Marcos 6

Gandja na Mbɨa (MDM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu ayie lɨ bɨlɨ bhomʉ-o, anɨ atsia gie lɨe bhʉ́ Nadjaleta, kʉtɨ ɨnde anɨ abhele bhʉ́ e-o. Omʉkpata gba anɨ-e atsia anʉ di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 A akolo lɨe bhʉ́ ’kpɨ́ naguo gba omaYuda-a , anɨ aholo nasuno bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje-o . Abhomʉ-o, bhiti okpála ɨnde adʉ nadje anɨ-e, adʉ angamba naali. U adʉ apa me: «A asuno ongʉ́ ɨnde-e pɨ anɨ da? Anɨ ayie ne ɨmbɨlangʉ di ne angu namene ongua ongamba ’ngʉ́ ɨnde-e su?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 A ɨnde-e kpála nagolo ndula-a dɨ? A ko ndɨlɨ gba Malɨa dɨ? A ko ndai Djakɨ ne Djodje, ne Djude, la di ne Simo-o dɨ? Ondaise anɨ na olɨsɨlɨsɨ la bhadi bhʉ́ dabɨlɨ bini ne nɨ́ sɨɨ adɨ?» Kaka-a, u atsia ayala nabhuka anɨ.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «U mamanga polofeta ne ndʉ bɨlɨ hana. La-a, u mamanga anɨ de-e bha bhʉ́ kʉtɨ ɨnde u azu anɨ bhʉ́ e-o, ne bhʉ́ ká omaha anɨ, ne la di bhʉ́ ká okpála na bhʉ́ ’bu ’tɨ gba anɨ-o.»
4 Mas Jesus disse:
5 Ka ndɨ nabhuka gba uo-o, anɨ tɨ nanɨ da namene ongamba ’ngʉ́ oo bhelé de. Anɨ akobho bha obhʉlʉ kuo bedɨ me anɨ nde ngao ’kpa e pɨ́ uo.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ angamba naali ka ndɨ nabhuka gba uo-o.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Abhomʉ-o, anɨ aɨ omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi gba e-e ngʉ́ natima uo bhisi bhisi. Kala natima uo-o, anɨ aha angu pɨ uo ngʉ́ napandja osisiti bua bhʉ́ okpála.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Anɨ atsia aha lɨ́lɨ ɨnde-e pɨ uo me: «Yi ahá ehe bini ngʉ́ enʉ́-o de, yi ha bha ndula bini. Yi abɨ́ ezʉ de, yi ahá gonia de, yi ató falanga lɨ yi bhʉ́ ’tɨ bongo de.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Yi dyɨ malɵkɵ bhʉ́ ’dhʉ yi, engʉ́ bini, yi adyɨ́ bongo na mbulu bhisi de.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Nedhɨnga yi lɨ lɨe bhʉ́ gʉdhʉ bini-e, yi de dʉ bha nasɨ gba koli kpála bini akólo lɨ ’kpɨ́ yi akóto bhʉ́ gʉdhʉ ango-o lɨe ko.
10 Disse ainda:
11 Ɨ dʉ me okpála na kʉtɨ bini nde sia yi de-e, ɨ dʉ la di me u nde dje yi de-e, yi de yie oo, amba yi pulu ndju doto na kʉtɨ bhomʉ-o lɨ ’dhʉ yi hana. Bhobhomʉ-o asúno ngae me yi abala uo ne ndʉ ’ngʉ́ gba o hana abala.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Abhomʉ-o, omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e agbida. U atsia adʉ akpokpo ngali gba Ebhe-e pɨ okpála ne napa pɨ uo me a ayo me u dji bua o.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 U adʉ apandja osisiti bua bhelé bhʉ́ okpála. U atsia adʉ akobho okpála na kuo bhelé ne napulu ’mʉ pɨ́ ’ndjɨ uo.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá Elode Atipasɨ adje engʉ́ gba Yesu-o, anga ’lɨ anɨ ayangba nanɨ ne ndʉ bɨlɨ hana. Okpála adʉ apa me: «Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála azuku! Kaka-a, a bhʉ́ anɨ ne angu namene ongamba ’ngʉ́.»
