Lucas 24
Gandja na Mbɨa (MDM) vs BKJ
1 Bhʉ́ ’kpɨ́ yinga kɵkpɨ́ má bhɵ́-o, olɨsɨ aha mʉngotsi ɨnde u agɨlɨ e-o, u atsia agbida abhʉ́ lata.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 U abhaka me teme nde awawala lɨ ’bhɵ lata-a awawala.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 U alɨ lɨe, u bhaka kuo Ngámá Yesu de.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nedhɨnga u adʉ akɨaka lɨe ka ’ngʉ́ ango-o, kolo me-e okpála bhisi aze lɨ uo. Okpála ango-o adyɨdyɨ bubu bongo má tuu tuu!
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 U adʉ la lɨe ne tsʉlʉ naali-e, u atʉtʉ bhʉ́la o ne kuto. Okpála ango-o atsia apa pɨ uo me: «Yi ngagɨlɨ kpála ɨnde ʉʉ-o bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ka nɨ?«Yi ngagɨlɨ kpála ɨnde ʉʉ-o bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ka nɨ?»|alt="Jésus rescicité" src="WA03931b.tif" size="col" ref="24:5"
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Anɨ sɨɨ ade. Engʉ́ bini, anɨ azuku. Yi bhundja engʉ́ nako anɨ apa e pɨ yi lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ nga bha lɨe bhʉ́ Galilaya me:
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‹A ayo me u pʉ ma, Ndɨlɨ gba kpála, pɨ okpála na sisiti. U gɨ ma lɨ kulusi, amba bhʉ́ ’kpɨ́ na bata-a, ma tsia zuku.›»
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Abhomʉ-o, u atsia abhundja ’li anɨ-o.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 U ayie bhʉ́ lata-o. U atsia anʉ nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana pɨ obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bini, di ne ndʉ obhende adʉ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini-e hana.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Olɨsɨ ango-o, adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Djaanɨ ne Malɨa , ’hi Djakɨ. Ngauo ne olɨsɨ koko ɨnde adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo akpokpo pɨ obhʉlʉ titima gba Yesu-o.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Engʉ́ bini, obhʉlʉ titima abhundja naao me, engʉ́ ɨnde lɨ olɨsɨ akpokpo e-e, a ko engʉ́ na ngingi. Kaka-a, u tsia bhuka de.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Engʉ́ bini, Piele ayie bhʉ́lá, anɨ anʉ ne holo abhʉ́ lata. Anɨ akolo lɨe oo, anɨ akita ne kuto, anɨ atsia ’kpɨ́, anɨ au bha bongo ɨnde u agagala kuo ne e ko. Pɨpɨta-a, anɨ agie lɨe agba e me anɨ nde ngangamba naali ka engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ ko.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Bha lɨ ’kpɨ́ ango-o, omʉkpata bhisi adʉ anʉ bhʉ́ kʉtɨ bini ɨnde u aɨ e me Emausɨ. Kʉtɨ ango-o adʉ de Yelusalema tsutsu, masɨkpe de kilometele ndjɨkpa ne ká bini.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 U adʉ akpokpo ’ngʉ́ sʉnda o pɨndjɨ ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde akodho ’kpɨ́-o.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nedhɨnga uo adʉ akpokpo ’ngʉ́ di ne namene kpekebhɵ lɨe sʉnda o-o, ngaanɨ Yesu makpe, anɨ adyudyo lɨe de uo masɨkpe. Anɨ atsia aholo ’nʉ́ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 U adʉ au anɨ, engʉ́ bini, ehe bini adʉ amene me u ambɨ́la anɨ de.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Anɨ ayi uo me: «A ko mangua ’ngʉ́ dho yi adji ne kpokpo e sʉnda yi me-e?» Abhomʉ-o, u alʉ, u atsia abedhe ne lɨkabhu bedhe.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Sʉka uo bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Keleopasɨ apa pɨ anɨ me: «Bhʉ́ ká ogomago na Yelusalema libhomu-o, engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ sʉnda okpɨ́ ɨnde-e, mʉ mbɨla bha de ngamʉ kpi mʉ kpi?»
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Anɨ ayi uo me: «Mangua ’ngʉ́ dho?» U atsia agie pɨ anɨ me: «Engʉ́ ɨnde akolo lɨ Yesu, kpála na Nadjaleta! A ko nako polofeta kʉkʉlʉ. Ongʉ́ ɨnde anɨ amene e ne bhende anɨ asuno e, anɨ amene ndʉndʉ hana ne angu. Anɨ atsia asuno ongʉ́ ango-o kala Ebhe di ne kala ndʉ okpála hana.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 La-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne ongámásɨ gba nɨ́-e, apʉ anɨ me u bhɵlɵ anɨ. U atsia agɨ anɨ lɨ kulusi.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 La-a, ya adʉ nako ne ’to ya naaya me, a ko kpála ɨnde agbégbe Ɨsalaele bhʉ́ bali-o. Engʉ́ bini, a ane nakɨ ekpɨ́ bata maka lɨ oengʉ́ ango-o akodho ’kpɨ́ lɨe ko.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 La matá di-e, ya angamba ka olɨsɨ koko bhʉ́ ka ya naali. U anʉ ɨgɨnɨ bhʉ́ sɨkɨkpɨ abhʉ́ lata.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Engʉ́ bini, u u kuo anɨ de. U agie lɨo, u apa pɨ ya me oandjelu aze lɨo. Oandjelu atsia apa pɨ o me anɨ ʉʉ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Pɨpɨta-a, okpála koko bhʉ́ ká ya anʉ abhʉ́ lata, u atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ olɨsɨ akpokpo lɨe ko. Engʉ́ bini, ngaanɨ makpe-e, u u anɨ de.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ne ongingi! Ka nɨ yi ngabhuka lɨe má gala ade ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ opolofeta-a apa e!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 A ayo nako de me Kilisito dje lɨkabhu kala me anɨ lɨ bhʉ́ naʉ na asasaua gba e dɨ?»
