Lucas 7
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARIB
1 Jisas ni, wamp ik mbo endpa pora ndupa, wote Kaperniyum kona peng ila purum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Kona peng ila Rom el nde wu kuimbal ti, el wu 100 nokʉndrʉm. Ei nga, kongun wu ti, numan minal ngurum ni, kui ropa koⱡmba itim.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 El nde wu kuimbal ni, moⱡpa pitim mel, Jisas ni, onum nʉtʉng. Ni kʉn, Jisas ndi, elim kongun wu ei etpa tangga nimba, Jura wu nuim kat, Jisas kʉn pʉi nimba tʉpa mundrum.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Wote, wu ni kʉⱡ, rʉng puk, Jisas murum kona nila, ronduⱡ mundʉk, Jisas kʉn kont kaimp ik ranggʉk, nʉk mel, “Wu kai ti nga elim nga kongun wu koⱡmba enim ei, nim ndi okʉn, wu ei tʉk rʉpʉndʉn nimbun onmʉn.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Ei nambuⱡ emel, wu ei ndi, tʉn Jura wamp mbʉ, numan ngumba, tʉn nga atinga manga kel ei, rakʉndpa itim,” nʉtʉng.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Wote Jisas ni, wu ni kʉⱡ kʉn, rʉp rok yant ok, manga keta kona nila, nondpa oⱡina kʉn, el nde wu kuimbal ni ndi, wu kat tʉpa munduⱡnga puk, Jisas kundʉk nʉk mel, “Wu Nuim ye! Nim numan ti, pili nʉpili! Na wu kai ti mon! Ei nga, manga ila mukʉr uin mel mon!
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Wote, na wu kai ti mon ei nga, Jisas omp kʉnimp mel mon ku. Jisas ruⱡ etpa moⱡpa, ik ei nangga kʉn, nangga kongun wu ei nga kui ei, kapⱡa itangga!
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Na nʉnt wu ei, na nga wu nuim ei ndi, kongun mat ngurum ei kʉn, wu nuim ei nga mana orunga moⱡʉp endʉt. Wote, na nga el wu mbʉ, na nga mana orunga mormʉn. Na ndi, wu ti kundʉp, ‘nim pi,’ nʉt ndam, wu ei purum ku. Wote wu ti, ‘yant wangga,’ nʉt ndam, wu ei yant orum ku. Kongun wu ei kundʉp, ‘kongun tangga’, nʉt ei kʉn, kongun etʉm ku,” nitim.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Wote Jisas ndi, el nde wu kuimbal ni nga, ik nitim ni pilpa, ʉⱡi ropa, tʉpa peling ndupa, wamp rʉⱡaip mam ti, elim pep rok orung nimbʉ, kundpa nimba mel, “Isrel kona ila wamp ti, mondpa pili uⱡ ei nga, na kʉni nakʉndʉr mel, wu ei ndi, ninim kant!” nitim.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 El nde wu kuimbal ei ndi, tʉpa mundrum wu ni kʉⱡ, kelik mang kona int puk, kongun wu kui rurum ni, kandrʉng mel kui ni, kapⱡa elinga, wei murum.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Wote, ui ti kʉn nondpa ku, Jisas elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ kʉn, wamp rʉⱡaip mam ti kunda, Nein kona peng ila, ping pilik purung.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Jisas ni mba, kona peng ei nga paⱡa keta puⱡ puⱡ ila nondpa puⱡnga, wu kurum ti nga on ei, ting pilik, rupⱡaima kulk, mek ekit orung. Kang wu kurum ei, amp wiya ei nga kang tenda mitim ei. Kona peng ila wamp puⱡi, amp ei kʉn, koⱡa manga molk kunda rʉp rok orung.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Wote Jisas ndi, amp wiya ni, ka etpa urum ni, kandpa kont ndi, koⱡpa amp ni, kundpa nimba mel, “Nim ka iti nʉti!” nitim.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Jisas ndi, kang wu on rupⱡaima kulk, mek orung nila, nondpa mba anggilpa, ki oⱡa ndupa, nimba mel, “Kang wu kumʉndʉp ye! Nim kundʉp nʉnt rut nʉkʉn oⱡa muⱡi!” nitim.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Kang wu kurum ni, rut nimba, oⱡa moⱡpa, ik mat puⱡ mondpa nitim. Wote Jisas ndi, kang wu ni, tʉpa mam ngurum.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Uⱡ itim ni, wamp mbʉ kandʉk, min ngʉn mundʉk, Got nga mbi paka rondʉk, nʉk mel, “Painui wu ou ti, tʉn kʉn om. Wote, Got ni omba, elim nga wamp mbʉ, tʉpa rapʉndʉmba, pilpa om,” nʉtʉng.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Wamp nimbʉ ndi, int puk, Jura kona peng na, wote kona mbila elpa elpa puk, Jisas nga itim uⱡ kʉⱡ, timan rok nʉk, mek purung.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 — ausente —
