Lucas 24
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA
1 Bhʉ́ ’kpɨ́ yinga kɵkpɨ́ má bhɵ́-o, olɨsɨ aha mʉngotsi ɨnde u agɨlɨ e-o, u atsia agbida abhʉ́ lata.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 U abhaka me teme nde awawala lɨ ’bhɵ lata-a awawala.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 U alɨ lɨe, u bhaka kuo Ngámá Yesu de.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nedhɨnga u adʉ akɨaka lɨe ka ’ngʉ́ ango-o, kolo me-e okpála bhisi aze lɨ uo. Okpála ango-o adyɨdyɨ bubu bongo má tuu tuu!
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 U adʉ la lɨe ne tsʉlʉ naali-e, u atʉtʉ bhʉ́la o ne kuto. Okpála ango-o atsia apa pɨ uo me: «Yi ngagɨlɨ kpála ɨnde ʉʉ-o bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ka nɨ?«Yi ngagɨlɨ kpála ɨnde ʉʉ-o bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ka nɨ?»|alt="Jésus rescicité" src="WA03931b.tif" size="col" ref="24:5"
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Anɨ sɨɨ ade. Engʉ́ bini, anɨ azuku. Yi bhundja engʉ́ nako anɨ apa e pɨ yi lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ nga bha lɨe bhʉ́ Galilaya me:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‹A ayo me u pʉ ma, Ndɨlɨ gba kpála, pɨ okpála na sisiti. U gɨ ma lɨ kulusi, amba bhʉ́ ’kpɨ́ na bata-a, ma tsia zuku.›»
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Abhomʉ-o, u atsia abhundja ’li anɨ-o.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 U ayie bhʉ́ lata-o. U atsia anʉ nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana pɨ obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bini, di ne ndʉ obhende adʉ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini-e hana.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Olɨsɨ ango-o, adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Djaanɨ ne Malɨa , ’hi Djakɨ. Ngauo ne olɨsɨ koko ɨnde adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo akpokpo pɨ obhʉlʉ titima gba Yesu-o.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Engʉ́ bini, obhʉlʉ titima abhundja naao me, engʉ́ ɨnde lɨ olɨsɨ akpokpo e-e, a ko engʉ́ na ngingi. Kaka-a, u tsia bhuka de.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Engʉ́ bini, Piele ayie bhʉ́lá, anɨ anʉ ne holo abhʉ́ lata. Anɨ akolo lɨe oo, anɨ akita ne kuto, anɨ atsia ’kpɨ́, anɨ au bha bongo ɨnde u agagala kuo ne e ko. Pɨpɨta-a, anɨ agie lɨe agba e me anɨ nde ngangamba naali ka engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ ko.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Bha lɨ ’kpɨ́ ango-o, omʉkpata bhisi adʉ anʉ bhʉ́ kʉtɨ bini ɨnde u aɨ e me Emausɨ. Kʉtɨ ango-o adʉ de Yelusalema tsutsu, masɨkpe de kilometele ndjɨkpa ne ká bini.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 U adʉ akpokpo ’ngʉ́ sʉnda o pɨndjɨ ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde akodho ’kpɨ́-o.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Nedhɨnga uo adʉ akpokpo ’ngʉ́ di ne namene kpekebhɵ lɨe sʉnda o-o, ngaanɨ Yesu makpe, anɨ adyudyo lɨe de uo masɨkpe. Anɨ atsia aholo ’nʉ́ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 U adʉ au anɨ, engʉ́ bini, ehe bini adʉ amene me u ambɨ́la anɨ de.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Anɨ ayi uo me: «A ko mangua ’ngʉ́ dho yi adji ne kpokpo e sʉnda yi me-e?» Abhomʉ-o, u alʉ, u atsia abedhe ne lɨkabhu bedhe.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Sʉka uo bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Keleopasɨ apa pɨ anɨ me: «Bhʉ́ ká ogomago na Yelusalema libhomu-o, engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ sʉnda okpɨ́ ɨnde-e, mʉ mbɨla bha de ngamʉ kpi mʉ kpi?»
