Mateus 27

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 — ausente —
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Jisas ruk murum wu Juras ndi, moⱡpa kʉndrʉm mel, Jisas ni, tʉk mong ngurung. Uⱡ ni kandpa, elim numan ropʉl ropa, ku moni silpa K30 ni kʉⱡ mepa mba, wu pris kuimbal kʉⱡ kʉn, manga wingti rʉp etmin wu mbʉ kʉn, int ndupa ngurum.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Ngumba nimba mel, “Na ndi, etʉp ⱡawa mundʉp, mong ti natʉm wu ti nga, ruk moⱡmba, akup rok kunding pilik nʉnmʉn kant ei ka!” nitim. Wote, wu ni kʉⱡ ndi, punt rok nʉk mel, “Uⱡ ei nga puⱡ ti, tʉn kʉn pi napʉtʉm ei, nim nga uⱡ ei ka!” nʉtʉng.
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Wote Juras ni, ku moni ni kʉⱡ tʉpa, manga wingti ila ropa murʉk ndupa, elim ni mba, nuim nga nurum.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Wu pris kuimbal ni kʉⱡ ndi, ku moni ni kʉⱡ, aprʉk oⱡa tʉk, nʉk mel, “Wamp mema oi nim ku moni kʉⱡ tʉpʉn, manga wingti ei nga, moni tetmin kona ila, timin mel kapⱡa mon. Moses nga mi ik ei ndi, mon nʉtʉm uⱡ ei mel pep ruimin,” nʉtʉng.
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Wote ol tek, ik nʉk tenda mundʉk, ku moni kʉⱡ ndi, mek puk, mʉi ming mim etʉm wu ti nga kona kuta ti, ei rarʉp rorung. Kona ila wamp tʉma mat ok, Jura kona ila koⱡung mbʉ, ʉngʉndmin nʉk etʉng.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ui ila, yant ndupa omba, akup ui ei kʉn, kona ei akup mbi tek, “Wamp mema kona,” nʉtmʉn.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 — ausente —
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Jisas ni mek puk, wu nuim Pailot nga kuimp keta ila monduⱡnga, wu ei ndi waldpa nimba mel, “Nim Jura wamp mbʉ nga Wu Nuim Mumuk ei?” nitim. Wote Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “Int nim nun ei ka!” nitim.
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Wote, wu pris kʉⱡ nga wu kuimbal na, manga wingti rup wu na mbʉ ndi, kai kandʉk, elim kʉn ik nʉtʉng mbila ik na ti kep, punt ropa ni nʉndʉtʉm.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Ei kʉn, wu Pailot ei ndi, elim kundpa nimba mel, “Nim kʉn kai kandʉk, ik nʉnmʉn mbʉ, pʉn muna mon?” nitim.
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Wote Jisas ndi, ik na ti, punt ropa ni nʉndʉtʉm ila, Rom Gapman nga wu nuim ni ndi, kandpa min ngʉn mundrum.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Jura kangambuⱡa kumna mbʉ, Got ndi, poⱡ titim ui ekit orum ei kʉn, Rom gapman nga wu nuim ei ndi, wu mat kan manga ila petʉng mbʉ nga ti, ku nimba, wamp mbʉ numan ngurung ei mel, wak ropa mundrum.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ui ei kʉn, punt mong wu ti, mbi tek Barapas ni, ei kan manga ila pitim.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Wamp minal ok, tʉk tenda etʉng ni kʉn, Pailot ndi, waldpa nimba mel, “Enim ndi, wu nant ei, wak ramp nʉk pʉnmin? Barapas muna, Jisas ni, wu mbi tek, Kraist nʉtmin ei?” nitim.
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Ik ei mel nitim ei, nambuⱡ emel, Jura wamp kʉⱡ en enmin ndi, wu ei nga nitim uⱡ mbila, wʉlʉk rok kʉn, Jisas mek ok, elim ngurung ei, pilpa kelpa wuldʉtʉm.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Pailot ni, elim nga nde pol kot pʉtʉm kona nila, moⱡnga mel, ambʉm ndi, rung mundpa, “Wu nit mul nʉmbil ei kʉn, uⱡ ti itimp nʉkʉn, iti nʉti! Ei nambuⱡ emel, na wu ei nga ur kump kat etʉp, kunt ila mindil mam ti, nunt ndi ka!” nitim.
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Ni kʉn, wu pris mbʉ nga wu kuimbal mbʉ kʉn, manga wingti rʉp wu na mbʉ ndi, wamp mbʉ kunt rok, Pailot wuldangina, “Barapas wak ropa mundpa, Jisas ropa kundangga, nʉi!” nʉtʉng.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Wote Pailot ndi, wamp mbʉ waldpa nimba mel, “Ya wu raⱡ nga wu nant ei, wak rop mundamp, nʉk pʉnmin?” nitim. Ni kʉn, wamp mbʉ ndi, waldʉk nʉk mel, “Barapas,” nʉtʉng.
