Mateus 21
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA
1 Yesu ne omʉkpata gba e akolo masɨkpe de Yelusalema. U adʉ ɨbili de kʉtɨ na Betefadje, lɨ ngba ’ta na ondula na Olive. Abhomʉ-o, Yesu atsia atima omʉkpata bhisi bhʉ́ ká omʉkpata gba e-o.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Anɨ apa pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ kʉtɨ ɨnde kala yi aoo. Yi akólo lɨe oo, yi abháka kolo me u nde agbite punda na ɵɵlɵ bini, la di ne ndɨlɨ punda bini bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. Yi bhulu uo, amba yi go ne uo mʉma.
2 dizendo-lhes:
3 Lɨ kpála bini yi yi me yi adji ne uo su-oie, yi de gie me: ‹Ngámá ne gʉmʉ uo.› Abhomʉ-o, anɨ ó bha kolo me yi nʉ ne uo nʉnʉ.»
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Engʉ́ bhomʉ-o améne lɨe mo-o ngʉbula me engʉ́ ɨnde lɨ polofeta apa nanɨ e, amene lɨe. Polofeta apa nanɨ me:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «Yi pa pɨ okpála na Siona me:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Omʉkpata-a anʉ, u atsia amene maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe-o.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 U ago ne ndɨlɨ punda ne ’hi e. U aha okoti gba o-o, u abu pɨ́ ’ngbʉ uo. Abhomʉ-o, Yesu atsia adʉ pɨ́ ’ngbʉ ndɨlɨ punda-o.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Bhiti okpála na bhibhiti apa okoti gba o kuto lɨ kpadjɨ. Okoko adʉ atsolo ’kpá ngulu, u atsia adʉ napapa lɨ kpadjɨ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Bhiti okpála ɨnde adʉ adholo kala anɨ di ne obhende adʉ nakpata anɨ-e adʉ asʉsʉla me:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Lɨ Yesu alɨ lɨe bhʉ́ Yelusalema-a, gʉdhʉ-o adimba madimba. Okpála adʉ ayi me: «A ko da?»
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Bhiti okpála atsia adʉ agie me: «A ko polofeta Yesu, kpála na Nadjaleta bhʉ́ ndu doto na Galilaya.»
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Pɨpɨta-a, Yesu alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ apandja ndʉ okpála hana ɨnde adʉ natsɨndjɨ onʉ di ne odhu ɨnde u adʉ aha o pɨ Ebhe, a la di-e obhende adʉ akakala kilidjo. Anɨ abala omisa gba okpála nayipa falanga, di ne odabɨlɨ gba okpála natsɨndjɨ opidjo-o kuto.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ uo me: «U aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me, Ebhe apa me, ‹u aɨ́ etɨ gba ma-a me a ko etɨ na mayo.› La ngayi-e, yi adji, a tsia akolo bɨlɨ gba obhʉlʉ ’zi!»
13 E disse-lhes:
14 Abhomʉ-o, okpála ɨnde ɨ u ’kpɨ́ de ne obhende na eze-e adyudyo lɨo de anɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, anɨ atsia akobho uo.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Lɨ ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje au ongamba ’ngʉ́ ɨnde anɨ amene e lɨe, la di ne ongɨsɨ ɨnde adʉ asʉsʉla bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda me: «Odjana pɨ ndɨlɨ gba Davidi-e», u asia siti bua .
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Abhomʉ-o, u atsia ayi Yesu me: «Mʉ ngadje engʉ́ ɨnde lɨ ongɨsɨ bhomʉ-o ngapa e uu?» Yesu atsia agie pɨ uo me: «Heni, ma ngadjedje hana. Yi tanga nga engʉ́ ɨnde lɨ Davidi apa nanɨ e bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e belegʉ de bini? Davidi apa nanɨ me, Ebhe amene me belegʉ ongɨsɨ na djedjedje ne obhende ngandjɨ ’ka toko nɨ.»
