Lucas 1
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NVT
1 — ausente —
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 — ausente —
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ega kinagai Kin Herod, Iudea ago fofouga eꞌimaisa alogai, sakedote auga agaꞌo aka Sakaraia eagu. Isa sakedote ikupuga alogai gopu agaꞌo aka Abaija keoma auga gopugai emai. Isa akafa aka Elisabeta isafa sakedote lopia faꞌa aka Aaron keoma auga ega gopuai emai.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Sakaraia akafa auniꞌi auga Deo maagai alo opai auꞌi, ke aloꞌi koꞌagai Deo ega iifa maꞌoai, ke sakedote laoꞌi maiꞌi maꞌoai kaiꞌiai kepea. Ega kainai kai agaꞌo isa kapa agaꞌo apala kekapaisa auga puo aepeniꞌi.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ke isa imoi eega laaꞌi gome isa akafa Elisabeta eogeoge. Ke isa auniꞌi auga pau keapao alogaina.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 — ausente —
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 — ausente —
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Ke amu fogaꞌi feloꞌi iuma kina maaga emai aisama, papiau Deo ega eꞌa afe kaina kemegamega kai, Sakaraia ifogamo Deo ega eꞌa alogai ekoko, amu fogaꞌi feloꞌi eumaiꞌi ke emegamega.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ega aisama Lopia ega agelo agaꞌo, aꞌo Deo kepaꞌa penia afuga kaina kainai isa eapakina penia.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Sakaraia agelo eisa aisama, oge egea emaniꞌi alogaina.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Kai agelo isa epainia einaka, “Sakaraia, folomaniꞌi. Gome Deo oi emu megamega aꞌo elogonia, ke lau eulaisau lamai. Oi akafamu Elisabeta imoi maguaega agepamauga. Ke imoi egaꞌina aka Ioane fooma.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Isa oi alogama agepenimi, ke oi isa agomalaniaina. Ke papiau maꞌo isafa isa emauni auga alogama akepaꞌaua.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Gome isa Lopia maagai au akaikiꞌa agemia. Isa fino, o mulamula inoka agaꞌo faeinu. Ke ina gua alogai ekaega kai, Deo ega Spiritu isa alo agepapogua.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ke isa Israel papiauꞌi maꞌo agemueainiꞌi Lopia isa eꞌi Deo eega agemaiseiniꞌi.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Ke ufainagai Elaija Deo ega Spiritu isapuga eafiia epinauga koa iꞌopoga, isa egaꞌina isapuga ageafia. Ke Lopia aemai koa kai, isa imoi amaꞌi aloꞌi agepaefo pagainia gauꞌi akeaipeniꞌi, ke papiau Deo aina akeafia auꞌi isafa aloꞌi agepaefo pagainia, papiau Deo maagai alo opai auꞌi eꞌi ikifa keagagai akepea. Ke Lopia faugai papiau agepafuaꞌi akeagu,” eoma.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Ke Sakaraia agelo epainia einaka, “Egaꞌina iifaga mapakoꞌania auga afaꞌagamo eꞌinoka. Gome lau laapao alogaina ke akafau isafa eapao, imoi agaꞌo fepamauga koa kina auga efua,” eoma.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ke agelo einaka, “Lau Gabriel Deo agogai laapae, ke lau Deo eulaisau oi maamuai Deo ega iifa faunina iꞌina faifafoua eoma lamai.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ke moisa, oi akemu ageafu, afoloniniꞌani agelao lau laifaniꞌi kapaꞌi maꞌoai koꞌaꞌi akemia kinagai kai, aloniniꞌani pugu. Gome lau Deo ega iifa oi maamuai laifania auga, ega logoai ega kina agekaina aisama koꞌa mo agemia auga oi alopakoꞌania,” eoma.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ke papiau Deo ega eꞌa afe kaina kemegamega auꞌi Sakaraia keꞌimaisa. Ke Sakaraia Deo ega eꞌa alogai eapa alogaina, aepealai aemai puo kekauai keopofua.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Ke epealai aisama, maaꞌiai ganiniꞌani eoma auga aekainia. Ke kelogo isa Deo ega eꞌa alogai, laulau agaꞌo eisa keoma. Gome isa imagai mo gou ekapaisa kai, akegai ganiniꞌani eoma aekainia auga keisa.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Isa ake eafu aeniniꞌani mo elao Deo ega eꞌai ega pinauga epafua, ke ega pagua elao.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ke egaꞌina kinaꞌi afegai, isa akafa Elisabeta einae. Ke gafa ima alogai, isa eꞌa alogai mo eagufake eagu ke eifa einaka:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Lopia Deo lau faagauai iina koa ekapaisa. Paukai Isa ega gafegafe akaikiꞌa epeniiau, papiau epoꞌiai imoi agaꞌo alapamauga auga meagaina eafiꞌaua,” eoma. Ke isa faagagai kapaꞌina emia auga koꞌa ma auga gakapulaisa eoma puo, gafa ima eꞌa alogai eagu, Deo mo eopolaga.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 — ausente —
