Lucas 8
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 Pɨpɨta-a, Yesu adʉ adholo bhʉ́ ndʉ ogʉdhʉ di ne bhʉ́ ndʉ okʉtɨ hana. Anɨ adʉ akpokpo Bádha NgaliNaʉ gba Ebhe-e ne ndʉ bɨlɨ hana. Omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Olɨsɨ koko nanɨ lɨ Yesu apandja osisiti bua bhʉ́ o, ne obhe anɨ akobho o ne okuo-o, a adʉ di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. A dʉ nanɨ: Malɨa (u aɨ e me kpála na gʉdhʉ na Magadala) nanɨ lɨ Yesu apandja osisiti bua bhʉ́ e mananɨka-o;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Djaanɨ, wala Kudja, ngámá na kulu gba ’ngbé ngámá Elode; Sudjana ne olɨsɨ koko bhelé. Ndʉ olɨsɨ bhomʉ-o hana adʉ aha tɨa gba o ngʉ́ nateteke Yesu ne omʉkpata gba e ne di.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Okpála adʉ nayie bhʉ́ gʉdhʉ bini ne bini, u adʉ ago abhaka Yesu. Lɨ okpála bhelé adʉ apɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨe de anɨ-e, anɨ atsia apa gbitaku ɨnde-e me:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 «Kpála bini anʉ ngʉ́ nabala nguwa abhʉ́ ’dyɨ gba e. Anɨ adʉ ababala lɨe, té nguwa koko atsia abala lɨ kpadjɨ. Okpála adedele ne ’dhʉ o, odhu atsia ago, u azʉ bhobhomʉ-o hana.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Koko abala lɨ bɨlɨ na teme. Lɨ ezʉ-o aze lɨe, atsia aʉlʉ anga engu dʉ bhʉ́ doto sasa de.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Koko atsia abala lɨ bɨlɨ na eti. A akɵ lɨe, ezʉ-o akɵ ne eti-e bhʉ́ dabɨlɨ bini. Eti-e atsia agaga ezʉ-o. Kaka-a, ezʉ-o bhele ndjɨndjɨ de.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Engʉ́ bini, koko atsia abala naae bhʉ́ doto na babadha. Ezʉ-o akɵ, a atsia alɨ lɨ́lɨ́. Nguwa bini ne bini alɨ lɨ́lɨ́ kámá bini.» Yesu atsia apa matá me: «Yi dje ndjɨndjɨ, ɨ dʉ me a nde lɨ yi ne ’dje ’dje ngʉ́ nadje ’kpɨ́ ko!»
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Omʉkpata gba Yesu ayi anɨ me: «Ta gbitaku bhomʉ-o pɨ?»
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Anɨ atsia agie pɨ uo me: «Ngayi-e, yi ambɨla naayi engʉ́ ɨnde awo nanɨ lɨe kalanʉ pɨndjɨ Naʉ gba Ebhe-e ambɨla. Engʉ́ bini pɨ okpála koko-o, ma akpo engʉ́ bhomʉ-o bhʉ́ ogbitaku maka lɨ Bhuku gba Ebhe apa lɨe me:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 «Ta gbitaku bhomʉ-o me, nguwa-a, a ko eli gba Ebhe-o .
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Nguwa bhende abala lɨ kpadjɨ-e, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe-o. Engʉ́ bini, lɨ Djabʉlʉ gó, anɨ tsia dhépe eli ango-o lɨ bua uo, ngʉ́ nagbite kpadjɨ pɨ uo me u abhúka de, amba Ebhe akóbho uo de.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Nguwa bhende abala lɨ bɨlɨ na teme-e, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe-e, u tsia sía ne djalɨ hana. Engʉ́ bini, eli ango-o lɨ́ lɨ bua uo de. U bha ngabhuka ngʉbula nedhɨnga bedɨ. Lɨ nale kolo-o, u ó ká nabhuka gba o-o.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Nguwa bhende abala lɨ bɨlɨ na oeti-e, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe-o. Engʉ́ bini, u ne gʉmʉ ndʉ ’he na doto ngangá. U ne gʉmʉ tɨa na doto ne odjalɨ na mʉkobho na doto. Gʉmʉ tɨa na doto ne odjalɨ na mʉkobho na doto ango-o ngagaga Eli-o. Kaka-a, eli bhomʉ-o lɨ́ lɨ́lɨ́ nabhele mabhele de.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Nguwa bhende abala bhʉ́ doto na babadha-a, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe ne bua na babadha, u tsia zɨ́ba. U líla ndjɨndjɨ, u tsia lɨ́ lɨ́lɨ́ ka kekele gba o ko.»
