Lucas 9
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Ekpɨ́ bini, Yesu apo bhʉ́la omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi gba e-o. Anɨ aha angu pɨ uo me u pandja ndʉ osisiti bua hana bhʉ́ okpála, amba u kobho di okpála na kuo.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Pɨpɨta-a, anɨ atsia atima uo me u nʉ ne kpokpo ngali Naʉ gba Ebhe , amba u kobho di okpála na kuo.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Anɨ pɨ uo me: «Nanʉ ka yi-e, yi abhá oehe de. Yi ahá ndula de. Yi ahá ehe ngʉ́ nabɨ ’he bhʉ́bhʉ́ de. Yi ahá ezʉ de. Yi ahá falanga de. Kpála bini bhʉ́ ká yi ahá bongo na mbulu bhisi de.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ndʉ etɨ hana u asía yi bhʉ́ e-e, yi dʉ bha oo, akólo lɨ nedhɨnga ɨnde yi ayíe lɨe bhʉ́ etɨ ango-o.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Ndʉ etɨ hana u sía yi bhʉ́ e de-e, yi de koto bhʉ́bhʉ́, amba yi pulu doto na kʉtɨ gba uo ɨnde adhedhe lɨ ’dhʉ yi-o. Bhobhomʉ-o asúno pɨ uo me u amene siti ’ngʉ́.»
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Obhʉlʉ titima gba Yesu agbida, u apʉ bhʉ́ ndʉ okʉtɨ hana. U akpokpo Bádha Ngali gba Ebhe-e pɨ okpála. U atsia akobho di okpála na kuo ne ndʉ bɨlɨ hana.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Elode , ngámá na ndu doto na Galilaya, adje ndʉ ’ngʉ́ lɨ Yesu ne omʉkpata gba e adʉ amene e hana. Abhomʉ-o, mabhundja gba anɨ-e atsia aholo adholo ngangá, anga okpála koko adʉ apa me: «Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála azuku!»
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Okoko adʉ apa me: «Polofeta Elɨya akoto bhomʉ-o ngae.» Okoko atsia adʉ apa matá me: «Sʉka opolofeta na kalanʉ-o, azuku bhomʉ-o ngae.»
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Engʉ́ bini, Elode atsia apa naae me: «Ma aha nanɨ lɨ́lɨ-e ngama me u kodho ngʉlʉ Djaa . Kpála bhende ma ngadje okpála apa ’ngʉ́ gba e me-e, a ko matá naae da?» Abhomʉ-o, anɨ atsia adʉ agɨlɨ me nɨ u Yesu.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Lɨ obhʉlʉ titima agie lɨo lɨe de Yesu-o, u atsia akpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde u amene e hana pɨ anɨ. Pɨpɨta-a, anɨ abha uo, anɨ atsia atapa ne uo de okpála tsutsu lɨ pápá na gʉdhʉ na Betesaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Engʉ́ bini, lɨ bhiti okpála bhomʉ-o ambɨla lɨe me u agbida oo, u atsia akpata anɨ. Abhomʉ-o, Yesu asia uo, anɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ pɨndjɨ Naʉ gba Ebhe-e pɨ uo. Anɨ atsia akobho di okpála ɨnde adʉ ne kuo ko.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Lɨ ekpɨ́ aholo lɨe nabi-e, obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bhisi-e adyudyo lɨo de Yesu, u atsia apa pɨ anɨ me: «Ha kpadjɨ pɨ okpála, amba u gbida nagɨlɨ dabɨlɨ nasɨ tété, di ne ehe nazʉ mazʉ bhʉ́ odjedje kʉtɨ masɨkpe sɨ, anga nɨ́ ei bhʉ́ mili bɨlɨ.»
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Do Yesu pɨ uo me: «Yi ha ’zʉ pɨ uo ngayi.» U atsia agie me: «A bha ka ya sɨ ne mapa bhuluvue di ne sungu bhisi. Ne me mo okʉnda me ya nʉ nakala ezʉ pɨ ndʉ okpála ɨnde-e hana ngaya?»
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Obhosɨ adʉ nanɨ oo masɨkpe de kutu bhuluvue.) Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi pa pɨ uo me u popo bhʉ́la o okpála ndjɨkpa bhuluvue, ndjɨkpa bhuluvue, amba u dʉlʉ kuto.»
