Lucas 8
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVI
1 Pɨpɨta-a, Yesu adʉ adholo bhʉ́ ndʉ ogʉdhʉ di ne bhʉ́ ndʉ okʉtɨ hana. Anɨ adʉ akpokpo Bádha NgaliNaʉ gba Ebhe-e ne ndʉ bɨlɨ hana. Omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Olɨsɨ koko nanɨ lɨ Yesu apandja osisiti bua bhʉ́ o, ne obhe anɨ akobho o ne okuo-o, a adʉ di bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. A dʉ nanɨ: Malɨa (u aɨ e me kpála na gʉdhʉ na Magadala) nanɨ lɨ Yesu apandja osisiti bua bhʉ́ e mananɨka-o;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Djaanɨ, wala Kudja, ngámá na kulu gba ’ngbé ngámá Elode; Sudjana ne olɨsɨ koko bhelé. Ndʉ olɨsɨ bhomʉ-o hana adʉ aha tɨa gba o ngʉ́ nateteke Yesu ne omʉkpata gba e ne di.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Okpála adʉ nayie bhʉ́ gʉdhʉ bini ne bini, u adʉ ago abhaka Yesu. Lɨ okpála bhelé adʉ apɵkɵbhɵ bhʉ́la o lɨe de anɨ-e, anɨ atsia apa gbitaku ɨnde-e me:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 «Kpála bini anʉ ngʉ́ nabala nguwa abhʉ́ ’dyɨ gba e. Anɨ adʉ ababala lɨe, té nguwa koko atsia abala lɨ kpadjɨ. Okpála adedele ne ’dhʉ o, odhu atsia ago, u azʉ bhobhomʉ-o hana.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Koko abala lɨ bɨlɨ na teme. Lɨ ezʉ-o aze lɨe, atsia aʉlʉ anga engu dʉ bhʉ́ doto sasa de.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Koko atsia abala lɨ bɨlɨ na eti. A akɵ lɨe, ezʉ-o akɵ ne eti-e bhʉ́ dabɨlɨ bini. Eti-e atsia agaga ezʉ-o. Kaka-a, ezʉ-o bhele ndjɨndjɨ de.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Engʉ́ bini, koko atsia abala naae bhʉ́ doto na babadha. Ezʉ-o akɵ, a atsia alɨ lɨ́lɨ́. Nguwa bini ne bini alɨ lɨ́lɨ́ kámá bini.» Yesu atsia apa matá me: «Yi dje ndjɨndjɨ, ɨ dʉ me a nde lɨ yi ne ’dje ’dje ngʉ́ nadje ’kpɨ́ ko!»
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Omʉkpata gba Yesu ayi anɨ me: «Ta gbitaku bhomʉ-o pɨ?»
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Anɨ atsia agie pɨ uo me: «Ngayi-e, yi ambɨla naayi engʉ́ ɨnde awo nanɨ lɨe kalanʉ pɨndjɨ Naʉ gba Ebhe-e ambɨla. Engʉ́ bini pɨ okpála koko-o, ma akpo engʉ́ bhomʉ-o bhʉ́ ogbitaku maka lɨ Bhuku gba Ebhe apa lɨe me:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 «Ta gbitaku bhomʉ-o me, nguwa-a, a ko eli gba Ebhe-o .
