Lucas 23
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT
1 Pɨpɨta-a, ndʉ okpála hana ɨnde adʉ bhʉ́ dá bula-a ayie bhʉ́lá, u atsia anʉ ne Yesu kala Pɨlatɵ, ngámá na Loma .
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Oo, u aholo apa lɨ Yesu me: «Ya abhaka kpála ɨnde-e me anɨ nde ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála gba ya-o. Anɨ nde ngayoko uo me u akala mandjandja gba Kaisala , ’ngbé ngámá na Loma-a de. Anɨ atsia adʉ apa di me nɨ ne Masɨya , akʉnda napa me ’ngbé ngámá.»
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Pɨlatɵ ayi anɨ me: «Ngamʉ-o, mʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda?» Yesu agie pɨ anɨ me: «Mo opa ngamʉ.»
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia apa pɨ ongbengbe odimandɵ di ne bhiti okpála bhomʉ-o me: «Ma u engʉ́ bini ɨnde a ayo me u holo kpála ɨnde-e ngʉ́ e de.»
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Engʉ́ bini, u azɨ bha kekele tété me: «Bhʉ́ nasuno gba anɨ-e, anɨ ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála me u améne lɨ́lɨ gba ngámá-a de. Anɨ amene bhʉ́ doto gba omaYuda libhomu. Anɨ akpo bhʉ́ ndu doto na Galilaya. Mbɨa ɨnde-e, anɨ akolo ɨbili ne di ei.»
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Lɨ Pɨlatɵ adje lɨe mo-o, anɨ atsia ayi me: «Kpála ɨnde-e, a ko kpála na Galilaya?»
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 U agie pɨ anɨ me: «A moko, a ko kpála na Galilaya.» Abhomʉ-o, lɨ Pɨlatɵ adje lɨe me Yesu ayie bhʉ́ ndu doto lɨ ngámá Elode adʉ alila e-e, anɨ atsia atima anɨ pɨ anɨ. Padhá de, anga bhʉ́ ekpɨ́ ango-o, Elode adʉ di bhʉ́ Yelusalema oo.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Elode akpi djalɨ naali lɨ anɨ au Yesu lɨe. Padhá de, anga nayie nanɨ didili naali, anɨ adʉ akʉnda me nɨ u Yesu ka engʉ́ gba anɨ ɨnde anɨ adʉ adje e-o. Anɨ atsia adʉ akʉnda nau anɨ me anɨ nde ngamene ngamba ’ngʉ́.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Anɨ ayiyi Yesu lɨ ongʉ́ bhelé. Engʉ́ bini, Yesu gie ’ngʉ́ pɨ anɨ tété belegʉ de bini.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ongbengbe odimandɵ di ne omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje adʉ oo. U adʉ apa ’ngʉ́ lɨ kʉte anɨ sisiti naali.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Elode ne osʉdha gba e amʉ anɨ, u atsia asosobho di anɨ. Pɨpɨta-a, u adyɨ bádha bongo lɨ anɨ, u atsia agie anɨ pɨ Pɨlatɵ.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Kalanʉ-o, Elode ne Pɨlatɵ dʉ nadje lɨo de. Nayie lɨ ’kpɨ́ ango-o, u atsia akolo bhʉ́ makpolɨa.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ apo bhʉ́la ongbengbe odimandɵ, ongámásɨ gba omaYuda di ne okpála.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi ago ne kpála ɨnde-e mʉma me anɨ ngaha kpéke ’ndjɨ pɨ okpála. La-a, ma ayi anɨ lɨ ’ngʉ́ ango-o kala yi sɨ, ma u anɨ ne siti ’ngʉ́ belegʉ de bini bhʉ́ ká ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde yi apa e lɨ anɨ-o.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Elode u di siti ’ngʉ́ ka anɨ de anga anɨ agie anɨ pɨ nɨ́ ei. A moko me kpála ɨnde-e mene siti ’ngʉ́ belegʉ de bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e ko.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Kaka-a, ma abhɨ́ anɨ ne fimbo, ma atsia tsé ’kpa lɨ anɨ.» [
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Bhʉ́ ndʉ anokomɨa na Pasɨka hana, a ayo me Pɨlatɵ tse ’kpa lɨ kpála ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o pɨ uo bini.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Engʉ́ bini, ndʉ uo hana aholo asʉsʉla bhʉ́ dabɨlɨ bini me: «Bhɵlɵ kpála bhomʉ-o mabhɵlɵ, amba mʉ tse ’kpa lɨ Balaba pɨ ya!»
