Mateus 27

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kɵkpɨ́ má bhɵ, ndʉ ongbengbe odimandɵ hana di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda adje lɨo me o méne lele pɨ me o bhɵlɵ Yesu-o.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 U agbigbite anɨ, u anʉ ne anɨ, u atsia aha anɨ pɨ guvelenele Pɨlatɵ.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Abhomʉ-o, Yuda, kpála ɨnde apʉ Yesu-o au lɨe me u akodho ’ngʉ́ gba anɨ-e me anɨ kpi bha makpi-e, anɨ adje lɨkabhu lɨ bua e naali. Anɨ atsia anʉ nagie lɨ́ falanga ndjɨkpa bata-a pɨ ongbengbe odimandɵ di ne obhelesɨ okpála.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Do anɨ pɨ uo de-e: «Ma amene siti ’ngʉ́, anga ma apʉ kpála ɨnde ɨ tʉ ’ngʉ́ de-e pɨ yi me u bhɵlɵ anɨ!» Engʉ́ bini, u agie pɨ anɨ me: «Naaya bhʉ́bhʉ́ ne nɨ? A ko naamʉ ’ngʉ́!»
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Abhomʉ-o, Yuda abala lɨ́ falanga kuto bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ne nakoto bini. Anɨ atsia anʉ nagɨ ngʉlʉ e.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ongbengbe odimandɵ-o aha tɨa-o. U atsia apa me: «Lɨ́lɨ gba nɨ́-e zɨba de me nɨ́ o tɨa ɨnde-e bhʉ́ ká tɨa na ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a de, anga a ko tɨa ɨnde u asia e lɨ ngʉte kpála.»
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Pɨta u adje lɨo lɨe, u atsia akala ne tɨa bhomʉ-o edyɨ gba kpála bini ɨnde apopo lʉsa ngʉbula me u dʉ azɨ ogomago bhʉ́bhʉ́.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Kaka-a, u ngaɨ ’lɨ edyɨ ango-o nakolo pɨ nakɨ me: «Edyɨ ɨnde u akala e ne tɨa na ngʉte kpála.»
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Abhomʉ-o, engʉ́ nanɨ lɨ polofeta Djelemi apa e atsia amene lɨe. Anɨ apa nanɨ me:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 U atsia akala ne di edyɨ gba bhʉlʉ napo lʉsa.
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Nedhɨnga u akolo ne Yesu lɨe kala guvelenele Pɨlatɵ-o, anɨ ayi anɨ me: «Ngamʉ-o, mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda-a?» Yesu agie me: «Mo opa ngamʉ.»
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda adʉ apa ’ngʉ́ lɨ anɨ sisiti. La-a, anɨ gie ’ngʉ́ tété de.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Pɨlatɵ atsia ayi anɨ me: «Mʉ dje engʉ́ ɨnde u ngapa e lɨ kʉte mʉ bhomʉ-o dɨ?»
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Engʉ́ bini, Yesu gie engʉ́ bini pɨ anɨ tété de. Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia angamba naali.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Bhʉ́ ndʉ Pasɨka hana, guvelenele dʉ nanɨ natse ’kpa lɨ bhʉlʉ ’kpʉ́ bini, bhende lɨ bhiti okpála adʉ akʉnda me anɨ tse ’kpa lɨe-o.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 A abhaka me ’ngbé bhʉlʉ ’kpʉ́ bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Balabasɨ nde bhʉ́ tɨkpʉ.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Pɨlatɵ atsia ayi bhiti okpála ɨnde apo bhʉ́la o me: «Yi akʉnda me ma tse ’kpa lɨ da pɨ yi-e? Ne me ma tse ’kpa lɨ Yesu Balabasɨ, ne me ma tse ’kpa lɨ Yesu ɨnde u aɨ e me Masɨya-a ?»
