Lucas 23

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɨpɨta-a, ndʉ okpála hana ɨnde adʉ bhʉ́ dá bula-a ayie bhʉ́lá, u atsia anʉ ne Yesu kala Pɨlatɵ, ngámá na Loma .
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Oo, u aholo apa lɨ Yesu me: «Ya abhaka kpála ɨnde-e me anɨ nde ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála gba ya-o. Anɨ nde ngayoko uo me u akala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na Loma-a de. Anɨ atsia adʉ apa di me nɨ ne Masɨya , akʉnda napa me ’ngbé ngámá.»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Ngamʉ-o, mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mo opa ngamʉ.»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia apa pɨ ongbengbe odimandɵ di ne bhiti okpála bhomʉ-o me: «Ma u engʉ́ bini ɨnde a ayo me u holo kpála ɨnde-e ngʉ́ e de.»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Engʉ́ bini, u azɨ bha kekele tété me: «Bhʉ́ nasuno gba anɨ-e, anɨ ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála me u améne lɨ́lɨ gba ngámá-a de. Anɨ amene bhʉ́ doto gba omaYuda libhomu. Anɨ akpo bhʉ́ ndu doto na Galilaya. Mbɨa ɨnde-e, anɨ akolo ɨbili ne di ei.»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Lɨ Pɨlatɵ adje lɨe mo-o, anɨ atsia ayi me: «Kpála ɨnde-e, a ko kpála na Galilaya?»
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 U agie pɨ anɨ me: «A moko, a ko kpála na Galilaya.» Abhomʉ-o, lɨ Pɨlatɵ adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto lɨ ngámá Elode adʉ alila e-e, anɨ atsia atima anɨ pɨ anɨ. Padhá de, anga bhʉ́ ekpɨ́ ango-o, Elode adʉ di bhʉ́ Yelusalema oo.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Elode akpi djalɨ naali lɨ anɨ au Yesu lɨe. Padhá de, anga nayie nanɨ didili naali, anɨ adʉ akʉnda me nɨ u Yesu ka engʉ́ gba anɨ ɨnde anɨ adʉ adje e-o. Anɨ atsia adʉ akʉnda nau anɨ me anɨ nde ngamene ngamba ’ngʉ́.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Anɨ ayiyi Yesu lɨ ongʉ́ bhelé. Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ pɨ anɨ tété belegʉ de bini.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ oo. U adʉ apa ’ngʉ́ lɨ kʉte anɨ sisiti naali.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Elode ne osʉdha gba e amʉ anɨ, u atsia asosobho di anɨ. Pɨpɨta-a, u adyɨ bádha bongo lɨ anɨ, u atsia agie anɨ pɨ Pɨlatɵ.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Kalanʉ-o, Elode ne Pɨlatɵ dʉ nadje lɨo de. Nayie lɨ ’kpɨ́ ango-o, u atsia akolo bhʉ́ makpolɨa.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ apo bhʉ́la ongbengbe odimandɵ, ongámásɨ gba omaYuda di ne okpála.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi ago ne kpála ɨnde-e mʉma me anɨ ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála. La-a, ma ayi anɨ lɨ ’ngʉ́ ango-o kala yi sɨ, ma u anɨ ne siti ’ngʉ́ belegʉ de bini bhʉ́ ká ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde yi apa e lɨ anɨ-o.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Elode u di siti ’ngʉ́ ka anɨ de anga anɨ agie anɨ pɨ nɨ́ ei. A moko me kpála ɨnde-e mene siti ’ngʉ́ belegʉ de bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e ko.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Kaka-a, ma abhɨ́ anɨ ne fimbo, ma atsia tsé ’kpa lɨ anɨ.» [
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ uo bini.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Engʉ́ bini, ndʉ uo hana aholo asʉsʉla bhʉ́ dabɨlɨ bini me: «Bhɵlɵ kpála bhomʉ-o mabhɵlɵ, amba mʉ tse ’kpa lɨ Balaba pɨ ya!»