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Okpála koko adʉ apa naao me: «A ko polofeta Elɨya.» Do okoko me: «A ko polofeta koko maka sʉka obhende na kalanʉ-o.»
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Lɨ Elode adje engʉ́ gba Yesu lɨe-e, anɨ atsia apa me: «A ko Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála! Ma ha nanɨ lɨ́lɨ ngama makpe me u kodho ngʉlʉ anɨ. La-a, anɨ azuku bhomʉ-o ngae!»
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 A na paká me Elode atima nanɨ osʉdha me u nʉ holo Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála, amba u to anɨ bhʉ́ tɨkpʉ ngʉbula Elodiade. Elodiade nanɨ ne ɵlɵ gba ndai anɨ Filipo. Engʉ́ bini, Elode atsia aha nanɨ anɨ maka ɵlɵ ka e.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Abhomʉ-o, Djaa adʉ apa pɨ Elode me: «Lɨ́lɨ zɨba pɨ mʉ ngʉ́ naha ɵlɵ gba ndai mʉ-o de.»
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Kaka-a, Elodiade adʉ nayala Djaa, anɨ atsia adʉ akʉnda me u bhɵlɵ anɨ. Engʉ́ bini, anɨ tɨ nanɨ da naha lɨ́lɨ de me u bhɵlɵ anɨ mandɨ napa me Elode zɨba.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 La pɨ Elode, anɨ ambɨla nanɨ lɨe me Djaa ne kpála na ngbingbili di na bubu-o, anɨ adʉ namanga anɨ naali, anɨ atsia adʉ di nalila anɨ. Nedhɨnga lɨ Elode adʉ adje ’li Djaa lɨe, mabhundja gba Elode adʉ angbɨngɨ naali. Engʉ́ bini, anɨ adʉ ne djalɨ naali ngʉ́ nadje anɨ.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Abhomʉ-o, lɨ ekpɨ́ u azu Elode akolo lɨe, a adʉ ekpɨ́ na babadha pɨ Elodiade. Elode amene anokomɨa pɨ olubasa gba e, pɨ ongámásɨ na sʉdha, di ne pɨ ongámásɨ na ndu doto na Galilaya hana.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ndɨlɨ ɵlɵ gba Elodiade ango-o ago. Anɨ atsia alɨ bhʉ́ ’tɨ na anokomɨa-o. Anɨ adho ebɨ, a atsia anga lɨ Elode di ne okpála ɨnde anɨ aɨ o bhʉ́ anokomɨa-o. Abhomʉ-o, Elode atsia apa pɨ ndɨlɨ ɵlɵ ango-o me: «Yo ’he ɨnde mʉ nde ne gʉmʉ e ka ma, amba ma ha pɨ mʉ.»
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Anɨ atsia atʉ silika pɨ anɨ me: «Ehe ɨnde mo oyó e ka ma-a, ma há bha pɨ mʉ e, abana ɨ dʉ bha nagbo bhʉsʉ naʉ gba ma ko.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Abhomʉ-o, ndɨlɨ ango-o akoto, anɨ anʉ ayi ’hi e me: «Mo okʉnda me ma yo ka ngámá nɨ?» ’Hi anɨ atsia agie pɨ anɨ me: «Yo ’ndjɨ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála ko.»
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Anɨ agie lɨe ne holo agba ngámá. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ma akʉnda me ha mʉma mbɨa ɨnde-e, bhʉ́ tsakpa saanɨ, ’ndjɨ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála!»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Abhomʉ-o, Elode asia lɨkabhu lɨ bua e naali. Engʉ́ bini, anɨ tɨ nanɨ da nayayala de ka silika ɨnde anɨ atʉ e kala okpála ɨnde anɨ aɨ o bhʉ́ anokomɨa-o.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Abhomʉ-o, Elode atima kolo sʉka omʉlila gba e me anɨ nʉ, amba anɨ go ne ’ndjɨ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála-o. Mʉlila ango-o anʉ, anɨ atsia akodho ngʉlʉ Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála bhʉ́ tɨkpʉ-o má tse!
