Lucas 23
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 Pɨpɨta-a, ndʉ okpála hana ɨnde adʉ bhʉ́ dá bula-a ayie bhʉ́lá, u atsia anʉ ne Yesu kala Pɨlatɵ, ngámá na Loma .
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Oo, u aholo apa lɨ Yesu me: «Ya abhaka kpála ɨnde-e me anɨ nde ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála gba ya-o. Anɨ nde ngayoko uo me u akala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na Loma-a de. Anɨ atsia adʉ apa di me nɨ ne Masɨya , akʉnda napa me ’ngbé ngámá.»
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Ngamʉ-o, mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mo opa ngamʉ.»
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia apa pɨ ongbengbe odimandɵ di ne bhiti okpála bhomʉ-o me: «Ma u engʉ́ bini ɨnde a ayo me u holo kpála ɨnde-e ngʉ́ e de.»
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Engʉ́ bini, u azɨ bha kekele tété me: «Bhʉ́ nasuno gba anɨ-e, anɨ ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála me u améne lɨ́lɨ gba ngámá-a de. Anɨ amene bhʉ́ doto gba omaYuda libhomu. Anɨ akpo bhʉ́ ndu doto na Galilaya. Mbɨa ɨnde-e, anɨ akolo ɨbili ne di ei.»
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Lɨ Pɨlatɵ adje lɨe mo-o, anɨ atsia ayi me: «Kpála ɨnde-e, a ko kpála na Galilaya?»
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 U agie pɨ anɨ me: «A moko, a ko kpála na Galilaya.» Abhomʉ-o, lɨ Pɨlatɵ adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto lɨ ngámá Elode adʉ alila e-e, anɨ atsia atima anɨ pɨ anɨ. Padhá de, anga bhʉ́ ekpɨ́ ango-o, Elode adʉ di bhʉ́ Yelusalema oo.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Elode akpi djalɨ naali lɨ anɨ au Yesu lɨe. Padhá de, anga nayie nanɨ didili naali, anɨ adʉ akʉnda me nɨ u Yesu ka engʉ́ gba anɨ ɨnde anɨ adʉ adje e-o. Anɨ atsia adʉ akʉnda nau anɨ me anɨ nde ngamene ngamba ’ngʉ́.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Anɨ ayiyi Yesu lɨ ongʉ́ bhelé. Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ pɨ anɨ tété belegʉ de bini.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ oo. U adʉ apa ’ngʉ́ lɨ kʉte anɨ sisiti naali.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Elode ne osʉdha gba e amʉ anɨ, u atsia asosobho di anɨ. Pɨpɨta-a, u adyɨ bádha bongo lɨ anɨ, u atsia agie anɨ pɨ Pɨlatɵ.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Kalanʉ-o, Elode ne Pɨlatɵ dʉ nadje lɨo de. Nayie lɨ ’kpɨ́ ango-o, u atsia akolo bhʉ́ makpolɨa.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ apo bhʉ́la ongbengbe odimandɵ, ongámásɨ gba omaYuda di ne okpála.
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi ago ne kpála ɨnde-e mʉma me anɨ ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála. La-a, ma ayi anɨ lɨ ’ngʉ́ ango-o kala yi sɨ, ma u anɨ ne siti ’ngʉ́ belegʉ de bini bhʉ́ ká ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde yi apa e lɨ anɨ-o.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Elode u di siti ’ngʉ́ ka anɨ de anga anɨ agie anɨ pɨ nɨ́ ei. A moko me kpála ɨnde-e mene siti ’ngʉ́ belegʉ de bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e ko.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Kaka-a, ma abhɨ́ anɨ ne fimbo, ma atsia tsé ’kpa lɨ anɨ.» [
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ uo bini.]
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Engʉ́ bini, ndʉ uo hana aholo asʉsʉla bhʉ́ dabɨlɨ bini me: «Bhɵlɵ kpála bhomʉ-o mabhɵlɵ, amba mʉ tse ’kpa lɨ Balaba pɨ ya!»
