Marcos 6
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Yesu ayie lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, anɨ atsia gie lɨe bhʉ́ Nadjaleta, kʉtɨ ɨnde anɨ abhele bhʉ́ e-o. Omʉkpata gba anɨ-e atsia anʉ di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 A akolo lɨe bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-a , anɨ aholo nasuno bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o . Abhomʉ-o, bhiti okpála ɨnde adʉ nadje anɨ-e, adʉ angamba naali. U adʉ apa me: «A asuno ongʉ́ ɨnde-e pɨ anɨ da? Anɨ ayie ne ɨmbɨlangʉ di ne angu namene ongua ongamba ’ngʉ́ ɨnde-e su?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 A ɨnde-e kpála nagolo ndula-a dɨ? A ko ndɨlɨ gba Malɨa dɨ? A ko ndai Djakɨ ne Djodje, ne Djude, la di ne Simo-o dɨ? Ondaise anɨ na olɨsɨlɨsɨ la bhadi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne nɨ́ sɨɨ adɨ?» Kaka-a, u atsia ayala nabhuka anɨ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «U mamanga polofeta ne ndʉ bɨlɨ hana. La-a, u mamanga anɨ de-e bha bhʉ́ kʉtɨ ɨnde u azu anɨ bhʉ́ e-o, ne bhʉ́ ká omaha anɨ, ne la di bhʉ́ ká okpála na bhʉ́ ’bu ’tɨ gba anɨ-o.»
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Ka ndɨ nabhuka gba uo-o, anɨ tɨ nanɨ da namene ongamba ’ngʉ́ oo bhelé de. Anɨ akobho bha obhʉlʉ kuo bedɨ me anɨ nde ngao ’kpa e pɨ́ uo.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ angamba naali ka ndɨ nabhuka gba uo-o.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Abhomʉ-o, anɨ aɨ omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi gba e-e ngʉ́ natima uo bhisi bhisi. Kala natima uo-o, anɨ aha angu pɨ uo ngʉ́ napandja osisiti bua bhʉ́ okpála.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Anɨ atsia aha lɨ́lɨ ɨnde-e pɨ uo me: «Yi ahá ehe bini ngʉ́ enʉ́-o de, yi ha bha ndula bini. Yi abɨ́ ezʉ de, yi ahá gonia de, yi ató falanga lɨ yi bhʉ́ ’tɨ bongo de.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Yi dyɨ malɵkɵ bhʉ́ ’dhʉ yi, engʉ́ bini, yi adyɨ́ bongo na mbulu bhisi de.
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Nedhɨnga yi lɨ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ bini-e, yi de dʉ bha nasɨ gba koli kpála bini akólo lɨ ’kpɨ́ yi akóto bhʉ́ gʉdhʉ ango-o lɨe ko.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Ɨ dʉ me okpála na kʉtɨ bini nde sia yi de-e, ɨ dʉ la di me u nde dje yi de-e, yi de yie oo, amba yi pulu ndju doto na kʉtɨ bhomʉ-o lɨ ’dhʉ yi hana. Bhobhomʉ-o asúno ngae me yi abala uo ne ndʉ ’ngʉ́ gba o hana abala.»
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Abhomʉ-o, omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e agbida. U atsia adʉ akpokpo ngali gba Ebhe-e pɨ okpála ne napa pɨ uo me a ayo me u dji bua o.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 U adʉ apandja osisiti bua bhelé bhʉ́ okpála. U atsia adʉ akobho okpála na kuo bhelé ne napulu ’mʉ pɨ́ ’ndjɨ uo.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá Elode Atipasɨ adje engʉ́ gba Yesu-o, anga ’lɨ anɨ ayangba nanɨ ne ndʉ bɨlɨ hana. Okpála adʉ apa me: «Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála azuku! Kaka-a, a bhʉ́ anɨ ne angu namene ongamba ’ngʉ́.»