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Pɨpɨta-a, anɨ aha ’ndjɨ Djaa-a, anɨ ago ne di bhʉ́ tsakpa saanɨ, anɨ aha pɨ ndɨlɨ ɵlɵ ango-o. Abhomʉ-o, ndɨlɨ ɵlɵ ango-o atsia anʉ aha pɨ ’hi e.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Lɨ omʉkpata gba Djaa adje engʉ́ ango-o lɨe, u ago aha kuo anɨ, u atsia azɨ.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Pɨta nagie lɨe ka obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e bhʉ́ kulu-o, u apo bhʉ́la o de Yesu. U atsia akpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u amene e di ne bhende u asuno e hana pɨ anɨ.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Do anɨ pɨ uo me: «Yi gógo, nɨ́ nʉ lɨ bɨlɨ ɨnde lɨ kpála nde lɨe ade, amba yi guo nga mbo masudha.» Padhá de, anga okpála ɨnde adʉ nago, di ne obhende adʉ agie lɨo-o, u adʉ bhibhiti naali. Kaka-a, Yesu ne omʉkpata gba e sia belegʉ nedhɨnga ngʉ́ nazʉ ’he de.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Abhomʉ-o, u aʉʉ bhʉ́ zabʉ-o, u atsia atapa bha ngao kpi o kpi lɨ bɨlɨ lɨ kpála nde lɨ e ade ko.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Engʉ́ bini, okpála bhelé au maka u adʉ anʉ lɨe hana. U atsia ambɨla me a ko uo. Abhomʉ-o, okpála ayie ne ndʉ ogʉdhʉ bhelé, u agu holo ne ’dhʉ o, u atsia akolo lɨ bɨlɨ ango-o pɨ Yesu ne omʉkpata gba e kalanʉ.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Lɨ Yesu akoto lɨe bhʉ́ zabʉ-o, anɨ au bhiti okpála-o. Anɨ adje ndjinga uo, anga u adʉ maka okandɵlɵ ɨnde lɨ mʉlila nde ka o ade ko. Abhomʉ-o, anɨ atsia aholo nasuno engʉ́ bhelé pɨ uo.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 A akolo lɨe masɨkpe de nabi ka ekpɨ́-e, omʉkpata gba anɨ-e adyudyo lɨo de anɨ. U atsia apa pɨ anɨ me: «Ekpɨ́-e ngabi, a la di-e mili bɨlɨ.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Ha kpadjɨ pɨ okpála ɨnde, amba u nʉ kala ezʉ nazʉ mazʉ pɨ o lɨ ongangba di ne bhʉ́ okʉtɨ na ngongo sɨ.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Engʉ́ bini, Yesu agie pɨ uo me: «Yi ha ezʉ pɨ uo ngayi makpe!» Abhomʉ-o, u atsia ayi anɨ me: «Ya ayíe ne bhiti tɨa ngʉ́ nakala ezʉ nazʉ mazʉ pɨ bhiti okpála ɨnde-e su?»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Abhomʉ-o, anɨ ayi uo me: «Mapa ka yi madho? Yi nʉ tsitsia!» U atsia lɨe, u atsia apa me: «A ka ya ne mapa bhuluvue, la di ne sungu bhisi.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Abhomʉ-o, Yesu atsia aha lɨ́lɨ pɨ uo me: «Yi pa pɨ ndʉ okpála hana me u popo bhʉ́la o, amba u dʉlʉ kuto pɨ́ ulu-o.»
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 U apopo bhʉ́la o, u adʉlʉ kuto: okoko kámá kámá, okoko ndjɨkpa bhuluvue ndjɨkpa bhuluvue.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Abhomʉ-o, Yesu aha mapa bhuluvue ne sungu bhisi-o. Anɨ atsia ’kpɨ́ ne abhʉ́lá, anɨ atsia agie heni pɨ Ebhe ngánga. Pɨpɨta-a, anɨ atsia agʉgʉmʉ mapa ango-o, anɨ aha pɨ omʉkpata gba e-o, amba u gapa lɨ okpála. Anɨ atsia agapa di sungu bhisi-e pɨ ndʉ okpála hana.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ndʉ uo hana azʉ ’he, u atsia auu má kpe-e kpe-e!
