Atos 22

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Angmʉn, tamʉn! Na enim kʉn, ik punt rop nguimp ent ei, kum tek pilʉi!” nitim.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Pol ndi, Ipru ik ila nitim ni pilik kʉn, wamp nimbʉ pora, ik ni kum tetʉng.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Wote Pol ndi, nimba mel, “Na Jura wu ei, Silisiya kona peng Tarsus ila, metʉng. Wote, ya Jerusalem kona ila wu Gamaliyel ndi, ik mbo rundrum mbʉ, pilip tʉp moⱡʉp kʉn, en enim ei mel, tʉn nga anda kouwʉmʉn mbʉ nga mi ik pep rok, wote mbo uⱡ etʉng mbʉ nga ronduⱡ pilip, Got kʉn nondpa akup mor.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Wote, i etʉp moⱡʉp kʉn, Got nga mbi paka rok andrʉng wamp mbʉ, imp moⱡʉp rop kondʉp it. Wu, amp mbʉ, imp moⱡʉp tʉp kan ngur.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Wu pris kuimbal ei kʉn, kaunsil wu kʉⱡ kʉn pʉi, na nga ik ei kupa ning. Wu kʉⱡ ndi, na mon ti rok ngʉk, met Damaskas kona ila Jura wamp morum mbʉ nga mondpa pili imp wamp mbʉ molkʉn, mek wana, ya Jerusalem etʉp, kit mundmin,” nitim.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Wote, na Damaskas kona ila nondpa puⱡmba, ou rʉnggilmʉ mel, wi muⱡ ila rʉⱡang mam ti, na mur nila omba, tepa pok itim.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Na ropa munduⱡnga, mʉi ila mbʉ, pep pilmba, ik ti omba, na kundpa, nimba mel, ‘Sol, Sol! Na nambuⱡ emel, etʉk kit mondʉn?’ nitim.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Wote na ndi, ik int ndup waldʉp, nʉmp mel, ‘Nuim ye! Nim nam?’ Nilmba kʉn, wote na kundpa, nimba mel, ‘Na Nasaret wu Jisas, nim ndi, na etʉk kit mondʉn ei ka!’ nitim.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ni kʉn, na kʉn kunda purmun wu nimbʉ, rʉⱡang ei kandrung. Wote, na kʉn ik nitim wamp ei nga ik ei, pili napʉtʉng.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nuim ei wote, na ndi, namba uⱡ ti tamp nʉmp waldilimba kʉn, na kundpa, nimba mel, ‘Nim oⱡa molkʉn, Damaskas kona ila pana kʉn, Got ndi, nim elim nga uⱡ indʉn mbʉ mel, kundpa nimba,’ nitim.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ni kʉn, rʉⱡang mam ni ndi, na nga mong raⱡ, ropa titim ila, na kʉn rʉp rop urmʉn wu kʉⱡ ndi, na ki ambulk mek Damaskas purung.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ananaiyas nimba wu ti, Damaskas kona ila murum. Wu ei, Got mondpa pilpa, wote mi ik mbʉ, teng ndupa itim ila, wote Jura wamp kʉn morung mbʉ ndi, tʉk ou nduk etmin.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Na mur kona ila, wu ei omba anggilpa, na kundpa, nimba mel, ‘Ana Sol! Nim aldpa kona mbʉ kʉni!’ nitim. Ei kʉn, tʉngʉnda mint, na kona mbʉ kandʉp, wote wu ei, elim kʉndʉr.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ni kʉn, na kundpa, nimba mel, ‘Tʉn nga anda kouwʉmʉn mbʉ nga, Got ei ndi, nim kʉmp ropa tʉpa, elim nga numan ei pilik mbi ndukʉn, Kindmant Wu kun kai ei kandkʉn, wote elim ik nim ei, pʉlʉn nimba em, nitim.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Wote nim ndi, elim nga ik ei kandkʉn pilkʉn in ei mel, wamp pora nim ndi, wamp mbʉ kundkʉn ni!