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (U aholo nanɨ Balaba bhʉ́ tɨkpʉ anga anɨ agbe nanɨ kpéke ’ndjɨ abhʉ́ Yelusalema, anɨ atsia abhɵlɵ di kpála.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pɨlatɵ adʉ akʉnda natse ’kpa lɨ Yesu. Kaka-a, anɨ atsia ayi matá uo lɨ ’ngʉ́ ango-o ko.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Engʉ́ bini, u aholo bha nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi! Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Bhʉtsibhʉtsi na bata-a, anɨ apa pɨ uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho? Ma u engʉ́ ɨnde anɨ amene e, u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e de. Ma abhɨ́ bha anɨ ne fimbo, ma tsia tsé ’kpa lɨ anɨ.»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Engʉ́ bini, u azɨ bha kekele tété kpekpeke me, a ayo me u gɨ Yesu lɨ kulusi. U adʉ bha aée ’li o ne bhʉ́lá, akolo lɨ nedhɨnga lɨ ’li uo aha angu Pɨlatɵ lɨe ko.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia azɨba namene maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Anɨ atsia atse ’kpa lɨ kpála ɨnde u adʉ ayo e-o, kpála ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o. Padhá de, anga anɨ agbe kpéke ’ndjɨ, anɨ atsia abhɵlɵ di kpála. Engʉ́ bini, anɨ atsia aha Yesu pɨ uo me u mene ne anɨ maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Lɨ osʉdha adʉ anʉ ne Yesu lɨe, u akɵ lɨo ne Simo, kpála na ndu doto na Silene, me anɨ nde ayie abhiye. U aholo anɨ, u atsia ao kulusi gba Yesu-o lɨ ’ngbʉ anɨ me, anɨ bɨbɨ amba anɨ kpata Yesu ne di.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Okpála bhelé adʉ akpata Yesu. Bhʉ́ ká uo-o, adʉ di ne olɨsɨ ɨnde adʉ aku ’gbá ne nalopolo lɨo ngʉ́ anɨ-o.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yesu adji bhʉ́la e ne apɨ́ uo, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ngayi, olɨsɨ na Yelusalema-a, yi akú ’gbá ngʉ́ ma de! Engʉ́ bini, yi ku mangbo egbá ngʉ́ yi ne ongɨsɨ gba yi ko.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Padhá de, anga oekpɨ́ koko akólo makolo, oekpɨ́ ɨnde u apá lɨe me: ‹A ko djalɨ pɨ olɨsɨ ɨnde ɨ zu de, ɨnde ɨ bɨ ’bhɨ de, di ne obhende lɨ ongɨsɨ ndjɨ ’ka o de-o!›
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, okpála ahólo napa pɨ ongbengbe ’ta me: ‹Yi buku ya!› U tsia pá pɨ odjedje ’ta me: ‹Yi wo ya!›
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Padhá de, anga ɨ dʉ me okpála nde amene ndula bhe na yiyi-e mo-o, u méne la ɨbili naae ndula bhe na keke-e pɨ?»
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u anʉ di ne obhosɨ bhisi koko ɨnde amene sisiti ’ngʉ́ naali me u bhili uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 U akolo lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me «Pelegendjɨ.» U atsia agɨ Yesu lɨ kulusi di ne okpála na sisiti bhisi-o, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 [Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «’Dyɨ ma, mbu lɨ siti ’ngʉ́ gba uo, anga u mbɨla engʉ́ ɨnde u ngamene e de.»]