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Nguwa bhende abala lɨ kpadjɨ-e, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe-o. Engʉ́ bini, lɨ Djabʉlʉ gó, anɨ tsia dhépe eli ango-o lɨ bua uo, ngʉ́ nagbite kpadjɨ pɨ uo me u abhúka de, amba Ebhe akóbho uo de.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Nguwa bhende abala lɨ bɨlɨ na teme-e, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe-e, u tsia sía ne djalɨ hana. Engʉ́ bini, eli ango-o lɨ́ lɨ bua uo de. U bha ngabhuka ngʉbula nedhɨnga bedɨ. Lɨ nale kolo-o, u ó ká nabhuka gba o-o.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Nguwa bhende abala lɨ bɨlɨ na oeti-e, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe-o. Engʉ́ bini, u ne gʉmʉ ndʉ ’he na doto ngangá. U ne gʉmʉ tɨa na doto ne odjalɨ na mʉkobho na doto. Gʉmʉ tɨa na doto ne odjalɨ na mʉkobho na doto ango-o ngagaga Eli-o. Kaka-a, eli bhomʉ-o lɨ́ lɨ́lɨ́ nabhele mabhele de.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Nguwa bhende abala bhʉ́ doto na babadha-a, a ko okpála bhende ngadje eli gba Ebhe ne bua na babadha, u tsia zɨ́ba. U líla ndjɨndjɨ, u tsia lɨ́ lɨ́lɨ́ ka kekele gba o ko.»
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 «Ɨ dʉ me kpála bini nde adhedhe eke-e, anɨ búku ne lʉsa de. Anɨ tó di asa polo de. Engʉ́ bini, anɨ ó pɨ́ ’he ngʉbula me okpála ɨnde ngalɨ bhʉ́ ’tɨ-e, u u ’kpɨ́ tété ndjɨndjɨ.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 A moko, ndʉ ’he hana ɨnde awo lɨe mawo-o, akóto bhʉ́ mbasʉ. Ndʉ ’he ɨnde na pepe hana akóto lɨ zɨ ’kpɨ́, lɨ okpála tsia mbɨ́la.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Kaka-a, e-e! Yi lila lɨyi bhʉ́ nadje eli-o, anga kpála lɨ ehe nde ka e, u ahá matá koko pɨ anɨ pépé. Engʉ́ bini, kpála ɨnde lɨ ehe nde ka e ade-e, u adhépe belegʉ mboye ’he bhende anɨ ngabhundja me a ka nɨ ko.»
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 ’Hi Yesu ne ondaise Yesu ago ngʉ́ natsia anɨ. Engʉ́ bini, u ale nakolo lɨ anɨ pima ka bhiti okpála-o.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Abhomʉ-o, u atsia apa pɨ Yesu me: «’Hi mʉ ne ondaise mʉ akilidjo, u ngakʉnda nau mʉ.»
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa pɨ ndʉ uo hana me: «’Hi ma ne ondaise ma-a, a ko okpála ɨnde ngadje eli gba Ebhe ne namemene ko.»
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Ekpɨ́ bini pɨpɨta-a, Yesu ne omʉkpata gba e aʉ bhʉ́ zabʉ bini. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Nɨ́ gulu ekpɵ-o ai ’ngu.» Abhomʉ-o, u atsia atapa.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Nedhɨnga u adʉ agulu ’ngu-o lɨe, Yesu atsia atɨ ne ela. Kpéke anvi na gipi aholo nape pɨ́ ekpɵ-o. Engu aholo nabedhe bhʉ́ zabʉ-o, kuo atsia akolo de uo masɨkpe.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Omʉkpata adyudyo lɨo de Yesu masɨkpe, u atsia azʉkʉ anɨ me: «Mʉsuno, Mʉsuno, nɨ́ adji amú!» Yesu azʉkʉ, anɨ atsia ambe bhʉ́ ’ndjɨ anvi di ne wowo ’ngu-o. Abhomʉ-o, anvi-e ao nape, engu-o atsia akolo guguo.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Do anɨ pɨ uo me: «Nabhuka gba yi-e su?» Engʉ́ bini, u adʉ adje tsʉlʉ, u atsia adʉ angamba naali. Abhomʉ-o, u adʉ apa sʉnda o me: «A e mangua kpála dho ɨnde ngaha belegʉ lɨ́lɨ pɨ anvi ne engu, uo ngamemene!»