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 — ausente —
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Agelo elao Maria eapakina penia epainia einaka, “Maria, oi loague? Lopia ega gafegafe akaikiꞌa epeniio, ke eemuai eague,” eoma.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Agelo Maria epamegonia auga, pamego aage laaꞌi puo aꞌo elogonia aisama, emaniꞌi eopofua. Ke egaꞌina pamegoga kapaꞌina eifania auga oko ekapunia galogo eoma.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Maria agelo ega iifa eopopolaga kai, agelo eifa pugu einaka, “Maria, folomaniꞌi. Deo oi ekinanio ega gafegafe akaikiꞌa epeniio.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Fologo oi aloinae, imoi maguaega agaꞌo alopamauga. Imoi egaꞌina aka Iesu fooma.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ke isa au akaikiꞌa ipauma agemia, ke papiau isa akeifaga Deo ufai auꞌoniai eagu, Au Akaikiꞌa Ipauma Auga Gauga akeoma. Ke imoi egaꞌina apa Davide okogai agemai. Ke ufainagai Davide isapu akaikiꞌagai Israel papiauꞌi eꞌimaꞌi koa iꞌopoga, Lopia Deo isa isapu akaikiꞌa agepenia.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ke isa Israel papiauꞌi, Iakobo okogai kemai auꞌi aoniamo ageꞌima afeꞌainiꞌi. Ke isa agofaꞌa eꞌima auga afaefua ageka aoniamo,” eoma.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Ega aisama Maria eifa einaka, “Agekaina kai lau fofou au agaꞌo fou alafeufeu kai, ala koa iꞌopoga faagauai iina koa agemia agekaina?” eoma.
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ke agelo einaka, “Deo ega Spiritu oi ageake penio, ke Deo ufai auꞌoniai eague, Au Akaikiꞌa Ipauma Auga ega isapuai agepakaisogonio aloinae. Ega puo oi Deo maagai alo lolofa imoina alopamauga, ke papiau isa akeifaga Deo Gauga akeoma.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Oi aamu Elisabeta isafa apaogai ganinagai imoi agaꞌo agepamauga. Ke isa eogeoge keoma auga pau einae gafa imagea elao.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Gome Deo eegai kapa agaꞌo aeꞌinoka.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Maria agelo ega eifa oma aina elogonia aisama, eifa einaka, “Lau Lopia Deo ega pinauga ikapa papiau agaꞌo. Ega puo oi loifania koa iꞌopoga faagauai gamia,” eoma. Egaꞌina afegai agelo Maria epuaꞌafuga elao.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Agelo Maria epuaꞌafuga afegai aisama, Maria fiakoa mo ekailai Elisabeta eega elao. Elisabeta akafa Sakaraia ega eꞌa auga, Iudea ago taonina, iku afuga agogai eapa.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Maria egaꞌina eꞌagai ekoko Elisabeta epamegonia.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Ke Elisabeta Maria ega pamego aꞌo elogonia aisama, gua alogai imoi isafa alo egama egopokae, ke Elisabeta Deo ega Spiritu alo epogu.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ega aisama alo egama alogaina eifa akaikiꞌa einaka, “Papie maꞌoai epoꞌiai Deo ega gafegafe akaikiꞌa epeniio, ke imoi oi alopamauga auga isafa Deo ega gafegafe akaikiꞌa epeniia!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Kai kapa puo lau papie akaikiꞌau koa iꞌopoga lamia, eꞌu Lopia ina emai eisau?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Lau ega laifa oma, gome oi emu pamego aꞌo lalogonia mo aisama, fiakoa mo guau alogai imoi alo egama egopokae.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Oi Lopia ega iifa loafia auga lopakoꞌania Lopia agekapa paisa looma aumu, Deo eegai kapa feloꞌi loafiꞌi,” eoma.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Ega aisama Maria isafa alo egama alogaina puo eifa einaka:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Ke Deo kaniau isagamauga Auga eegai alou egama alogaina.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Gome lau Deo ega pinauga ikapa papieu, akaikiꞌau laaꞌi kai papie mainiu.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Gome Deo Isapu Akaikiꞌa Auga kapa maꞌoai agekapa agekaina auga, kapa akaikiꞌaꞌi lau faagauai ekapaiꞌi.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Ke kaisau Deo kemaniꞌiaina, ega iifa muninai kepea auꞌi guaꞌi eania.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Isa ega isapu akaikiꞌa epapinauga, kapa akaikiꞌaꞌi ekapaꞌi,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ke keainaꞌau auꞌi epoꞌiai, papiau keꞌimaꞌi lopiaꞌi auꞌi eꞌi lopia eafaniꞌi.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ke inaeꞌi ekimu keulalu auꞌi, amu feloꞌi epagafuniꞌi kai,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 — ausente —
