Atos 27

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Egae kai Sisarea taoninai Roma au akaikiꞌaꞌi iifa kepaapa, lai lontiai fekeulaimai, Itali ago falao keoma. Ega aisama Paulo, lai, ke tipula auꞌi isaꞌi fou Sisa ifo ega ifani auga agaꞌo ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi auga aka Julius imagai kepaaumai.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ke alao lonti agaꞌo Adramitium ufapogai emai auga Asia ago foe nie ufapoꞌi mo agepiau oma auga aisa. Egaꞌina lontina alogai aꞌagaukae aaguka alao. Alao aisama Masedonia auga agaꞌo Tesalonika taoninai emai auga aka Aristakus isafa fou alao.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Egani aisama, Sidoni ufapogai aofau. Julius Paulo egafegafe penia, elogoaina ekefaꞌa eeꞌi elao kapaꞌina anina eani auga fekepenia eoma.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ke lai iꞌina afuga lontiai apuaꞌafuga. Alao aisama, ameku eao apuimai puo, Saiprus keleipuaga afe foega mo apiau oma.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Egae kai Silisia ke Pamfilia agoꞌi foeꞌi apuaꞌafuniꞌi opainai mo aꞌu inaegai apiau pagai. Ke Lisia agogai Maira ufapogai aofau.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Egae Julius ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga, Isipto agogai Aleksandria taonina lontina Itali ago elao auga ekapulaisa. Ega puo iꞌina lontinai epaꞌagaumai aaguka.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Kai alao aisama, ameku akaikiꞌa emai eao apuimai pugu puo, amapiau alao auga eꞌinoka alogaina. Ega puo kina maꞌo paakai paakai mo alao Snaidus ufapoga eegai mo. Kai ameku lai aaguka lontina, eao apua, alao auga aekainia. Ega puo apapopo alao Salmone kua oma apiegai Krete keleipuaga eega mo apiau oma.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Krete keleipuaga foega mo apiau oma aoma auga, eꞌinoka alogaina. Kai fuagai Krete keleipuagai ufapo agaꞌo, Lasea taonina niegai kepafaala ‘Ufapo Felo Ipauma’ keoma afugai aofau.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Alao aisama kina maꞌo apafua. Ega puo Iudea papiauꞌi kegope kinaꞌiai amalao koa aisama, fapea felo kai egaꞌina kinaꞌi kepagai, inipo aupu emai efua. Inipo aupu kinaꞌiai lanina akaikiꞌa eꞌuegekae. Ega puo falao koa aisama kina apala ipauma feafimai. Paulo iina koa agemia auga eisa puo, lontiai keaguka auꞌi maꞌoai ainaꞌi epalogo einaka,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Oi aumi ainami amopaaua. Lau laisa auga pau agalao koa aisama, mae mauni epogai agalao, ke lonti agapalifua, amuꞌamu agapakogoꞌi ke iꞌa ifoꞌa isafa afamae,” eoma.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Kai lonti epapea lopiaga ke lonti inagome auga fou, Julius alo keaniia fekelao paisa keoma puo, isa Paulo aina aeafia.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ke ‘Ufapo Felo Ipaumagai’ faagu, inipo aupu felao fefua auga aekainia. Ega puo papiau maꞌo iifa kepaapa keafiaꞌama, lontiai falao, Feniks ufapogai, egae faagu inipo aupu fepagai keoma. Feniks ufapoga auga Krete keleipuagai eka, apie South-west elao, ke apie auga North-west elao.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Ameku South kaina epua paakaisa mo emai aisama, papiau lontiai kepinauga auꞌi keopolaga, kapaꞌina anina keani auga egamoꞌe emai keoma. Ega puo anka kelaꞌauꞌi, ‘Ufapo Felo Ipauma’ apuaꞌafuga, Krete keleipuaga nie mo apiaunia.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Kai apiau afaꞌagamo aisama, lanina akaikiꞌa, aka ‘North-Easter’ epua, Krete keleipuagai emai, goiso akaikiꞌaꞌi ekapaiꞌi.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ega puo ameku lonti epaapakipo, lai afu alao aoma auga alalao. Kai lanina akaikiꞌa lonti ekoninia ala alao eoma auga kainai mo apakaisa.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ke alao alogai, keleipua eꞌele aka Kauda foega mo apiau oma ogogai akaisogo. Ega aisama ameku afaꞌagamo epakaisa mo puo, gaaga eꞌele lonti muninai epea auga, amafia amagopeapi faiꞌinia aoma kai eꞌinoka.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Kai fuagai papiau lontiai kepinauga auꞌi, gaaga lontiai kelaꞌaua aisama, apaꞌuai gaaga lonti fou kegopeapiꞌi. Ke Libia agogai Siritis foega nie mo alao, figu egoa oꞌoinia laagai afaaguau auga maniꞌina kepaꞌaua puo, lonti palaiꞌi kepaakeꞌi kai ameku mo epuaimai alao.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Kai lanina akaikiꞌa epua goiso akaikiꞌaꞌi ekapaiꞌi kemai lonti keauniia puo, lonti elao emai alogaina. Ega kainai egani aisama, lontiai papiau keꞌina eꞌi amu aꞌuai kepiulaiꞌi.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ke kina oiso aisama, isa ifoꞌi lonti palaiꞌi ke lonti amuꞌamuꞌi kepapinauganiꞌi auꞌi kepakai guguainiꞌi kepiulaiꞌi.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ke kina maꞌo elao efua kai, lanina ekapula alogai aeapakipo puo, kina ke miꞌimiꞌi isafa agaꞌo alaisaꞌi. Fuagai aisama, lai emai mauni keagaga agaꞌo afiaꞌamaga alapaꞌaua.