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Omʉkpata-a amene maka anɨ apa pɨ uo lɨe ko. U atsia apa pɨ ndʉ okpála hana me u dʉlʉ kuto.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Abhomʉ-o, Yesu aha mapa bhuluvue ne sungu bhisi-o, anɨ atsia ’kpɨ́ ne bhʉ́lá, anɨ atsia agie heni pɨ Ebhe ngʉbula ezʉ bhomʉ-o. Pɨpɨta-a, anɨ agʉmʉ mapa ne sungu-o, anɨ aha pɨ omʉkpata ngʉ́ nagagapa lɨ okpála.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ndʉ uo hana azʉ ’he, u auu má kpú kpú kpú! Dudu atigala-a, obhʉlʉ titima alo, a atsia abebedhe okíli ndjɨkpa ne ká bhisi.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 A akolo ekpɨ́ bini, Yesu adʉ akpokpo ’ngʉ́ ne Ebhe kpi e kpi me, omʉkpata gba anɨ-e nde de anɨ. Anɨ atsia ayi uo me: «Okpála ngapa me ma ne da?»
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 U agie me: «Okpála koko ngapa me, mʉ ne Djaa bhʉlʉ nabatisa okpála. Okoko me, mʉ ne polofeta Elɨya. Okoko matá me, sʉka opolofeta na kalanʉ-o azuku.»
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Anɨ atsia ayi matá uo me: «A la yi-e, yi ngapa naayi me ma ne da?» Do Piele me: «Mʉ ne Masɨya ɨnde lɨ Ebhe atima e ko.»
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Engʉ́ bini, anɨ agbele ’dje uo kpekpeke, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u apá belegʉ engʉ́ bhomʉ-o pɨ kpála bini de.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Abhomʉ-o, anɨ atsia apa matá pɨ uo me: «A ayo me ngama, Ndɨlɨ gba kpála-a, ma dje lɨkabhu naali. Obhelesɨ okpála, ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ayála ma. U abhɵ́lɵ ma, engʉ́ bini, ekpɨ́ na bata-a, ma tsia zúku.»
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Pɨpɨta-a, anɨ apa pɨ ndʉ okpála hana ɨnde adʉ oo me: «Ɨ dʉ me kpála nde akʉnda nakpata ma-a, a ayo me anɨ o nabhundja ’ngʉ́ gba e makpe. Ekpɨ́ bini ne bini hana, a ayo me anɨ bɨ kulusi gba e-o, amba anɨ kpata ma.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Padhá de, anga ɨ dʉ me kpála nde akʉnda nalila mʉkobho gba e, anɨ kpí. La-a, ɨ dʉ me kpála nde akʉnda nakpi ngʉbula ma-a, anɨ tsia kóbho.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Ɨ dʉ me kpála nde asia ndʉ ’he na doto hana, engʉ́ la bini, ngaanɨ makpe anɨ ngɨta-a, anɨ tsia kpi-e, a la pɨ anɨ babadha bhʉ́bhʉ́ ne nɨ?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Ɨ dʉ me kpála bini nde adje nʉmʉ lɨ ’ngʉ́ gba ma-a, di ne bhe ma ngapa e-e, ngama Ndɨlɨ gba kpála, ma adjé bhadi nʉmʉ lɨ ’ngʉ́ gba anɨ. A adʉ́ moko lɨ nedhɨnga ma agó lɨe bhʉ́ naʉ na asasaua gba ma, ne bhe gba ’Dyɨ ma, di ne bhe gba oandjelu na bububu-o.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ma apa pɨ yi na paká me, okpála koko bhʉ́ ká obhende ɨnde sɨ-e, mú padhá de, u aú ngaɨza Naʉ gba Ebhe-e kalanʉ.»
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Masɨkpe de ekpɨ́ madjɨna pɨta anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Yesu aha Piele, ne Djaa di ne Djakɨ, anɨ atsia aʉ ne uo apɨ́ ’ta ngʉ́ nakpokpo ’ngʉ́ ne Ebhe.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Anɨ adʉ akpokpo ’ngʉ́ ne Ebhe lɨe, bhʉ́la anɨ ayipa lɨe, bongo gba anɨ avu má tuu!