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maria ega eifa oma afegai, Elisabeta fou keagu gafa oiso koa iꞌopoga elao afegai kai, emue ega pagua elao.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Egaꞌina afegai Elisabeta ega mauni kina emai ekainia aisama, imoi maguaega epamauga.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Isa aaga akina ke eꞌa ipafe auꞌi imoi epamauga fouga kelogo aisama, eega kelao. Ke Deo isa gua eani alogaina eogeoge meagaina eafiꞌaua imoi epamauga puo, fou kealogamalaina.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Ke imoi emauni kina imagea kuagai oiso aisama, Iudea papiauꞌi eꞌi kagakaga kainai, imoi kelaoaina maguaega faaga iifalaina gouga faagagai kekapaisa. Ke imoi ama akagai kegapafaala Sakaraia kegaoma keoma.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Kai imoi ina isa epaapakipoꞌi eifa einaka, “Sakaraia folooma! Ioane amooma,” eoma.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ega aisama isa kepainia keinaka, “Oi aamu akimu auꞌi epoꞌiai, kai agaꞌo aka ega koa laaꞌi,” keoma.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Egae kai egaꞌina papiauꞌi Sakaraia imoi aka kapaꞌina ageoma auga imaꞌiai gouga kekapaisa kepaꞌani penia.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Ega aisama Sakaraia kapa agaꞌo kegamaiseina imoi aka gapapua eoma, gouga imagai ekapaisa. Ke kemaiseina aisama iina epapua oma, ‘Imoi aka Ioane’ eoma. Egae keapa auꞌi isa akafa eifania koa iꞌopoga mo epapua auga keisa puo, kekauai alogaina keopofua.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Ke imoi aka epapua aisama, fiakoa mo mala emameꞌa ake epaagalaisa, eniniꞌani pugu, ke Deo eau afagaina.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ke Sakaraia ega eꞌa ipafe auꞌi keisa, ke iꞌina laoga maina fouga kelogo auꞌi maꞌoai epoꞌiai Deo kapaꞌina ekapaisa auga maniꞌina kepaꞌaua. Ke Iudea ago fofouga iku afugai keagu auꞌi maꞌoai kapaꞌina kemia auꞌi maꞌoai fouꞌi keifaniꞌi aefuafua.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ke papiau maꞌoai imoi egaꞌina Deo ima alogai eagu auga keisa, ke egaꞌina fouga aloꞌiai eka. Ke ifoꞌi mo epoꞌiai keifa keinaka, “Imoi iꞌina auga muni ala agemia oma auga oko alalogo,” keoma.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ioane ama Sakaraia mala emameꞌa eniniꞌani pugu aisama, Deo ega Spiritu alo epogu, Deo eau afagaina, ke profeta koa iꞌopoga iina eifa oma:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Lopia Israel papiauꞌi eꞌi Deo ega papiau eopolaniꞌi emai eꞌi ou auꞌi eeꞌiai epapealaiꞌi, kaniaꞌi eagamauga.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Isa ega pinauga ikapa auga, kin Davide okogai au agaꞌo ekinaga eulaisa.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Egaꞌina auga ufainagai isa ega profeta aloꞌi elolofa auꞌi akeꞌiai eifafoua auga iꞌopoga mo emia.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Egaꞌina iifaga auga Isa Mesaia ageulaisa,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Deo ufainagai iꞌa ufuꞌa apaꞌa guaꞌi eaniia, ke fou pakoꞌa niniꞌanina kapula ipauma kai agaꞌo laagai afaeaopagai auga ekapaisa. Ke pakoꞌa niniꞌanina kapula egaꞌina auga Deo maagai lolofaga ipauma.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Egaꞌina auga, Deo iꞌa apaꞌa Abraham auniꞌi kepakoꞌania keifa kapulania auga.
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 — ausente —
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Ke oi Ioane gau aumu, papiau oi akeifanio Deo Au Akaikiꞌa, ufai auꞌoniai eague Auga ega profeta akeoma.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ke keaga alopakaisa alogai Deo ega papiau, Deo isa eꞌi laomai apalaꞌi ala ageꞌagegeai omaꞌi,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 — ausente —
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 — ausente —
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Sakaraia iina eifa oma afegai, inipo epea kainai gauga Ioane Deo ega Spirituai euki eminifaꞌa. Ke eminifaꞌa afegai, elao ago maininai eagu mo elao ega pinauga kina ekainia kai, Israel papiauꞌi agoꞌiai eapafoki.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.