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Pɨlatɵ yi mo-o padhá de. Anɨ ayi mo-o, anga anɨ adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me u apʉ Yesu pɨ nɨ anga u adʉ adje siti bua lɨ anɨ.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Nedhɨnga lɨ Pɨlatɵ adʉ lɨe pɨ́ kiti nakodho ’ngʉ́-o, wala anɨ atima kpála bini pɨ anɨ ne tobhɨla me: «Mo olɨ́ bhʉ́ ’ngʉ́ gba ngbili kpála bhomʉ-o de, anga sukpe na nakɨ ɨnde-e, ma aloto siti loto lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-o.»
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ongbengbe odimandɵ, di ne obhelesɨ okpála gba omaYuda ato bhʉ́ ’ndjɨ bhiti okpála me u yo ka Pɨlatɵ me anɨ tse ’kpa lɨ Balabasɨ, amba anɨ ka kpadjɨ me u bhɵlɵ Yesu. Okpála atsia amene bhadi moko.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Pɨlatɵ atsia apa pɨ uo me: «Ma atsé ’kpa lɨ bhʉlʉ ’kpʉ́ bini pɨ yi matse. Bhʉ́ ká Yesu ne Balabasɨ-e, yi akʉnda me ma tse ’kpa lɨ da pɨ yi-e?» U agie me: «Balabasɨ!»
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pɨlatɵ ayi uo me: «Ma mene la ngʉ́ Yesu ɨnde u aɨ e me Masɨya pɨ?» Do uo de-e: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Pɨlatɵ atsia ayi uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho?» Engʉ́ bini, u atsia adʉ asʉsʉla matá kpekpeke me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Lɨ Pɨlatɵ au lɨe me angu nɨ kolo de-e, di ne me tolo ngakolo kpekpeke-e, anɨ aha engu, anɨ atsia avʉlʉ ’kpa e kala bhiti okpála ne napa me: «Ngama-a, ma bhʉ́ ta nakpi gba kpála ɨnde-e ade! A ko naayi ’ngʉ́.»
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ndʉ okpála hana agie me: «A ayo me ngʉte anɨ tuko pɨ́ ’ndjɨ ya ne ongɨsɨ gba ya-o!»
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Abhomʉ-o, anɨ atse ’kpa lɨ Balabasɨ pɨ uo. Anɨ aha lɨ́lɨ me u bhɨ Yesu ne fimbo. Anɨ atsia aha anɨ pɨ uo me u gɨ anɨ lɨ kulusi.
26 — ausente —
27 Abhomʉ-o, osʉdha gba guvelenele anʉ ne Yesu bhʉ́ mbadhasʉ gba o dengo ’tɨ gba guvelenele-o. Ndʉ osʉdha hana atsia apo bhʉ́la o de anɨ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 U agbe bongo lɨ anɨ, u atsia ato koti na mbembe lɨ anɨ mʉgɨto me a ko ngámá.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 U agala ’he na kilikili lɨ kʉte yá ndula na eti, u atsia ato bhʉ́ ’ndjɨ anɨ. U ato mbamba sa ’kpa anɨ na kokpa, u atsia atʉtʉ lɨpʉkʉ o kuto kala anɨ. U adʉ amʉ anɨ ne napa me: «’Ngbé ngámá gba omaYuda, mʉ oo!»