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Kolo me-e, okpála bhisi aze, u atsia aholo nagama ’ngʉ́ ne anɨ. A adʉ nanɨ Moidje ne Elɨya.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Zɨ Ebhe asa uo ngbalina. U atsia adʉ akpokpo ’ngʉ́ ne Yesu maka anɨ adji nandjia kulu gba e lɨe ne nakpi ka e abhʉ́ Yelusalema ko.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Piele ne obɨ e adʉ ne ela má yikpokpo! U agbʉngbʉa lɨo lɨe, u au Yesu ne okpála bhisi me zɨ Ebhe nde asa uo ngbalina.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Lɨ okpála bhisi bhomʉ-o adʉ ayie lɨe de Yesu-o, Piele atsia apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, ya sɨ ndjɨndjɨ. A ayo me ya yiki ’tɨ ngbangbalɨ bata, bini pɨ mʉ, bini pɨ Moidje, bini pɨ Elɨya.» (Engʉ́ bini, anɨ dʉ ambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde anɨ adʉ apa e de.)
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Nedhɨnga anɨ adʉ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, ndindi atsia ago abuku uo. Lɨ ndindi adʉ abuku uo lɨe, omʉkpata atsia aholo nadje tsʉlʉ naali.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Bhʉ́ ndindi-e, eli bini akoto, atsia apa me: «Kpála ɨnde-e, a ko Ndɨlɨ gba ma ɨnde ma abhʉ e ko. Yi dje anɨ!»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Pɨta lɨ eli bhomʉ-o andjia lɨe, u au bha ɨbili Yesu kpi e kpi. Nanɨ lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, omʉkpata andjili bha má bulu! U tsia pa nga nanɨ engʉ́ ango-o pɨ kpála bini de.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, Yesu ne omʉkpata bata-a akɵ eta-o. Okpála bhelé atsia ago ngʉ́ nakɵ lɨo ne Yesu.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Bhʉ́ ká okpála bhomʉ-o, kpála bini aholo nasʉsʉla me: «Mʉsuno, kikiliako, dje nga bha-a mbo ndjinga ndɨlɨ gba ma na bhobhoko-o. Koli anɨ bha ka ma bini!
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Siti bua ngagbʉlʉ anɨ pɨko. A ngaha pɨ anɨ natʉ ue. A ngadyɨkɨ anɨ kpekpeke má djigi djigi! Lɨ efu holo naze bhʉ́ ’bhɵ anɨ. Bua ango-o le bha nakoto bhʉ́ anɨ pima. Lɨ angu anɨ ndjia má ngba!
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Ma akikiliki lɨma pɨ omʉkpata gba mʉ-o me u gbe bua ango-o bhʉ́ anɨ, engʉ́ bini, u ale pima.»
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Do Yesu de-e: «Ngayi okpála na nakɨ-e, yi ne nabhuka ade, yi ngamene siti ’ngʉ́. Ma adʉ́ matá ne yi bhʉ́ dabɨlɨ bini ngʉbula ekpɨ́ madho? Ma akíbila matá yi ngʉbula ekpɨ́ madho?» Pɨpɨta-a, Yesu apa pɨ kpála ango-o me: «Go ne ndɨlɨ gba mʉ ei.»
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Lɨ ndɨlɨ-e adʉ ago lɨe, bua ango-o adyɨkɨ anɨ má djigi djigi! Anɨ atsia agʉ i anɨ kuto má gbwe! Abhomʉ-o, Yesu ambe bhʉ́ ’ndjɨ siti bua ango-o. Anɨ akobho ndɨlɨ-o, anɨ atsia aha anɨ pɨ ’dyɨ e.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ndʉ okpála hana adʉ angamba. U atsia azɨba me Ebhe ne angu naali.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Yi dje engʉ́ ma adji apa e pɨ yi ɨnde-e ndjɨndjɨ. U apʉ́ ma, Ndɨlɨ gba kpála-a, pɨ okpála na doto.»
