Atos 27
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ARA
1 Egae kai Sisarea taoninai Roma au akaikiꞌaꞌi iifa kepaapa, lai lontiai fekeulaimai, Itali ago falao keoma. Ega aisama Paulo, lai, ke tipula auꞌi isaꞌi fou Sisa ifo ega ifani auga agaꞌo ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi auga aka Julius imagai kepaaumai.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ke alao lonti agaꞌo Adramitium ufapogai emai auga Asia ago foe nie ufapoꞌi mo agepiau oma auga aisa. Egaꞌina lontina alogai aꞌagaukae aaguka alao. Alao aisama Masedonia auga agaꞌo Tesalonika taoninai emai auga aka Aristakus isafa fou alao.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Egani aisama, Sidoni ufapogai aofau. Julius Paulo egafegafe penia, elogoaina ekefaꞌa eeꞌi elao kapaꞌina anina eani auga fekepenia eoma.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Ke lai iꞌina afuga lontiai apuaꞌafuga. Alao aisama, ameku eao apuimai puo, Saiprus keleipuaga afe foega mo apiau oma.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Egae kai Silisia ke Pamfilia agoꞌi foeꞌi apuaꞌafuniꞌi opainai mo aꞌu inaegai apiau pagai. Ke Lisia agogai Maira ufapogai aofau.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Egae Julius ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga, Isipto agogai Aleksandria taonina lontina Itali ago elao auga ekapulaisa. Ega puo iꞌina lontinai epaꞌagaumai aaguka.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Kai alao aisama, ameku akaikiꞌa emai eao apuimai pugu puo, amapiau alao auga eꞌinoka alogaina. Ega puo kina maꞌo paakai paakai mo alao Snaidus ufapoga eegai mo. Kai ameku lai aaguka lontina, eao apua, alao auga aekainia. Ega puo apapopo alao Salmone kua oma apiegai Krete keleipuaga eega mo apiau oma.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Krete keleipuaga foega mo apiau oma aoma auga, eꞌinoka alogaina. Kai fuagai Krete keleipuagai ufapo agaꞌo, Lasea taonina niegai kepafaala ‘Ufapo Felo Ipauma’ keoma afugai aofau.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Alao aisama kina maꞌo apafua. Ega puo Iudea papiauꞌi kegope kinaꞌiai amalao koa aisama, fapea felo kai egaꞌina kinaꞌi kepagai, inipo aupu emai efua. Inipo aupu kinaꞌiai lanina akaikiꞌa eꞌuegekae. Ega puo falao koa aisama kina apala ipauma feafimai. Paulo iina koa agemia auga eisa puo, lontiai keaguka auꞌi maꞌoai ainaꞌi epalogo einaka,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Oi aumi ainami amopaaua. Lau laisa auga pau agalao koa aisama, mae mauni epogai agalao, ke lonti agapalifua, amuꞌamu agapakogoꞌi ke iꞌa ifoꞌa isafa afamae,” eoma.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Kai lonti epapea lopiaga ke lonti inagome auga fou, Julius alo keaniia fekelao paisa keoma puo, isa Paulo aina aeafia.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ke ‘Ufapo Felo Ipaumagai’ faagu, inipo aupu felao fefua auga aekainia. Ega puo papiau maꞌo iifa kepaapa keafiaꞌama, lontiai falao, Feniks ufapogai, egae faagu inipo aupu fepagai keoma. Feniks ufapoga auga Krete keleipuagai eka, apie South-west elao, ke apie auga North-west elao.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Ameku South kaina epua paakaisa mo emai aisama, papiau lontiai kepinauga auꞌi keopolaga, kapaꞌina anina keani auga egamoꞌe emai keoma. Ega puo anka kelaꞌauꞌi, ‘Ufapo Felo Ipauma’ apuaꞌafuga, Krete keleipuaga nie mo apiaunia.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Kai apiau afaꞌagamo aisama, lanina akaikiꞌa, aka ‘North-Easter’ epua, Krete keleipuagai emai, goiso akaikiꞌaꞌi ekapaiꞌi.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Ega puo ameku lonti epaapakipo, lai afu alao aoma auga alalao. Kai lanina akaikiꞌa lonti ekoninia ala alao eoma auga kainai mo apakaisa.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ke alao alogai, keleipua eꞌele aka Kauda foega mo apiau oma ogogai akaisogo. Ega aisama ameku afaꞌagamo epakaisa mo puo, gaaga eꞌele lonti muninai epea auga, amafia amagopeapi faiꞌinia aoma kai eꞌinoka.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Kai fuagai papiau lontiai kepinauga auꞌi, gaaga lontiai kelaꞌaua aisama, apaꞌuai gaaga lonti fou kegopeapiꞌi. Ke Libia agogai Siritis foega nie mo alao, figu egoa oꞌoinia laagai afaaguau auga maniꞌina kepaꞌaua puo, lonti palaiꞌi kepaakeꞌi kai ameku mo epuaimai alao.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Kai lanina akaikiꞌa epua goiso akaikiꞌaꞌi ekapaiꞌi kemai lonti keauniia puo, lonti elao emai alogaina. Ega kainai egani aisama, lontiai papiau keꞌina eꞌi amu aꞌuai kepiulaiꞌi.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Ke kina oiso aisama, isa ifoꞌi lonti palaiꞌi ke lonti amuꞌamuꞌi kepapinauganiꞌi auꞌi kepakai guguainiꞌi kepiulaiꞌi.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ke kina maꞌo elao efua kai, lanina ekapula alogai aeapakipo puo, kina ke miꞌimiꞌi isafa agaꞌo alaisaꞌi. Fuagai aisama, lai emai mauni keagaga agaꞌo afiaꞌamaga alapaꞌaua.