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Wote Pailot ndi, wamp mbʉ, waldpa nimba mel, “Wote Jisas ni, wu Mesaiya nʉtmin ei, nambuⱡ ti etamp nʉk pʉnmin?” nitim. Ni kʉn, wamp mbʉ ndi, wi rok nʉk mel, “Nde peta ila pendkʉn rui!” nʉtʉng.
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Wote Pailot ndi, wamp mbʉ, waldpa nimba mel, “Wu ei, namba ⱡawa ti em?” nitim. Ni kʉn, wamp mbʉ ndi, kei nʉk, “Nde peta ila rui!” nʉtʉng.
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Wote Pailot ndi, ik merʉng ti, nʉmp mep punt ndam, kona mong pemba kant ei ka nimba. Wamp mbʉ morung kuimp keta ila, elim nga ki ni raⱡ, nu ila ⱡumʉiya ropa, nimba mel, “Wu ruing ei nga nit ei, na kʉn pi napʉmba mon. Ei enim nga uⱡ ei ka!” nitim.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Wamp nimbʉ ndi, ik punt rok nʉk mel, “Wu ei nga mema ei ndi, tʉn kʉn, tʉn nga kangambuⱡa mep timin mbʉ kʉn, ⱡang etpa tangga,” nʉtʉng.
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ei kʉn, Pailot ndi, Barapas ni, wak ropa mundpa, wote Jisas ni, kan puⱡa ndi rok, mek puk, nde peta ila rʉi nimba, wamp nimbʉ ngurum.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Wote, wu Pailot nga el nde wu nimbʉ ndi, Jisas ni mek puk, Pailot elim moⱡpa, kongun etʉm manga mam ila murʉk puⱡnga, el nde wu mbʉ ndi, Jisas ni tʉk paⱡa etʉng.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Kona ila moⱡnga, Jisas nga rʉrʉm mel nimbʉ, ambulk rung nduk mundʉk, el nde wu kʉⱡ nga wal pʉki kunt, roⱡ kat pakʉrmin kʉⱡ nga pakʉndrʉng.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Wote, kan goimbun rong kat mʉkʉp rok, Jisas nga peng ila mondʉk, tʉmbʉⱡ ti tʉk, ki ila amʉndrʉng. I etʉk mondʉk, Jisas tʉk ik kuldʉk, kuimp keta ila, mura koptʉm rok, rumaⱡi pek nʉk mel, “Jura wamp nga wu king ei moⱡpa, ruⱡ pangga!” nʉtʉng.
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Wote, kuimp keta na mbila, ol rok kandʉk, tʉmbʉⱡ mbʉ ndi, oⱡa tʉk, Jisas nga peng ila rorung.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Wote, Jisas ni tʉk, ik kuldʉk uⱡ mbʉ mel etʉk pendʉk kʉn, wal pʉki kunt, ruⱡ kat pakʉndrʉng ni kʉⱡ, potʉk mundʉk, el elim nga rʉrʉm mel nimbʉ, randʉk pendʉk mek puk, nde peta ila ruing pilik mek purung.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Kona peng ni, wak rok, ekit ping pilik purung ila, Sairin kona peng ila wu ti, mbi tek, Saimon nʉtmʉn ni urum. Ei kʉn, el nde wu kʉⱡ ndi, Jisas nga nde peta ei, tʉk mindi nilingina, mindʉtʉm.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Wote ok, kona ti mbi tek, Golgata nʉtmin nila orung. Kona mbi ei nga puⱡ ei, “Wamp peng ombil kona.”
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Kona ila, el nde wu mbʉ ndi, nu wain kʉn, nu kombila iti mat, nu wain ila mundʉk, Jisas nangga nʉk, ngurung ni nomba pitim ei, kombila elinga, nui nʉndrʉm.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Wote, Jisas ni tʉk, nde peta ila rok pendʉk, rʉrʉm mel nimbʉ, ambulk rung nduk, nam tʉmba nda, nʉk kat rorung.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Wote, i etʉk molk kʉn, Jisas nde peta ila pitim ei, rʉp etʉk morung.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Nde peta ei nga peng ila, Jisas tʉk, ik kuldʉk nʉtʉng ik ni kʉⱡ, mbi rok pendʉtʉng. Ik ei mel nimba murum, “YA WU EI JISAS, JURA WAMP MBɄ NGA WU NUIM MUMUK EI.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Wote ei kʉn ku, kindʉp wu ralt, Jisas nde peta ila rorung kona ila, i ku etʉk, ki mbo orunga wu ti rok, ti ki rar orunga rok pendʉtʉng.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 — ausente —
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 — ausente —
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 — ausente —
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Elim Got nga kangʉm mor. Wote elim Got mondʉp pilip mor nitim ndi, akup Got ndi, elim etpa, peng kont tʉmba ei nga kinamin!” nʉtʉng.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Wote, kindʉp wu ralt pendʉk rorung ni raⱡ ndi, wamp nʉtʉng ik tenda ni mel ku nʉtʉnggil.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Kona ou rʉnggilmʉ ni kʉn, kona ni rumbʉⱡ moⱡpa pelinga, ant mong raldika omba purum.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Wote, ant ni mba, keng orunga mba, ant mong raldika elinga, Jisas ndi, ama oⱡa ndupa, ronduⱡ kei nimba, “Eli, Eli Lama Sabaktani,” nitim. Ik ei nga puⱡ ei, “Na nga Got, na nga Got, nambuⱡ emel na wak ron?” nitim.