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 (U aholo nanɨ Balaba bhʉ́ tɨkpʉ anga anɨ agbe nanɨ kpéke ’ndjɨ abhʉ́ Yelusalema, anɨ atsia abhɵlɵ di kpála.)
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Pɨlatɵ adʉ akʉnda natse ’kpa lɨ Yesu. Kaka-a, anɨ atsia ayi matá uo lɨ ’ngʉ́ ango-o ko.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Engʉ́ bini, u aholo bha nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi! Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Bhʉtsibhʉtsi na bata-a, anɨ apa pɨ uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho? Ma u engʉ́ ɨnde anɨ amene e, u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e de. Ma abhɨ́ bha anɨ ne fimbo, ma tsia tsé ’kpa lɨ anɨ.»
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Engʉ́ bini, u azɨ bha kekele tété kpekpeke me, a ayo me u gɨ Yesu lɨ kulusi. U adʉ bha aée ’li o ne bhʉ́lá, akolo lɨ nedhɨnga lɨ ’li uo aha angu Pɨlatɵ lɨe ko.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia azɨba namene maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Anɨ atsia atse ’kpa lɨ kpála ɨnde u adʉ ayo e-o, kpála ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o. Padhá de, anga anɨ agbe kpéke ’ndjɨ, anɨ atsia abhɵlɵ di kpála. Engʉ́ bini, anɨ atsia aha Yesu pɨ uo me u mene ne anɨ maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Lɨ osʉdha adʉ anʉ ne Yesu lɨe, u akɵ lɨo ne Simo, kpála na ndu doto na Silene, me anɨ nde ayie abhiye. U aholo anɨ, u atsia ao kulusi gba Yesu-o lɨ ’ngbʉ anɨ me, anɨ bɨbɨ amba anɨ kpata Yesu ne di.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Okpála bhelé adʉ akpata Yesu. Bhʉ́ ká uo-o, adʉ di ne olɨsɨ ɨnde adʉ aku ’gbá ne nalopolo lɨo ngʉ́ anɨ-o.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yesu adji bhʉ́la e ne apɨ́ uo, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ngayi, olɨsɨ na Yelusalema-a, yi akú ’gbá ngʉ́ ma de! Engʉ́ bini, yi ku mangbo egbá ngʉ́ yi ne ongɨsɨ gba yi ko.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Padhá de, anga oekpɨ́ koko akólo makolo, oekpɨ́ ɨnde u apá lɨe me: ‹A ko djalɨ pɨ olɨsɨ ɨnde ɨ zu de, ɨnde ɨ bɨ ’bhɨ de, di ne obhende lɨ ongɨsɨ ndjɨ ’ka o de-o!›
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, okpála ahólo napa pɨ ongbengbe ’ta me: ‹Yi buku ya!› U tsia pá pɨ odjedje ’ta me: ‹Yi wo ya!›
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Padhá de, anga ɨ dʉ me okpála nde amene ndula bhe na yiyi-e mo-o, u méne la ɨbili naae ndula bhe na keke-e pɨ?»
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u anʉ di ne obhosɨ bhisi koko ɨnde amene sisiti ’ngʉ́ naali me u bhili uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 U akolo lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me «Pelegendjɨ.» U atsia agɨ Yesu lɨ kulusi di ne okpála na sisiti bhisi-o, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 [Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «’Dyɨ ma, mbu lɨ siti ’ngʉ́ gba uo, anga u mbɨla engʉ́ ɨnde u ngamene e de.»]
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Okpála adʉ oo, u adʉ atsia engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́-o. Ongámásɨ gba omaYuda adʉ amʉ anɨ. U atsia adʉ apa me: «Anɨ akobho okpála koko. A ayo me anɨ kobho di lɨe ne tɨtɨ e, ɨ dʉ me anɨ nde ne Masɨya ɨnde lɨ Ebhe abhʉ e ko!»