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Wote, wu ni raⱡ, Jisas murum kona nila rʉk pukʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Wamp nu tindi wu Jon ndi, tʉl tʉpa mundpa, nimba mel, ‘Nim Got ndi, tʉpa mundʉmba nimba, Jon ndi, nitim wu ei muna tʉn wu elpa ti nokundmin nda?’” nʉtʉnggil.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ui ei kʉn, Jisas ndi, wamp kui elpa elpa rurum mbʉ, etpa tʉpa, wote kur kit rukʉr murum wamp mbʉ, nimba tʉpa mundpa, wote mong ti wamp mbʉ nilinga, kona kandrʉng.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Wote Jisas ndi, wu raⱡ nga ik ni, punt ropa nimba mel, “Akup enmbil kʉⱡ, enmbil kandkʉⱡ pilkʉⱡ kʉⱡ, enmbil uⱡ kʉⱡ mel pukʉⱡ, Jon kundkʉⱡ nʉl! Mong ti wamp mbʉ, kona kanmin, kʉmp elkʉna rumbʉⱡi wamp mbʉ, nombuⱡa mam andinmin, kint pombuⱡma wamp mbʉ nga kʉng mbʉ, eng nonum, kum ngurum wamp mbʉ, ik pʉnmin wamp korung mbʉ, etpa kont tʉnʉm. Wamp kurpa mbʉ kʉn, Rʉnang Ik Kai mbʉ, kundpa ninim.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Wamp ti, na kʉn mondpa pʉtʉm uⱡ ei, wak rui narʉm ndam, kai pilangga!” nitim.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Wote, Jon nga wu ni raⱡ puⱡʉnggila kʉn, Jisas ndi, Jon nga ik mat, wamp minal morung ila kundpa, nimba mel, “Enim ndi, Jon kona kui waka ila kʉning purung ei kʉn, namba mel ti, kʉnmin nʉk pʉtʉng? Enim ʉi ongum na mel ti, kʉpkʉ ropa roka nitim ila, kʉning purung ei?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Enim namba mel ti, kʉning pilik purung? Wu ti, mʉkʉ etpa murum ila kʉning pilik purung ei? Mʉkʉ etmin wamp mbʉ, rapa keta ila mint molk etmin.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Enim namba mel ti, kʉning pilik purung ei, na kundʉk nʉiya? Enim painui wu ti, kʉning purung. Ei kupa painui wu ei ndi, painui wu ei ndi, wu mat tʉpa mana ndurum.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Buk Wingti ila Got ndi, Jon nga nʉndpa mel,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Na ndi, enim kundʉp nʉnt. Ya mana mʉi kona ila morung, wu mbʉ pora, Jon ndi, tʉpa mana ndurum. Wote, akup wamp nam ti ndi, Got nga tʉpa mumuk rui uⱡ ei, wamp mbi mul nʉmbil wamp mel raⱡpa moⱡum ndam, Jon tʉpa mana ndumba,” nitim.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Wote, ku takis tʉtmʉn wu mbʉ kʉn, wamp na morung nimbʉ ndi, Jon nga ik nitim nimbʉ pilik, Got nga uⱡ mbʉ, kapⱡa itmin nilingina, Jon ndi, wamp mbʉ nu tinditim.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Wote, Perisi wu na, mi ik mbo wu mbʉ ndi, Jon nga nitim ik nimbun pilik tʉk mbʉⱡ ngʉk, Got nga uⱡ mbʉ, iti nʉtmin nilingina, Jon ndi, wu mbʉ nu tindi nʉndʉtʉm.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Wote Jisas ndi, ik nimba mel, “Akup ya ila mormin wamp mbʉ nga enmin uⱡ kʉⱡ, nʉmp mot nduimp uⱡ ei, namba ik ek ti, rop namba kʉn, wamp mbʉ pilik ting nda?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Wamp mbʉ, kangambuⱡa kel na mat, rʉng rarʉp rarmin kona mbila molk, kangambuⱡa mat ndi, mat wi rok nʉtmin ei mel, ‘Tʉn kowa pela ik ndʉmʉn ei kʉn, enim kinan ni nanʉng. Wote, kont kaimp kinan nimin ei kʉn, wote enim ka iti natʉnmin ku!’ nʉtʉng.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Wamp nu tindi wu Jon urum ei ndi, rung mowi pepa, nu wain nui nandpa itim uⱡ ei, wote enim ndi, wu ei, kundʉk nimba mel, ‘Kur kit rukʉr orunga morum,’ nʉtʉng.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Akup Muⱡʉl Wu Kupa ei omba, nu na, rʉng na mbʉ nonum ei, enim ndi, wu ei kundʉk, ‘Wu ei rʉng wal nomba, nu ming nduka nomba, enim ninmin. Wote, ku takis tʉk, uⱡ kit etmin wamp kʉⱡ kʉn, rʉp ronum ei ka!’ ninmin.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Wote, Got nga pilpa kungʉndi pilik tʉtmʉn wamp mbʉ ndi, uⱡ mat etʉk, tʉn ora ndurmin, pilpa kungʉndi ei, kupa mint,” nitim.