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Okpála koko adʉ apa naao me: «A ko polofeta Elɨya.» Do okoko me: «A ko polofeta koko maka sʉka obhende na kalanʉ-o.»
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Lɨ Elode adje engʉ́ gba Yesu lɨe-e, anɨ atsia apa me: «A ko Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála! Ma ha nanɨ lɨ́lɨ ngama makpe me u kodho ngʉlʉ anɨ. La-a, anɨ azuku bhomʉ-o ngae!»
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 A na paká me Elode atima nanɨ osʉdha me u nʉ holo Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála, amba u to anɨ bhʉ́ tɨkpʉ ngʉbula Elodiade. Elodiade nanɨ ne ɵlɵ gba ndai anɨ Filipo. Engʉ́ bini, Elode atsia aha nanɨ anɨ maka ɵlɵ ka e.
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 Abhomʉ-o, Djaa adʉ apa pɨ Elode me: «Lɨ́lɨ zɨba pɨ mʉ ngʉ́ naha ɵlɵ gba ndai mʉ-o de.»
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 Kaka-a, Elodiade adʉ nayala Djaa, anɨ atsia adʉ akʉnda me u bhɵlɵ anɨ. Engʉ́ bini, anɨ tɨ nanɨ da naha lɨ́lɨ de me u bhɵlɵ anɨ mandɨ napa me Elode zɨba.
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 La pɨ Elode, anɨ ambɨla nanɨ lɨe me Djaa ne kpála na ngbingbili di na bubu-o, anɨ adʉ namanga anɨ naali, anɨ atsia adʉ di nalila anɨ. Nedhɨnga lɨ Elode adʉ adje ’li Djaa lɨe, mabhundja gba Elode adʉ angbɨngɨ naali. Engʉ́ bini, anɨ adʉ ne djalɨ naali ngʉ́ nadje anɨ.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ u azu Elode akolo lɨe, a adʉ ekpɨ́ na babadha pɨ Elodiade. Elode amene anokomɨa pɨ olubasa gba e, pɨ ongámásɨ na sʉdha, di ne pɨ ongámásɨ na ndu doto na Galilaya hana.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Ndɨlɨ ɵlɵ gba Elodiade ango-o ago. Anɨ atsia alɨ bhʉ́ ’tɨ na anokomɨa-o. Anɨ adho ebɨ, a atsia anga lɨ Elode di ne okpála ɨnde anɨ aɨ o bhʉ́ anokomɨa-o. Abhomʉ-o, Elode atsia apa pɨ ndɨlɨ ɵlɵ ango-o me: «Yo ’he ɨnde mʉ nde ne gʉmʉ e ka ma, amba ma ha pɨ mʉ.»
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Anɨ atsia atʉ silika pɨ anɨ me: «Ehe ɨnde mo oyó e ka ma-a, ma há bha pɨ mʉ e, abana ɨ dʉ bha nagbo bhʉsʉ naʉ gba ma ko.»
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Abhomʉ-o, ndɨlɨ ango-o akoto, anɨ anʉ ayi ’hi e me: «Mo okʉnda me ma yo ka ngámá nɨ?» ’Hi anɨ atsia agie pɨ anɨ me: «Yo ’ndjɨ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála ko.»
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Anɨ agie lɨe ne holo agba ngámá. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ma akʉnda me ha mʉma mbɨa ɨnde-e, bhʉ́ tsakpa saanɨ, ’ndjɨ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála!»
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 Abhomʉ-o, Elode asia lɨkabhu lɨ bua e naali. Engʉ́ bini, anɨ tɨ nanɨ da nayayala de ka silika ɨnde anɨ atʉ e kala okpála ɨnde anɨ aɨ o bhʉ́ anokomɨa-o.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Abhomʉ-o, Elode atima kolo sʉka omʉlila gba e me anɨ nʉ, amba anɨ go ne ’ndjɨ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála-o. Mʉlila ango-o anʉ, anɨ atsia akodho ngʉlʉ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála bhʉ́ tɨkpʉ-o má tse!