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Anɨ ayi uo me: «Mangua ’ngʉ́ dho?» U atsia agie pɨ anɨ me: «Engʉ́ ɨnde akolo lɨ Yesu, kpála na Nadjaleta! A ko nako polofeta kʉkʉlʉ. Ongʉ́ ɨnde anɨ amene e ne bhende anɨ asuno e, anɨ amene ndʉndʉ hana ne angu. Anɨ atsia asuno ongʉ́ ango-o kala Ebhe di ne kala ndʉ okpála hana.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 La-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne ongámásɨ gba nɨ́-e, apʉ anɨ me u bhɵlɵ anɨ. U atsia agɨ anɨ lɨ kulusi.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 La-a, ya adʉ nako ne ’to ya naaya me, a ko kpála ɨnde agbégbe Ɨsalaele bhʉ́ bali-o. Engʉ́ bini, a ane nakɨ ekpɨ́ bata maka lɨ oengʉ́ ango-o akodho ’kpɨ́ lɨe ko.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 La matá di-e, ya angamba ka olɨsɨ koko bhʉ́ ka ya naali. U anʉ ɨgɨnɨ bhʉ́ sɨkɨkpɨ abhʉ́ lata.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Engʉ́ bini, u u kuo anɨ de. U agie lɨo, u apa pɨ ya me oandjelu aze lɨo. Oandjelu atsia apa pɨ o me anɨ ʉʉ.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Pɨpɨta-a, okpála koko bhʉ́ ká ya anʉ abhʉ́ lata, u atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ olɨsɨ akpokpo lɨe ko. Engʉ́ bini, ngaanɨ makpe-e, u u anɨ de.»
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ne ongingi! Ka nɨ yi ngabhuka lɨe má gala ade ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ opolofeta-a apa e!
25 Então ele lhes disse:
26 A ayo nako de me Kilisito dje lɨkabhu kala me anɨ lɨ bhʉ́ naʉ na asasaua gba e dɨ?»
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Pɨpɨta-a, anɨ aholo nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde u apa e pɨndjɨ anɨ bhʉ́ oBhuku gba Ebhe-e pɨ uo. Anɨ akpokpo nayie bhʉ́ obhuku gba Moidje akólo bhʉ́ obhuku gba ndʉ opolofeta-a hana.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 U akolo lɨe de kʉtɨ ɨnde u adʉ anʉ bhʉ́ e masɨkpe-e, Yesu amene mʉgɨto me nɨ adji tsutsu.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Engʉ́ bini, u atsia apa pɨ anɨ me: «Nɨ́ sɨ ne yi sɨ, anga ekpɨ́ asegele, biti la di ngago.» Anɨ atsia alɨ ngʉ́ nasɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo oo ko.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Nedhɨnga anɨ adʉ azʉ ’he lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo-o, anɨ aha mapa, anɨ agie heni pɨ Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ agʉmʉ mapa-o, anɨ atsia aha pɨ uo.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Abhomʉ-o, djila uo abhulu, u atsia ambɨla anɨ. Engʉ́ bini, anɨ angɨta bha kolo bhʉ́ djila uo má pele!
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 U atsia aholo nayi lɨo sʉnda o me: «Lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ akpokpo ’ngʉ́ di ne nasuno ta eli gba Ebhe lɨe pɨ nɨ́ lɨ kpadjɨ-e, bua nɨ́ bedhe ɨgɨnɨ bhʉ́ nɨ́ ne djalɨ bedhe dɨ?»
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u ayie bhʉ́lá kolo má gala, u atsia agie lɨo abhʉ́ Yelusalema. Oo, u abhaka me obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bini-e nde apo bhʉ́la o ne obɨ o-o bhʉ́ dabɨlɨ bini.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 U atsia apa pɨ obhe bhisi bhomʉ-o me: «Ngámá azuku na kʉkʉlʉ! Simo au anɨ!»
