Atos 15
Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NVT
1 Wote, Juriya kona ila wu mat, Andiyok kona ila mana ok, mondpa pili wamp ʉngʉnʉl nimbʉ, ik mbo endʉk, nʉk mel, “Enim Moses nga mi ik ila, kʉng kuptʉi nʉtʉm ei mel iti natʉng ndam, Got ndi, enim etpa rukʉr ti natʉmba,” nʉtʉng.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 I nʉtʉng uⱡ ila, Pol kʉn, Barnapas raⱡ, ik ei pilkʉⱡ, popʉⱡ kulkʉⱡ, wu kʉⱡ kʉn ik palk, ik mura mel mam ti etʉng. Ei kʉn, Pol, Barnapas raⱡ kʉn, Andiyok kona ila mondpa pili wamp mat kapⱡa to rok, Jerusalem oⱡa puk, nombuⱡa rung wu kʉⱡ kʉn, rʉp wu mbʉ kʉn, ik ei nga nʉk tʉk, kun iteing pʉi nʉtʉng.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Got nga rapa tenda wamp kʉⱡ ndi, wu kʉⱡ tʉk munduⱡina purung. Wote wu kʉⱡ puk, Ponisiya kʉn Sameriya kona mbʉ nga rʉk ila puk, wamp rʉⱡaip elpa numan ropʉl rok, Got kʉn rukʉr orung mbʉ mel, timan rok ngurung. Ik mbʉ timan rok, wamp morung mbʉ nʉk ngʉⱡʉngina, mondpa pili wamp ʉngʉnʉl morung nimbʉ, numan kai pʉtʉng.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Jerusalem ruk puⱡina, rʉp wu na, nombuⱡa rung wu na, wote Got nga rapa tenda wamp na mbʉ ndi molk, rawe etʉk tʉtʉng. Wote kona ila nga, Got ndi, en enim kʉn kongun itim uⱡ mbʉ mel timan rok, wamp mbʉ ngorʉnggil.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Wote, mondpa pili wamp mat, wu Perisi kʉⱡ nga rʉⱡaip ila morung kʉⱡ ndi, oⱡa anggilik nʉk mel, “Enim ndi, wamp rʉⱡaip elpa kʉⱡ, kʉng kuptʉi nʉk, wote Moses nga mi ik kʉⱡ, pep reing mint, nʉk mbo indʉi!” nʉtʉng.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ik ei nga, nombuⱡa rung wu mbʉ kʉn, rʉp wu na mbʉ kʉn, nʉmp tʉp kun mundmin nʉk mou rorung.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ik minal nʉk pora nduk, Pita ndi, oⱡa anggilpa nimba mel, “Wamp angmʉn! Enim pʉnmin ei, unt kor nga Got ndi, enim nga ruk ting ila, na mbi ropa tʉpa, elim nga Rʉnang Ik Kai ei, wamp rʉⱡaip elpa mbʉ, nʉmp nguⱡmba, wamp mbʉ ik ei pilik tʉk, elim kʉn mondʉk pileing nimba, na rukʉr titim.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Wote, Got tʉn nga numan mbʉ pora, kandrum wu ei ndi, wamp rʉⱡaip elpa mbʉ, elim nga ku nimba, Muⱡnga Wingti ei, tʉn ngurum ni mel wamp mbʉ ngurum.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Got ndi, tʉn Jura wamp mbʉ kʉn, wote wamp rʉⱡaip elpa mbʉ kʉn, ruk ila oi kan ti, etpa pindi napʉndʉtʉm. Wote, wamp mbʉ nga mondʉk pʉtʉng uⱡ ei ndi, en enim nga numan mbo ei, etpa piral ndurum.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Uⱡ ei ndi, Got oⱡa tʉk kanmin ek ka! Ei nga wote, enim ndi, uⱡ mbun iti ei, Got nga rapa tenda wamp kʉⱡ kʉn koma rondunmʉn. Tʉn kep, tʉn nga anda kouwʉmʉn mbʉ kep, mbun ei mel ti, kapⱡa koma rui nʉrʉmʉn.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ei mon! Tʉn mondʉp pilamina, Nuim Jisas nga wamp poⱡ ti uⱡ ila, tʉn etpa titim ei mel, wamp rʉⱡaip elpa kʉⱡ, Got nga wamp poⱡ ti uⱡ ila, i ku etpa tʉmba,” nitim.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Wote, Pol Barnapas raⱡ, kongun etʉk andrʉnggil ruk ting ila, Got ndi, uⱡ rʉpndi mat, wamp rʉⱡaip elpa mbʉ kʉn, itim nimbʉ mel timan rokʉⱡ, wamp mbʉ kundʉk nilinggila, wamp mbʉ pilik raka nʉk morung.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Wote wu raⱡ, ik nʉkʉⱡ pora nduⱡunggila, Jeims ndi, oⱡa ndupa, nimba mel, “Angmʉn! Na ik nimp ent ei, kum tek pilʉiya!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saimon ndi, enim unt kundpa, wamp rʉⱡaip elpa kʉⱡ nga ruk ting ila, Got ndi, elim nga wamp morung kʉⱡ, ekit tʉpa, elim nga rapa tenda wamp mundrum.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 — ausente —
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ei mel itamba kʉn, wamp rʉⱡaip elpa mbʉ ndi pora, Nuim ei kuruk uing, ei, mbo wamp kʉⱡ nga, nanim ndi na nga mbi ila tit wamp kʉⱡ mendpʉⱡ.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Nuim ei ndi, uⱡ kʉⱡ itimp nimba kor nga,’ nitim.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 “Ik ei mel petʉm ei nga, na nanim numan ei ndi, pʉnt ei, mbo wamp Got kʉn numan ropʉl rok, Got kʉn rukʉr ping enmin kʉⱡ, etʉp mbun ngui ngʉngʉmin.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Wamp kʉⱡ kʉn, mon ti ropʉn, ngumbun nimbun mel, kur kit mbʉ nga mbi paka rondʉk, rʉng kaⱡing mbʉ nui nandʉk, wapra uⱡ mbila ok tʉk, kui kʉi mel ti ambulk nuim kan kint ngʉk eng ei, nui nandʉk, wote mema mbʉ mendpʉⱡ nui nʉnʉi!