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Pɨpɨta-a, anɨ aha ’ndjɨ Djaa-a, anɨ ago ne di bhʉ́ tsakpa saanɨ, anɨ aha pɨ ndɨlɨ ɵlɵ ango-o. Abhomʉ-o, ndɨlɨ ɵlɵ ango-o atsia anʉ aha pɨ ’hi e.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Lɨ omʉkpata gba Djaa adje engʉ́ ango-o lɨe, u ago aha kuo anɨ, u atsia azɨ.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Pɨta nagie lɨe ka obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e bhʉ́ kulu-o, u apo bhʉ́la o de Yesu. U atsia akpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u amene e di ne bhende u asuno e hana pɨ anɨ.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Do anɨ pɨ uo me: «Yi gógo, nɨ́ nʉ lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ kpála nde lɨe ade, amba yi guo nga mbo masudha.» Padhá de, anga okpála ɨnde adʉ nago, di ne obhende adʉ agie lɨo-o, u adʉ bhibhiti naali. Kaka-a, Yesu ne omʉkpata gba e sia belegʉ nedhɨnga ngʉ́ nazʉ ’he de.
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Abhomʉ-o, u aʉʉ bhʉ́ zabʉ-o, u atsia atapa bha ngao kpi o kpi lɨ bɨlɨ lɨ kpála nde lɨ e ade ko.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Engʉ́ bini, okpála bhelé au maka u adʉ anʉ lɨe hana. U atsia ambɨla me a ko uo. Abhomʉ-o, okpála ayie ne ndʉ ogʉdhʉ bhelé, u agu holo ne ’dhʉ o, u atsia akolo lɨ bɨlɨ ango-o pɨ Yesu ne omʉkpata gba e kalanʉ.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 Lɨ Yesu akoto lɨe bhʉ́ zabʉ-o, anɨ au bhiti okpála-o. Anɨ adje ndjinga uo, anga u adʉ maka okandɵlɵ ɨnde lɨ mʉlila nde ka o ade ko. Abhomʉ-o, anɨ atsia aholo nasuno engʉ́ bhelé pɨ uo.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 A akolo lɨe masɨkpe de nabi ka ekpɨ́-e, omʉkpata gba anɨ-e adyudyo lɨo de anɨ. U atsia apa pɨ anɨ me: «Ekpɨ́-e ngabi, a la di-e mili bɨlɨ.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Ha kpadjɨ pɨ okpála ɨnde, amba u nʉ kala ezʉ nazʉ mazʉ pɨ o lɨ ongangba di ne bhʉ́ okʉtɨ na ngongo sɨ.»
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Engʉ́ bini, Yesu agie pɨ uo me: «Yi ha ezʉ pɨ uo ngayi makpe!» Abhomʉ-o, u atsia ayi anɨ me: «Ya ayíe ne bhiti tɨa ngʉ́ nakala ezʉ nazʉ mazʉ pɨ bhiti okpála ɨnde-e su?»
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Abhomʉ-o, anɨ ayi uo me: «Mapa ka yi madho? Yi nʉ tsitsia!» U atsia lɨe, u atsia apa me: «A ka ya ne mapa bhuluvue, la di ne sungu bhisi.»
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Abhomʉ-o, Yesu atsia aha lɨ́lɨ pɨ uo me: «Yi pa pɨ ndʉ okpála hana me u popo bhʉ́la o, amba u dʉlʉ kuto pɨ́ ulu-o.»
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 U apopo bhʉ́la o, u adʉlʉ kuto: okoko kámá kámá, okoko ndjɨkpa bhuluvue ndjɨkpa bhuluvue.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Abhomʉ-o, Yesu aha mapa bhuluvue ne sungu bhisi-o. Anɨ atsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá, anɨ atsia agie heni pɨ Ebhe ngánga. Pɨpɨta-a, anɨ atsia agʉgʉmʉ mapa ango-o, anɨ aha pɨ omʉkpata gba e-o, amba u gapa lɨ okpála. Anɨ atsia agapa di sungu bhisi-e pɨ ndʉ okpála hana.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ndʉ uo hana azʉ ’he, u atsia auu má kpe-e kpe-e!