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Wamp mat ila nondpa anggilik morung nimbʉ ndi nʉk mel, “Wu ei ndi, Ilaija ni wi ronum,” nʉtʉng.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Wamp morung nimbʉ nga ti ndi, tʉkrʉpa mba, muⱡ ti tʉpa, nu kombila iti tila mana ndupa, ekit tʉpa, ndila ropa, Jisas ni nangga nimba, oⱡa ndupa ngurum.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Wote, wamp mat ndi, nʉk mel, “Unt raka nimbun moⱡamin, Ilaija ndi, elim omba, peng kont tʉmba, muna mon nda, moⱡpʉn kʉnʉmin!” nʉtʉng.
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jisas ndi, aldpa ke ronduⱡ nimba kʉn, elim nga muⱡnga ei wak ropa, nuim kan ʉkrʉm.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ei kʉn mint, wi Jerusalem manga wingti ou ila, muⱡ mbal ruⱡ ti, manga kʉkaⱡ wingti raⱡ oi ndupa morum ni, rʉk ting ila paⱡpa mba met ekit purum. Wote kona kilimbʉmp mam ti elinga, ku mam mbʉ puk rurum
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Wamp on kona mbila mʉi rok rak nilinga, Got kʉn mondʉk pʉtʉng wamp mat korung nimbʉ, tʉpa oⱡa monduⱡnga kont morung.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Wote, Jisas koⱡpa ⱡoporpa oⱡa murum ni kʉn, wamp mbʉ, en enim nga petʉng on kona mbʉ wak rok, wi Jerusalem kona peng wingti ila puⱡʉngina, wamp minal ndi kandrung.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Wote, el nde wu mbʉ nga wu kuimbal ei kʉn, el nde wu mat kʉn, Jisas rʉp etʉk morung nimbʉ ndi, kona kilimbʉmp elinga, uⱡ itim nimbʉ kandʉk, ama mundmong etʉk nʉk mel, “Wu ni, kupa Got nga kangʉm,” nʉtʉng.
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ni kʉn ku, amp mat ruⱡ etʉk kandʉk morung ei, met Galili kona ila, Jisas tʉk rapʉndʉk etʉng amp kʉⱡ, Jisas pep rok orung.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Amp kʉⱡ morung rʉk ting ila amp Mariya Makndelin kʉn, wu Jeims kʉn, Josep raⱡ nga mam amp Mariya kʉn, wu Sepeti ambʉm kʉn kunda morung.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Kona ni rumbʉⱡ roⱡnga, Arametiya kona ila wu nuim ti urum. Wu ei, Jisas nga kitip kʉni wu ti ku, wote wu ei nga mbi ei Josep.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Wu ni ndi, wu Pailot ei, murum kona nila mba, Jisas nga on ei, timp nimba wuldʉtʉm. Ni kʉn, Pailot ei ndi, elim nga el nde wu kuimbal ei kundpa, wu on ninim ei, tʉkʉn ngui nitim.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 — ausente —
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 — ausente —
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Amp Mariya Makndelin kʉn, amp Mariya ti ni kʉn, ila nondpa, Jisas nga on ei, tetʉng kona ni, tʉk nont nduk kandʉk morunggil.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 — ausente —
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 — ausente —
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Ei kʉn, akup nim ndi, nim nga el nde wu mat tʉk mundana puk, on kona ila rʉp itangina, rumbʉⱡ raldika omba pangga kʉn, wak reing. I etʉk itangina kʉn, elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ ndi ok, wu on ei kundʉp nok tʉk, wote wamp mbʉ ik kol rok kundʉk nʉk mel, ‘Jisas ni ⱡoporpa omba pum,’ ning. Akil tepa ik kol rok eng uⱡ ei ndi, kuimp tepa ik kol rorung uⱡ ni, tʉpa mana ndupa, ama kit moⱡmba,” nʉtʉng.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pailot ni ndi, wu ni kʉⱡ kundpa nimba mel, “El nde wu ti mek puk, on kona ei nga keta puⱡ puⱡ ei, ronduⱡ puk rup itʉi!” nitim.
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 I nitim ni kʉn, puk on kona keta puⱡ puⱡ ni, ku mam ti ndi, mberʉk nduk, peta rok pendʉtʉng. Wote pena orunga, el nde wu mat ila, rʉp iteing nʉk, tʉk mondrung.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.