Mateus 17
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NAA
1 Rumbʉⱡ 6 omba puⱡnga, Jisas ndi, Pita, kʉn wu ʉngʉn ʉngʉn Jeims kʉn, Jon ni kʉⱡ tʉpa mepa, komnga mong oⱡa pi tila, monduⱡnga kou morung.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Molk kandrung ni, Jisas ni etpa mon munduⱡnga, elim nga kuimp keta ni, kona ant mel rʉⱡang purum. Wote, elim nga muⱡ rʉrʉm nimbʉ omba, kurʉmʉⱡa raⱡpa rʉⱡang ndi ʉlt nitim.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Wote, kitip kʉni wu raldika ni kʉⱡ ndi, kandrung mel, Moses kʉn Ilaija raⱡ okʉⱡ, Jisas kʉn ik ni kʉⱡ morunggil.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Ei kʉn, Pita ndi, Jisas kundpa nimba mel, “Nuim ye! Tʉn ya ila mbo ngʉn tʉnʉm kant ei kʉn, nim ndi, kapⱡa nʉkʉn pin ndam, na ndi, ya ila manga kouwʉ raldika ramp, ti nim mel, ti Moses mel, ti Ilaija mel,” nitim.
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 I nimba moⱡnga, kopa rʉⱡang pi kat omba, morung kona ni, panda ropa pelinga, kopa rʉk ting ila ik ti, ekit omba nimba mel, “Ya ei, na nga numan ngur kang ei. Nanim kandʉp numan ngʉmp mor. Elim ik nim ei, kum tek pilʉi!” nitim.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Kitip kʉni wu ni kʉⱡ ik ei, pilik min ngʉn mundʉk rumaⱡi petʉng.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Wote, Jisas ndi omba, elim nga ki ei ndi, wu ni kʉⱡ minda ndupa, “Enim mundmong iti natʉk, oⱡa muⱡʉi!” nitim.
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Tʉk oⱡa nduk kandrung ei, wamp wei ti, kʉni nakʉndrʉng, Jisas mendpʉⱡ murum.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Komnga ila mana ok mel, Jisas ndi, wu ni kʉⱡ kʉn, mi tepa nimba mel, “Enim uⱡ kanmin ni mel wamp ti kʉn timan rok ni nʉnʉi! Na Muⱡʉl Muⱡʉl Wu Kupa ei kuⱡamba, wote ⱡoporpa tʉpa oⱡa mondum ei kʉn, kandʉk neing!” nitim.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Wote, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, waldʉk nʉk mel, “Mi ik mbo wu mbʉ ndi, Ilaija kuimp tepa omba nʉtmʉn ndi, namba elinga nʉtmʉn?” nʉtʉng.
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Nilingina ik ni, punt ropa nimba mel, “Ik mong ti Buk Wingti ila petʉm ei ndi, Ilaija kuimp tepa omba, wamp mbʉ tʉpa kun etmba.
11 Jesus respondeu:
12 Wote na ndi, enim ik ti kundʉp namp ei, Ilaija ni kor urum ni, wote wamp ndi, kandʉk poⱡ ndui nandʉk, rok pint panda etʉng. I etʉng ei mel ku, na Muⱡʉl Wu Kupa ei, wamp mbʉ nga ki pol ila mindil nuimp!” nitim.
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 I nitim ei kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, ik ninim ei, wamp nu tindi wu Jon nga ninim pʉnt nʉk tʉk mendʉtʉng.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 — ausente —
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 — ausente —
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Kang ei mep, nim nga kitip kʉni wu kʉⱡ kʉn oⱡʉmba, etʉk ting ei pilik rundrung,” nitim.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “Enim na mondʉk pili napilik, numan mbo pi nʉpi wamp mbʉ ye! Na enim kʉn moⱡʉp mint mbi ei? Enim wamp mbʉ nga na mindil nondʉp mint mbi ei? I kang ei, na mor ila mek wʉiya!” nitim.
17 Jesus exclamou:
18 Wote kang ni, mek oⱡina, Jisas ndi, tʉpa pendpa kur kit ni, ik nguⱡnga, kur ni kang ei, wak ropa puⱡnga, ni kʉn ku kui ni wang nitim.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Ei kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi ok, Jisas mo rok waldʉk nʉk mel, “Tʉn kur kit ei, mak rʉp tʉp mundmin nʉmp etʉp koi nimʉn ei, namba ei mel em nda?” nʉtʉng.
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Ik ni, punt ropa nimba mel, “Ei nambuⱡ emel, enim nga Got kʉn mondpa pili ei, ronduⱡ pi napʉrʉm. Ik kupa ei enim kundʉp nʉnt, enim Got kʉn mondʉk pilik muⱡing uⱡ ei, nde kaipa mong ei mel kapⱡa pem ndam, int komnga ei kundʉk, ‘Nim akʉkʉn pukʉn noi ila mul nana mba moⱡmba.’ Wote nim ndi i etkʉn uⱡ mat kapⱡa itʉn ku.
20 Jesus respondeu:
21 [Kur kit mbʉ, wei ok pi nʉping, enim atinga rok, rʉng mowi pek eng ei ndi, kapⱡa makrʉk munding,” nitim.]
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 — ausente —
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 — ausente —
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Wi Kaperniyum yant oⱡina, manga wingti ku takis tʉtmʉn wu kʉⱡ ndi ok, Pita waldʉk nʉk mel, “Nim nga ik mbo wu ei, manga wingti ku takis ngorum muna mon?” nʉtʉng.
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Pita ndi, “Ngorum ei ka!” Nimba pendpa, manga nila murʉk puⱡnga, Jisas ndi, kuimp tepa nimba mel, “Saimon ye! Nim etʉk pʉn mel nant? Ya mʉi kona wu peng mumuk mbʉ, ku takis ei nam kʉn tʉtmʉn? Mʉi puⱡ wamp mbʉ kʉn tʉtmʉn muna, wamp elpa mbʉ kʉn tʉtmʉn?” nitim.
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Pita ndi, nimba mel, “Wamp elpa mbʉ kʉn tʉtmʉn,” nitim. Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “I pʉnt ei kʉn, mʉi puⱡ wamp mbʉ, ku takis ngui ngʉngmin.
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Wote tʉn ndi, ku takis ngui ngʉngmin ndam, tʉn kʉn, pilik kit piling ei mon. Wote nim pukʉn, met num ʉldʉ ila oma uk mundana, oma kuimp tepa omba pem oma ei nga keta ei. Ambulkʉn aka etkʉn kʉni, ku moni ti, pemba ku ei ndi, mek pukʉn tilinga, ku takis ngui,” nitim.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.