Lucas 14
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ACF
1 A akolo ekpɨ́ bini, ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a , Yesu anʉ nazʉ ’he agba sʉka ongámásɨ gba omʉFalisai-o . Okpála ɨnde adʉ oo adʉ atsia Yesu ne kpéke djila.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Abhomʉ-o, kpála bini ɨnde lɨ kʉte e asisika ne engu adʉ kala anɨ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesu ayi omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ne omʉFalisai-e me: «Lɨ́lɨ gba nɨ́ azɨba nakobho kpála lɨ ’kpɨ́ naguo? Ne me a zɨba de.»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Engʉ́ bini, u andjili bha má bulu! Abhomʉ-o, Yesu aha ’kpa bhʉlʉ kuo-o, anɨ akobho anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me anɨ gie lɨe agba e.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Pɨpɨta-a, anɨ pɨ uo me: «Belegʉ lɨ ’kpɨ́ naguo-o, lɨ sʉka ongɨsɨ gba yi na bhosɨbhosɨ-e, ɨ dʉ di-e sʉka bagala gba yi-e tɨ bhʉ́ ’dú ’ngu-o, yi kolo gbé anɨ má gala! A mo-o adɨ?»
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 U mbɨla engʉ́ bini ɨnde u agíe e tété-e de.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Yesu au me okpála ɨnde u aɨ o-o ngadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ. Abhomʉ-o, anɨ atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ ndʉ uo hana me:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Lɨ kpála bini ɨ mʉ bhʉ́ anokomɨa na kʉva-a, mo onʉ́ adʉ pɨ́ dabɨlɨ na akalanʉ de. Padhá de, anga mʉ mbɨla de me, u aɨ kpála koko ɨnde ane mʉ mane e-e de.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ɨ dʉ mo-o, lɨ kpála ɨnde aɨ ndʉ yi bhisi hana gó pa pɨ mʉ me: ‹O ka dabɨlɨ bhomʉ-o pɨ anɨ.› Abhomʉ-o, mʉ nʉ́ ne nʉmʉ hana, mʉ tsia dʉ́ asidi.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Engʉ́ bini, lɨ kpála bini ɨ mʉ bhʉ́ anokomɨa-a, mʉ de nʉ dʉ pɨ́ dabɨlɨ na asidi, amba lɨ kpála ɨnde aɨ mʉ agó lɨe, anɨ de pa pɨ mʉ me: ‹Ndai ma, dyudyo lɨmʉ ne akalanʉ.› Lɨ ndʉ okpála bhende yi ngazʉ ’he ne o-o hana, tsia ú mʉ me, mʉ ne ’ngbé kpála.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Padhá de, anga ɨ dʉ me kpála nde ngao lɨe ne abhʉ́lá-a, lɨ Ebhe kɵ́ anɨ ne kuto. Ɨ dʉ la me kpála nde ngao lɨe ne kuto-o, lɨ Ebhe ée anɨ ne abhʉ́lá.»
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Pɨpɨta-a, Yesu apa pɨ kpála ɨnde aɨ anɨ-e me: «Lɨ mʉ ɨ okpála ngʉ́ nazʉ ’he tulukpe, ɨ dʉ di-e tagolo-o, mo oɨ́ obɨ mʉ de. Mo oɨ́ ondaise mʉ de. Mo oɨ́ okpála na piga gba mʉ-o de. Mo oɨ́ la di okpála na tɨa ɨnde asɨlɨ kʉtɨ lɨngo mʉ-o de. Padhá de, anga ngauo-o, u ɨ́ di mʉ lɨ ’kpɨ́ koko, u tsia gíe ehe ɨnde mo omene e pɨ uo-o pɨ mʉ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Engʉ́ bini, lɨ mʉ ɨ okpála bhʉ́ anokomɨa-a, ɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ okpála na eze. Ɨ obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o di ne obhende ɨ u ’kpɨ́ de ko.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Mʉ mene mo-o, mʉ dʉ́ ne djalɨ, anga u tɨ da nagie ’he bini pɨ mʉ de. Ebhe agíe pɨ mʉ lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála na ngbingbili-e azúku lɨe ko.»
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 U adje ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, sʉka okpála ɨnde adʉ azʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o atsia apa pɨ anɨ me: «A ko djalɨ pɨ kpála ɨnde azʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o !»
