Lucas 24

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bhʉ́ ’kpɨ́ yinga kɵkpɨ́ má bhɵ́-o, olɨsɨ aha mʉngotsi ɨnde u agɨlɨ e-o, u atsia agbida abhʉ́ lata.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 U abhaka me teme nde awawala lɨ ’bhɵ lata-a awawala.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 U alɨ lɨe, u bhaka kuo Ngámá Yesu de.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nedhɨnga u adʉ akɨaka lɨe ka ’ngʉ́ ango-o, kolo me-e okpála bhisi aze lɨ uo. Okpála ango-o adyɨdyɨ bubu bongo má tuu tuu!
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 U adʉ la lɨe ne tsʉlʉ naali-e, u atʉtʉ bhʉ́la o ne kuto. Okpála ango-o atsia apa pɨ uo me: «Yi ngagɨlɨ kpála ɨnde ʉʉ-o bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ka nɨ?«Yi ngagɨlɨ kpála ɨnde ʉʉ-o bhʉ́ ká okpála ɨnde amu-o ka nɨ?»|alt="Jésus rescicité" src="WA03931b.tif" size="col" ref="24:5"
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Anɨ sɨɨ ade. Engʉ́ bini, anɨ azuku. Yi bhundja engʉ́ nako anɨ apa e pɨ yi lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ nga bha lɨe bhʉ́ Galilaya me:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‹A ayo me u pʉ ma, Ndɨlɨ gba kpála, pɨ okpála na sisiti. U gɨ ma lɨ kulusi, amba bhʉ́ ’kpɨ́ na bata-a, ma tsia zuku.›»
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Abhomʉ-o, u atsia abhundja ’li anɨ-o.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 U ayie bhʉ́ lata-o. U atsia anʉ nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana pɨ obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bini, di ne ndʉ obhende adʉ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini-e hana.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Olɨsɨ ango-o, adʉ nanɨ Malɨa , kpála na gʉdhʉ na Magadala, Djaanɨ ne Malɨa , ’hi Djakɨ. Ngauo ne olɨsɨ koko ɨnde adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo akpokpo pɨ obhʉlʉ titima gba Yesu-o.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Engʉ́ bini, obhʉlʉ titima abhundja naao me, engʉ́ ɨnde lɨ olɨsɨ akpokpo e-e, a ko engʉ́ na ngingi. Kaka-a, u tsia bhuka de.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Engʉ́ bini, Piele ayie bhʉ́lá, anɨ anʉ ne holo abhʉ́ lata. Anɨ akolo lɨe oo, anɨ akita ne kuto, anɨ atsia ’kpɨ́, anɨ au bha bongo ɨnde u agagala kuo ne e ko. Pɨpɨta-a, anɨ agie lɨe agba e me anɨ nde ngangamba naali ka engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ ko.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Bha lɨ ’kpɨ́ ango-o, omʉkpata bhisi adʉ anʉ bhʉ́ kʉtɨ bini ɨnde u aɨ e me Emausɨ. Kʉtɨ ango-o adʉ de Yelusalema tsutsu, masɨkpe de kilometele ndjɨkpa ne ká bini.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 U adʉ akpokpo ’ngʉ́ sʉnda o pɨndjɨ ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde akodho ’kpɨ́-o.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nedhɨnga uo adʉ akpokpo ’ngʉ́ di ne namene kpekebhɵ lɨe sʉnda o-o, ngaanɨ Yesu makpe, anɨ adyudyo lɨe de uo masɨkpe. Anɨ atsia aholo ’nʉ́ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 U adʉ au anɨ, engʉ́ bini, ehe bini adʉ amene me u ambɨ́la anɨ de.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Anɨ ayi uo me: «A ko mangua ’ngʉ́ dho yi adji ne kpokpo e sʉnda yi me-e?» Abhomʉ-o, u alʉ, u atsia abedhe ne lɨkabhu bedhe.