Lucas 19
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARIB
1 Wote Jisas ni, Jeriko nila rukʉr omba, wote ronggʉt ekit mba, pilpa purum.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Wote, kona peng ila ku takis tʉtmʉn wu mbʉ nga wu kuimbal ei, mbi tek, Sakiyas nʉtmʉn. Wu ei, kng mel mbʉ nga kapⱡa etʉm wu ni, ila murum.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Wote, wu ei ndi, Jisas ei, wu nam ti nda, nʉmp kʉnimp nimba itim ni, wote kʉni nʉkʉndrʉm. Ei nambuⱡ emel, elim wu etʉmp ei nga, wamp minal morung mbʉ ndi, Jisas rok ngʉk morung.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ei kʉn, kanmba pilpa rundpa kʉn, Jisas wote omba mba, nombuⱡa mam nila, tʉkrʉpa kuimp tepa mba, nde Sikamor ila oⱡa mba, Jisas kʉnimp nimba murum.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Wote Jisas ni, int kona nila mba kʉn, tʉpa oⱡa ndupa, Sakiyas kandpa, nimba mel, “Sakiyas, nim tʉkʉrkʉn mana wana! Akup na, nim nga mang kona ila mbuⱡ muⱡʉmbil,” nitim.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Wote, wu Sakiyas ni, tʉkrʉpa mana omba, Jisas ni, rawe etpa, numan mam ti ngumba, tʉpa mepa purum.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Wote, wamp ila morung nimbʉ ndi, uⱡ itim ni kandʉk, popʉⱡ kulk, kon kon nʉk mel, “Ya wu ei, uⱡ kit etʉm wu ni nga manga ila, manga tʉma punum,” nʉtʉng.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Wote, wu Sakiyas ni, oⱡa anggilpa, Nuim ei kundpa, nimba mel, “Nuim ei, nim pʉn ye! Akup ant ila mint, na nga kng mel tep mor mbʉ, rʉk ila kʉmp tʉp wamp kurpa mbʉ nguimp. Wote, wamp mat, tʉp kum ngui randʉp, mel mat, kol rop nʉmp tit mbʉ, wamp mbʉ, punt rop int ndup, tʉmbʉkak mel indimp,” nitim.
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jisas ndi, int ndupa wu ni, kundpa nimba mel, “Got nga wamp etpa ti uⱡ ni, ya manga ila akup om. Ei nambuⱡ emel, ya wu ei, unt wu Eiparam nga mondpa pilpa uⱡ itim ei mel ku enim. Wu ei, Eiparam nga pundʉn kupa ei.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Muⱡʉl Wu Kupa ei, nombuⱡa tiki purmin wamp mbʉ, kurʉp kandʉp etʉp, rukʉr timp nimba, mana urum,” nitim.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Wote wamp nimbʉ, ya ik kʉⱡ pilik moⱡina, Jisas ndi, ik ek kat, aldpa rurum ku. Ei nambuⱡ emel, Jisas Jerusalem kona ila nondpa urum. Ei nga wote, wamp mbʉ ndi pilik, Got nga wamp tʉpa mumuk rui uⱡ ni, akup ila tʉngʉnda mint ekit omba, enim nʉk pʉtʉng.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ei kʉn, Jisas ndi, nimba mel, “Tʉnggʉt kʉn, wu nuim ti, mʉi kʉmp ronggʉt mba, elim ni etʉk, wu king mundangina, wote yant omp, elim nga mʉi mang kona ila king muⱡimp nimba purum.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ei nga, mba etpa kʉn, elim nga kindmant wu 10 kat, wi ropa tʉpa, ku moni K200 nimba elpa elpa ngumba kʉn, kundpa nimba mel, “Ya ku moni kʉⱡ ndi, kongun etʉk muⱡʉi!” nitim.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ei kʉn, elim nga, mʉi puⱡ wamp nimbʉ ndi, elim numan ngui nganggʉk, nombuⱡa rung wu kat, akil tek tʉk mundʉk, nʉk mel “Wu ei, tʉn nga wu king muⱡi nʉmbʉⱡangga mon!” nʉtʉng.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ni wote, wu ni, etʉk wu king monduⱡina, wote yant urum. Omba moⱡpa kʉn, elim nga kindmant wu nimbʉ, elim nga ku moni ngurum nimbʉ nga kongun etʉk, mat pendʉk kandʉk tʉtʉng, muna mon nda, nimba kʉnimp nimba orung.