Mateus 21
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 Yesu ne omʉkpata gba e akolo masɨkpe de Yelusalema. U adʉ ɨbili de kʉtɨ na Betefadje, lɨ ngba ’ta na ondula na Olive. Abhomʉ-o, Yesu atsia atima omʉkpata bhisi bhʉ́ ká omʉkpata gba e-o.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Anɨ apa pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ kʉtɨ ɨnde kala yi aoo. Yi akólo lɨe oo, yi abháka kolo me u nde agbite punda na ɵɵlɵ bini, la di ne ndɨlɨ punda bini bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. Yi bhulu uo, amba yi go ne uo mʉma.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Lɨ kpála bini yi yi me yi adji ne uo su-oie, yi de gie me: ‹Ngámá ne gʉmʉ uo.› Abhomʉ-o, anɨ ó bha kolo me yi nʉ ne uo nʉnʉ.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Engʉ́ bhomʉ-o améne lɨe mo-o ngʉbula me engʉ́ ɨnde lɨ polofeta apa nanɨ e, amene lɨe. Polofeta apa nanɨ me:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 «Yi pa pɨ okpála na Siona me:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Omʉkpata-a anʉ, u atsia amene maka lɨ Yesu apa pɨ uo lɨe-o.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 U ago ne ndɨlɨ punda ne ’hi e. U aha okoti gba o-o, u abu pɨ́ ’ngbʉ uo. Abhomʉ-o, Yesu atsia adʉ pɨ́ ’ngbʉ ndɨlɨ punda-o.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Bhiti okpála na bhibhiti apa okoti gba o kuto lɨ kpadjɨ. Okoko adʉ atsolo ’kpá ngulu, u atsia adʉ napapa lɨ kpadjɨ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Bhiti okpála ɨnde adʉ adholo kala anɨ di ne obhende adʉ nakpata anɨ-e adʉ asʉsʉla me:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Lɨ Yesu alɨ lɨe bhʉ́ Yelusalema-a, gʉdhʉ-o adimba madimba. Okpála adʉ ayi me: «A ko da?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Bhiti okpála atsia adʉ agie me: «A ko polofeta Yesu, kpála na Nadjaleta bhʉ́ ndu doto na Galilaya.»
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Pɨpɨta-a, Yesu alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ apandja ndʉ okpála hana ɨnde adʉ natsɨndjɨ onʉ di ne odhu ɨnde u adʉ aha o pɨ Ebhe, a la di-e obhende adʉ akakala kilidjo. Anɨ abala omisa gba okpála nayipa falanga, di ne odabɨlɨ gba okpála natsɨndjɨ opidjo-o kuto.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa pɨ uo me: «U aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me, Ebhe apa me, ‹u aɨ́ etɨ gba ma-a me a ko etɨ na mayo.› La ngayi-e, yi adji, a tsia akolo bɨlɨ gba obhʉlʉ ’zi!»
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Abhomʉ-o, okpála ɨnde ɨ u ’kpɨ́ de ne obhende na eze-e adyudyo lɨo de anɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda, anɨ atsia akobho uo.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Lɨ ongbengbe odimandɵ gba Ebhe , di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje au ongamba ’ngʉ́ ɨnde anɨ amene e lɨe, la di ne ongɨsɨ ɨnde adʉ asʉsʉla bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda me: «Odjana pɨ ndɨlɨ gba Davidi-e», u asia siti bua .
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Abhomʉ-o, u atsia ayi Yesu me: «Mʉ ngadje engʉ́ ɨnde lɨ ongɨsɨ bhomʉ-o ngapa e uu?» Yesu atsia agie pɨ uo me: «Heni, ma ngadjedje hana. Yi tanga nga engʉ́ ɨnde lɨ Davidi apa nanɨ e bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e belegʉ de bini? Davidi apa nanɨ me, Ebhe amene me belegʉ ongɨsɨ na djedjedje ne obhende ngandjɨ ’ka toko nɨ.»
