Mateus 2
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NTLH
1 Jisas ni wʉl Juriya mʉi kʉmp ei nga kona peng ti mbi tek, Betelem nʉtmin kona ila metʉng. Ui ei kʉn Erot ni, wu ei king murum. Ei kʉn ku, akil tepa wu kat oⱡa muⱡ ila mipil mbila, kandʉk ko rok etmin wu kʉⱡ al ant oⱡa orum orunga molk ok, Jerusalem kona peng ila ping orung.
1 Jesus nasceu na cidade de Belém, na região da Judeia, quando Herodes era rei da terra de Israel. Nesse tempo alguns homens que estudavam as estrelas vieram do Oriente e chegaram a Jerusalém.
2 Jerusalem rʉk ok waldʉk nʉk mel, “Kang nana Jura wamp mbʉ nga King moⱡmba kang mem nʉng ni nant? Wu king moⱡmba ei nga mipil ei, tʉn al ant oⱡa ui orunga, kandpʉn ombun mbi paka rundmin onmʉn,” nʉtʉng.
2 Eles perguntaram: — Onde está o menino que nasceu para ser o rei dos judeus? Nós vimos a estrela dele no Oriente e viemos adorá-lo.
3 — ausente —
3 Quando o rei Herodes soube disso, ficou muito preocupado, e todo o povo de Jerusalém também ficou.
4 — ausente —
4 Então Herodes reuniu os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei e perguntou onde devia nascer o Messias .
5 “Wu ni kʉⱡ ndi, nʉk int nduk Betelem kona peng Juriya kona ila meng,” nʉtʉng. “Ei painui wu ti ndi, ik pai nomba i etpa ropa pinditim:
5 Eles responderam: — Na cidade de Belém, na região da Judeia, pois o
6 “‘Juriya orunga kona Betelem ye, nim kona peng kel ti mon. Ei nambuⱡ emel, Betelem kona ila wu ti meng ei ndi, Isrel wamp mbʉ nga king moⱡpa, wamp mbʉ rʉp etpa tʉpa kun etmba,’” nitim.
6 “Você, Belém, da terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais cidades de Judá, pois de você sairá o líder que guiará o meu povo de Israel.”
7 Ei kʉn, Erot ndi, al ant oⱡa ui orunga, wu tʉma ni kʉⱡ tʉpa tenda etpa, mou kel ti rorung nila waldpa nimba mel, “Mipil ei ant mong kun nant ei kʉn, muⱡ ila oⱡa oⱡnga kanʉng?” nitim.
7 Então Herodes chamou os visitantes do Oriente para uma reunião secreta e perguntou qual o tempo exato em que a estrela havia aparecido; e eles disseram.
8 Nʉtʉng ik ni pilpa, wu ni kʉⱡ tʉpa, Betelem mondpa ik ei mel nimba “Puk wang nduk kang ninmin ei kurʉi! Kandʉk tʉng ndam, yant ok na kondʉk nangina, na i ku etʉp, mbo mbi paka rimp,” nitim.
8 Depois os mandou a Belém com a seguinte ordem: — Vão e procurem informações bem certas sobre o menino. E, quando o encontrarem, me avisem, para eu também ir adorá-lo.
9 — ausente —
9 Depois de receberem a ordem do rei, os visitantes foram embora. No caminho viram a estrela, a mesma que tinham visto no Oriente. Ela foi adiante deles e parou acima do lugar onde o menino estava.
10 — ausente —
10 Quando viram a estrela, eles ficaram muito alegres e felizes.
11 Mipil rʉⱡang nomba pitim, manga nila murʉk puk, amp Mariya kʉn, kang nana Jisas raⱡ kandʉk tʉk, rumaⱡi pek, Jisas nga mbi paka rondrʉng. Wote, en enim nga wal mek orung nimbʉ, elpa elpa aptʉk tek, ku eng nui mat ngok, kopung mura rui, ou ni mat kʉn, nde ongum i ku etpa mura rui mat angge nʉk ngok etʉng.
11 Entraram na casa e encontraram o menino com Maria, a sua mãe. Então se ajoelharam diante dele e o adoraram. Depois abriram os seus cofres e lhe ofereceram presentes: ouro, incenso e mirra .
12 Mel nimbʉ ngok pendʉk, en enim kelik mang kona nombuⱡa mam elpa tila ku purung. Ei nambuⱡ emel, Got ndi, rumbʉⱡ rui ur kump ila man ngumba, king Erot morum ila aldpa int pi nʉpʉi nitim ei nga etʉng.