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Pɨpɨta-a, anɨ ao ká ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje-e bhʉ́ gʉdhʉ oo. Anɨ atapa bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa, anɨ atsia asɨ oo ko.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Kɵkpɨ́ lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, lɨ Yesu aholo nagie matá lɨe lɨe abhʉ́ gʉdhʉ-o, anɨ aholo nadje gʉmʉ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Abhomʉ-o, anɨ au ’lá figi dengo ’hi-kpadjɨ. Anɨ adyudyo lɨe dede masɨkpe, engʉ́ bini, anɨ bhaka ’he bhʉ́bhʉ́ belegʉ de bini, bha bini ndʉ mbʉlʉ kpákpá padhá. Anɨ atsia apa pɨ ndula na figi-e me: «Mʉ lɨ́ matá lɨ́lɨ́ belegʉ de bini!» Kolo me-e, ’lá figi aʉlʉ hana má kekele!
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Lɨ omʉkpata au lɨe mo-o, u angamba naali, u atsia ayi Yesu me: «Lele pɨ lɨ ’lá figi-e aʉlʉ bha lɨe ma ’li mʉ-o?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Do Yesu pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ɨ dʉ me yi nde ne nabhuka , yi dʉ ne bua na bhisi bhisi de-e, yi méne bha bini engʉ́ ɨnde ma amene e lɨ kʉte ’lá figi-e de. Engʉ́ bini, yi tɨ da napa belegʉ pɨ eta ɨnde-e me: ‹Yie oo, amba mʉ nʉ tɨ bhʉ́ ngade ’ngu›, ɨ tsia méne lɨe moko.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Ɨ dʉ me yi nde ne nabhuka-a, ndʉ ’he hana ɨnde yi ayó e bhʉ́ mayo-o, yi asía masia.»
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Yesu akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ-o, anɨ alɨ matá bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ atsia aholo nasuno pɨ okpála. Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, ne obhelesɨ okpála adyudyo lɨo de anɨ. U atsia ayi anɨ me: «A aha kpadjɨ pɨ mʉ ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da? A aha la di angu ango-o pɨ mʉ ngánga da?»
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Yesu agie pɨ uo me: «Ngama di-e, ma ayí yi lɨ koli engʉ́ bini. Ɨ dʉ me yi nde agie ’ngʉ́ mʉma tété-e, ma tsia pá di pɨ yi me ma ngamene ehe ɨnde-e ne mangua angu dho-ie.
24 Jesus respondeu:
25 Ma ngayi yi me: ‹A aha nanɨ kpadjɨ pɨ Djaa ngʉ́ nabatisa okpála da? Ne me aha nanɨ kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála, ne me aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe?›» U atsia aholo natoto bua o sʉnda o me: «Ɨ dʉ me nɨ́ nde apa me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe-e›, anɨ yí nɨ́ me: ‹Ka nɨ la yi bhuka nanɨ anɨ lɨe de-e?›
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Ɨ dʉ la di me nɨ́ nde apa me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála-a›, nɨ́ de tsia ’kpɨ́ lɨnɨ́ ka okpála-a ndjɨndjɨ, anga ndʉ okpála hana dʉ nanɨ nau Djaa me a ko polofeta.»
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Abhomʉ-o, u atsia agie pɨ Yesu me: «Ya mbɨla de me aha nanɨ kpadjɨ pɨ anɨ da-ie de.» Ngaanɨ di-e, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ngama-a, ma pá di pɨ yi de me aha angu mʉma ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da-ie de.»
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Yesu atsia ayi matá me: «Yi apa nga naayi lɨ ’ngʉ́ ɨnde-e pɨ? Kpála bini adʉ nanɨ ne ongɨsɨ gba e bhisi. Anɨ anʉ abhaka bhe na kalanʉ-o, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, nakɨ-e, nʉ mene kulu abhiye na vino.›
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Ndɨlɨ agie me: ‹Ma nʉ de.› Pɨpɨta-a, anɨ adji bua e, anɨ atsia anʉ abhiye-o.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 ’Dyɨ uo anʉ apa di pɨ bhe na bhisi-e me anɨ nʉ abhiye na vino-o. Bhobhomʉ-o agie pɨ anɨ me: ‹Ma adji, ’dyɨ ma.› La-a, anɨ tsia nʉ de.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Bhʉ́ ká ongɨsɨ bhisi bhomʉ-o, a amene engʉ́ ɨnde lɨ ’dyɨ uo adʉ akʉnda e da?» U agie me: «Bhende na kalanʉ-o.» Yesu atsia apa pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ondɵmbɨ na mandjandja, di ne obambakʉya alɨ pɨ yi kalanʉ bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o .