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Okpála adʉ oo, u adʉ atsia engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́-o. Ongámásɨ gba omaYuda adʉ amʉ anɨ. U atsia adʉ apa me: «Anɨ akobho okpála koko. A ayo me anɨ kobho di lɨe ne tɨtɨ e, ɨ dʉ me anɨ nde ne Masɨya ɨnde lɨ Ebhe abhʉ e ko!»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Osʉdha amʉ di anɨ. U adyudyo lɨo masɨkpe, u aha kpongadha pandɨ pɨ anɨ, u atsia apa me:
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 «Ɨ dʉ me mʉ nde bha ndjʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda-a, mʉ de kobho lɨmʉ ne tɨtɨ mʉ!»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Pɨ́ ’ndjɨ anɨ-e, u aye me: «A ɨnde-e ’ngbé ngámá gba omaYuda-o.»
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Sʉka okpála na sisiti ɨnde u agɨ o lɨ kulusi adʉ asobho anɨ me: «Mʉ ne Masɨya adɨ? Kobho lɨmʉ ne tɨtɨ mʉ, amba mʉ kobho di ya!»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Engʉ́ bini, bhe koko ambe bhʉ́ ’ndjɨ anɨ, do anɨ de-e: «Mʉ kpe Ebhe dɨ, ngamʉ ɨnde ngasia bhadi lɨkabhu maka anɨ-e?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Pɨ nɨ́-e, a lɨ lɨkabhu gba nɨ́-e ne tata, anga nɨ́ ngasia bhomʉ-o mbini kulu gba nɨ́ ko. La-a, ngaanɨ-e, anɨ mene naae siti ’ngʉ́ belegʉ de bini.»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa pɨ Yesu me: «Bhundja ma uu, lɨ nedhɨnga ɨnde mo ogó lɨe ngʉ́ naʉ ngámá gba mʉ ko.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, nakɨ-e, nɨ́ adʉ́ ne mʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi ko.»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 A akolo masɨkpe de tulukpe, ela ao nasʉ. Biti aha pɨ́la doto libhomu akolo lɨ saa na bata pɨta tulukpe.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 ’Ngbé ’kpá bongo ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda asidha bhʉsʉ e tʉtʉ má tsʉe!
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Abhomʉ-o, Yesu atsia asʉla kpekpeke me: «’Dyɨ ma, ma ngao bua ma sa ’kpa mʉ.» Pɨta anɨ apa engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia andala ’kpa lɨ bua e.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Lɨ ngámá gba osʉdha na Loma au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e lɨe, anɨ atsia adʉ adhɵgɵ Ebhe me: «A ko paká me kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne kpála na ngbingbili !»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ndʉ okpála hana ɨnde ago apo bhʉ́la o ngʉ́ natsia engʉ́ ango-o, au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. U atsia adʉ agie lɨo agba o me u nde abubu ’kpa o pɨ́ ’ka o ka lɨkabhu.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ndʉ obɨ Yesu hana di ne olɨsɨ ɨnde adhʉkʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini nayie bhʉ́ Galilaya-a, alʉlʉ mbo tsutsu. U adʉ natsia engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ ko.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Anɨ anʉ abhaka Pɨlatɵ, anɨ atsia ayo kuo Yesu ka anɨ. Pɨlatɵ azɨba.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Pɨpɨta-a, anɨ atsia ae kuo anɨ lɨ kulusi-o. Anɨ agagala ne bongo. Anɨ atsia ato bhʉ́ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme, lata ɨnde u zɨ nga kpála bhʉ́ e kalanʉ de.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 A adʉ nanɨ ’kpɨ́ kulu bhuluvue, masɨkpe de ekpɨ́ naguo .
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Olɨsɨ ɨnde ayie nanɨ ne Yesu bhʉ́ Galilaya-a, anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Djodjefʉ. U atsia lata-o, u au maka u ao kuo Yesu lɨe bhʉ́bhʉ́-o.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Pɨpɨta-a, u agie lɨo agba o. U atsia aleke emʉ, di ne mʉngotsi ngʉbula me sidi-e, u nʉ pulu kʉte kuo-o ne di. Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, u atsia aguo maka lɨ lɨ́lɨ apa lɨe ko.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.