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Sʉka uo bini ɨnde adʉ ’lɨ e me Keleopasɨ apa pɨ anɨ me: «Bhʉ́ ká ogomago na Yelusalema libhomu-o, engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ sʉnda okpɨ́ ɨnde-e, mʉ mbɨla bha de ngamʉ kpi mʉ kpi?»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Anɨ ayi uo me: «Mangua ’ngʉ́ dho?» U atsia agie pɨ anɨ me: «Engʉ́ ɨnde akolo lɨ Yesu, kpála na Nadjaleta! A ko nako polofeta kʉkʉlʉ. Ongʉ́ ɨnde anɨ amene e ne bhende anɨ asuno e, anɨ amene ndʉndʉ hana ne angu. Anɨ atsia asuno ongʉ́ ango-o kala Ebhe di ne kala ndʉ okpála hana.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 La-a, ongbengbe odimandɵ gba Ebhe di ne ongámásɨ gba nɨ́-e, apʉ anɨ me u bhɵlɵ anɨ. U atsia agɨ anɨ lɨ kulusi.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 La-a, ya adʉ nako ne ’to ya naaya me, a ko kpála ɨnde agbégbe Ɨsalaele bhʉ́ bali-o. Engʉ́ bini, a ane nakɨ ekpɨ́ bata maka lɨ oengʉ́ ango-o akodho ’kpɨ́ lɨe ko.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 La matá di-e, ya angamba ka olɨsɨ koko bhʉ́ ka ya naali. U anʉ ɨgɨnɨ bhʉ́ sɨkɨkpɨ abhʉ́ lata.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Engʉ́ bini, u u kuo anɨ de. U agie lɨo, u apa pɨ ya me oandjelu aze lɨo. Oandjelu atsia apa pɨ o me anɨ ʉʉ.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Pɨpɨta-a, okpála koko bhʉ́ ká ya anʉ abhʉ́ lata, u atsia abhaka ndʉ ’ngʉ́ hana maka lɨ olɨsɨ akpokpo lɨe ko. Engʉ́ bini, ngaanɨ makpe-e, u u anɨ de.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ne ongingi! Ka nɨ yi ngabhuka lɨe má gala ade ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ opolofeta-a apa e!
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 A ayo nako de me Kilisito dje lɨkabhu kala me anɨ lɨ bhʉ́ naʉ na asasaua gba e dɨ?»
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Pɨpɨta-a, anɨ aholo nakpokpo ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde u apa e pɨndjɨ anɨ bhʉ́ oBhuku gba Ebhe-e pɨ uo. Anɨ akpokpo nayie bhʉ́ obhuku gba Moidje akólo bhʉ́ obhuku gba ndʉ opolofeta-a hana.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 U akolo lɨe de kʉtɨ ɨnde u adʉ anʉ bhʉ́ e masɨkpe-e, Yesu amene mʉgɨto me nɨ adji tsutsu.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Engʉ́ bini, u atsia apa pɨ anɨ me: «Nɨ́ sɨ ne yi sɨ, anga ekpɨ́ asegele, biti la di ngago.» Anɨ atsia alɨ ngʉ́ nasɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo oo ko.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nedhɨnga anɨ adʉ azʉ ’he lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo-o, anɨ aha mapa, anɨ agie heni pɨ Ebhe. Pɨpɨta-a, anɨ agʉmʉ mapa-o, anɨ atsia aha pɨ uo.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Abhomʉ-o, djila uo abhulu, u atsia ambɨla anɨ. Engʉ́ bini, anɨ angɨta bha kolo bhʉ́ djila uo má pele!
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 U atsia aholo nayi lɨo sʉnda o me: «Lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ akpokpo ’ngʉ́ di ne nasuno ta eli gba Ebhe lɨe pɨ nɨ́ lɨ kpadjɨ-e, bua nɨ́ bedhe ɨgɨnɨ bhʉ́ nɨ́ ne djalɨ bedhe dɨ?»
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Bha lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u ayie bhʉ́lá kolo má gala, u atsia agie lɨo abhʉ́ Yelusalema. Oo, u abhaka me obhʉlʉ titima ndjɨkpa ne ká bini-e nde apo bhʉ́la o ne obɨ o-o bhʉ́ dabɨlɨ bini.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 U atsia apa pɨ obhe bhisi bhomʉ-o me: «Ngámá azuku na kʉkʉlʉ! Simo au anɨ!»