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Engʉ́ bini, omʉkpata gba anɨ-e mbɨla nanɨ ta ’ngʉ́ bhomʉ-o de. Ebhe awo nanɨ tata-a pɨ uo mawo. U atsia adʉ adje tsʉlʉ ngʉ́ nayi anɨ tété.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Abhomʉ-o, omʉkpata aholo amene kpekebhɵ sʉnda o ngʉ́ nambɨla me, a tɨ da nadʉ ngbéngbé bhʉ́ ká o da.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Engʉ́ bini, lɨ Yesu ambɨla engʉ́ ɨnde u adʉ abhundja e lɨ bua o-o lɨe, abhomʉ-o, anɨ aha mboye ndɨlɨ bini, anɨ ao anɨ de e.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Kpála ɨnde asía mboye ndɨlɨ ɨnde-e ka ’lɨ ma-a, anɨ asia bhomʉ-o ma. Kpála ɨnde asía ma-a, anɨ asia la di bhomʉ-o kpála ɨnde atima ma ko. Padhá de, anga kpála ɨnde ane ne mboye bhʉ́ ká yi hana-a, anɨ ane ne engbé ngae.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Abhomʉ-o, Djaa adyudyo lɨe de anɨ, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Mʉsuno, ya au kpála bini ngapandja osisiti bua bhʉ́ okpála ne ’lɨ mʉ. Ya di me yoko anɨ, anga a ko mʉkpata gba mʉ-o maka ya de.»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Engʉ́ bini, Yesu agie pɨ anɨ me: «Yi ayóko anɨ de, anga kpála ɨnde ɨ yala yi de-e, a ko naayi kpála.»
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Lɨ nedhɨnga nagie lɨe ka Yesu abhʉ́lá-a akolo lɨe masɨkpe-e, anɨ atsia aholo kpadjɨ na Yelusalema ne kpéke bua hana.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Anɨ atima obhʉlʉ titima kalanʉ bhʉ́ kʉtɨ bini na ndu doto na Samalɨa, ngʉ́ naleke ndʉ ’ngʉ́ hana pɨ anɨ ndjɨndjɨ.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Engʉ́ bini, anɨ adʉ la anʉ lɨe ne abhʉ́ Yelusalema-a, okpála na kʉtɨ bhomʉ-o atsia ayala nasia anɨ.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Omʉkpata Djakɨ ne Djaa au lɨe mo-o, u atsia apa pɨ Yesu me: «Ngámá, mo okʉnda me ya ha lɨ́lɨ me mʉgbálá yie abhʉ́lá, amba a go bhili uo?»
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Engʉ́ bini, Yesu adji bhʉ́la e ne lɨ pápá gba uo, anɨ atsia ambe bhʉ́ ’ndjɨ uo.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Abhomʉ-o, u atsia agbida bhʉ́ kʉtɨ koko.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 U adʉ lɨe lɨ kpadjɨ-e, kpála bini apa pɨ Yesu me: «Ma akpáta mʉ lɨ ndʉ bɨlɨ mo onʉ́ lɨe hana.»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «A ka onekpɵ di ne odhu ne dabɨlɨ gba o ngʉ́ nasɨ tété. Engʉ́ bini, dabɨlɨ ngʉ́ naguo ka ma, Ndɨlɨ gba kpála tété ade.»
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Anɨ apa matá pɨ kpála koko me: «Kpata ma.» Engʉ́ bini, kpála ango-o apa pɨ anɨ me: «Ngámá, o nga ma, amba ma nʉ́ zɨ ngaɨza ’dyɨ ma.»
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Yesu agie pɨ anɨ me: «O okpála bhende amu-o, u zɨ okuo gba o-o, amba ngamʉ-o, mʉ nʉ naamʉ ne kpokpo ngali Naʉ gba Ebhe ko.»
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Kpála koko apa matá pɨ anɨ me: «Ngámá, ma akpáta mʉ makpata. Engʉ́ la bini, o ngaɨza ma, amba ma nʉ bhana lɨma pɨ opiga gba ma ko.»
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Yesu agie pɨ anɨ me: «Lɨ kpála bini holo namene kulu ne kɵngɵ-o, pɨpɨta anɨ tsia ’kpɨ́ ne sidi-e, kpála ango-o tɨ ne Naʉ gba Ebhe-e de.»
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.