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 U adʉ aku ngʉsʉ lɨ anɨ, u aha mbamba-a, u atsia adʉ asʉ ’ndjɨ anɨ ne di.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 U andjia namʉ anɨ lɨe, u agbe koti u de ato e lɨ anɨ-o, u atsia ato matá bongo gba anɨ-e lɨ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia anʉ ne anɨ ngʉ́ nagɨ anɨ lɨ kulusi.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Osʉdha akoto ne Yesu bhʉ́ gʉdhʉ-o. U adʉ akoto lɨe, u akɵ lɨo ne kpála bini na kʉtɨ na Silene, adʉ ’lɨ anɨ me Simo. Osʉdha aholo anɨ ne kpéke me anɨ bɨ kulusi gba Yesu-o.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Lɨ u akolo lɨe lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me Gologota-a, ɨnde akʉnda napa me «Bɨlɨ na pelege ’ndjɨ-e»,
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 osʉdha aha vino ɨnde u amata e ne ’he na sʉsʉ-o pɨ anɨ. Anɨ ale lɨe, anɨ tsia kʉnda nandjɨndjɨ de.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Osʉdha-a agɨ Yesu lɨ kulusi. Pɨta u agɨ anɨ lɨe lɨ kulusi-e, u agʉ gbanda ngʉ́ obongo gba anɨ-o. U atsia agbogbo bhʉsʉ o tété.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Pɨpɨta-a, u atsia adʉlʉ kuto oo ngʉ́ nalila anɨ.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 U ao nanɨ abhʉ́lá pɨ́ ’ndjɨ anɨ balʉa ɨnde asuno ta nagɨ anɨ lɨ kulusi-o. U aye nanɨ balʉa ango-o me: «A ɨnde-e Yesu, ’ngbé ngámá gba omaYuda-o.»
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 U atsia agɨ osisiti obhʉlʉ ’zi bhisi lɨ okulusi de anɨ: bini lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Okpála ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́-e, adʉ asobho Yesu ne nako ’ndjɨ o.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 U adʉ apa pɨ anɨ me: «Ngamʉ, bhʉlʉ nagʉgʉmʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ne nayiyiki bhʉ́ ’kpɨ́ bata-a, kobho lɨmʉ ngamʉ makpe! Ɨ dʉ me mʉ nde ne ndɨlɨ gba Ebhe-e, kɵ lɨ kulusi-e kuto.»
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ongbengbe odimandɵ, omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje bhʉ́ dabɨlɨ bini ne obhelesɨ okpála, adʉ bhadi amʉ anɨ moko. U adʉ apa me:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 «Anɨ akobho okpála koko. Ka nɨ anɨ tɨ da nakobho lɨe lɨe ngae makpe dɨ-e, ngaanɨ ɨnde ’ngbé ngámá gba omaƗsalaele-e? Anɨ kɵ nga kuto lɨ kulusi mbɨa ɨnde, amba ya bhuka anɨ!
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Anɨ ao nabhuka gba e bhʉ́ Ebhe. A ayo me Ebhe kobho anɨ mbɨa ɨnde, ɨ dʉ me Ebhe nde akʉnda anɨ na paká-o, anga anɨ apa me nɨ ne Ndɨlɨ gba Ebhe!»
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Abana osisiti obhʉlʉ ’zi ɨnde u agɨ o lɨ kulusi lɨngo Yesu-o, u adʉ bhadi asobho anɨ moko.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Abhomʉ-o, nayie tulukpe akolo bhʉ́ saa na bata pɨta tulukpe-e, biti agba pɨ́la doto libhomu.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Bhʉ́ saa na bata pɨta tulukpe-e, Yesu asʉla kpekpeke me: «Eli, Eli, lema sabakatanɨ?» A akʉnda napa me: «Ebhe gba ma, Ebhe gba ma, mo oo ka ma ka nɨ?»
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Bini bini bhʉ́ ká okpála ɨnde adʉ oo adje anɨ lɨe, u atsia adʉ apa me: «Anɨ ngaɨ Elɨya!»
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ma ’li ma-e, sʉka osʉdha-a agu holo. Anɨ anʉ aha epondje, anɨ ato bhʉ́ kpongadha pandɨ. Anɨ atsia ato lɨ ’ndjɨ mbamba, anɨ aha pɨ Yesu me anɨ ndjɨndjɨ.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Engʉ́ bini, okoko apa pɨ anɨ me: «Djedjeke, nɨ́ u nga ne me Elɨya ngago nakobho anɨ!»