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Pɨpɨta-a, omʉkpata alo dú mapa ne sungu ɨnde atigala-o, a atsia abebedhe okíli ndjɨkpa ne ká bhisi.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhʉ́ ká obhende azʉ ’he ango-o, obhosɨ nanɨ kutu bhuluvue. (Mandɨ natanga olɨsɨ ne ongɨsɨ.)
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Pɨpɨta kolo me-e, Yesu apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi ʉʉ bhʉ́ zabʉ. Yi kodho ’kpɨ́ mʉma kalanʉ ayi ’ngu lɨ pápá na gʉdhʉ na Betesaida lɨ nedhɨnga ma nde nga lɨe naha kpadjɨ pɨ okpála ko.»
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Pɨta nagbo bhʉsʉ e ne uo-o, anɨ anʉ aʉ apɨ́ ’ta ngʉ́ nayo Ebhe.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Lɨ ekpɨ́ abi lɨe, omʉkpata adʉ ne zabʉ atʉ ’ngu, Yesu atsia atigala apɨ́ ’go kpi e kpi.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Anɨ au me omʉkpata gba nɨ-e ale nadjele zabʉ pima anga anvi adʉ amene uo kpekpeke. Abhomʉ-o, akolo lɨe bhʉ́ ’gbá ’ngʉ na bini-e, anɨ aholo nadholo pɨ́ ’ngu, anɨ atsia akolo masɨkpe de uo. Anɨ di me ne uo mane.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Engʉ́ bini ngauo-o, u au anɨ lɨe ngadholo pɨ́ ’ngu-o, u abhundja naao me a ko ɨgbadyɨbhe. Kaka-a, u aholo natʉ ue.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Padhá de, anga u adʉ au anɨ ndʉ o hana. Kaka-a, u atsia abedhe ne tsʉlʉ na kuo kuo. La-a, anɨ atsia apa bha kolo pɨ uo me: «Yi sia kpéke bua! A ko ma, yi adjé tsʉlʉ de!»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Abhomʉ-o, anɨ aʉ nganda uo bhʉ́ zabʉ-o, anvi-e ao nape. U atsia adʉ ne nangamba na kuo kuo.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Padhá de, anga ngamba ’ngʉ́ ɨnde anɨ amene e lɨ mapa-a, u mbɨla nga nanɨ de ka ndɨ nabhuka gba o-o.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Pɨta u agulu ekpɵ na Galilaya lɨe, u atsia akolo bhʉ́ ndu doto na Genedjaleta. Abhomʉ-o, u atsia agbite zabʉ lɨngo ’kpɵ-o.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 U aze lɨe bhʉ́ zabʉ-o me-e, okpála ambɨla bha kolo me Yesu ngae ɨnde.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Abhomʉ-o, okpála adji ndu doto ango-o libhomu ne holo. U aholo nabɨ obhʉlʉ kuo pɨ́ okalagba, ne nanʉ ne uo lɨ bɨlɨ ɨnde u adʉ adje lɨe me Yesu lɨ e-o.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ndʉ bɨlɨ hana ɨnde lɨ anɨ adʉ anʉ lɨ e, lɨ ongangba, bhʉ́ ogʉdhʉ, ɨ dʉ di-e bhʉ́ okʉtɨ, okpála adʉ nabu obhʉlʉ kuo bhʉ́ odaposo. Obhʉlʉ kuo ango-o adʉ akikiliki lɨo pɨ anɨ me anɨ ha kpadjɨ me o bu nga bha ’kpa o lɨ ’so bongo lɨ anɨ-o. A na paká me ndʉ okpála hana ɨnde adʉ nabu ’kpa o lɨ anɨ-e, adʉ nakobho.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.