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ega koa emia, kina maꞌo mo elao puo, papiau lontiai akeaniani. Ega aisama Paulo epoꞌiai eꞌue epainiꞌi einaka, “Oi lau ainau amoafia Krete keleipuaga falapuaꞌafuga koa aisama, inae mae mauni epogai falalao falamai, ke emi amu folopageaꞌi, ke emi lonti isafa folopalifua.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Kai iꞌa epoꞌaisai kai agaꞌo afaemae kai, lonti mo agelifu afeꞌai. Ega puo pau lagoinimi folomaniꞌi, alomi amopakapulania.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Gome gapiai lau eꞌu Deo, ega pinauga lakapa auga, ega agelo eapakina peniau, mapeu kaina eapa.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ke epainiau einaka, ‘Paulo folomaniꞌi. Sisa agogai iifa fopakaisa. Deo ega gafegafe akaikiꞌa epenio, oi ke fou olao auꞌi maꞌoai kaniami ageagamauga,’ eoma.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Deo ega agelo iina epaini omaisau auga lapakoꞌania koꞌa agemia paisa. Ega puo pau lagoinimi folomaniꞌi, alomi amopakapulania.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Kai iina koa falao, keleipua agaꞌogai lonti feagu,” eoma.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Lontiai ufapo aka ‘Felo Ipauma’ apuaꞌafuga afegai, kina 14 elao efua gapinai, aꞌu aka Adria aꞌu faꞌagai mo, amekuai alao amai. Gapi atiafagai koa iꞌopoga, lonti ipapea auꞌi, ago agaꞌo eega alao auga gamuga keoponia.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ega puo ufe kuagai kapa agaꞌo meauga kegopeisa kai aꞌuai kepaake. Ke keisa aisama, 37 mita emoai keisa. Ke afaꞌagamo alao kai keꞌopoisa pugu aisama, 27 mita keisa.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Iina koa keisa aisama, lonti afefiakoa afelao fopa aꞌu papagai kekae auꞌi faagaꞌiai afegapupea keoma kemaniꞌi. Ega puo lonti kegapaapakipo keoma ugugai anka pani kepaakeꞌi. Ke keagu gani ala gaoma gamai gafiakoa keoma.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Egaꞌina alogai lonti kepapea auꞌi isaꞌi kegapiau keoma puo, anka isaꞌi ipaakeꞌi pifogegai, maagai lonti gaagaga apaꞌuai kepaake aꞌuai.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Kai Paulo ifani auꞌi ke ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga fou epainiꞌi einaka, “Iꞌina papiauꞌi lonti akepuaꞌafuga koa aisama, Deo oi kaniami afaeagamauga,” eoma.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ega puo ifani auꞌi apaꞌu kefouꞌi gaaga eꞌualai ekipo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Gani eegai, Paulo isa maꞌoai egoi peniꞌi kegaaniani eoma puo epainiꞌi einaka, “Kina 14 elao kai egaꞌina kinaꞌiai pinauga maꞌo okapaiꞌi, ke oopopo alogaina puo foꞌama agaꞌomo ganinagai kai aloania.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Pau lau lagoi penimi foꞌama amoania, fepakapulanimi foagu kainai. Oi epomiai kai agaꞌo faagamiai kelele agaꞌo afaemia,” eoma.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Paulo iꞌina eifania afegai palafa eafiia maꞌoai agoꞌiai Deo tenkiu epeniia. Egae kai palafa eiꞌipea eaniia.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Ega koa ekapaisa, maꞌoai eꞌi opopo kepuaꞌafuga, aloꞌi kepakapulania, ke ifoꞌi foꞌama keafiia keaniia.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Lontiai aagu aumai, aumai maꞌoai mo 276.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Isa foꞌama keaniia keanipugu aisama lonti kegapaꞌilikaea keoma puo, eꞌi foꞌama lontiai keka auꞌi aꞌuai kepiulaiꞌi.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Egani aisama, lonti kepapea auꞌi, ago kapagai aagu auga akelogo. Kai figu foega ufapo koa iꞌopoga lonti kepapaꞌagauꞌi afuga agaꞌo keisa. Ke keopolaga afekaina koa aisama, egae lonti fekepaꞌagaua keoma.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ega puo isaꞌi anka ufeꞌi kefouꞌi aꞌuai kepuaꞌafuniꞌi, isaꞌi tali ufeꞌi kepagumainiꞌi, isaꞌi lonti palaiꞌi kepaꞌagauꞌi. Ke lonti epiau foe nie alao.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ke alao aisama, aꞌu alogai figu egoa oꞌoinia auga, laagai lonti elao eaguau. Ega aisama lonti maaga eaguau aelao aemai, uguga auga aꞌu emoge emai eauoka.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ega aisama ifani auꞌi tipula auꞌi afekegau afekepiau auga opopo kepaꞌaua puo kegaaupuguꞌi keoma.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Kai ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga, Paulo kania gaagamauga eoma puo, ifani auꞌi kapaꞌina kekapa keoma auga epaapakipoꞌi akekapaisa. Egae kai eifa kapula peniꞌi, kaisau gau kelogo auꞌi, fekegopolai fekeufai fekegau, foe fekelao eoma.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ke gau akelogo auꞌi, lonti amuꞌi ke lailai fekeafiꞌi fekeomuau fekegau foe fekelao eoma. Iina koa akapaisa, kai agaꞌo aemae kai maꞌoai agau alao foeai aꞌagaukae.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.