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Pɨpɨta-a, anɨ ao ká ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje-e bhʉ́ gʉdhʉ oo. Anɨ atapa bhʉ́ kʉtɨ na Betanɨa, anɨ atsia asɨ oo ko.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Kɵkpɨ́ lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, lɨ Yesu aholo nagie matá lɨe lɨe abhʉ́ gʉdhʉ-o, anɨ aholo nadje gʉmʉ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Abhomʉ-o, anɨ au ’lá figi dengo ’hi-kpadjɨ. Anɨ adyudyo lɨe dede masɨkpe, engʉ́ bini, anɨ bhaka ’he bhʉ́bhʉ́ belegʉ de bini, bha bini ndʉ mbʉlʉ kpákpá padhá. Anɨ atsia apa pɨ ndula na figi-e me: «Mʉ lɨ́ matá lɨ́lɨ́ belegʉ de bini!» Kolo me-e, ’lá figi aʉlʉ hana má kekele!
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Lɨ omʉkpata au lɨe mo-o, u angamba naali, u atsia ayi Yesu me: «Lele pɨ lɨ ’lá figi-e aʉlʉ bha lɨe ma ’li mʉ-o?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Do Yesu pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ɨ dʉ me yi nde ne nabhuka , yi dʉ ne bua na bhisi bhisi de-e, yi méne bha bini engʉ́ ɨnde ma amene e lɨ kʉte ’lá figi-e de. Engʉ́ bini, yi tɨ da napa belegʉ pɨ eta ɨnde-e me: ‹Yie oo, amba mʉ nʉ tɨ bhʉ́ ngade ’ngu›, ɨ tsia méne lɨe moko.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ɨ dʉ me yi nde ne nabhuka-a, ndʉ ’he hana ɨnde yi ayó e bhʉ́ mayo-o, yi asía masia.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Yesu akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ-o, anɨ alɨ matá bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Anɨ atsia aholo nasuno pɨ okpála. Abhomʉ-o, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, ne obhelesɨ okpála adyudyo lɨo de anɨ. U atsia ayi anɨ me: «A aha kpadjɨ pɨ mʉ ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da? A aha la di angu ango-o pɨ mʉ ngánga da?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Yesu agie pɨ uo me: «Ngama di-e, ma ayí yi lɨ koli engʉ́ bini. Ɨ dʉ me yi nde agie ’ngʉ́ mʉma tété-e, ma tsia pá di pɨ yi me ma ngamene ehe ɨnde-e ne mangua angu dho-ie.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ma ngayi yi me: ‹A aha nanɨ kpadjɨ pɨ Djaa ngʉ́ nabatisa okpála da? Ne me aha nanɨ kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála, ne me aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe?›» U atsia aholo natoto bua o sʉnda o me: «Ɨ dʉ me nɨ́ nde apa me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne Ebhe-e›, anɨ yí nɨ́ me: ‹Ka nɨ la yi bhuka nanɨ anɨ lɨe de-e?›
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Ɨ dʉ la di me nɨ́ nde apa me: ‹A aha kpadjɨ pɨ anɨ ne okpála-a›, nɨ́ de tsia ’kpɨ́ lɨnɨ́ ka okpála-a ndjɨndjɨ, anga ndʉ okpála hana dʉ nanɨ nau Djaa me a ko polofeta.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Abhomʉ-o, u atsia agie pɨ Yesu me: «Ya mbɨla de me aha nanɨ kpadjɨ pɨ anɨ da-ie de.» Ngaanɨ di-e, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ngama-a, ma pá di pɨ yi de me aha angu mʉma ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da-ie de.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Yesu atsia ayi matá me: «Yi apa nga naayi lɨ ’ngʉ́ ɨnde-e pɨ? Kpála bini adʉ nanɨ ne ongɨsɨ gba e bhisi. Anɨ anʉ abhaka bhe na kalanʉ-o, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Ndɨka ma, nakɨ-e, nʉ mene kulu abhiye na vino.›
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ndɨlɨ agie me: ‹Ma nʉ de.› Pɨpɨta-a, anɨ adji bua e, anɨ atsia anʉ abhiye-o.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 ’Dyɨ uo anʉ apa di pɨ bhe na bhisi-e me anɨ nʉ abhiye na vino-o. Bhobhomʉ-o agie pɨ anɨ me: ‹Ma adji, ’dyɨ ma.› La-a, anɨ tsia nʉ de.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Bhʉ́ ká ongɨsɨ bhisi bhomʉ-o, a amene engʉ́ ɨnde lɨ ’dyɨ uo adʉ akʉnda e da?» U agie me: «Bhende na kalanʉ-o.» Yesu atsia apa pɨ uo me: «Ma apa pɨ yi na paká me, ondɵmbɨ na mandjandja, di ne obambakʉya alɨ pɨ yi kalanʉ bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o .
