Marcos 6
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NTLH
1 Jisas murum kona ni wak ropa, elim nga mʉi mang kona ila purum. Wote, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, pep rok purung.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Mowi kor ni kʉn, Jisas ndi, wamp mbʉ manga wingti kel ila, puⱡ mondpa, Got nga ik mbo inditim. Wamp puⱡi ila molk, Jisas nitim ik mbʉ pilik, min ngʉn mundʉk, waldʉk nʉk mel, “Wu ei, ik mbʉ nʉl mba titim? Wu ei nga pilpa kungʉndi kai ei, wamp nam ndi, mbo rundrum? Wote, uⱡ rʉpndi mbʉ, wu ei nambuⱡ etpa enim?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Wu ei kamnda ni, amp Mariya kangʉm ei ni wote, wu Jeims, Josep, Juras kʉn Saimon wu kʉⱡ nga ʉngʉn ei. Wote, elim nga kimʉnʉl amp kʉⱡ, ya kona ila mormun ei ka!” Ei nʉk, wamp nimbʉ ndi, Jisas nga ik nitim nimbʉ, tʉk mbuⱡ ngurung.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Jisas ndi, wamp nimbʉ, kundpa nimba mel, “Painui wu ei, kona elpa mbila wamp mbʉ ndi pora, tʉk ou ndurmin. Wote, elim nga mʉi mang kona ila wamp mbo mbʉ kʉn, elim nga tipam mamʉl mbʉ kʉn, ʉngʉnʉl kimʉnʉl na mbʉ ndi, tʉk ou ndui nandʉrmin mon!” nitim.
4 Mas Jesus disse:
5 Jisas ni, uⱡ rʉpndi mat ila, iti natʉpa kʉn, kui rurum wamp mat, elim nga ki ei ndi, wamp nimbʉ ambuⱡnga kui nimbʉ pora nitim.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Wamp mbʉ mondʉk pili napilingina, Jisas ni kandpa, min ngʉn mundrum.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 — ausente —
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Kʉmp rʉk kʉⱡ mondʉk kʉn, wote wal pʉki elpa kat pendʉk, mek pi nʉpʉi mon ku!” nitim.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Wote, ik ti kundpa nimba mel, “Wamp nam ti ndi, enim rawe etpa tʉm wamp ei nga manga ila mint pek molk kʉn, wote kona ei wak rʉi!
10 Disse ainda:
11 Wote, enim kona peng mat ila wangina, wamp mat ndi, enim numan nganggʉk, rawe etʉk rʉk ti natʉk, enim nga ik kai ei, kum ti natʉng ndam, kona ei wak rok, enim nga kʉmp kʉnggʉpʉn mbʉ, ndanda nduk, tek kelik pʉi! Uⱡ ei ndi wamp mbʉ ora nduk, enim nga uⱡ kit mbʉ, en enim kʉn petʉm,” nitim.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Kitip kʉni wu ni kʉⱡ ekit puk, wamp mbʉ, ik mbo endʉk, enim nga uⱡ kit mbʉ, wak rʉi! nʉtʉng.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Wu kʉⱡ ndi, kur kit murum wamp puⱡi nga kor kit murum mbʉ, nʉk tʉk mundʉk, kui rurum wamp puⱡi kopung ndi kandʉⱡngina, wamp mbʉ nga kui mbʉ, wang nitim.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Wu nuim mumuk Erot ni, uⱡ nimbʉ pora pitim. Ei Jisas nga mbi ni, ya uⱡ itim mbʉ nga kona nimbʉ ila, pora pilik kapⱡa endʉtʉng. Wote, wamp mat ndi, nʉk mel, “Jon wamp nu tindi wu ni koⱡpa, rut nim nʉtʉng. Ei nambuⱡ emel, wu ei ronduⱡ tʉpa kʉn, uⱡ min ngʉn pi mbʉ enim,” nʉtʉng.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Wote, wamp mat ndi, ko tʉk nʉk mel, “Wu ei Ilaija,” nʉtʉng. Wamp we mbʉ ndi, nʉk mel, “Wu ei painui wu, ya unt painui wu mat morung mbʉ nga ti,” nʉtʉng.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 — ausente —
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Uⱡ ila, Jon ndi rʉk rʉk Erot kundpa nimba mel, “Nim ndi, nim nga ʉngʉn nga amp ei tʉk, ropʉl rokʉn tin uⱡ ei nga, kapⱡa mon!” nitim.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Wote, Erotiyas nga numan orunga, Jon ei numan ngui nganggʉpa, rop kundimp nimba pitim. Ei nga wote, rui narʉrʉm uⱡ ei, nambuⱡ emel, king Erot ndi, wu ei numan minal ngurum ei nga kandpa itim.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Erot ni, Jon nga mundmong inditim. Ei nambuⱡ emel, Erot elim pitim ei, Jon ei wu kai, uⱡ kun kai mbʉ mint itim ila, elim ndi, Jon tʉpa rʉpʉndrʉm. Erot ndi, Jon nga ik ei, kum timp mint nimba pitim. Ik kʉⱡ ndi, Erot etpa numan minal nguⱡnga, wote pilpa kelpa, numan kai pilpa, rʉk rʉk Jon nga ik ei, kum mint titim.