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Padhá de, anga Djaa ago agba yi ne nasuno pɨ yi kpadjɨ na ngbili ’ngʉ́ , yi tsia bhuka anɨ de. Engʉ́ bini, ondɵmbɨ na mandjandja di ne obambakʉya atsia abhuka anɨ. Abana yi au ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana lɨe ne djila yi-e, ngayi-e, yi bhuka anɨ de.»
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Yesu atsia apa matá me: «Yi dje nga matá gbitaku koko ɨnde. Bhʉlʉ bɨlɨ bini alu nanɨ ngu vino, anɨ asa ngongo-o hana ne aga. Anɨ adjɨ edú ngʉ́ napi olɨ́lɨ́-e bhʉ́bhʉ́, anɨ atsia ayiki ’ndjá ’tɨ abhʉ́lá bhʉ́bhʉ́ ngʉbula nalila edyɨ-o. Pɨpɨta-a, u adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia atapa dhʉkʉ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 A akolo lɨe lɨ nedhɨnga nako lɨ́lɨ́-e, anɨ atima okpála na kulu gba e agba okpála ɨnde ngamene kulu bhʉ́ ’dyɨ vino me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Engʉ́ bini, okpála namene kulu bhʉ́ ’dyɨ vino azʉmʉ bha okpála ango-o hana. Bhe bini-e, u abhɨ anɨ má kpu! Bhe koko-o, u abhɵlɵ anɨ, bhe na bata-a, u atʉtʉlʉ anɨ ne teme.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Abhomʉ-o, bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá okpála na kulu koko bhelé nane obhende na kalanʉ-o mane. U amene bhadi uo moko.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Alɨ soso-o, anɨ atima ndɨlɨ gba e agba okpála ango-o ne nabhundja me: ‹U amánga ndɨlɨ gba ma-a mamanga.›
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Engʉ́ bini, lɨ okpála namene kulu bhʉ́ ’dyɨ vino au ndɨlɨ-e lɨe, u apa sʉnda o me: ‹Kʉkʉlʉ kpála ɨnde atígala la ndjʉ ne edyɨ-e ngae ɨnde. Yi gógo, nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba nɨ́ tigala ɨbili ne edyɨ-e nganɨ́!›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Abhomʉ-o, u atɨ pɨ anɨ má kɨɨ! U aha anɨ, u agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ na vino-o, u atsia abhɵlɵ anɨ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Mbɨa ɨnde-e, nedhɨnga lɨ bhʉlʉ ’dyɨ vino agó lɨe, anɨ améne ngʉ́ okpála na kulu bhomʉ-o pɨ?»
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 U agie pɨ anɨ me: «Anɨ abhíli omabhɵbhɵlɵ kpála bhomʉ-o hana, anɨ djé ndjinga uo de. Pɨpɨta-a, anɨ há ’dyɨ vino pɨ okpála koko ngʉ́ namene kulu bhʉ́bhʉ́, obhende ahá nguwa pɨ anɨ bhʉ́ nedhɨnga u adje lɨo ne uo lɨ e-o.»
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Yesu atsia apa pɨ uo me yi ngagama ’ngʉ́ mʉgɨto me yi tanga nga engʉ́ ɨnde lɨ Bhuku gba Ebhe-e apa e belegʉ de bini. Bhuku gba Ebhe-e apa lɨ ’ngʉ́ gba Masɨya me:
42 Então Jesus perguntou:
43 — ausente —
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 — ausente —
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Lɨ ongbengbe odimandɵ di ne omʉFalisai adje gbitaku ango-o lɨe, u atsia akɵ mbolimboli me anɨ de ngagama ’ngʉ́ bhomʉ-o pɨndjɨ o.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 U aholo agɨlɨ kpadjɨ ngʉ́ naholo anɨ, engʉ́ bini, u adʉ ne tsʉlʉ ka okpála, anga okpála adʉ au me a ko polofeta.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.