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Wote akup, nambuⱡ ei nokundʉnmbʉⱡ? Oⱡa molkʉn, elim nga mbi tek angʉndkʉn, nu tana, nim nga uⱡ kit etʉn mbʉ, ʉlki rundangga,’” nitim.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 — ausente —
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Wote na ndi, ik punt rop nʉmp mel, ‘Nuim ye! Wamp mbʉ pora, na pʉtmʉn ei, atinga manga kel mbila mbo, nim mondʉk pʉtʉng wamp mbʉ, imp moⱡʉp rop it ei, wamp pora pilik mormin, nitim.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Wote, nim nga ik para ndupa ninditim, wu Stipen rok kondʉk, etʉng uⱡ ei, na ruk ila moⱡmba rorung. Wote, Stipen rorung wu mbʉ nga mul mbʉ na rʉp it,’ nitim.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ni kʉn, Nuim ei ndi, na kundpa, nimba mel, ‘Nim pi! Nambuⱡ emel, na ndi, nim tʉp, kona ruⱡ wamp elpa kat kʉn, tʉp mundimp,’” nitim.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 I nilingina, wamp minal pilik morung nimbʉ ndi, Pol nga ik ei kum tek molk, pʉtʉng mel, ya ik kʉⱡ pilik kʉn, popʉⱡ kulk, ronduⱡ ke nʉk mel, ‘Wu ei kuⱡangga mint!’ nʉtʉng.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Wamp nimbʉ, ke nʉk, muⱡ mbʉ ambulk oⱡa nduk, mʉi kʉnggʉpʉn rok oⱡa nduk etʉng.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ni kʉn, Rom kona ila el wu kuimbal murum ei ndi, elim nga wu rʉⱡaip kʉⱡ ndi, Pol tʉk mek, en enim nga petmin kona ila mek puk, kan pilda ndi rok, Jura wamp elim kʉn ik pendinmin. Ei nambuⱡ emel, nʉnmʉn nda, waldʉk pilʉi! nitim.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Wote, Pol tʉk kan ngʉk pendʉk, kan pilda ndi ruing elingina, Pol ndi, el wu ti anggilpa murum ei kundpa, nimba mel, “Rom kona ila mʉi puⱡ wamp ti, ⱡawa ei kandʉk ti natʉk, kai kandʉk, kan pilda ndi rormin ei?” nitim.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Wote, el wu ni, ik ei pilpa mba, elim nga wu kuimbal morum ni kundpa, nimba mel “Nim en uⱡ ei, tʉkʉn mendkʉn en ei? Wu Rom nga mʉi puⱡ wu ei ka!” nitim.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Wote, el wu kuimbal ei, Pol murum ila mba waldpa, nimba mel, “Na kundkʉn na, nim Rom mʉi puⱡ wu ei?” nitim. Pol ndi, ik punt ropa, nimba mel, “Wote ka!” nitim.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Wote, el wu kuimbal ei ndi kundpa, nimba mel, “Na ku moni puⱡi ngump kʉn omp, Rom wu mor,” nitim. Ni wote, Pol ndi kundpa, nimba mel, “Na wote, Rom kona ila rukʉr metʉng ei ka!” nitim.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ei kʉn, wu kat, Pol ik wuldʉng morung ni kʉⱡ, aldpa ropʉl rok int purung. El wu kuimbal ni, mundmong itim. Ei nambuⱡ emel, Pol ei Rom kona ila mʉi puⱡ wu mendpʉⱡ ni, tʉpa kan ngum ei nga.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Utʉma orunga, el wu kuimbal nimbʉ ndi, Jura wamp ndi, Pol ik mura ngʉk etʉng uⱡ nimbʉ, pilip kai itimp nimba. Wote utʉma orunga, Pol nga ki kan rorung mbʉ, potʉk mundeing nimba, wu pris kuimbal na, wu kaunsil morung nimbʉ pora, ok mou rʉi, nitim. Wote, Pol ekit tʉpa, wu mou rok morung nimbʉ nga kuimp keta ila, tʉpa oⱡa ʉngʉndʉtʉm.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.