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Do Yesu pɨ anɨ me: «Kpála bini amene ’ngbé anokomɨa. Anɨ atsia aɨ okpála bhelé ngánga.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 A akolo lɨe lɨ nedhɨnga nazʉ ’he-e, anɨ atsia atima kpála na kulu gba e ngʉ́ napa pɨ okpála ɨnde anɨ aɨ o-o me: ‹Ezʉ-o abhʉ, yi gógo.›
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Kpála ne kpála aholo ayo ka anɨ me anɨ mbu lɨ nɨ. Bhe na kalanʉ-o apa pɨ anɨ me: ‹Ma akala edyɨ, a ayo me ma nʉ natsitsia. Ma ayo ka mʉ me mbu lɨ ma.›
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Koko apa pɨ anɨ me: ‹Ma akala obagala ndjɨkpa ngʉbula kulu na edyɨ. Ma adji nale uo. Ma ayo ka mʉ me mbu lɨ ma.›
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Koko atsia apa matá me: ‹Ma aha ɵlɵ mbɨa ɨnde. Kaka-a, ma tɨ dá nanʉ-ʉ de.›
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Kpála na kulu-o agie lɨe agba ngámá gba e-o. Anɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ bhomʉ-o pɨ anɨ. Abhomʉ-o, ngámá-a aholo ake ’ngʉ́ lɨe. Anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Nʉ má gala bhʉ́ odaposo, di ne lɨ okpadjɨ. Ɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ okpála na eze. Ɨ obhende ɨ u ’kpɨ́ de, di ne obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o.›
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Pɨta nedhɨnga masudha-a, kpála na kulu ago, anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma amene lɨ́lɨ gba mʉ-o amene. Engʉ́ bini, dabɨlɨ nga bha uu.›
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Abhomʉ-o, ngámá atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Nʉ lɨ okpadjɨ ’dyɨ, lɨngo oaga na edyɨ, mba okpála ne kpéke, amba etɨ gba ma-a bedhe bedhe.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála ɨnde ma aɨ o kalanʉ-o, sʉka uo bini zʉ́ anokomɨa gba ma-a de!›»
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ekpɨ́ koko-o, lɨ okpála bhelé adʉ adhʉkʉ lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o, anɨ adji bhʉ́la e lɨ pápá gba uo-o, anɨ atsia apa pɨ uo me:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Kpála ɨnde akʉnda akpata ma-a, a ayo me anɨ yala ’dyɨ e ne ’hi e. Anɨ yala wala e ne ongɨsɨ gba e-o. Anɨ yala ondaise e na obhosɨbhosɨ, di ne obhende na olɨsɨlɨsɨ, amba anɨ yala belegʉ mʉkobho gba e makpe ko. Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ tɨ́ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kpála ɨnde ɨ kʉnda nabɨ kulusi gba e de-e, ɨnde ɨ kpata ma de-e, anɨ tɨ́ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Ɨ dʉ me sʉka yi nde akʉnda nayiki ’ngbé ’tɨ-e, anɨ dʉ́ ngaɨza kuto. Anɨ tsia hólo nabhundja ngʉ́ nambɨla me tɨa ka nɨ bhelé ngʉ́ nandjia kulu ango-o.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ o ’dhʉ ’tɨ-e, pɨpɨta anɨ tsia ndjia etɨ-e de-e, ndʉ okpála hana ɨnde aú-o, u hólo namʉ anɨ.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 U tsia dʉ́ apa me: ‹Yi tsia nga kpála ɨnde, anɨ akpo nako lita nayiki etɨ. Engʉ́ bini, anɨ ndjia de!›
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 A bhadi moko, ɨ dʉ me ’ngbé ngámá bini nde akʉnda nagʉ ’gʉ́ ne ’ngbé ngámá koko, anɨ dʉ́ ngaɨza kuto. Anɨ holo nabhundja ngʉ́ nambɨla me, ne okpála kutu ndjɨkpa-a, nɨ tɨ da nagʉ ’gʉ́ ne ’ngbé ngámá ɨnde ka e ne okpála kutu ndjɨkpa bhisi-o.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ tíma obhʉlʉ titima pɨ ’ngbé ngámá ango-o nedhɨnga anɨ nde nga bha lɨe tsutsu-o. Anɨ tsia yí anɨ me: ‹A ayo namene pɨ ngʉbula me egʉ́ adʉ́-ʉ de-e?›»
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa matá me: «Sʉka yi bini tɨ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de, ɨ dʉ me anɨ nde o ka ndʉ ’he gba e hana de ko.»
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Ngʉtʉ ne bádha ’he. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me kpokpo nde andjia bhʉ́bhʉ́ andjia, u tɨ́ da nagie matá kpokpo bhʉ́bhʉ́ ne nɨ?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 A belegʉ ndjɨndjɨ ade ngʉ́ doto di ne ngʉ́ nalu ’zʉ. U bála bha ɨbili akilidjo. Kpála ɨnde ne ’dje ’dje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ djedje!»
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.