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Pɨpɨta-a, omʉkpata bhe bhisi-e atsia akpokpo ’ngʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́ lɨ kpadjɨ-e pɨ uo, di ne maka u ambɨla Yesu lɨe lɨ nedhɨnga anɨ agʉmʉ mapa lɨe ko.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Lɨ nedhɨnga u adʉ nga bha lɨe nakpokpo ’ngʉ́ ango-o, Yesu atsia alʉ bhʉ́ ká uo. Do anɨ pɨ uo me: «Guo ’ngʉ́ dʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne yi!»
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 U adje tsʉlʉ naali, u atsia aholo agʉkʉ, anga u adʉ abhundja me o ou ɨgbadyɨbhe.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Engʉ́ bini, Yesu atsia apa pɨ uo me: «Yi ngadje tsʉlʉ ka nɨ? Yi ne bua na bhisi bhisi ka nɨ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Yi tsia nga ’kpa ma di ne ’dhʉ ma, a ko bha ma makpe. Yi tana nga kʉte ma, amba yi u, anga mbɨlɨka ne bɨkɨ lɨ ɨgbadyɨbhe ade maka yi ngau ma lɨe ne di ko.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Anɨ apa engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia asuno ’kpa e di ne ’dhʉ e pɨ uo.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Lɨ djalɨ di ne nangamba aha angu uo lɨe naali-e, u tsia bhuka ngaɨza de. Anɨ atsia ayi uo me: «Mbo ’he nazʉ mazʉ ka yi sɨ uu?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 U atsia aha ndu sungu ɨnde u azɨ e mazɨ-e pɨ anɨ.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Anɨ aha, anɨ atsia azʉ lɨ djila uo oo.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Pɨpɨta-a, anɨ pɨ uo me: «Ma apa nako pɨ yi ndjɨndjɨ nedhɨnga nɨ́ adʉ nga bha lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini-e me, a ayo me ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde u aye e pɨndjɨ ma bhʉ́ lɨ́lɨ gba Moidje , bhʉ́ obhuku gba opolofeta di ne bhʉ́ bhuku na oetsi gba nɨ́-e, amene lɨe.»
44 E disse-lhes:
45 Pɨpɨta-a, anɨ atsia abhulu ɨmbɨlangʉ gba uo ngʉbula me u mbɨla ta engʉ́ ɨnde u aye e bhʉ́ oBhuku gba Ebhe ko.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Maka u aye lɨe bhʉ́ oBhuku gba Ebhe-e me, a ayo me Kilisito dje lɨkabhu, amba anɨ tsia zuku bhʉ́ ’kpɨ́ na bata.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 A ayo me okpála kpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ ndʉ okpála hana pɨ́la doto libhomu. U akpókpo nayie bhʉ́ Yelusalema me okpála dji bua o, amba Ebhe e siti ’ngʉ́ gba uo ko.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Yi au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e ne djila yi makpe.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Ngama-a, ma atíma pɨ yi bhende lɨ ’Dyɨ ma apa me nɨ atíma e-o. Kaka-a, yi dʉ bha bhʉ́ gʉdhʉ sɨ akólo lɨ ’kpɨ́ ɨnde lɨ Ebhe atíma angu pɨ yi lɨe ko.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Pɨpɨta-a, Yesu anʉ ne omʉkpata gba e masɨkpe de kʉtɨ na Betanɨa. U akolo lɨe oo, anɨ ae ’kpa e, anɨ atsia atuko bisagu pɨ́ uo.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Lɨ nedhɨnga anɨ adʉ atuko bisagu pɨ́ uo lɨe, anɨ ayie bhʉ́ ká uo. Ebhe atsia aha anɨ abhʉ́lá.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ngauo-o, u adhɵgɵ anɨ. Pɨpɨta-a, u atsia agie lɨo abhʉ́ Yelusalema me u nde abedhe ne djalɨ bedhe.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ndʉ ’kpɨ́ hana, u adʉ nadʉ bhʉ́ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda ngʉ́ nadhɵgɵ Ebhe.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.