Atos 22
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs ARA
1 “Angmʉn, tamʉn! Na enim kʉn, ik punt rop nguimp ent ei, kum tek pilʉi!” nitim.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Pol ndi, Ipru ik ila nitim ni pilik kʉn, wamp nimbʉ pora, ik ni kum tetʉng.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Wote Pol ndi, nimba mel, “Na Jura wu ei, Silisiya kona peng Tarsus ila, metʉng. Wote, ya Jerusalem kona ila wu Gamaliyel ndi, ik mbo rundrum mbʉ, pilip tʉp moⱡʉp kʉn, en enim ei mel, tʉn nga anda kouwʉmʉn mbʉ nga mi ik pep rok, wote mbo uⱡ etʉng mbʉ nga ronduⱡ pilip, Got kʉn nondpa akup mor.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Wote, i etʉp moⱡʉp kʉn, Got nga mbi paka rok andrʉng wamp mbʉ, imp moⱡʉp rop kondʉp it. Wu, amp mbʉ, imp moⱡʉp tʉp kan ngur.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Wu pris kuimbal ei kʉn, kaunsil wu kʉⱡ kʉn pʉi, na nga ik ei kupa ning. Wu kʉⱡ ndi, na mon ti rok ngʉk, met Damaskas kona ila Jura wamp morum mbʉ nga mondpa pili imp wamp mbʉ molkʉn, mek wana, ya Jerusalem etʉp, kit mundmin,” nitim.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Wote, na Damaskas kona ila nondpa puⱡmba, ou rʉnggilmʉ mel, wi muⱡ ila rʉⱡang mam ti, na mur nila omba, tepa pok itim.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Na ropa munduⱡnga, mʉi ila mbʉ, pep pilmba, ik ti omba, na kundpa, nimba mel, ‘Sol, Sol! Na nambuⱡ emel, etʉk kit mondʉn?’ nitim.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Wote na ndi, ik int ndup waldʉp, nʉmp mel, ‘Nuim ye! Nim nam?’ Nilmba kʉn, wote na kundpa, nimba mel, ‘Na Nasaret wu Jisas, nim ndi, na etʉk kit mondʉn ei ka!’ nitim.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ni kʉn, na kʉn kunda purmun wu nimbʉ, rʉⱡang ei kandrung. Wote, na kʉn ik nitim wamp ei nga ik ei, pili napʉtʉng.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nuim ei wote, na ndi, namba uⱡ ti tamp nʉmp waldilimba kʉn, na kundpa, nimba mel, ‘Nim oⱡa molkʉn, Damaskas kona ila pana kʉn, Got ndi, nim elim nga uⱡ indʉn mbʉ mel, kundpa nimba,’ nitim.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ni kʉn, rʉⱡang mam ni ndi, na nga mong raⱡ, ropa titim ila, na kʉn rʉp rop urmʉn wu kʉⱡ ndi, na ki ambulk mek Damaskas purung.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ananaiyas nimba wu ti, Damaskas kona ila murum. Wu ei, Got mondpa pilpa, wote mi ik mbʉ, teng ndupa itim ila, wote Jura wamp kʉn morung mbʉ ndi, tʉk ou nduk etmin.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Na mur kona ila, wu ei omba anggilpa, na kundpa, nimba mel, ‘Ana Sol! Nim aldpa kona mbʉ kʉni!’ nitim. Ei kʉn, tʉngʉnda mint, na kona mbʉ kandʉp, wote wu ei, elim kʉndʉr.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ni kʉn, na kundpa, nimba mel, ‘Tʉn nga anda kouwʉmʉn mbʉ nga, Got ei ndi, nim kʉmp ropa tʉpa, elim nga numan ei pilik mbi ndukʉn, Kindmant Wu kun kai ei kandkʉn, wote elim ik nim ei, pʉlʉn nimba em, nitim.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Wote nim ndi, elim nga ik ei kandkʉn pilkʉn in ei mel, wamp pora nim ndi, wamp mbʉ kundkʉn ni!