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 (U aholo nanɨ Balaba bhʉ́ tɨkpʉ anga anɨ agbe nanɨ kpéke ’ndjɨ abhʉ́ Yelusalema, anɨ atsia abhɵlɵ di kpála.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pɨlatɵ adʉ akʉnda natse ’kpa lɨ Yesu. Kaka-a, anɨ atsia ayi matá uo lɨ ’ngʉ́ ango-o ko.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Engʉ́ bini, u aholo bha nasʉsʉla me: «Gɨ anɨ lɨ kulusi! Gɨ anɨ lɨ kulusi!»
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Bhʉtsibhʉtsi na bata-a, anɨ apa pɨ uo me: «Anɨ amene la mangua siti ’ngʉ́ dho? Ma u engʉ́ ɨnde anɨ amene e, u tɨ da nabhɵlɵ anɨ ka e de. Ma abhɨ́ bha anɨ ne fimbo, ma tsia tsé ’kpa lɨ anɨ.»
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Engʉ́ bini, u azɨ bha kekele tété kpekpeke me, a ayo me u gɨ Yesu lɨ kulusi. U adʉ bha aée ’li o ne bhʉ́lá, akolo lɨ nedhɨnga lɨ ’li uo aha angu Pɨlatɵ lɨe ko.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Abhomʉ-o, Pɨlatɵ atsia azɨba namene maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Anɨ atsia atse ’kpa lɨ kpála ɨnde u adʉ ayo e-o, kpála ɨnde u aholo e bhʉ́ tɨkpʉ-o. Padhá de, anga anɨ agbe kpéke ’ndjɨ, anɨ atsia abhɵlɵ di kpála. Engʉ́ bini, anɨ atsia aha Yesu pɨ uo me u mene ne anɨ maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Lɨ osʉdha adʉ anʉ ne Yesu lɨe, u akɵ lɨo ne Simo, kpála na ndu doto na Silene, me anɨ nde ayie abhiye. U aholo anɨ, u atsia ao kulusi gba Yesu-o lɨ ’ngbʉ anɨ me, anɨ bɨbɨ amba anɨ kpata Yesu ne di.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Okpála bhelé adʉ akpata Yesu. Bhʉ́ ká uo-o, adʉ di ne olɨsɨ ɨnde adʉ aku ’gbá ne nalopolo lɨo ngʉ́ anɨ-o.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Yesu adji bhʉ́la e ne apɨ́ uo, anɨ atsia apa pɨ uo me: «Ngayi, olɨsɨ na Yelusalema-a, yi akú ’gbá ngʉ́ ma de! Engʉ́ bini, yi ku mangbo egbá ngʉ́ yi ne ongɨsɨ gba yi ko.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Padhá de, anga oekpɨ́ koko akólo makolo, oekpɨ́ ɨnde u apá lɨe me: ‹A ko djalɨ pɨ olɨsɨ ɨnde ɨ zu de, ɨnde ɨ bɨ ’bhɨ de, di ne obhende lɨ ongɨsɨ ndjɨ ’ka o de-o!›
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, okpála ahólo napa pɨ ongbengbe ’ta me: ‹Yi buku ya!› U tsia pá pɨ odjedje ’ta me: ‹Yi wo ya!›
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Padhá de, anga ɨ dʉ me okpála nde amene ndula bhe na yiyi-e mo-o, u méne la ɨbili naae ndula bhe na keke-e pɨ?»
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u anʉ di ne obhosɨ bhisi koko ɨnde amene sisiti ’ngʉ́ naali me u bhili uo bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 U akolo lɨ bɨlɨ ɨnde u aɨ e me «Pelegendjɨ.» U atsia agɨ Yesu lɨ kulusi di ne okpála na sisiti bhisi-o, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na kokpa, koko lɨ kulusi gba e lɨ pá ’kpa anɨ na galɨ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 [Abhomʉ-o, Yesu atsia apa me: «’Dyɨ ma, mbu lɨ siti ’ngʉ́ gba uo, anga u mbɨla engʉ́ ɨnde u ngamene e de.»]
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Okpála adʉ oo, u adʉ atsia engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́-o. Ongámásɨ gba omaYuda adʉ amʉ anɨ. U atsia adʉ apa me: «Anɨ akobho okpála koko. A ayo me anɨ kobho di lɨe ne tɨtɨ e, ɨ dʉ me anɨ nde ne Masɨya ɨnde lɨ Ebhe abhʉ e ko!»
