Lucas 14
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB
1 A akolo ekpɨ́ bini, ekpɨ́ naguo gba omaYuda-a , Yesu anʉ nazʉ ’he agba sʉka ongámásɨ gba omʉFalisai-o . Okpála ɨnde adʉ oo adʉ atsia Yesu ne kpéke djila.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Abhomʉ-o, kpála bini ɨnde lɨ kʉte e asisika ne engu adʉ kala anɨ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yesu ayi omʉsuno na lɨ́lɨ gba Moidje ne omʉFalisai-e me: «Lɨ́lɨ gba nɨ́ azɨba nakobho kpála lɨ ’kpɨ́ naguo? Ne me a zɨba de.»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Engʉ́ bini, u andjili bha má bulu! Abhomʉ-o, Yesu aha ’kpa bhʉlʉ kuo-o, anɨ akobho anɨ. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me anɨ gie lɨe agba e.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Pɨpɨta-a, anɨ pɨ uo me: «Belegʉ lɨ ’kpɨ́ naguo-o, lɨ sʉka ongɨsɨ gba yi na bhosɨbhosɨ-e, ɨ dʉ di-e sʉka bagala gba yi-e tɨ bhʉ́ ’dú ’ngu-o, yi kolo gbé anɨ má gala! A mo-o adɨ?»
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 U mbɨla engʉ́ bini ɨnde u agíe e tété-e de.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesu au me okpála ɨnde u aɨ o-o ngadʉlʉ pɨ́ odabɨlɨ na akalanʉ. Abhomʉ-o, anɨ atsia apa gbitaku ɨnde-e pɨ ndʉ uo hana me:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 «Lɨ kpála bini ɨ mʉ bhʉ́ anokomɨa na kʉva-a, mo onʉ́ adʉ pɨ́ dabɨlɨ na akalanʉ de. Padhá de, anga mʉ mbɨla de me, u aɨ kpála koko ɨnde ane mʉ mane e-e de.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ɨ dʉ mo-o, lɨ kpála ɨnde aɨ ndʉ yi bhisi hana gó pa pɨ mʉ me: ‹O ka dabɨlɨ bhomʉ-o pɨ anɨ.› Abhomʉ-o, mʉ nʉ́ ne nʉmʉ hana, mʉ tsia dʉ́ asidi.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Engʉ́ bini, lɨ kpála bini ɨ mʉ bhʉ́ anokomɨa-a, mʉ de nʉ dʉ pɨ́ dabɨlɨ na asidi, amba lɨ kpála ɨnde aɨ mʉ agó lɨe, anɨ de pa pɨ mʉ me: ‹Ndai ma, dyudyo lɨmʉ ne akalanʉ.› Lɨ ndʉ okpála bhende yi ngazʉ ’he ne o-o hana, tsia ú mʉ me, mʉ ne ’ngbé kpála.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Padhá de, anga ɨ dʉ me kpála nde ngao lɨe ne abhʉ́lá-a, lɨ Ebhe kɵ́ anɨ ne kuto. Ɨ dʉ la me kpála nde ngao lɨe ne kuto-o, lɨ Ebhe ée anɨ ne abhʉ́lá.»
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Pɨpɨta-a, Yesu apa pɨ kpála ɨnde aɨ anɨ-e me: «Lɨ mʉ ɨ okpála ngʉ́ nazʉ ’he tulukpe, ɨ dʉ di-e tagolo-o, mo oɨ́ obɨ mʉ de. Mo oɨ́ ondaise mʉ de. Mo oɨ́ okpála na piga gba mʉ-o de. Mo oɨ́ la di okpála na tɨa ɨnde asɨlɨ kʉtɨ lɨngo mʉ-o de. Padhá de, anga ngauo-o, u ɨ́ di mʉ lɨ ’kpɨ́ koko, u tsia gíe ehe ɨnde mo omene e pɨ uo-o pɨ mʉ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Engʉ́ bini, lɨ mʉ ɨ okpála bhʉ́ anokomɨa-a, ɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ okpála na eze. Ɨ obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o di ne obhende ɨ u ’kpɨ́ de ko.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Mʉ mene mo-o, mʉ dʉ́ ne djalɨ, anga u tɨ da nagie ’he bini pɨ mʉ de. Ebhe agíe pɨ mʉ lɨ ’kpɨ́ lɨ okpála na ngbingbili-e azúku lɨe ko.»
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 U adje ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, sʉka okpála ɨnde adʉ azʉ ’he bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o atsia apa pɨ anɨ me: «A ko djalɨ pɨ kpála ɨnde azʉ́ anokomɨa bhʉ́ Naʉ gba Ebhe-o !»