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ei, uⱡ kont paka ti mon. Moses nga Mi Ik kʉⱡ kor nga, ik mbo wu mbʉ ndi, kona peng mbila, atinga manga kel tetʉm mbila ik mbʉ, mowi kor ei kʉn, nʉk ngʉⱡʉngina, pʉtmʉn ni ka!” nitim.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Wote, rʉp wu na, nombuⱡa rung wu na, Got nga rapa tenda ila wamp na mbʉ mou rok, wu mat kʉmp rok tʉk, Pol kʉn Barnapas raⱡ kʉn, Andiyok kona ila rup rok, pʉi nʉk tʉk mondrung. Wote, mondpa pili wamp nimbʉ nga wu kuimbal tʉk ou ndurmʉn. Wote, wu ni raⱡ nga ti, Juras mbi tek, Barsapas nʉtmin, omba wu ti Sailas nʉtmʉn.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Mon ti, wu raⱡ kʉn ngʉk mundrung. Mon rok, nʉk mel, “Tʉn enim nga ʉngʉnʉl, nombuⱡa rung wu, wote rʉp wu na mbʉ pora moⱡpʉn, rawe ik kai mbʉ nimbun, enim Andiyok kʉn Siriya kʉn Silisiya kona kʉⱡ ila nga wamp rʉⱡaip elpa kʉⱡ nga ruk ting ila mondpa pili wamp mormin kʉⱡ kʉn, ei mel nʉnmʉn.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Tʉn pilmin ei, tʉn nga wu kat, enim kʉn ok, ik ⱡawa elingina, enim kit pʉtʉng. Uⱡ ei, tʉn ndi, mbo rondpʉn neing ni nʉndʉtmʉn mon.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Ei nga, tʉn Jerusalem kona ila, Got nga rapa tenda wamp mbʉ, numan omba tenda puⱡnga, wu mat to ropʉn, tʉn nga wu mʉn mul wu kai raⱡ, Pol kʉn Barnapas raⱡ kʉn, rʉp rop tʉp mundunmʉn.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Pol kʉn Barnapas raⱡ, en enmbil nga mul uⱡ ei, wak rokʉⱡ, kʉⱡʉnggil ei nga pili napilkʉⱡ, kongun etʉnggil. Uⱡ ei ndi, tʉn nga Wu Nuim Jisas Kraist nga mbi ei, paka rondrʉnggil.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tʉn ndi, Sailas kʉn Juras raⱡ tʉp mundunmʉn. Wu raⱡ nga keta ila, ik ekit om mbʉ, ik ei, tʉn ndi, mon ronmʉn ik mbʉ ninggil.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 — ausente —
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 — ausente —
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Wote, nombuⱡa rung wu ni raⱡ, Andiyok kona ila ruk pukʉⱡ, mondpa pili wamp nimbʉ, tʉk mʉk rok mondkʉⱡ, mon ni ngorunggil.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Wamp nimbʉ, mon ni, kʉmp rok pʉtʉng mel, enim nga numan orunga nimbʉ, ronduⱡ ngui ik mat murum ila, numan kai pilik, ambulk palk morung.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Sailas kʉn Juras raⱡ enmbil, ik pai nok etmbil wu raⱡ ndi, molkʉⱡ kʉn, wamp mbʉ ambulk pilkʉⱡ, mbo endkʉⱡ, etʉk ronduⱡ mundʉk etʉnggil.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Andiyok kona ila ui mat molkʉⱡ, tʉk mundkʉⱡ kʉn, wote mondpa pili wamp ʉngʉnʉl mbʉ ndi, ki tʉk, etʉk kai etʉk munduⱡina, enmbil molk, orʉnggil kona ila wamp nimbʉ kʉn, int purʉnggil.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Wote, Sailas elim nga numan ei ndi, kona ila muⱡimp nimba pitim.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pol kʉn Barnapas raⱡ, ui ou ndupa, Andiyok kona ila wamp mat kʉn, pʉi molk kʉn, Nuim ei nga Rʉnang Ik Kai ei, nʉk ngukʉⱡ, ik mbo endʉk etʉnggil.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Ui mat omba puⱡnga, Pol ndi, Barnapas kundpa, nimba mel, “Nuim ei nga rʉnang ik ei, nʉmp ngurumbʉⱡ kona peng nimbila, wamp mbʉ etʉk mormin mel nant ei, kʉnʉmbil yant pambuⱡ,” nitim.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 — ausente —
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 — ausente —
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 — ausente —
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Wote Pol ni, Siriya kʉn Silisiya kona raⱡ nga rapa tenda wamp mbʉ kʉn, Got nga ik ei, wote nimba, ndoimp rondpa purum.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.