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Wote, amp Erotiyas ni, Jon romba pilpa nombuⱡa mam ti kandpa titim. Ei king Erot nga metʉng ui ei, ekit urum ei kʉn, Erot ndi, rʉng mam ti kaⱡpa, elim nga gapman wu ou mbʉ kʉn, elim nga el wu mbʉ kʉn, wote Galili kona ila nga wu ou mbʉ, rʉng mundpa, “Wʉi!” nitim.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Wote, amp Erotiyas nga mbuⱡam omba wʉlt ropa itim ila, Erot nga wamp orung nimbʉ pʉkʉ kandʉk, numan ndi korung. Wote, wu nuim Erot ni ndi, ambuⱡa ni kundpa nimba mel, “Nim namba mel ti numan mondʉp timp nʉkʉn pʉn? Na ndi, nim numan mondkʉn nin mel ei, nim nguimp mint,” nitim.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ik mong ronduⱡ mbʉ nga ou ndupa, Erot ndi, mi tepa ambuⱡa ei, kundpa nitim, “Na mi tent ei, nim namba mel ti, nim numan mondkʉn wuldʉn ei nguimp mint. Wote, ya na nga tʉpa mumuk rui kona ei, rʉk ila oi ndup orunga nim nguimp ku!” nitim.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Wote, ambuⱡa ni pena mba, elim nga mam ni, waldpa kʉn, “Na namba mel ti ngangga namp?” nitim. Mam ndi, kundpa nimba mel, “Jon wamp nu tindi wu ei nga peng,” ei nitim.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ambuⱡa ni, tʉkrʉpa yant omba kʉn, king ni, waldpa nimba mel, “Na Jon wamp nu tindi wu ei nga peng ei, numan mondunt. Nim ndi, akup ant ila mendpʉⱡ, plet tila rʉk ndukʉn, mek okʉn ngui!” nitim.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ik ei ndi, etpa wu mumuk ni, ama mbun ngurum. Ei wote, elim ndi, wamp rʉng ruing ok, morung wamp mbʉ, mi tepa nitim uⱡ ei ndi, ambuⱡa ei, kundpa mon nimba ei nga, nombuⱡa mam ti, ti nʉtʉtʉm.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Wote, king ni ndi, elim nga el wu ti tʉpa mundpa, nimba mel, Jon nga peng ei, mekʉn ui nitim. El wu ni, kan manga nila mba kʉn, Jon nga peng ni, ropa koⱡmung itim.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Wote, el wu ni ndi, Jon nga peng ni, plet ila mepa omba ambuⱡa ni nguⱡnga. Wote, ambuⱡa ni ndi, tʉpa mam ni ngurum.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Wote, Jon nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, Jon rorung ik ei pilik kʉn, wu kʉⱡ ok, Jon nga on ei, tʉk mek puk, wamp on kona tila on etʉng.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Jisas elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, andʉk yant ok, en enim uⱡ etʉng mbʉ kʉn, wamp ik mbo rondʉk etʉng nimbʉ mel, Jisas kondʉk nʉtʉng.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kona ila wamp ama puⱡi ok, puk mint etʉng ila, Jisas kʉn elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ kʉn, muⱡ tʉk rʉng nok i iti natʉtʉng. Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, kundpa nimba mel, “Tʉn akup kona waka tila, tʉn tʉn mbun kʉn, en enim muⱡ teing,” nitim.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Wote, wu ni kʉⱡ, nu kanu ni kʉⱡ ila, en enim mint kona waka nila purung.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Wamp minal ndi, wu purung kʉⱡ, wu namin nʉk, kandʉk poⱡ ndʉmin nʉk, kona peng elpa elpa mbila wamp ok. Jisas kʉn elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ kʉn, uing kona ila elpa elpa kuimp tek puk, nokundʉk morung.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Wote Jisas ni, nu kanu ila ekit omba kʉndrʉm mel, wamp minal ok morung. Wamp nimbʉ kanduⱡnga mel, elim nga mundmong orunga kont minal itim. Nambuⱡ emel, wamp kʉⱡ ya kng sipsip na ti, rʉp wu mon etʉm ni mel, etʉk mormin kant ei ka, nimba pitim. Wote, ila moⱡpa kʉn, wamp mbʉ ik puⱡi mbo inditim.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 — ausente —
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 — ausente —