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 «Ɨ dʉ me kpála bini nde adhedhe eke-e, anɨ búku ne lʉsa de. Anɨ tó di asa polo de. Engʉ́ bini, anɨ ó pɨ́ ’he ngʉbula me okpála ɨnde ngalɨ bhʉ́ ’tɨ-e, u u ’kpɨ́ tété ndjɨndjɨ.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 A moko, ndʉ ’he hana ɨnde awo lɨe mawo-o, akóto bhʉ́ mbasʉ. Ndʉ ’he ɨnde na pepe hana akóto lɨ zɨ ’kpɨ́, lɨ okpála tsia mbɨ́la.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Kaka-a, e-e! Yi lila lɨyi bhʉ́ nadje eli-o, anga kpála lɨ ehe nde ka e, u ahá matá koko pɨ anɨ pépé. Engʉ́ bini, kpála ɨnde lɨ ehe nde ka e ade-e, u adhépe belegʉ mboye ’he bhende anɨ ngabhundja me a ka nɨ ko.»
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 ’Hi Yesu ne ondaise Yesu ago ngʉ́ natsia anɨ. Engʉ́ bini, u ale nakolo lɨ anɨ pima ka bhiti okpála-o.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Abhomʉ-o, u atsia apa pɨ Yesu me: «’Hi mʉ ne ondaise mʉ akilidjo, u ngakʉnda nau mʉ.»
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa pɨ ndʉ uo hana me: «’Hi ma ne ondaise ma-a, a ko okpála ɨnde ngadje eli gba Ebhe ne namemene ko.»
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ekpɨ́ bini pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e aʉ bhʉ́ zabʉ bini. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Nɨ́ gulu ekpɵ-o ai ’ngu.» Abhomʉ-o, u atsia atapa.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Nedhɨnga u adʉ agulu ’ngu-o lɨe, Yesu atsia atɨ ne ela. Kpéke anvi na gipi aholo nape pɨ́ ekpɵ-o. Engu aholo nabedhe bhʉ́ zabʉ-o, kuo atsia akolo de uo masɨkpe.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Omʉkpata adyudyo lɨo de Yesu masɨkpe, u atsia azʉkʉ anɨ me: «Mʉsuno, Mʉsuno, nɨ́ adji amú!» Yesu azʉkʉ, anɨ atsia ambe bhʉ́ ’ndjɨ anvi di ne wowo ’ngu-o. Abhomʉ-o, anvi-e ao nape, engu-o atsia akolo guguo.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Do anɨ pɨ uo me: «Nabhuka gba yi-e su?» Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ, u atsia adʉ angamba naali. Abhomʉ-o, u adʉ apa sʉnda o me: «A e mangua kpála dho ɨnde ngaha belegʉ lɨ́lɨ pɨ anvi ne engu, uo ngamemene!»
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Abhomʉ-o, u akolo bhʉ́ ndu doto gba okpála na Gelasa, ayi ekpɵ bhʉ́la ndu doto na Galilaya.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ akoto bhʉ́ zabʉ-o lɨe, kpála bini na kʉtɨ bhomʉ-o ago ngʉ́ nabhaka anɨ. Kpála ango-o, osisiti bua adʉ bhʉ́ anɨ. Ekpɨ́ bhelé, anɨ dʉ adyɨ bongo de, anɨ dʉ asɨ bhʉ́ ’tɨ de. La-a, anɨ adʉ bha bini adʉ bhʉ́ ká olata.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesu atsia ayi kpála ango-o me: «A ’lɨ mʉ pɨ?» Anɨ agie me: «A ’lɨ ma me ‹Bhelé.›» Anɨ apa mo-o anga osisiti bua bhelé alɨ nanɨ bhʉ́ anɨ.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Osisiti bua ango-o atsia adʉ akikiliki lɨo pɨ Yesu me: «Mo ombá ya bhʉ́ tsu ’dú bhe má ngbongobho-o de!»
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 A abhaka me ’ngbé piga opame bini nde ngagɨlɨ ’zʉ gba o pɨ́ ’ta oo. Osisiti bua-a atsia apa pɨ Yesu me: «Ha kpadjɨ pɨ ya, ya lɨ bhʉ́ opame bhomʉ-o.» Anɨ atsia azɨba pɨ uo.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Abhomʉ-o, osisiti bua aze bhʉ́ kpála ango-o, u atsia amba lɨo bhʉ́ opame-o. Piga opame bhomʉ-o libhomu ayie ne holo apɨ́ ’ta, u anʉ alilinda bhʉ́ ekpɵ-o, u atsia amu.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Lɨ omʉlila gba opame au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e lɨe, u atsi ne holo, u atsia anʉ nakpokpo ngali ango-o abhʉ́ gʉdhʉ ne abhʉ́ okʉtɨ.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Okpála aze ngʉ́ nau engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. U akolo de Yesu lɨe, u abhaka me kpála ɨnde lɨ osisiti bua aze bhʉ́ e nde adʉ kuto bhʉ́ li ’dhʉ Yesu. Anɨ adʉ me anɨ nde adyɨ bongo, anɨ nde ngabhundja ’ngʉ́ hana ndjɨndjɨ. Abhomʉ-o, tsʉlʉ atsia aholo uo.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Okpála ɨnde au ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana atsia akpokpo pɨ uo maka lɨ Yesu akobho kpála ango-o lɨe ko.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana na ndu doto bhomʉ-o atsia apa pɨ Yesu me anɨ yie bhʉ́ kʉtɨ gba o mayie, anga u adʉ adje tsʉlʉ naali. Yesu aʉ bhʉ́ zabʉ-o ngʉ́ nae ne enʉ́.