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Yesu atsia asʉla matá kpekpeke, anɨ atsia andala ’kpa lɨ bua e.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Me-e, ’ngbé ’kpá bongo ɨnde adʉ abuku ’bhɵ tɨna ’tɨ na bubu bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a asidha bhʉsʉ e bhisi má tsʉe nayie abhʉ́lá, akolo akuto. Doto adyɨkɨ, ongbengbe teme atsia aʉʉpa.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Abhomʉ-o, olata-a ada bhʉsʉ o, bhiti omabhuka ɨnde amu nanɨ-e atsia azuku.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 U aze bhʉ́ olata gba o-o. Pɨta lɨ Yesu azuku lɨe, u atsia agbida bhʉ́ Yelusalema, gʉdhʉ na bubu-o. Okpála bhelé atsia au uo.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Ngámá gba osʉdha na Loma bhʉ́ dabɨlɨ ne osʉdha gba e ɨnde adʉ alila Yesu nedhɨnga anɨ adʉ lɨe lɨ kulusi-e au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ ne nadyɨkɨ ka doto-o. Abhomʉ-o, u adje tsʉlʉ naali. U atsia apa me: «Kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne Ndɨlɨ gba Ebhe na paká!»
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Olɨsɨ bhelé adʉ lɨ bɨlɨ bhomʉ-o. U adʉ atsia ’ngʉ́ bhomʉ-o mbo tsutsu. Olɨsɨ ango-o ayie nanɨ ne Yesu bhʉ́ Galilaya, nakolo makolo bhʉ́ Yelusalema ngʉ́ nateteke anɨ.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Bhʉ́ ká uo, a adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Malɨa ’hi Djakɨ ne Djodjefʉ , a la di-e ’hi ongɨsɨ gba Djebedayo-o.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 A akolo lɨe tagolo-o, bhʉlʉ tɨa bini ago. A adʉ kpála na gʉdhʉ na Alɨmatayo. A adʉ ’lɨ anɨ me Djodjefʉ . Kpála ango-o dʉ di nanɨ mʉkpata gba Yesu.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Anɨ anʉ abhaka guvelenele Pɨlatɵ, anɨ atsia ayo kuo Yesu ka anɨ. Pɨlatɵ atsia aha lɨ́lɨ me u ha pɨ anɨ haha.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Abhomʉ-o, Djodjefʉ aha kuo Yesu, anɨ agagala ne daladeli na mbɨa ɨnde anɨ akala e bhʉ́ kpéke mase.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Anɨ anʉ ato bhʉ́ lata na mbɨa ɨnde anɨ aleke nanɨ e pɨ e makpe bhʉ́ teme-o. Pɨpɨta-a, anɨ awawala ’ngbé teme bini lɨ bhɵbhɵ ngʉ́ nanini, anɨ atsia atapa.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Nedhɨnga bhomʉ-o, Malɨa, kpála na gʉdhʉ na Magadala ne Malɨa bhe koko adʉlʉ kuto bhʉ́la lata-o.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, a akʉnda napa me bhʉ́ ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a , ongbengbe odimandɵ di ne omʉFalisai anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini agba Pɨlatɵ.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 U atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, ’ndjɨ ya ago mbɨa ɨnde-e lɨ engʉ́ lɨ bhʉlʉ eu bhomʉ-o apa nako e nedhɨnga anɨ adʉ lɨe ʉʉ-o me pɨta ’kpɨ́ bata nɨ zúku-o.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Kaka-a, a ayo me ha lɨ́lɨ me u lila lata anɨ nakolo bhʉ́ ’kpɨ́ na bata. Padhá de, anga ɨ dʉ mo-o de, omʉkpata gba anɨ-e tɨ da nago nazi kuo anɨ. U tsia pá pɨ okpála me anɨ azuku. Lɨ okpála dje la ɨbili mo-o, eu bhende-e né la ɨbili da bhende anɨ apa nako e kalanʉ-o mane.»
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pɨlatɵ atsia apa pɨ uo me: «Yi ha osʉdha-a haha. Yi nʉ ne uo, amba u lila lata-a maka yi au lɨe ndjɨndjɨ-o.»
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 U atsia anʉ naleke lele nalila lata-o. U ayele bhɵbhɵ ne teme, u atsia ao osʉdha ngʉ́ nalilila.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.