12 E num sonho Deus os avisou que não voltassem para falar com Herodes. Por isso voltaram para a sua terra por outro caminho.
13 Ant oⱡa ui wu tʉma ni kʉⱡ puⱡʉngina, mbuldung orunga, Got nd, Josep ur pitim nila ur kump ngumba, kundpa nimba mel, “Oⱡa molkʉn! Kang nana ei kʉn, mam kʉn kongundkʉn mekʉn, Isip mʉi kʉmp ila nʉng nʉkʉn pi! Puk ila muⱡangina, na ndi, yant ui nʉnt tila pilkʉn, yant ui! Nambuⱡ emel, ʉkpi nundpa, king Erot ndi, elim nga el wu mbʉ tʉpa mundangga, ya kang nana ei rok kunding enmin ei mon!” nitim.
13 Depois que os visitantes foram embora, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e fuja para o Egito. Fiquem lá até eu avisar, pois Herodes está procurando a criança para matá-la.
14 Ik ei pilpa, rumbʉⱡ tenda nila ku, kang nana ni kʉn, mam kʉn kongundpa melinga, Isip kona ila purung.
14 Então José se levantou no meio da noite, pegou a criança e a sua mãe e fugiu para o Egito.
15 Kona nila puk molk, ui mat tʉk mundʉⱡina, wote king Erot ni kurum. Ei nga, Pai nui wu Aisaiya ndi, ik nitim ei omba kupa itim. Ei nga, ik pai nui wu ei ndi, Oⱡa Nuim Got nga keta tʉpa nitim ik ei mel,
15 E eles ficaram lá até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor tinha dito por meio do profeta : “Eu chamei o meu filho, que estava na terra do Egito.”
16 Wu pilpa kungʉndi ni kʉⱡ ndi, King Erot elim tʉk kumngui randrʉng, uⱡ ei tʉpa mendpa popʉⱡ kurum. Popʉⱡ ei ndi, elim nga el wu mbʉ kundpa nimba mel, “Kang nana ya Betelem kona ila kep, Betelem nga nondpa petmin wamp mbʉ nga kang nana pana raⱡ ndi, mana ndupa, kanʉng mbʉ rok kundʉi!” nitim. Ei nga, tʉma ila ant oⱡa ui orunga orung wu ni kʉⱡ ndi, mipil kuimp tepa pilinga nilinga, kandʉk ok nʉtʉng ik ni pilpa moⱡpa, Jisas ni rop kundimp nimba, pilpa pana to ei mel, kang nana mbʉ rok kundʉi!” nitim.
16 Quando Herodes viu que os visitantes do Oriente o haviam enganado, ficou com muita raiva e mandou matar, em Belém e nas suas vizinhanças, todos os meninos de menos de dois anos. Ele fez isso de acordo com a informação que havia recebido sobre o tempo em que a estrela havia aparecido.
17 I itim uⱡ ei ndi, painui wu Jerimaiya ndi, pai nomba nitim ik ei, omba kupa itim, ik ei mel,
17 Assim se cumpriu o que o profeta Jeremias tinha dito:
18 “Wi Rama kona ila, wi ti urum pitmin ni, wamp ka rom ʉⱡmbʉⱡ ik ei pitmʉn. Ni kʉn, amp Reisel ndi, elim nga kangambuⱡa mbʉ nga ka itim. Numan wang ndangga nʉk, kont kondʉnmin ei, kont kuⱡi nʉⱡi!” nitim. “Ei nambuⱡ emel, elim nga kangambuⱡa mbʉ, kolk pora ndung ei nga!” nitim.
18 “Ouviu-se um som em Ramá, o som de um choro amargo. Era Raquel chorando pelos seus filhos; ela não quis ser consolada, pois todos estavam mortos.”
19 — ausente —
19 Depois que Herodes morreu, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José, no Egito,
20 — ausente —
20 e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e volte para a terra de Israel, pois as pessoas que queriam matar o menino já morreram.
21 Ni kʉn, Josep ik ni pilpa, rut nimba rumbʉⱡ tenda nila, kang ei kʉn mam kʉn kongundpa mepa, Isrel mʉi ila yant urum.
21 Então José se levantou, pegou a criança e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 — ausente —
22 Mas, quando ficou sabendo que Arquelau, filho do rei Herodes, estava governando a Judeia no lugar do seu pai, teve medo de ir morar lá. Depois de receber num sonho mais instruções, José foi para a região da Galileia
23 — ausente —
23 e ficou morando numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que os profetas tinham dito: “O Messias será chamado de Nazareno.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.