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Padhá de, anga Djaa ago agba yi ne nasuno pɨ yi kpadjɨ na ngbili ’ngʉ́ , yi tsia bhuka anɨ de. Engʉ́ bini, ondɵmbɨ na mandjandja di ne obambakʉya atsia abhuka anɨ. Abana yi au ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana lɨe ne djila yi-e, ngayi-e, yi bhuka anɨ de.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Yesu atsia apa matá me: «Yi dje nga matá gbitaku koko ɨnde. Bhʉlʉ bɨlɨ bini alu nanɨ ngu vino, anɨ asa ngongo-o hana ne aga. Anɨ adjɨ edú ngʉ́ napi olɨ́lɨ́-e bhʉ́bhʉ́, anɨ atsia ayiki ’ndjá ’tɨ abhʉ́lá bhʉ́bhʉ́ ngʉbula nalila edyɨ-o. Pɨpɨta-a, u adje lɨo ne okpála ngʉ́ namene kulu bhʉ́ ’dyɨ-o, amba o dʉ agbó bhʉsʉ o ne uo lɨ nguwa-o. Abhomʉ-o, anɨ atsia atapa dhʉkʉ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 A akolo lɨe lɨ nedhɨnga nako lɨ́lɨ́-e, anɨ atima okpála na kulu gba e agba okpála ɨnde ngamene kulu bhʉ́ ’dyɨ vino me u ha nguwa bhe gba nɨ-e pɨ nɨ haha.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Engʉ́ bini, okpála namene kulu bhʉ́ ’dyɨ vino azʉmʉ bha okpála ango-o hana. Bhe bini-e, u abhɨ anɨ má kpu! Bhe koko-o, u abhɵlɵ anɨ, bhe na bata-a, u atʉtʉlʉ anɨ ne teme.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Abhomʉ-o, bhʉlʉ ’dyɨ-e atima matá okpála na kulu koko bhelé nane obhende na kalanʉ-o mane. U amene bhadi uo moko.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Alɨ soso-o, anɨ atima ndɨlɨ gba e agba okpála ango-o ne nabhundja me: ‹U amánga ndɨlɨ gba ma-a mamanga.›
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Engʉ́ bini, lɨ okpála namene kulu bhʉ́ ’dyɨ vino au ndɨlɨ-e lɨe, u apa sʉnda o me: ‹Kʉkʉlʉ kpála ɨnde atígala la ndjʉ ne edyɨ-e ngae ɨnde. Yi gógo, nɨ́ bhɵlɵ anɨ, amba nɨ́ tigala ɨbili ne edyɨ-e nganɨ́!›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Abhomʉ-o, u atɨ pɨ anɨ má kɨɨ! U aha anɨ, u agbe anɨ bhʉ́ ’dyɨ na vino-o, u atsia abhɵlɵ anɨ.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Mbɨa ɨnde-e, nedhɨnga lɨ bhʉlʉ ’dyɨ vino agó lɨe, anɨ améne ngʉ́ okpála na kulu bhomʉ-o pɨ?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 U agie pɨ anɨ me: «Anɨ abhíli omabhɵbhɵlɵ kpála bhomʉ-o hana, anɨ djé ndjinga uo de. Pɨpɨta-a, anɨ há ’dyɨ vino pɨ okpála koko ngʉ́ namene kulu bhʉ́bhʉ́, obhende ahá nguwa pɨ anɨ bhʉ́ nedhɨnga u adje lɨo ne uo lɨ e-o.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Yesu atsia apa pɨ uo me yi ngagama ’ngʉ́ mʉgɨto me yi tanga nga engʉ́ ɨnde lɨ Bhuku gba Ebhe-e apa e belegʉ de bini. Bhuku gba Ebhe-e apa lɨ ’ngʉ́ gba Masɨya me:
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 — ausente —
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 — ausente —
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Lɨ ongbengbe odimandɵ di ne omʉFalisai adje gbitaku ango-o lɨe, u atsia akɵ mbolimboli me anɨ de ngagama ’ngʉ́ bhomʉ-o pɨndjɨ o.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 U aholo agɨlɨ kpadjɨ ngʉ́ naholo anɨ, engʉ́ bini, u adʉ ne tsʉlʉ ka okpála, anga okpála adʉ au me a ko polofeta.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.