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Do Yesu pɨ anɨ me: «Kpála bini amene ’ngbé anokomɨa. Anɨ atsia aɨ okpála bhelé ngánga.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 A akolo lɨe lɨ nedhɨnga nazʉ ’he-e, anɨ atsia atima kpála na kulu gba e ngʉ́ napa pɨ okpála ɨnde anɨ aɨ o-o me: ‹Ezʉ-o abhʉ, yi gógo.›
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Kpála ne kpála aholo ayo ka anɨ me anɨ mbu lɨ nɨ. Bhe na kalanʉ-o apa pɨ anɨ me: ‹Ma akala edyɨ, a ayo me ma nʉ natsitsia. Ma ayo ka mʉ me mbu lɨ ma.›
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Koko apa pɨ anɨ me: ‹Ma akala obagala ndjɨkpa ngʉbula kulu na edyɨ. Ma adji nale uo. Ma ayo ka mʉ me mbu lɨ ma.›
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Koko atsia apa matá me: ‹Ma aha ɵlɵ mbɨa ɨnde. Kaka-a, ma tɨ dá nanʉ-ʉ de.›
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Kpála na kulu-o agie lɨe agba ngámá gba e-o. Anɨ atsia akpokpo ’ngʉ́ bhomʉ-o pɨ anɨ. Abhomʉ-o, ngámá-a aholo ake ’ngʉ́ lɨe. Anɨ atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Nʉ má gala bhʉ́ odaposo, di ne lɨ okpadjɨ. Ɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ. Ɨ okpála na eze. Ɨ obhende ɨ u ’kpɨ́ de, di ne obhende ne eze lɨ ’dhʉ o-o.›
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Pɨta nedhɨnga masudha-a, kpála na kulu ago, anɨ atsia apa me: ‹Ngámá, ma amene lɨ́lɨ gba mʉ-o amene. Engʉ́ bini, dabɨlɨ nga bha uu.›
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Abhomʉ-o, ngámá atsia apa pɨ kpála na kulu gba e me: ‹Nʉ lɨ okpadjɨ ’dyɨ, lɨngo oaga na edyɨ, mba okpála ne kpéke, amba etɨ gba ma-a bedhe bedhe.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Padhá de, anga ma apa pɨ yi me, okpála ɨnde ma aɨ o kalanʉ-o, sʉka uo bini zʉ́ anokomɨa gba ma-a de!›»
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ekpɨ́ koko-o, lɨ okpála bhelé adʉ adhʉkʉ lɨe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Yesu-o, anɨ adji bhʉ́la e lɨ pápá gba uo-o, anɨ atsia apa pɨ uo me:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 «Kpála ɨnde akʉnda akpata ma-a, a ayo me anɨ yala ’dyɨ e ne ’hi e. Anɨ yala wala e ne ongɨsɨ gba e-o. Anɨ yala ondaise e na obhosɨbhosɨ, di ne obhende na olɨsɨlɨsɨ, amba anɨ yala belegʉ mʉkobho gba e makpe ko. Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ tɨ́ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kpála ɨnde ɨ kʉnda nabɨ kulusi gba e de-e, ɨnde ɨ kpata ma de-e, anɨ tɨ́ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ɨ dʉ me sʉka yi nde akʉnda nayiki ’ngbé ’tɨ-e, anɨ dʉ́ ngaɨza kuto. Anɨ tsia hólo nabhundja ngʉ́ nambɨla me tɨa ka nɨ bhelé ngʉ́ nandjia kulu ango-o.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ o ’dhʉ ’tɨ-e, pɨpɨta anɨ tsia ndjia etɨ-e de-e, ndʉ okpála hana ɨnde aú-o, u hólo namʉ anɨ.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 U tsia dʉ́ apa me: ‹Yi tsia nga kpála ɨnde, anɨ akpo nako lita nayiki etɨ. Engʉ́ bini, anɨ ndjia de!›
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 A bhadi moko, ɨ dʉ me ’ngbé ngámá bini nde akʉnda nagʉ ’gʉ́ ne ’ngbé ngámá koko, anɨ dʉ́ ngaɨza kuto. Anɨ holo nabhundja ngʉ́ nambɨla me, ne okpála kutu ndjɨkpa-a, nɨ tɨ da nagʉ ’gʉ́ ne ’ngbé ngámá ɨnde ka e ne okpála kutu ndjɨkpa bhisi-o.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ tíma obhʉlʉ titima pɨ ’ngbé ngámá ango-o nedhɨnga anɨ nde nga bha lɨe tsutsu-o. Anɨ tsia yí anɨ me: ‹A ayo namene pɨ ngʉbula me egʉ́ adʉ́-ʉ de-e?›»
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Abhomʉ-o, Yesu atsia apa matá me: «Sʉka yi bini tɨ da nadʉ mʉkpata gba ma-a de, ɨ dʉ me anɨ nde o ka ndʉ ’he gba e hana de ko.»
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 «Ngʉtʉ ne bádha ’he. Engʉ́ bini, ɨ dʉ me kpokpo nde andjia bhʉ́bhʉ́ andjia, u tɨ́ da nagie matá kpokpo bhʉ́bhʉ́ ne nɨ?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 A belegʉ ndjɨndjɨ ade ngʉ́ doto di ne ngʉ́ nalu ’zʉ. U bála bha ɨbili akilidjo. Kpála ɨnde ne ’dje ’dje ngʉ́ nadje ’kpɨ́-e, anɨ djedje!»
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.