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Pɨpɨta-a, anɨ aholo nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde u apa e pɨndjɨ anɨ bhʉ́ oBhuku gba Ebhe-e pɨ uo. Anɨ akpokpo nayie bhʉ́ obhuku gba Moidje akólo bhʉ́ obhuku gba ndʉ opolofeta-a hana.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 U akolo lɨe de kʉtɨ ɨnde u adʉ anʉ bhʉ́ e masɨkpe-e, Yesu amene mʉgɨto me nɨ adji tsutsu.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Engʉ́ bini, u atsia apa pɨ anɨ me: «Nɨ́ sɨ ne yi sɨ, anga ekpɨ́ asegele, biti la di ngago.» Anɨ atsia alɨ ngʉ́ nasɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo oo ko.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Nedhɨnga anɨ adʉ azʉ ’he lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo-o, anɨ aha mapa, anɨ agie heni pɨ Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ agʉmʉ mapa-o, anɨ atsia aha pɨ uo.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Abhomʉ-o, djila uo abhulu, u atsia ambɨla anɨ. Engʉ́ bini, anɨ angɨta bha kolo bhʉ́ djila uo má pele!
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 U atsia aholo nayi lɨo sʉnda o me: «Lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ akpokpo ’ngʉ́ di ne nasuno ta eli gba Ebhe lɨe pɨ nɨ́ lɨ kpadjɨ-e, bua nɨ́ bedhe ɨgɨnɨ bhʉ́ nɨ́ ne djalɨ bedhe dɨ?»
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u ayie bhʉ́lá kolo má gala, u atsia agie lɨo abhʉ́ Yelusalema. Oo, u abhaka me obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bini-e nde apo bhʉ́la o ne obɨ o-o bhʉ́ dabɨlɨ bini.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 U atsia apa pɨ obhe bhisi bhomʉ-o me: «Ngámá azuku na kʉkʉlʉ! Simo au anɨ!»
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Pɨpɨta-a, omʉkpata bhe bhisi-e atsia akpokpo ’ngʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ lɨ kpadjɨ-e pɨ uo, di ne maka u ambɨla Yesu lɨe lɨ nedhɨnga anɨ agʉmʉ mapa lɨe ko.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Lɨ nedhɨnga u adʉ nga bha lɨe nakpokpo ’ngʉ́ ango-o, Yesu atsia alʉ bhʉ́ ká uo. Do anɨ pɨ uo me: «Guo ’ngʉ́ dʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne yi!»
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 U adje tsʉlʉ naali, u atsia aholo agʉkʉ, anga u adʉ abhundja me o ou ɨgbadyɨbhe.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngadje tsʉlʉ ka nɨ? Yi ne bua na bhisi bhisi ka nɨ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Yi tsia nga ’kpa ma di ne ’dhʉ ma, a ko bha ma makpe. Yi tana nga kʉte ma, amba yi u, anga mbɨlɨka ne bɨkɨ lɨ ɨgbadyɨbhe ade maka yi ngau ma lɨe ne di ko.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Anɨ apa engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia asuno ’kpa e di ne ’dhʉ e pɨ uo.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Lɨ djalɨ di ne nangamba aha angu uo lɨe naali-e, u tsia bhuka ngaɨza de. Anɨ atsia ayi uo me: «Mbo ’he nazʉ mazʉ ka yi sɨ uu?»
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 U atsia aha ndu sungu ɨnde u azɨ e mazɨ-e pɨ anɨ.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Anɨ aha, anɨ atsia azʉ lɨ djila uo oo.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Pɨpɨta-a, anɨ pɨ uo me: «Ma apa nako pɨ yi ndjɨndjɨ nedhɨnga nɨ́ adʉ nga bha lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini-e me, a ayo me ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde u aye e pɨndjɨ ma bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje , bhʉ́ obhuku gba opolofeta di ne bhʉ́ bhuku na oetsi gba nɨ́-e, amene lɨe.»
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Pɨpɨta-a, anɨ atsia abhulu ɨmbɨlangʉ gba uo ngʉbula me u mbɨla ta engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ oBhuku gba Ebhe ko.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Maka u aye lɨe bhʉ́ oBhuku gba Ebhe-e me, a ayo me Kilisito dje lɨkabhu, amba anɨ tsia zuku bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 A ayo me okpála kpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ ndʉ okpála hana pɨ́la doto libhomu. U akpókpo nayie bhʉ́ Yelusalema me okpála dji bua o, amba Ebhe e siti ’ngʉ́ gba uo ko.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Yi au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e ne djila yi makpe.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ngama-a, ma atíma pɨ yi bhende lɨ ’Dyɨ ma apa me nɨ atíma e-o. Kaka-a, yi dʉ bha bhʉ́ gʉdhʉ sɨ akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde lɨ Ebhe atíma angu pɨ yi lɨe ko.»
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Pɨpɨta-a, Yesu anʉ ne omʉkpata gba e masɨkpe de kʉtɨ na Betanɨa. U akolo lɨe oo, anɨ ae ’kpa e, anɨ atsia atuko bisagu pɨ́ uo.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Lɨ nedhɨnga anɨ adʉ atuko bisagu pɨ́ uo lɨe, anɨ ayie bhʉ́ ká uo. Ebhe atsia aha anɨ abhʉ́lá.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ngauo-o, u adhɵgɵ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agie lɨo abhʉ́ Yelusalema me u nde abedhe ne djalɨ bedhe.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ndʉ ’kpɨ́ hana, u adʉ nadʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nadhɵgɵ Ebhe.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.