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Abhomʉ-o, u akolo bhʉ́ ndu doto gba okpála na Gelasa, ayi ekpɵ bhʉ́la ndu doto na Galilaya.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ akoto bhʉ́ zabʉ-o lɨe, kpála bini na kʉtɨ bhomʉ-o ago ngʉ́ nabhaka anɨ. Kpála ango-o, osisiti bua adʉ bhʉ́ anɨ. Ekpɨ́ bhelé, anɨ dʉ adyɨ bongo de, anɨ dʉ asɨ bhʉ́ ’tɨ de. La-a, anɨ adʉ bha bini adʉ bhʉ́ ká olata.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Yesu atsia ayi kpála ango-o me: «A ’lɨ mʉ pɨ?» Anɨ agie me: «A ’lɨ ma me ‹Bhelé.›» Anɨ apa mo-o anga osisiti bua bhelé alɨ nanɨ bhʉ́ anɨ.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Osisiti bua ango-o atsia adʉ akikiliki lɨo pɨ Yesu me: «Mo ombá ya bhʉ́ tsu ’dú bhe má ngbongobho-o de!»
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 A abhaka me ’ngbé piga opame bini nde ngagɨlɨ ’zʉ gba o pɨ́ ’ta oo. Osisiti bua-a atsia apa pɨ Yesu me: «Ha kpadjɨ pɨ ya, ya lɨ bhʉ́ opame bhomʉ-o.» Anɨ atsia azɨba pɨ uo.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Abhomʉ-o, osisiti bua aze bhʉ́ kpála ango-o, u atsia amba lɨo bhʉ́ opame-o. Piga opame bhomʉ-o libhomu ayie ne holo apɨ́ ’ta, u anʉ alilinda bhʉ́ ekpɵ-o, u atsia amu.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Lɨ omʉlila gba opame au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e lɨe, u atsi ne holo, u atsia anʉ nakpokpo ngali ango-o abhʉ́ gʉdhʉ ne abhʉ́ okʉtɨ.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Okpála aze ngʉ́ nau engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. U akolo de Yesu lɨe, u abhaka me kpála ɨnde lɨ osisiti bua aze bhʉ́ e nde adʉ kuto bhʉ́ li ’dhʉ Yesu. Anɨ adʉ me anɨ nde adyɨ bongo, anɨ nde ngabhundja ’ngʉ́ hana ndjɨndjɨ. Abhomʉ-o, tsʉlʉ atsia aholo uo.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Okpála ɨnde au ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana atsia akpokpo pɨ uo maka lɨ Yesu akobho kpála ango-o lɨe ko.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Abhomʉ-o, ndʉ okpála hana na ndu doto bhomʉ-o atsia apa pɨ Yesu me anɨ yie bhʉ́ kʉtɨ gba o mayie, anga u adʉ adje tsʉlʉ naali. Yesu aʉ bhʉ́ zabʉ-o ngʉ́ nae ne enʉ́.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Kpála ɨnde lɨ osisiti bua aze bhʉ́ e aholo nalopolo lɨe pɨ Yesu me: «Yesu, ɨ dʉ me mʉ nde akʉnda-a, mo oó ka ma de, nɨ́ nʉ ne mʉ.» Engʉ́ bini, Yesu agie anɨ sidi, anɨ atsia apa pɨ anɨ me:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 «Gie lɨmʉ agba mʉ, amba mʉ kpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde lɨ Ebhe amene e pɨ mʉ-o hana.» Abhomʉ-o, kpála ango-o atsia atapa ne kpokpo ndʉ ’ngʉ́ lɨ Yesu amene e pɨ anɨ-e hana bhʉ́ gʉdhʉ libhomu.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Nedhɨnga lɨ Yesu agie lɨe lɨe alɨ pála ekpɵ koko-o, okpála bhelé asia anɨ ndjɨndjɨ, anga ndʉ uo hana adʉ adjeke anɨ.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, kpála bini akolo. A adʉ ’lɨ anɨ me Yailo. Anɨ adʉ nanɨ ngámá na etɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje na bɨlɨ bhomʉ-o. Anɨ atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Yesu, anɨ atsia akikiliki lɨe pɨ anɨ me anɨ nʉ agba nɨ,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 anga ndɨlɨ gba anɨ na ɵɵlɵ adʉ masɨkpe de nakpi. Koli ndɨlɨ bhomʉ-o bha nanɨ ka anɨ bini, anɨ adʉ ne kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi. Lɨ kpadjɨ-e, bhiti okpála asʉlʉ Yesu má wakaka!