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Kpála ɨnde lɨ osisiti bua aze bhʉ́ e aholo nalopolo lɨe pɨ Yesu me: «Yesu, ɨ dʉ me mʉ nde akʉnda-a, mo oó ka ma de, nɨ́ nʉ ne mʉ.» Engʉ́ bini, Yesu agie anɨ sidi, anɨ atsia apa pɨ anɨ me:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 «Gie lɨmʉ agba mʉ, amba mʉ kpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde lɨ Ebhe amene e pɨ mʉ-o hana.» Abhomʉ-o, kpála ango-o atsia atapa ne kpokpo ndʉ ’ngʉ́ lɨ Yesu amene e pɨ anɨ-e hana bhʉ́ gʉdhʉ libhomu.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Nedhɨnga lɨ Yesu agie lɨe lɨe alɨ pála ekpɵ koko-o, okpála bhelé asia anɨ ndjɨndjɨ, anga ndʉ uo hana adʉ adjeke anɨ.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, kpála bini akolo. A adʉ ’lɨ anɨ me Yailo. Anɨ adʉ nanɨ ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje na bɨlɨ bhomʉ-o. Anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Yesu, anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ me anɨ nʉ agba nɨ,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 anga ndɨlɨ gba anɨ na ɵɵlɵ adʉ masɨkpe de nakpi. Koli ndɨlɨ bhomʉ-o bha nanɨ ka anɨ bini, anɨ adʉ ne kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi. Lɨ kpadjɨ-e, bhiti okpála asʉlʉ Yesu má wakaka!
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 A abhaka me ɵlɵ bini nde oo. Ɵlɵ ango-o, ngʉte adʉ atuko lɨ anɨ bhʉ́ sʉnda kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi. [Anɨ andjia nanɨ tɨa lɨe hana pɨ omʉtɨa], engʉ́ bini, kpála bini tɨ nanɨ da nakobho anɨ de.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Anɨ ago ne akele Yesu, anɨ atsia abu ’kpa e lɨ bongo ’ta anɨ-o. Ngʉte-e ao bha kolo natuko lɨ anɨ maka ndjombe.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Abhomʉ-o, Yesu atsia ayi me: «A abu ’kpa e lɨ ma da?» Ndʉ uo hana agie me: «A ko naae ya de!» Piele atsia apa pɨ Yesu me: «Mʉsuno, bhiti okpála ɨnde asa mʉ ngbalina ɨnde-e, ngasʉlʉ mʉ ngao.»
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa me: «Kpála bini abu ’kpa e lɨ ma, anga ma ambɨla me té angu gba ma-a akoto.»
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ɵlɵ ango-o au me Yesu ambɨla engʉ́ ɨnde nɨ amene e ambɨla. Abhomʉ-o, anɨ ago ne nagʉkʉ, anɨ tsia atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Yesu. Anɨ atsia akpokpo pɨ Yesu kala ndʉ okpála hana ta ’ngʉ́ ɨnde anɨ abu ’kpa e lɨ anɨ lɨe, di ne maka anɨ akobho bha lɨe maka ndjombe-o.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Yesu pɨ anɨ me: «Ndɨ ɵlɵ-e, mo okobho, anga mo obhuka ma kʉkʉlʉ. Nʉ ne guo ’ngʉ́ .»
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ apa lɨe mo-o, kpála bini ayie agba ngámá Yailo, anɨ ago apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o andjili. Mo ondála matá mʉsuno de.»
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Engʉ́ bini, lɨ Yesu adje anɨ lɨe, anɨ atsia apa pɨ Yailo me: «Mo odjé tsʉlʉ de, dʉ bha ne nabhuka, ndɨlɨ gba mʉ-o akóbho makobho.»
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Lɨ Yesu akolo lɨe agba ngámá Yailo, anɨ zɨba de me kpála bini lɨ nganda nɨ abhʉ́ ’tɨ-e de, bha bini Piele, Djaa ne Djakɨ, a la bhadi-e ’dyɨ ndɨlɨ-e ne ’hi ndɨlɨ-o.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ndʉ okpála ɨnde adʉ oo hana, adʉ atʉ ue ne naku ’gbá ngʉ́ ndɨlɨ ango-o. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi o naku ’gbá! Ndɨlɨ-e kpi de, engʉ́ bini, anɨ tɨla.»
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 La-a, u aholo namʉ anɨ anga u adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ndɨlɨ-e akpi.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Abhomʉ-o, Yesu aholo ’kpa anɨ, anɨ atsia asʉla kpekpeke me: «Ndɨka ma, yie bhʉ́lá!»
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ndɨlɨ-e azuku, anɨ ayie bhʉ́lá kolo má gala! Yesu atsia aha lɨ́lɨ pɨ uo me, u ha ezʉ pɨ anɨ.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Okpála ɨnde azu anɨ angamba naali. Engʉ́ bini, Yesu agbele ’dje uo kpekpeke me u apá belegʉ engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e pɨ kpála bini de.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.