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Pɨpɨta-a, omʉkpata alo dú mapa ne sungu ɨnde atigala-o, a atsia abebedhe okíli ndjɨkpa ne ká bhisi.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhʉ́ ká obhende azʉ ’he ango-o, obhosɨ nanɨ kutu bhuluvue. (Mandɨ natanga olɨsɨ ne ongɨsɨ.)
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Pɨpɨta kolo me-e, Yesu apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi ʉʉ bhʉ́ zabʉ. Yi kodho ’kpɨ́ mʉma kalanʉ ayi ’ngu lɨ pápá na gʉdhʉ na Betesaida lɨ nedhɨnga ma nde nga lɨe naha kpadjɨ pɨ okpála ko.»
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Pɨta nagbo bhʉsʉ e ne uo-o, anɨ anʉ aʉ apɨ́ ’ta ngʉ́ nayo Ebhe.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 Lɨ ekpɨ́ abi lɨe, omʉkpata adʉ ne zabʉ atʉ ’ngu, Yesu atsia atigala apɨ́ ’go kpi e kpi.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 Anɨ au me omʉkpata gba nɨ-e ale nadjele zabʉ pima anga anvi adʉ amene uo kpekpeke. Abhomʉ-o, akolo lɨe bhʉ́ ’gbá ’ngʉ na bini-e, anɨ aholo nadholo pɨ́ ’ngu, anɨ atsia akolo masɨkpe de uo. Anɨ di me ne uo mane.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 Engʉ́ bini ngauo-o, u au anɨ lɨe ngadholo pɨ́ ’ngu-o, u abhundja naao me a ko ɨgbadyɨbhe. Kaka-a, u aholo natʉ ue.
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 Padhá de, anga u adʉ au anɨ ndʉ o hana. Kaka-a, u atsia abedhe ne tsʉlʉ na kuo kuo. La-a, anɨ atsia apa bha kolo pɨ uo me: «Yi sia kpéke bua! A ko ma, yi adjé tsʉlʉ de!»
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 Abhomʉ-o, anɨ aʉ nganda uo bhʉ́ zabʉ-o, anvi-e ao nape. U atsia adʉ ne nangamba na kuo kuo.
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 Padhá de, anga ngamba ’ngʉ́ ɨnde anɨ amene e lɨ mapa-a, u mbɨla nga nanɨ de ka ndɨ nabhuka gba o-o.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 Pɨta u agulu ekpɵ na Galilaya lɨe, u atsia akolo bhʉ́ ndu doto na Genedjaleta. Abhomʉ-o, u atsia agbite zabʉ lɨngo ’kpɵ-o.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 U aze lɨe bhʉ́ zabʉ-o me-e, okpála ambɨla bha kolo me Yesu ngae ɨnde.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Abhomʉ-o, okpála adji ndu doto ango-o libhomu ne holo. U aholo nabɨ obhʉlʉ kuo pɨ́ okalagba, ne nanʉ ne uo lɨ bɨlɨ ɨnde u adʉ adje lɨe me Yesu lɨ e-o.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Ndʉ bɨlɨ hana ɨnde lɨ anɨ adʉ anʉ lɨ e, lɨ ongangba, bhʉ́ ogʉdhʉ, ɨ dʉ di-e bhʉ́ okʉtɨ, okpála adʉ nabu obhʉlʉ kuo bhʉ́ odaposo. Obhʉlʉ kuo ango-o adʉ akikiliki lɨo pɨ anɨ me anɨ ha kpadjɨ me o bu nga bha ’kpa o lɨ ’so bongo lɨ anɨ-o. A na paká me ndʉ okpála hana ɨnde adʉ nabu ’kpa o lɨ anɨ-e, adʉ nakobho.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.