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 A abhaka me ɵlɵ bini nde oo. Ɵlɵ ango-o, ngʉte adʉ atuko lɨ anɨ bhʉ́ sʉnda kalanga ndjɨkpa ne ká bhisi. [Anɨ andjia nanɨ tɨa lɨe hana pɨ omʉtɨa], engʉ́ bini, kpála bini tɨ nanɨ da nakobho anɨ de.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Anɨ ago ne akele Yesu, anɨ atsia abu ’kpa e lɨ bongo ’ta anɨ-o. Ngʉte-e ao bha kolo natuko lɨ anɨ maka ndjombe.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Abhomʉ-o, Yesu atsia ayi me: «A abu ’kpa e lɨ ma da?» Ndʉ uo hana agie me: «A ko naae ya de!» Piele atsia apa pɨ Yesu me: «Mʉsuno, bhiti okpála ɨnde asa mʉ ngbalina ɨnde-e, ngasʉlʉ mʉ ngao.»
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa me: «Kpála bini abu ’kpa e lɨ ma, anga ma ambɨla me té angu gba ma-a akoto.»
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ɵlɵ ango-o au me Yesu ambɨla engʉ́ ɨnde nɨ amene e ambɨla. Abhomʉ-o, anɨ ago ne nagʉkʉ, anɨ tsia atɨ bhʉ́ li ’dhʉ Yesu. Anɨ atsia akpokpo pɨ Yesu kala ndʉ okpála hana ta ’ngʉ́ ɨnde anɨ abu ’kpa e lɨ anɨ lɨe, di ne maka anɨ akobho bha lɨe maka ndjombe-o.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Yesu pɨ anɨ me: «Ndɨ ɵlɵ-e, mo okobho, anga mo obhuka ma kʉkʉlʉ. Nʉ ne guo ’ngʉ́ .»
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Nedhɨnga lɨ Yesu adʉ apa lɨe mo-o, kpála bini ayie agba ngámá Yailo, anɨ ago apa pɨ anɨ me: «Ndɨlɨ gba mʉ-o andjili. Mo ondála matá mʉsuno de.»
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Engʉ́ bini, lɨ Yesu adje anɨ lɨe, anɨ atsia apa pɨ Yailo me: «Mo odjé tsʉlʉ de, dʉ bha ne nabhuka, ndɨlɨ gba mʉ-o akóbho makobho.»
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Lɨ Yesu akolo lɨe agba ngámá Yailo, anɨ zɨba de me kpála bini lɨ nganda nɨ abhʉ́ ’tɨ-e de, bha bini Piele, Djaa ne Djakɨ, a la bhadi-e ’dyɨ ndɨlɨ-e ne ’hi ndɨlɨ-o.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ndʉ okpála ɨnde adʉ oo hana, adʉ atʉ ue ne naku ’gbá ngʉ́ ndɨlɨ ango-o. Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi o naku ’gbá! Ndɨlɨ-e kpi de, engʉ́ bini, anɨ tɨla.»
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 La-a, u aholo namʉ anɨ anga u adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me ndɨlɨ-e akpi.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Abhomʉ-o, Yesu aholo ’kpa anɨ, anɨ atsia asʉla kpekpeke me: «Ndɨka ma, yie bhʉ́lá!»
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Ndɨlɨ-e azuku, anɨ ayie bhʉ́lá kolo má gala! Yesu atsia aha lɨ́lɨ pɨ uo me, u ha ezʉ pɨ anɨ.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Okpála ɨnde azu anɨ angamba naali. Engʉ́ bini, Yesu agbele ’dje uo kpekpeke me u apá belegʉ engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e pɨ kpála bini de.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.