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Wu kuimp tepa ni ndi, omba nimba mel, “Nuim ye! Nim na ku moni ngurum ni kʉⱡ ndi, kongun etʉp ku K2000 pendʉp ngʉnt,” nitim.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Elim nga wu king ni ndi, int ndupa, nimba mel, “Na nga kindmant wu kai ei, nim mel kel mbʉ nga rup etkʉn, kai mundʉn. Ei nga, akup ya kona peng 10 kat nim rʉp itʉn!” nitim.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Wote, wu merʉng orunga ni ndi omba, nimba mel, “Wu Nuim ye! Nim nga ku moni ni kʉⱡ ndi, kongun etʉp ku moni K1000 kat pendʉp ngont,” nitim.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Wote, elim nga wu ou ni ndi, punt ropa nimba mel, “Nim ya kona peng 5 kat rʉp iti!” nitim.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Wote, kindmant wu ti ndi omba, nimba mel, “Wu nuim ye! Nim nga ku moni ni kʉⱡ na ndi, mep mbʉ muⱡ mbal ila kom rop tit tetʉm.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Na nim nga mundmong indʉt. Ei nambuⱡ emel, nim wu pundma rorun ei nga. Nim mel rukʉr ndukʉn, ti natʉtʉn mel mbʉ kʉn, polkʉn tetʉn omba, nim mel rʉⱡi narʉrʉn mbʉ, akʉkʉn tʉkʉn, etʉn ni nga pilip it,” nitim.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Elim nga wu nuim ni ndi, punt ropa, nimba mel, “Nim nga ik mong nʉn kʉⱡ ndi, ninim kʉmp timp, nim kindmant wu kit ye! Nim pʉtʉn ei, na wu pundma rop, mel na rukʉr ndup, ti natʉt mbʉ, ekit tʉp omba, wote mel na rʉⱡi narʉr mbʉ, akup tʉp et, nim pʉtʉn ei ka!
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Wote, nambuⱡ emel, na nga ku moni kʉⱡ nim ndi, mek pukʉn, ku moni manga ila ti nʉtʉn? Telina ndam, wote na nanim yant omp ku moni mbuⱡ ila, mat pendʉp tilmba ni ka!” nitim.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Wote, wamp mat anggilik morung nimbʉ, kundpa nimba mel, “Ya wu ei nga ku moni mbʉ, tʉk mek puk, ku K2000 pendpa ngum wu ni, ngʉi!” nitim.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Wote, wamp nimbʉ ndi, nʉk mel, “Wu nuim ye! Wu ei, ku moni K2000 unt tepa moⱡum ni ka!” nʉtʉng.
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Wote Jisas ndi, wamp morung nimbʉ, kundpa nimba mel, “Wamp ti mel mat tepa moⱡum ndam, na ndi, wamp ei, mel mat ou ndup nguimp. Wote wamp ti, mel mat tepa muⱡi nambʉⱡʉm ndam, mel on nga etpa tepa moⱡum mbʉ, nanʉm rukʉr timp.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Wote, na nga el puⱡa wamp mbʉ ndi, na en enim nga wu king muⱡi nʉmbʉⱡeimp nʉk pʉtʉng wamp mbʉ, enim ndi, tʉk mek ok, na nga kuimp keta ila rok kundʉi!” nitim.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jisas ni, ik nimba pora ndupa kʉn, wote omba kuimp tepa, Jerusalem nombuⱡa mam nila, pep ropa oⱡa purum.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 — ausente —
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Kan pʉtanggila kʉn, wamp mat ndi, enmbil waldʉng ndam, enmbil ndi, int ndukʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, ‘Wu Nuim ei ndi, kongun mat itimp nilinga, ombʉⱡ tin mbʉⱡ nʉl,’” nitim.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Wote, wu ni raⱡ pukʉⱡ kandrʉnggil mel, Jisas ndi, nitim uⱡ ni mel itim.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Wu ni raⱡ pukʉⱡ, kng donggi ni, kan potʉkʉⱡ moⱡʉnggila kʉn, kng puⱡ wu ni ndi, wu raⱡ, waldpa nimba mel, “Kng donggi ei, nambuⱡ emel, kan potʉnmbil?” nitim.