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wote, Perisi wu ti ndi, Jisas ni, elim nga manga ila, rʉng nangga wangga nitim. Wote Jisas ni, Perisi wu ni nga manga ila mba, rʉng nomba murum.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ni kʉn, amp wapra ti, kona peng ila rʉk murum. Amp ni, moⱡpa pitim mel, Jisas ni omba, Perisi wu ti nga manga ila rʉng nomba morum nʉtʉng. Ik ni pilpa kʉn, kopung ming ronduⱡ mura rui ti tʉpa mepa, Jisas murum manga nila purum.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Amp ni mba, Jisas murum kʉmp puⱡ ila nondpa moⱡpa, ka etpa murum. Ni kʉn, ka nu mana omba, Jisas nga kʉmp puⱡ ila urum mbʉ, amp ei ndi, elim nga peng ndi kʉⱡ ndi, kil ngurum. Wote, Jisas nga kʉmp ni, keta nu ropa nomba, kopung ni tʉpa, kopung kandpa itim.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Wote, Perisi wu ni, moⱡpa kʉndrʉm mel, amp wapra ni ndi, itim uⱡ ni kandpa, numan ou ndupa pilpa, nimba mel, “Wu ei, kupa painui wu ti ndam, amp ei ndi, elim ambuⱡpa enim ei kʉn, amp ei nga uⱡ kit etʉm mbʉ, pilpa mbi ndumba. Amp ei, uⱡ kit mbʉ etʉm ndi, ka nimba pitim,” nitim.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Wote Jisas ndi, Perisi wu ni nga numan pilpa murum ni kʉⱡ, kandpa pora ndupa, nimba mel, “Saimon, na ndi, ik ti nim kundʉp namp,” nitim. Wote Saimon ndi, Jisas kundpa, nimba mel, “Ik mbo wu ye! Nim ni!” nitim.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Wote Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Wu raⱡ ndi, wu ti nga ku moni kat punt mondkʉⱡ tʉtʉnggil. Wu ti, ku moni K500 titim. Wu ti, ku moni K50 mint titim.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Wu raⱡ, ku moni punt mondkʉⱡ tʉtʉnggil kʉⱡ, punt rokʉⱡ nguinggil mel, kapⱡa mon itim ila, ku moni puⱡ wu ei ndi, ku punt kʉⱡ, wak rurum. Akup nim pʉn ei, wu raⱡ nga, wu nam ndi, ku moni puⱡ wu ei, numan minal ngurum nʉkʉn pʉn?” nitim.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Wote Saimon ndi, punt ropa nimba mel, “Ku moni ou ndupa, punt mundrum wu ei, nim pʉnt!” nitim. Wote Jisas ndi, Saimon kundpa nimba mel, “Nim numan kun pilkʉn nin,” nitim.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Ni kʉn, Jisas ndi, tʉpa ropʉl ropa, amp ni, kandpa kʉn, Saimon kundpa, nimba mel, “Nim ndi, ya amp ei kan ei? Na ya, nim nga manga ila mukʉr unt ei kʉn, nim ndi, na nga kʉmp ⱡumʉi ruimp nʉkʉn, nu kulkʉn mundi nʉmʉndʉn ni ka! Wote, amp ei ndi, elim nga ka em nu ei ndi, na nga kʉmp ⱡumʉi rondpa, elim nga peng ndi kʉⱡ ndi, kil ngumba enim ni ka!
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Na kor mel mukʉr omp mont ni, wote nim ndi, na keta nu rok nui nʉnʉn. Wote, amp ei ndi, na nga kʉmp raⱡ, keta nu ropa nomba enim.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Nim ndi, kopung mat tʉkʉn, na nga peng ila kep, kopung kundi nʉkʉndʉn, ni ka! Wote, amp ei ndi, kopung mura rui kai ti mepa omba, na nga kʉmp raⱡ, kopung kandpa enim.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Uⱡ ei nga, na ndi, nim kundʉp nʉnt. Ya amp ei ndi, na numan minal ngunum. Uⱡ ei ndi, ora ndupa, amp ei nga uⱡ kit minal etʉm mbʉ, Got ndi, wak rondnum. Wote, wamp nam ti, uⱡ kit mel wei kʉralt etʉm ei, Got ndi, wak rondʉⱡnga kʉn, wamp ei, Got kʉn numan onunga etpa ngurum,” nitim.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Wote Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Na ndi, nim nga uⱡ kit etʉn mbʉ pora, wak rondʉnt,” nitim.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Wu mat Jisas kʉn, rat pol ila rʉp rok morung nimbʉ ndi, ik nitim ni pilik, en enim puⱡ mondʉk, nʉk int yant etʉk nʉk mel, “Wu ei namba wu ti nda? Amp ei nga uⱡ kit etʉm mbʉ, wak rondʉnt ninim ei ka!” nʉtʉng.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Wote Jisas ndi, amp ni, kundpa nimba mel, “Nim nga mondpa pili uⱡ ei ndi, akup nim etpa tʉnʉm. Nim numan wang ndukʉn pi!” nitim.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.