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Wote akup, nambuⱡ ei nokundʉnmbʉⱡ? Oⱡa molkʉn, elim nga mbi tek angʉndkʉn, nu tana, nim nga uⱡ kit etʉn mbʉ, ʉlki rundangga,’” nitim.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Wote na ndi, ik punt rop nʉmp mel, ‘Nuim ye! Wamp mbʉ pora, na pʉtmʉn ei, atinga manga kel mbila mbo, nim mondʉk pʉtʉng wamp mbʉ, imp moⱡʉp rop it ei, wamp pora pilik mormin, nitim.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Wote, nim nga ik para ndupa ninditim, wu Stipen rok kondʉk, etʉng uⱡ ei, na ruk ila moⱡmba rorung. Wote, Stipen rorung wu mbʉ nga mul mbʉ na rʉp it,’ nitim.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ni kʉn, Nuim ei ndi, na kundpa, nimba mel, ‘Nim pi! Nambuⱡ emel, na ndi, nim tʉp, kona ruⱡ wamp elpa kat kʉn, tʉp mundimp,’” nitim.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 I nilingina, wamp minal pilik morung nimbʉ ndi, Pol nga ik ei kum tek molk, pʉtʉng mel, ya ik kʉⱡ pilik kʉn, popʉⱡ kulk, ronduⱡ ke nʉk mel, ‘Wu ei kuⱡangga mint!’ nʉtʉng.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Wamp nimbʉ, ke nʉk, muⱡ mbʉ ambulk oⱡa nduk, mʉi kʉnggʉpʉn rok oⱡa nduk etʉng.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ni kʉn, Rom kona ila el wu kuimbal murum ei ndi, elim nga wu rʉⱡaip kʉⱡ ndi, Pol tʉk mek, en enim nga petmin kona ila mek puk, kan pilda ndi rok, Jura wamp elim kʉn ik pendinmin. Ei nambuⱡ emel, nʉnmʉn nda, waldʉk pilʉi! nitim.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Wote, Pol tʉk kan ngʉk pendʉk, kan pilda ndi ruing elingina, Pol ndi, el wu ti anggilpa murum ei kundpa, nimba mel, “Rom kona ila mʉi puⱡ wamp ti, ⱡawa ei kandʉk ti natʉk, kai kandʉk, kan pilda ndi rormin ei?” nitim.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Wote, el wu ni, ik ei pilpa mba, elim nga wu kuimbal morum ni kundpa, nimba mel “Nim en uⱡ ei, tʉkʉn mendkʉn en ei? Wu Rom nga mʉi puⱡ wu ei ka!” nitim.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Wote, el wu kuimbal ei, Pol murum ila mba waldpa, nimba mel, “Na kundkʉn na, nim Rom mʉi puⱡ wu ei?” nitim. Pol ndi, ik punt ropa, nimba mel, “Wote ka!” nitim.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Wote, el wu kuimbal ei ndi kundpa, nimba mel, “Na ku moni puⱡi ngump kʉn omp, Rom wu mor,” nitim. Ni wote, Pol ndi kundpa, nimba mel, “Na wote, Rom kona ila rukʉr metʉng ei ka!” nitim.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ei kʉn, wu kat, Pol ik wuldʉng morung ni kʉⱡ, aldpa ropʉl rok int purung. El wu kuimbal ni, mundmong itim. Ei nambuⱡ emel, Pol ei Rom kona ila mʉi puⱡ wu mendpʉⱡ ni, tʉpa kan ngum ei nga.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Utʉma orunga, el wu kuimbal nimbʉ ndi, Jura wamp ndi, Pol ik mura ngʉk etʉng uⱡ nimbʉ, pilip kai itimp nimba. Wote utʉma orunga, Pol nga ki kan rorung mbʉ, potʉk mundeing nimba, wu pris kuimbal na, wu kaunsil morung nimbʉ pora, ok mou rʉi, nitim. Wote, Pol ekit tʉpa, wu mou rok morung nimbʉ nga kuimp keta ila, tʉpa oⱡa ʉngʉndʉtʉm.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.