Marcos 11
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Lɨ u akolo lɨe de Yelusalema-a, masɨkpe de okʉtɨ na Betefadje ne Betanɨa-a, u akolo pɨ́ eta na ondula na Olive. Yesu atima omʉkpata bhisi bhʉ́ ká omʉkpata gba e akalanʉ.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi nʉ bhʉ́ kʉtɨ ɨnde kala yi aoo. Yi akólo lɨe oo me-e, yi abháka me u nde agbite ndɨlɨ punda ɨnde lɨ kpála bini dhʉkʉ nga pɨ́ e de. Yi bhulu anɨ, amba yi go ne anɨ.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ɨ dʉ la me kpála bini nde ayi yi me: ‹Yi ngabhulu anɨ ngʉ́ nɨ?› Yi de gie pɨ anɨ me: ‹Ngámá ne gʉmʉ anɨ. Engʉ́ bini, anɨ agie bha anɨ sɨ mbɨa ɨnde.›»
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Abhomʉ-o, u anʉ, u atsia abhaka ndɨlɨ punda me u nde agbite anɨ akilidjo, de ’bhɵ bhotɨ bini lɨ ’hi kpadjɨ. U atsia abhulu anɨ.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 U adʉ abhulu anɨ lɨe, okpála koko bhʉ́ ká obhende adʉ oo, ayi uo me: «Yi ngamene bhomʉ-o nɨ? Yi ngabhulu ndɨlɨ punda bhomʉ-o ngʉ́ nɨ?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Omʉkpata agie pɨ uo maka lɨ Yesu apa lɨe pɨ uo-o. Okpála ango-o atsia ao uo me u nʉnʉ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Abhomʉ-o, omʉkpata-a atsia ago ne ndɨlɨ punda-a pɨ Yesu, u apa obongo gba o pɨ́ ’ngbʉ anɨ. Abhomʉ-o, Yesu atsia adʉ pépé.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Okpála bhelé apa obongo gba o lɨ kpadjɨ, okoko apa okpálá ɨnde u akodho e bhʉ́ bɨlɨ-o.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Okpála bhende adʉ adhʉkʉ kala Yesu ne obhende adʉ akpata anɨ-e, adʉ asʉsʉla me:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 A ayo me Ebhe tuko bisagu pɨ́ naʉ ɨnde ngago, naʉ gba ogbi nɨ́ Davidi ko!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Abhomʉ-o, Yesu anʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema, anɨ atsia alɨ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-o. Pɨta natsia ’kpɨ́ ka anɨ lɨngo e hana, anɨ atsia anʉ ne omʉkpata gba e ndjɨkpa ne ká bhisi bhʉ́ Betanɨa, anga adʉ me ekpɨ́ nde ngabi.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pɨta ekpɨ́ bhomʉ-o, u adʉ akoto lɨe bhʉ́ Betanɨa-a, Yesu aholo nadje gʉmʉ.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Anɨ au ndula na figi ɨnde adʉ bhʉ́ e ne kpákpá-a de e tsutsu. Anɨ atsia anʉ ngʉ́ natsia ’kpɨ́ bhʉ́ ndula ango-o atɨgala nɨ u lɨ́lɨ́ bhʉ́bhʉ́. Engʉ́ bini, anɨ akolo lɨe dede-e, anɨ au bha bhiti kpákpá-o. Padhá de, anga adʉ nedhɨnga nalɨ kaka de.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Abhomʉ-o, Yesu atsia atʉ pɵdjɵ lɨ ndula na figi-e ne napa me: «Mʉ lɨ́ matá lɨ́lɨ ɨnde lɨ kpála tɨ da nazʉ e belegʉ de bini!» Omʉkpata gba anɨ adje ’ngʉ́ ango-o hana.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Abhomʉ-o, u atsia agie matá lɨo bhʉ́ Yelusalema. Lɨ Yesu alɨ lɨe bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a, anɨ aholo natsambala okpála ɨnde adʉ atsɨndjɨ ’he, ne obhende adʉ akala ’he oo-o. Anɨ atʉmba omisa gba okpála ɨnde adʉ ayipa falanga, di ne okiti gba obhende adʉ atsɨndjɨ obɵbhɵ-o kuto.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Yesu o nanɨ kpála bini akodho ’kpɨ́ ne ehe bini na mase bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe de.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Pɨpɨta-a, anɨ aholo asuno, ne napa pɨ uo me: «U aye bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me, Ebhe apa me: ‹U aɨ́ etɨ gba ma-a me etɨ nayo Ebhe pɨ ndʉ opiga hana.› Engʉ́ bini, ngayi-e, yi adji, a atsia akolo bɨlɨ gba obhʉlʉ ’zi!»