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ega koa emia, kina maꞌo mo elao puo, papiau lontiai akeaniani. Ega aisama Paulo epoꞌiai eꞌue epainiꞌi einaka, “Oi lau ainau amoafia Krete keleipuaga falapuaꞌafuga koa aisama, inae mae mauni epogai falalao falamai, ke emi amu folopageaꞌi, ke emi lonti isafa folopalifua.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Kai iꞌa epoꞌaisai kai agaꞌo afaemae kai, lonti mo agelifu afeꞌai. Ega puo pau lagoinimi folomaniꞌi, alomi amopakapulania.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Gome gapiai lau eꞌu Deo, ega pinauga lakapa auga, ega agelo eapakina peniau, mapeu kaina eapa.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ke epainiau einaka, ‘Paulo folomaniꞌi. Sisa agogai iifa fopakaisa. Deo ega gafegafe akaikiꞌa epenio, oi ke fou olao auꞌi maꞌoai kaniami ageagamauga,’ eoma.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Deo ega agelo iina epaini omaisau auga lapakoꞌania koꞌa agemia paisa. Ega puo pau lagoinimi folomaniꞌi, alomi amopakapulania.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Kai iina koa falao, keleipua agaꞌogai lonti feagu,” eoma.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Lontiai ufapo aka ‘Felo Ipauma’ apuaꞌafuga afegai, kina 14 elao efua gapinai, aꞌu aka Adria aꞌu faꞌagai mo, amekuai alao amai. Gapi atiafagai koa iꞌopoga, lonti ipapea auꞌi, ago agaꞌo eega alao auga gamuga keoponia.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Ega puo ufe kuagai kapa agaꞌo meauga kegopeisa kai aꞌuai kepaake. Ke keisa aisama, 37 mita emoai keisa. Ke afaꞌagamo alao kai keꞌopoisa pugu aisama, 27 mita keisa.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Iina koa keisa aisama, lonti afefiakoa afelao fopa aꞌu papagai kekae auꞌi faagaꞌiai afegapupea keoma kemaniꞌi. Ega puo lonti kegapaapakipo keoma ugugai anka pani kepaakeꞌi. Ke keagu gani ala gaoma gamai gafiakoa keoma.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Egaꞌina alogai lonti kepapea auꞌi isaꞌi kegapiau keoma puo, anka isaꞌi ipaakeꞌi pifogegai, maagai lonti gaagaga apaꞌuai kepaake aꞌuai.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Kai Paulo ifani auꞌi ke ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga fou epainiꞌi einaka, “Iꞌina papiauꞌi lonti akepuaꞌafuga koa aisama, Deo oi kaniami afaeagamauga,” eoma.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Ega puo ifani auꞌi apaꞌu kefouꞌi gaaga eꞌualai ekipo.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Gani eegai, Paulo isa maꞌoai egoi peniꞌi kegaaniani eoma puo epainiꞌi einaka, “Kina 14 elao kai egaꞌina kinaꞌiai pinauga maꞌo okapaiꞌi, ke oopopo alogaina puo foꞌama agaꞌomo ganinagai kai aloania.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Pau lau lagoi penimi foꞌama amoania, fepakapulanimi foagu kainai. Oi epomiai kai agaꞌo faagamiai kelele agaꞌo afaemia,” eoma.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Paulo iꞌina eifania afegai palafa eafiia maꞌoai agoꞌiai Deo tenkiu epeniia. Egae kai palafa eiꞌipea eaniia.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ega koa ekapaisa, maꞌoai eꞌi opopo kepuaꞌafuga, aloꞌi kepakapulania, ke ifoꞌi foꞌama keafiia keaniia.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Lontiai aagu aumai, aumai maꞌoai mo 276.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Isa foꞌama keaniia keanipugu aisama lonti kegapaꞌilikaea keoma puo, eꞌi foꞌama lontiai keka auꞌi aꞌuai kepiulaiꞌi.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Egani aisama, lonti kepapea auꞌi, ago kapagai aagu auga akelogo. Kai figu foega ufapo koa iꞌopoga lonti kepapaꞌagauꞌi afuga agaꞌo keisa. Ke keopolaga afekaina koa aisama, egae lonti fekepaꞌagaua keoma.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Ega puo isaꞌi anka ufeꞌi kefouꞌi aꞌuai kepuaꞌafuniꞌi, isaꞌi tali ufeꞌi kepagumainiꞌi, isaꞌi lonti palaiꞌi kepaꞌagauꞌi. Ke lonti epiau foe nie alao.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ke alao aisama, aꞌu alogai figu egoa oꞌoinia auga, laagai lonti elao eaguau. Ega aisama lonti maaga eaguau aelao aemai, uguga auga aꞌu emoge emai eauoka.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Ega aisama ifani auꞌi tipula auꞌi afekegau afekepiau auga opopo kepaꞌaua puo kegaaupuguꞌi keoma.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Kai ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga, Paulo kania gaagamauga eoma puo, ifani auꞌi kapaꞌina kekapa keoma auga epaapakipoꞌi akekapaisa. Egae kai eifa kapula peniꞌi, kaisau gau kelogo auꞌi, fekegopolai fekeufai fekegau, foe fekelao eoma.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ke gau akelogo auꞌi, lonti amuꞌi ke lailai fekeafiꞌi fekeomuau fekegau foe fekelao eoma. Iina koa akapaisa, kai agaꞌo aemae kai maꞌoai agau alao foeai aꞌagaukae.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.