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Osʉdha amʉ di anɨ. U adyudyo lɨo masɨkpe, u aha kpongadha pandɨ pɨ anɨ, u atsia apa me:
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 «Ɨ dʉ me mʉ nde bha ndjʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda-a, mʉ de kobho lɨmʉ ne tɨtɨ mʉ!»
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Pɨ́ ’ndjɨ anɨ-e, u aye me: «A ɨnde-e ’ngbé ngámá gba omaYuda-o.»
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Sʉka okpála na sisiti ɨnde u agɨ o lɨ kulusi adʉ asobho anɨ me: «Mʉ ne Masɨya adɨ? Kobho lɨmʉ ne tɨtɨ mʉ, amba mʉ kobho di ya!»
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Engʉ́ bini, bhe koko ambe bhʉ́ ’ndjɨ anɨ, do anɨ de-e: «Mʉ kpe Ebhe dɨ, ngamʉ ɨnde ngasia bhadi lɨkabhu maka anɨ-e?
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Pɨ nɨ́-e, a lɨ lɨkabhu gba nɨ́-e ne tata, anga nɨ́ ngasia bhomʉ-o mbini kulu gba nɨ́ ko. La-a, ngaanɨ-e, anɨ mene naae siti ’ngʉ́ belegʉ de bini.»
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa pɨ Yesu me: «Bhundja ma uu, lɨ nedhɨnga ɨnde mo ogó lɨe ngʉ́ naʉ ngámá gba mʉ ko.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, nakɨ-e, nɨ́ adʉ́ ne mʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi ko.»
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 A akolo masɨkpe de tulukpe, ela ao nasʉ. Biti aha pɨ́la doto libhomu akolo lɨ saa na bata pɨta tulukpe.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 ’Ngbé ’kpá bongo ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda asidha bhʉsʉ e tʉtʉ má tsʉe!
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Abhomʉ-o, Yesu atsia asʉla kpekpeke me: «’Dyɨ ma, ma ngao bua ma sa ’kpa mʉ.» Pɨta anɨ apa engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia andala ’kpa lɨ bua e.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Lɨ ngámá gba osʉdha na Loma au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e lɨe, anɨ atsia adʉ adhɵgɵ Ebhe me: «A ko paká me kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne kpála na ngbingbili !»
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Ndʉ okpála hana ɨnde ago apo bhʉ́la o ngʉ́ natsia engʉ́ ango-o, au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. U atsia adʉ agie lɨo agba o me u nde abubu ’kpa o pɨ́ ’ka o ka lɨkabhu.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Ndʉ obɨ Yesu hana di ne olɨsɨ ɨnde adhʉkʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini nayie bhʉ́ Galilaya-a, alʉlʉ mbo tsutsu. U adʉ natsia engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ ko.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 — ausente —
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 — ausente —
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Anɨ anʉ abhaka Pɨlatɵ, anɨ atsia ayo kuo Yesu ka anɨ. Pɨlatɵ azɨba.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Pɨpɨta-a, anɨ atsia ae kuo anɨ lɨ kulusi-o. Anɨ agagala ne bongo. Anɨ atsia ato bhʉ́ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme, lata ɨnde u zɨ nga kpála bhʉ́ e kalanʉ de.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 A adʉ nanɨ ’kpɨ́ kulu bhuluvue, masɨkpe de ekpɨ́ naguo .
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Olɨsɨ ɨnde ayie nanɨ ne Yesu bhʉ́ Galilaya-a, anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Djodjefʉ. U atsia lata-o, u au maka u ao kuo Yesu lɨe bhʉ́bhʉ́-o.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Pɨpɨta-a, u agie lɨo agba o. U atsia aleke emʉ, di ne mʉngotsi ngʉbula me sidi-e, u nʉ pulu kʉte kuo-o ne di. Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, u atsia aguo maka lɨ lɨ́lɨ apa lɨe ko.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.