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “En enim ndi, wamp mbʉ rʉng mat ngʉi!” nitim. Wote, wu nimbʉ ndi, int nduk waldʉk nʉk mel, “Nim ndi, tʉn kapⱡa ku moni 200 kina mel wak ropʉn, bret tʉpʉn, wamp mbʉ ngamina, nuing nʉkʉn pilkʉn nʉn ei?” nʉtʉng.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Wote Jisas ndi, wu kʉⱡ waldpa nimba mel, “Enim bret namba iti tek mormun? Puk kʉnʉi!” Wote, wu ni kʉⱡ ndi, kandʉk kʉn, Jisas kundʉk nʉk mel, “Bret tʉmbʉkak pʉmp ti pip, omba oma raⱡ tetʉm ei ka!” nʉtʉng.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Wote Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kundpa nimba mel, “Wamp mbʉ tʉk mou elpa elpa rondʉk, mana numa pana ila mana muⱡʉi nʉi!” nitim.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Wote, wamp nimbʉ 100 nʉk, 50 nʉk, mou rok elpa elpa morung.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Wote Jisas ndi, bret ni kʉⱡ kʉn, oma ni raⱡ kʉn, ambuⱡpa moⱡpa tʉpa oⱡa ndupa, muⱡ ei kandpa, Got kʉn angge nimba atinga rurum. Wote elim ndi, bret nimbʉ, puk ropa tʉpa, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ ngurum. Wu ni kʉⱡ ndi, mek andʉk, wamp mbʉ ngurung. Wote Jisas ndi, oma ni raⱡ i ku etpa, puk ropa pendpa, wamp nimbʉ ngurum.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Wamp nimbʉ pora, rʉng nok kapⱡa endilingina, pʉlʉng uⱡ itim.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Wote, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, bret na, oma na noⱡina, mana titim nimbʉ, tʉk kowʉ wal 12 mel rok peka rondrung.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Rʉng ila molk norung ei, wu 5000 ei mel molk norung.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Wote, rʉng nok pora nduⱡungina, Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, tʉpa nu kanu ni kʉⱡ ila, rukʉr ndupa kuimp tek Betseita kona num noi orunga ila, pʉi nimba mundrum. Wote, elim moⱡpa, wamp nimbʉ ndi, pʉi nimba mundrum.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Wu nimbʉ pʉi nimba mundpa kʉn, Jisas ni, komnga tila oⱡa mba atinga rurum.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Wote kona ni, epindama elinga, nu kanu ni kʉⱡ, num rʉk mil ila, kun purum ni kʉn, Jisas ni, elim mendpʉⱡ ya orunga mʉi nila murum.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 — ausente —
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Wote, wu nimbʉ pora, Jisas kandʉk mundmong etʉng. Ni kʉn, Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Mundmong iti nʉtʉi! Na ont ei ka!” nitim.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 I nimba kʉn, Jisas ni, elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ, nu kanu morung ni kʉⱡ ila, omba oⱡa puⱡnga, kʉpkʉ ni, tʉngʉnda mint kʉr nitim. Ni kʉn, kitip kʉni wu ni kʉⱡ ndi, Jisas kandʉk kʉn, rut nʉtʉng.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Nambuⱡ emel, wu kʉⱡ ndi, Jisas ukʉ orunga, bret kʉmp tʉpa ngurum uⱡ ni, tʉk mindi namindʉtʉng. Ei nambuⱡ emel, wu kʉⱡ nga en enim nga numan orunga piral ni nʉndʉtʉm.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Wu ni kʉⱡ num ni puⱡa rok, ya Genesaret kona orunga ok, nu kanu ni kʉⱡ nu ila, kan kolk pendʉtʉng.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Wote, wu ni kʉⱡ, nu kanu ni kʉⱡ, wak rok ekit orung ni kʉn, wamp nimbʉ ndi, Jisas ni unt kandʉk poⱡ ndurʉng.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Wote wamp nimbʉ, tʉkrʉk kona nimbila pora puk, en enim nga rupⱡaima ila, kui wamp nimbʉ mek, Jisas kona nant ila murum pʉtʉng kona nila orung.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Jisas wamp manga rʉⱡaip anggʉtʉm kona mbila muna, kona peng kel mbila muna, pana kongun kona mbila muna, en enim nga kui wamp mbʉ mek, mel rarʉp kona mbila elpa elpa tek molk, Jisas waldʉk, kui wamp kʉⱡ ndi, Jisas elim nga muⱡ punt kʉⱡ minda angina, ndʉng ndam, wamp mbʉ, nga kui mbʉ wang nimba nʉk pʉtʉng.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.