Lucas 19

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wote Jisas ni, Jeriko nila rukʉr omba, wote ronggʉt ekit mba, pilpa purum.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Wote, kona peng ila ku takis tʉtmʉn wu mbʉ nga wu kuimbal ei, mbi tek, Sakiyas nʉtmʉn. Wu ei, kng mel mbʉ nga kapⱡa etʉm wu ni, ila murum.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Wote, wu ei ndi, Jisas ei, wu nam ti nda, nʉmp kʉnimp nimba itim ni, wote kʉni nʉkʉndrʉm. Ei nambuⱡ emel, elim wu etʉmp ei nga, wamp minal morung mbʉ ndi, Jisas rok ngʉk morung.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ei kʉn, kanmba pilpa rundpa kʉn, Jisas wote omba mba, nombuⱡa mam nila, tʉkrʉpa kuimp tepa mba, nde Sikamor ila oⱡa mba, Jisas kʉnimp nimba murum.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Wote Jisas ni, int kona nila mba kʉn, tʉpa oⱡa ndupa, Sakiyas kandpa, nimba mel, “Sakiyas, nim tʉkʉrkʉn mana wana! Akup na, nim nga mang kona ila mbuⱡ muⱡʉmbil,” nitim.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Wote, wu Sakiyas ni, tʉkrʉpa mana omba, Jisas ni, rawe etpa, numan mam ti ngumba, tʉpa mepa purum.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Wote, wamp ila morung nimbʉ ndi, uⱡ itim ni kandʉk, popʉⱡ kulk, kon kon nʉk mel, “Ya wu ei, uⱡ kit etʉm wu ni nga manga ila, manga tʉma punum,” nʉtʉng.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Wote, wu Sakiyas ni, oⱡa anggilpa, Nuim ei kundpa, nimba mel, “Nuim ei, nim pʉn ye! Akup ant ila mint, na nga kng mel tep mor mbʉ, rʉk ila kʉmp tʉp wamp kurpa mbʉ nguimp. Wote, wamp mat, tʉp kum ngui randʉp, mel mat, kol rop nʉmp tit mbʉ, wamp mbʉ, punt rop int ndup, tʉmbʉkak mel indimp,” nitim.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Jisas ndi, int ndupa wu ni, kundpa nimba mel, “Got nga wamp etpa ti uⱡ ni, ya manga ila akup om. Ei nambuⱡ emel, ya wu ei, unt wu Eiparam nga mondpa pilpa uⱡ itim ei mel ku enim. Wu ei, Eiparam nga pundʉn kupa ei.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Muⱡʉl Wu Kupa ei, nombuⱡa tiki purmin wamp mbʉ, kurʉp kandʉp etʉp, rukʉr timp nimba, mana urum,” nitim.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Wote wamp nimbʉ, ya ik kʉⱡ pilik moⱡina, Jisas ndi, ik ek kat, aldpa rurum ku. Ei nambuⱡ emel, Jisas Jerusalem kona ila nondpa urum. Ei nga wote, wamp mbʉ ndi pilik, Got nga wamp tʉpa mumuk rui uⱡ ni, akup ila tʉngʉnda mint ekit omba, enim nʉk pʉtʉng.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ei kʉn, Jisas ndi, nimba mel, “Tʉnggʉt kʉn, wu nuim ti, mʉi kʉmp ronggʉt mba, elim ni etʉk, wu king mundangina, wote yant omp, elim nga mʉi mang kona ila king muⱡimp nimba purum.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ei nga, mba etpa kʉn, elim nga kindmant wu 10 kat, wi ropa tʉpa, ku moni K200 nimba elpa elpa ngumba kʉn, kundpa nimba mel, “Ya ku moni kʉⱡ ndi, kongun etʉk muⱡʉi!” nitim.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ei kʉn, elim nga, mʉi puⱡ wamp nimbʉ ndi, elim numan ngui nganggʉk, nombuⱡa rung wu kat, akil tek tʉk mundʉk, nʉk mel “Wu ei, tʉn nga wu king muⱡi nʉmbʉⱡangga mon!” nʉtʉng.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Ni wote, wu ni, etʉk wu king monduⱡina, wote yant urum. Omba moⱡpa kʉn, elim nga kindmant wu nimbʉ, elim nga ku moni ngurum nimbʉ nga kongun etʉk, mat pendʉk kandʉk tʉtʉng, muna mon nda, nimba kʉnimp nimba orung.