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Osʉdha amʉ di anɨ. U adyudyo lɨo masɨkpe, u aha kpongadha pandɨ pɨ anɨ, u atsia apa me:
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 «Ɨ dʉ me mʉ nde bha ndjʉ ne ’ngbé ngámá gba omaYuda-a, mʉ de kobho lɨmʉ ne tɨtɨ mʉ!»
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Pɨ́ ’ndjɨ anɨ-e, u aye me: «A ɨnde-e ’ngbé ngámá gba omaYuda-o.»
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Sʉka okpála na sisiti ɨnde u agɨ o lɨ kulusi adʉ asobho anɨ me: «Mʉ ne Masɨya adɨ? Kobho lɨmʉ ne tɨtɨ mʉ, amba mʉ kobho di ya!»
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Engʉ́ bini, bhe koko ambe bhʉ́ ’ndjɨ anɨ, do anɨ de-e: «Mʉ kpe Ebhe dɨ, ngamʉ ɨnde ngasia bhadi lɨkabhu maka anɨ-e?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Pɨ nɨ́-e, a lɨ lɨkabhu gba nɨ́-e ne tata, anga nɨ́ ngasia bhomʉ-o mbini kulu gba nɨ́ ko. La-a, ngaanɨ-e, anɨ mene naae siti ’ngʉ́ belegʉ de bini.»
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Pɨpɨta-a, anɨ atsia apa pɨ Yesu me: «Bhundja ma uu, lɨ nedhɨnga ɨnde mo ogó lɨe ngʉ́ naʉ ngámá gba mʉ ko.»
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Yesu agie pɨ anɨ me: «Ma apa pɨ mʉ na paká me, nakɨ-e, nɨ́ adʉ́ ne mʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini bhʉ́ kʉtɨ na mʉndeyi ko.»
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 A akolo masɨkpe de tulukpe, ela ao nasʉ. Biti aha pɨ́la doto libhomu akolo lɨ saa na bata pɨta tulukpe.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 ’Ngbé ’kpá bongo ɨnde adʉ agbo bhʉsʉ ’ngbé ’tɨ Ebhe gba omaYuda asidha bhʉsʉ e tʉtʉ má tsʉe!
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Abhomʉ-o, Yesu atsia asʉla kpekpeke me: «’Dyɨ ma, ma ngao bua ma sa ’kpa mʉ.» Pɨta anɨ apa engʉ́ bhomʉ-o lɨe, anɨ atsia andala ’kpa lɨ bua e.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Lɨ ngámá gba osʉdha na Loma au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e lɨe, anɨ atsia adʉ adhɵgɵ Ebhe me: «A ko paká me kpála ɨnde-e bha ndjʉ nako ne kpála na ngbingbili !»
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ndʉ okpála hana ɨnde ago apo bhʉ́la o ngʉ́ natsia engʉ́ ango-o, au engʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-o. U atsia adʉ agie lɨo agba o me u nde abubu ’kpa o pɨ́ ’ka o ka lɨkabhu.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ndʉ obɨ Yesu hana di ne olɨsɨ ɨnde adhʉkʉ ne anɨ bhʉ́ dabɨlɨ bini nayie bhʉ́ Galilaya-a, alʉlʉ mbo tsutsu. U adʉ natsia engʉ́ ɨnde adʉ akodho ’kpɨ́ ko.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Anɨ anʉ abhaka Pɨlatɵ, anɨ atsia ayo kuo Yesu ka anɨ. Pɨlatɵ azɨba.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Pɨpɨta-a, anɨ atsia ae kuo anɨ lɨ kulusi-o. Anɨ agagala ne bongo. Anɨ atsia ato bhʉ́ lata ɨnde u adjɨ e bhʉ́ teme, lata ɨnde u zɨ nga kpála bhʉ́ e kalanʉ de.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 A adʉ nanɨ ’kpɨ́ kulu bhuluvue, masɨkpe de ekpɨ́ naguo .
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Olɨsɨ ɨnde ayie nanɨ ne Yesu bhʉ́ Galilaya-a, anʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Djodjefʉ. U atsia lata-o, u au maka u ao kuo Yesu lɨe bhʉ́bhʉ́-o.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Pɨpɨta-a, u agie lɨo agba o. U atsia aleke emʉ, di ne mʉngotsi ngʉbula me sidi-e, u nʉ pulu kʉte kuo-o ne di. Lɨ ’kpɨ́ naguo-o, u atsia aguo maka lɨ lɨ́lɨ apa lɨe ko.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.