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Pɨpɨta-a, omʉkpata bhe bhisi-e atsia akpokpo ’ngʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ lɨ kpadjɨ-e pɨ uo, di ne maka u ambɨla Yesu lɨe lɨ nedhɨnga anɨ agʉmʉ mapa lɨe ko.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Lɨ nedhɨnga u adʉ nga bha lɨe nakpokpo ’ngʉ́ ango-o, Yesu atsia alʉ bhʉ́ ká uo. Do anɨ pɨ uo me: «Guo ’ngʉ́ dʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne yi!»
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 U adje tsʉlʉ naali, u atsia aholo agʉkʉ, anga u adʉ abhundja me o ou ɨgbadyɨbhe.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngadje tsʉlʉ ka nɨ? Yi ne bua na bhisi bhisi ka nɨ?
38 Mas ele lhes disse:
39 Yi tsia nga ’kpa ma di ne ’dhʉ ma, a ko bha ma makpe. Yi tana nga kʉte ma, amba yi u, anga mbɨlɨka ne bɨkɨ lɨ ɨgbadyɨbhe ade maka yi ngau ma lɨe ne di ko.»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Anɨ apa engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia asuno ’kpa e di ne ’dhʉ e pɨ uo.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Lɨ djalɨ di ne nangamba aha angu uo lɨe naali-e, u tsia bhuka ngaɨza de. Anɨ atsia ayi uo me: «Mbo ’he nazʉ mazʉ ka yi sɨ uu?»
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 U atsia aha ndu sungu ɨnde u azɨ e mazɨ-e pɨ anɨ.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Anɨ aha, anɨ atsia azʉ lɨ djila uo oo.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Pɨpɨta-a, anɨ pɨ uo me: «Ma apa nako pɨ yi ndjɨndjɨ nedhɨnga nɨ́ adʉ nga bha lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini-e me, a ayo me ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde u aye e pɨndjɨ ma bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje , bhʉ́ obhuku gba opolofeta di ne bhʉ́ bhuku na oetsi gba nɨ́-e, amene lɨe.»
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Pɨpɨta-a, anɨ atsia abhulu ɨmbɨlangʉ gba uo ngʉbula me u mbɨla ta engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ oBhuku gba Ebhe ko.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Maka u aye lɨe bhʉ́ oBhuku gba Ebhe-e me, a ayo me Kilisito dje lɨkabhu, amba anɨ tsia zuku bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.
46 E disse-lhes:
47 A ayo me okpála kpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ ndʉ okpála hana pɨ́la doto libhomu. U akpókpo nayie bhʉ́ Yelusalema me okpála dji bua o, amba Ebhe e siti ’ngʉ́ gba uo ko.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Yi au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e ne djila yi makpe.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ngama-a, ma atíma pɨ yi bhende lɨ ’Dyɨ ma apa me nɨ atíma e-o. Kaka-a, yi dʉ bha bhʉ́ gʉdhʉ sɨ akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde lɨ Ebhe atíma angu pɨ yi lɨe ko.»
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Pɨpɨta-a, Yesu anʉ ne omʉkpata gba e masɨkpe de kʉtɨ na Betanɨa. U akolo lɨe oo, anɨ ae ’kpa e, anɨ atsia atuko bisagu pɨ́ uo.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Lɨ nedhɨnga anɨ adʉ atuko bisagu pɨ́ uo lɨe, anɨ ayie bhʉ́ ká uo. Ebhe atsia aha anɨ abhʉ́lá.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ngauo-o, u adhɵgɵ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agie lɨo abhʉ́ Yelusalema me u nde abedhe ne djalɨ bedhe.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ndʉ ’kpɨ́ hana, u adʉ nadʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nadhɵgɵ Ebhe.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.