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ adje engʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e-o. U atsia aholo agɨlɨ kpadjɨ ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ. Engʉ́ bini, u adʉ akpe anɨ, anga ndʉ okpála hana adʉ angamba lɨ nasuno gba anɨ-e mangamba.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Akolo lɨe tagolo-o, Yesu ne omʉkpata gba e akoto bhʉ́ gʉdhʉ-o.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Kɵkpɨ́ má bhɵ-o, Yesu ne omʉkpata gba e ae ne enʉ. U akolo lɨe lɨ bɨlɨ lɨ Yesu atʉ pɵdjɵ lɨe lɨ ndula na figi-e, omʉkpata gba anɨ au me ndula ango-o aʉlʉ hana, akolo makolo bha bini lɨ osisie.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Abhomʉ-o, Piele abhundja engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa lili e lɨ figi-o, anɨ atsia apa pɨ Yesu me: «Mʉsuno, tsitsia nga, ndula na figi ɨnde mo otʉ pɵdjɵ lɨe aʉlʉ hana!»
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi dʉ ne nabhuka bhʉ́ Ebhe!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Ɨ dʉ me yi nde apa pɨ eta ɨnde-e me: ‹Yie sɨɨ, amba mʉ nʉ gʉ i mʉ bhʉ́ ’ngbé ’ngu-o, Ebhe méne pɨ yi, ɨ dʉ me yi nde ne bua na bhisi bhisi ade ko. Engʉ́ bini, a ayo la me yi bhuka me Ebhe améne mamene.›
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Kaka-a, ma apa pɨ yi me: ndʉ ehe hana yi ayó e bhʉ́ mayo-o, yi bhuka me yi asia ehe ango asia. Abhomʉ-o, ehe ango tsia méne lɨe pɨ yi.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Engʉ́ bini, nedhɨnga yi nde lɨe ngayo Ebhe-e, ɨ dʉ me yi nde ne engʉ́ pɨ kpála-a, yi de mbu ngaɨza lɨ anɨ, amba ’Dyɨ yi ɨnde abhʉ́lá-a e di osisiti ’ngʉ́ gba yi o. [
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 ]»
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Yesu ne omʉkpata gba e agie lɨo bhʉ́ Yelusalema. Lɨ Yesu adʉ adholo lɨe bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe, ne omʉsuno na lɨ́lɨ, di ne obhelesɨ okpála ago de anɨ.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 U atsia ayi anɨ me: «A aha kpadjɨ pɨ mʉ ngʉ́ namene ongʉ́ ɨnde-e da? A aha la di angu pɨ mʉ ngʉ́ namemene da?»
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yesu atsia agie pɨ uo me: «Ma adji ayi yi lɨ koli engʉ́ bini, ɨ dʉ me yi nde agie engʉ́ mʉma tété-e, ma atsia pá pɨ yi me ma ngamemene ne mangua angu dho-ie.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Aha kpadjɨ pɨ Djaa ngʉ́ nabatisa okpála da? Ne me a ko Ebhe, ne me a ko okpála? Yi gie engʉ́ mʉma tété.»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 U aholo amene kpekebhɵ sʉnda o me: «Ɨ dʉ me nɨ nde apa me, aha kpadjɨ pɨ Djaa ne Ebhe-e, anɨ yí nɨ́ me, ɨ dʉ mo-o, ka nɨ nɨ́ bhuka la nanɨ Djaa lɨe de-e?
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Engʉ́ bini, nɨ́ tɨ da nale napa me: ‹Aha kpadjɨ pɨ Djaa ne okpála-a›?» (U apa nanɨ mo-o anga u adʉ adje tsʉlʉ ka bhiti okpála-o. Padhá de, anga ndʉ okpála hana adʉ abhundja me Djaa ne polofeta na kʉkʉlʉ.)
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Abhomʉ-o, u agie pɨ Yesu me: «Ya mbɨla de.» Yesu atsia agie pɨ uo me: «A ndjɨndjɨ, ngama di-e, ma apa pɨ yi de me a aha angu mʉma ngʉ́ namene ehe ɨnde-e da-ie de.»
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.