazu­wayga la ahàl aya.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Malika anik aya asà à waŋ kà la slaka makaɗ tatak. Masla kà məŋga aŋa akàl, asà à waŋ aŋa mazalay à malika anik uwana mavaw mazu­wayga la ahàl, agòɗal: “Zə̀ɓ mavaw aŋak, ŋgaha hàd, ɗatsə̀ɗ mayyay tatak la abatà, kà uwana tahənay.” (Gudəŋ à vok kà guf)
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras!
19 Kiya uwaga malika azə̀ɓ mavaw aŋha, ahàd kà matsəɗ tatak uwaga la guf la abà, ahàd à slaka uwana taku­ɗitsàh, afətùkw à abà la abatà. Uwaga gesina apə̀hla ala kà Zəzagəla adapaka ləv məŋga.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Slaka maku­ɗitsay kà la lag gudəŋ la uda. Mok uwana ada­ku­ɗitsay iyaw gà à uda la abà, iyaw gà uwaga kà aŋiz, la uwana asà à uda, uwaga akə̀l bokuba mukwà kərkər, ŋgaha makəlay aŋha kà bokuba magur mahoɗay pəlis dzim bəzi aŋha dzik zlo, ŋgaha zəŋzəŋ aŋha kà təzləm dza. Kiya uwaga à uwana Zəzagəla adàkəs azladza makəsafərga uwaga la mapak ləv aŋha. Tetuwa adàpaka atà ləv à gəl.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.