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Wu raⱡ ndi, int ndukʉⱡ, nʉkʉⱡ mel, “Wu Nuim ei, kongun mat itimp nilinga, ombuⱡ tʉnmbʉⱡ,” nʉtʉnggil.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Kng donggi ni, mek okʉⱡ Jisas ngukʉⱡ kʉn, en enmbilinga wal pʉki mbʉ, potʉkʉⱡ kng donggi mbuⱡ ila tekʉⱡ kʉn, wote Jisas ni, tʉkʉⱡ kng donggi mbuⱡ ila mondrʉnggil.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Wote Jisas ni, kng donggi mbuⱡ ila moⱡpa, oⱡnga kʉn, wamp mbʉ ndi, Jisas ni, tʉk Wu Nuim mondʉk, en enim nga wal pʉki mbʉ, potʉk nombuⱡa mam ila kumbʉlʉk tetʉng.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Wote Jisas ni, Olip Komnga ei nga nombuⱡa tepa mana ndurum kona nila oⱡnga kʉn, kitip kʉni wamp puⱡi orung nimbʉ ndi, puⱡ mondʉk ambulk palk, Got nga mbi ronduⱡ paka rondrung. Ei nambuⱡ emel, uⱡ rʉpʉndi minal itim kandrʉng ei nga etʉng.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Wu Nuim ei nga mbi ila om wu king ei, Got ndi memp pindangga! Muⱡ kona ila moⱡpa kundi uⱡ mbʉ, kupʉn mba tiyangga. Wote, Got nga mbi ou ei, tepa mint pangga!” nʉtʉng.
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ni kʉn, Perisi wu mat ndi, wamp morung nimbila, anggilik molk, Jisas kundʉk nʉk mel, “Ik mbo wu ye! Nim nga kitip kʉni wamp mbʉ, raka nʉk muⱡeing nin ka!” nʉtʉng.
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jisas ndi, punt ropa, nimba mel, “Na enim kundʉp nʉnt. Wamp mbʉ, raka nʉk moⱡʉng ndam, wote ya ku mbʉ ndi, kapⱡa ke nʉk, na nga mbi paka runding mint,” nitim.
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Wote Jisas ni, Jerusalem nondpa omba kʉn, kona peng ou ni kandpa, kont kuⱡpa ka itim.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Wote Jisas ndi, nimba mel, “Omba nim ndi, ya akup ant ila, moⱡpa kundi uⱡ ei nga puⱡ ei, kanduⱡina ndam, kapⱡa elinga. Wote, akup nim mong ti, wamp mel kapⱡa morʉn ei ka!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Wote, ui mat nim kʉn omba. Ei kʉn el rui wamp mbʉ ndi, nim nga ku paⱡa petʉm ila, mʉi mbo rok, mek oⱡa ok ni, tʉk rʉk nduk, el kilanda muⱡangina, nim ekit pukʉn itin, nombuⱡa mam ti, ama ti natʉmba.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Wamp mbʉ ndi, nim kʉn nim nga ku paⱡa rukʉr mormin wamp mbʉ, pʉkʉ rok pora nduing. Ku paⱡa ei nga, na mel ni ti, ama muⱡi nambʉⱡʉmba. Ei nambuⱡ emel, Got ndi, nim etpa tʉmba urum ui ni, kandkʉn poⱡ ndui nʉndrʉn!” nitim.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 — ausente —
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — ausente —
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ui mbila rʉk rʉk, Jisas manga wingti ou ila moⱡpa, wamp ik mbo inditim. Ni kʉn, wu pris kuimbal morung, mi ik mbo wu na, wu nuim na mat morung nimbʉ ndi, Jisas rop kundmin nʉk pilik, nombuⱡa mat kurʉrʉng.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Wote, wamp mbʉ ndi, Jisas nga ik nitim mbʉ nga ti, wak rui narʉpʉn pilmin mint nʉk pʉtʉng. Wote, wu nuim mbʉ ndi, Jisas ruing ei nga ⱡawa mat kandʉk ti natʉtʉng.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.