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Wu kuimp tepa ni ndi, omba nimba mel, “Nuim ye! Nim na ku moni ngurum ni kʉⱡ ndi, kongun etʉp ku K2000 pendʉp ngʉnt,” nitim.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Elim nga wu king ni ndi, int ndupa, nimba mel, “Na nga kindmant wu kai ei, nim mel kel mbʉ nga rup etkʉn, kai mundʉn. Ei nga, akup ya kona peng 10 kat nim rʉp itʉn!” nitim.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Wote, wu merʉng orunga ni ndi omba, nimba mel, “Wu Nuim ye! Nim nga ku moni ni kʉⱡ ndi, kongun etʉp ku moni K1000 kat pendʉp ngont,” nitim.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Wote, elim nga wu ou ni ndi, punt ropa nimba mel, “Nim ya kona peng 5 kat rʉp iti!” nitim.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Wote, kindmant wu ti ndi omba, nimba mel, “Wu nuim ye! Nim nga ku moni ni kʉⱡ na ndi, mep mbʉ muⱡ mbal ila kom rop tit tetʉm.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Na nim nga mundmong indʉt. Ei nambuⱡ emel, nim wu pundma rorun ei nga. Nim mel rukʉr ndukʉn, ti natʉtʉn mel mbʉ kʉn, polkʉn tetʉn omba, nim mel rʉⱡi narʉrʉn mbʉ, akʉkʉn tʉkʉn, etʉn ni nga pilip it,” nitim.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Elim nga wu nuim ni ndi, punt ropa, nimba mel, “Nim nga ik mong nʉn kʉⱡ ndi, ninim kʉmp timp, nim kindmant wu kit ye! Nim pʉtʉn ei, na wu pundma rop, mel na rukʉr ndup, ti natʉt mbʉ, ekit tʉp omba, wote mel na rʉⱡi narʉr mbʉ, akup tʉp et, nim pʉtʉn ei ka!
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Wote, nambuⱡ emel, na nga ku moni kʉⱡ nim ndi, mek pukʉn, ku moni manga ila ti nʉtʉn? Telina ndam, wote na nanim yant omp ku moni mbuⱡ ila, mat pendʉp tilmba ni ka!” nitim.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Wote, wamp mat anggilik morung nimbʉ, kundpa nimba mel, “Ya wu ei nga ku moni mbʉ, tʉk mek puk, ku K2000 pendpa ngum wu ni, ngʉi!” nitim.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Wote, wamp nimbʉ ndi, nʉk mel, “Wu nuim ye! Wu ei, ku moni K2000 unt tepa moⱡum ni ka!” nʉtʉng.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Wote Jisas ndi, wamp morung nimbʉ, kundpa nimba mel, “Wamp ti mel mat tepa moⱡum ndam, na ndi, wamp ei, mel mat ou ndup nguimp. Wote wamp ti, mel mat tepa muⱡi nambʉⱡʉm ndam, mel on nga etpa tepa moⱡum mbʉ, nanʉm rukʉr timp.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Wote, na nga el puⱡa wamp mbʉ ndi, na en enim nga wu king muⱡi nʉmbʉⱡeimp nʉk pʉtʉng wamp mbʉ, enim ndi, tʉk mek ok, na nga kuimp keta ila rok kundʉi!” nitim.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Jisas ni, ik nimba pora ndupa kʉn, wote omba kuimp tepa, Jerusalem nombuⱡa mam nila, pep ropa oⱡa purum.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 — ausente —
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 — ausente —
30 dizendo-lhes:
31 Kan pʉtanggila kʉn, wamp mat ndi, enmbil waldʉng ndam, enmbil ndi, int ndukʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, ‘Wu Nuim ei ndi, kongun mat itimp nilinga, ombʉⱡ tin mbʉⱡ nʉl,’” nitim.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Wote, wu ni raⱡ pukʉⱡ kandrʉnggil mel, Jisas ndi, nitim uⱡ ni mel itim.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Wu ni raⱡ pukʉⱡ, kng donggi ni, kan potʉkʉⱡ moⱡʉnggila kʉn, kng puⱡ wu ni ndi, wu raⱡ, waldpa nimba mel, “Kng donggi ei, nambuⱡ emel, kan potʉnmbil?” nitim.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Wu raⱡ ndi, int ndukʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Wu Nuim ei, kongun mat itimp nilinga, ombuⱡ tʉnmbʉⱡ,” nʉtʉnggil.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Kng donggi ni, mek okʉⱡ Jisas ngukʉⱡ kʉn, en enmbilinga wal pʉki mbʉ, potʉkʉⱡ kng donggi mbuⱡ ila tekʉⱡ kʉn, wote Jisas ni, tʉkʉⱡ kng donggi mbuⱡ ila mondrʉnggil.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Wote Jisas ni, kng donggi mbuⱡ ila moⱡpa, oⱡnga kʉn, wamp mbʉ ndi, Jisas ni, tʉk Wu Nuim mondʉk, en enim nga wal pʉki mbʉ, potʉk nombuⱡa mam ila kumbʉlʉk tetʉng.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Wote Jisas ni, Olip Komnga ei nga nombuⱡa tepa mana ndurum kona nila oⱡnga kʉn, kitip kʉni wamp puⱡi orung nimbʉ ndi, puⱡ mondʉk ambulk palk, Got nga mbi ronduⱡ paka rondrung. Ei nambuⱡ emel, uⱡ rʉpʉndi minal itim kandrʉng ei nga etʉng.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Wu Nuim ei nga mbi ila om wu king ei, Got ndi memp pindangga! Muⱡ kona ila moⱡpa kundi uⱡ mbʉ, kupʉn mba tiyangga. Wote, Got nga mbi ou ei, tepa mint pangga!” nʉtʉng.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ni kʉn, Perisi wu mat ndi, wamp morung nimbila, anggilik molk, Jisas kundʉk nʉk mel, “Ik mbo wu ye! Nim nga kitip kʉni wamp mbʉ, raka nʉk muⱡeing nin ka!” nʉtʉng.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Na enim kundʉp nʉnt. Wamp mbʉ, raka nʉk moⱡʉng ndam, wote ya ku mbʉ ndi, kapⱡa ke nʉk, na nga mbi paka runding mint,” nitim.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Wote Jisas ni, Jerusalem nondpa omba kʉn, kona peng ou ni kandpa, kont kuⱡpa ka itim.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Wote Jisas ndi, nimba mel, “Omba nim ndi, ya akup ant ila, moⱡpa kundi uⱡ ei nga puⱡ ei, kanduⱡina ndam, kapⱡa elinga. Wote, akup nim mong ti, wamp mel kapⱡa morʉn ei ka!
42 dizendo:
43 Wote, ui mat nim kʉn omba. Ei kʉn el rui wamp mbʉ ndi, nim nga ku paⱡa petʉm ila, mʉi mbo rok, mek oⱡa ok ni, tʉk rʉk nduk, el kilanda muⱡangina, nim ekit pukʉn itin, nombuⱡa mam ti, ama ti natʉmba.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Wamp mbʉ ndi, nim kʉn nim nga ku paⱡa rukʉr mormin wamp mbʉ, pʉkʉ rok pora nduing. Ku paⱡa ei nga, na mel ni ti, ama muⱡi nambʉⱡʉmba. Ei nambuⱡ emel, Got ndi, nim etpa tʉmba urum ui ni, kandkʉn poⱡ ndui nʉndrʉn!” nitim.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 — ausente —
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — ausente —
46 dizendo-lhes:
47 Ui mbila rʉk rʉk, Jisas manga wingti ou ila moⱡpa, wamp ik mbo inditim. Ni kʉn, wu pris kuimbal morung, mi ik mbo wu na, wu nuim na mat morung nimbʉ ndi, Jisas rop kundmin nʉk pilik, nombuⱡa mat kurʉrʉng.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Wote, wamp mbʉ ndi, Jisas nga ik nitim mbʉ nga ti, wak rui narʉpʉn pilmin mint nʉk pʉtʉng. Wote, wu nuim mbʉ ndi, Jisas ruing ei nga ⱡawa mat kandʉk ti natʉtʉng.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.